କଶ୍ଚିଦତ୍ର ଵିଶେଷୋ ଽସ୍ତି ଵକ୍ତଵ୍ଯାଂଶୋ ଽପି ତଂ ଶୃଣୁ
ଏଠାରେ କିଛି ବିଶେଷ ଅଛି, ଏବଂ ଆଉ କିଛି କହିବାକୁ ଅଛି; ଏହାକୁ ଶୁଣ।
ଚତୁର୍ଣାମପି ସର୍ଵେଷାମାଦି କର୍ତା ସଦାଶିଵଃ
ଚାରିଟି ଜଣଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସଦାଶିବ।
ଭୂଯ ଏଵ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସାଵଧାନମନାଃ ଶୃଣୁ
ମୁଁ ପୁନିଥରେ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିବି; ମନ ଲଗାଇ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣ।
କଙ୍କଂ ଵିଲାସମକରୋତ୍କାମାକ୍ଷୀତ୍ଯଭିଵିଶ୍ରୁତା
କଙ୍କା ମଜା ଭରା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯାହା କାମାକ୍ଷୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଏତସ୍ଯାଶ୍ଚରିତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵଦ ମେ ଵଦତାଂ ଵର
ଏହାର ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କହ, ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ କହ।
ତତ୍ତତ୍କର୍ମାନୁରୂପଂ ସା ପ୍ରଦତ୍ତେ ଦେହିନାଂ ଫଲମ୍
ସେ ଜଣେ ଜୀବର କର୍ମ ଅନୁସାରେ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
କିଞ୍ଚିଚ୍ଚିନ୍ତଯତେ କଶ୍ଚିତ୍ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦଂ ଵିଦଧାତ୍ଯସୌ
କେହି କିଛି ଭାବିଥାନ୍ତି, କେହି ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ କାମ କରିଥାନ୍ତି—ସେ ଏହିପରି କରିଥାନ୍ତି।
ଇଯମେଵ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସସର୍ଜାଣ୍ଡତ୍ରଯଂ ପୁରା
ଏହି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏକ ସମୟରେ ତିନିଟି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ଏକସ୍ମାଦଣ୍ଡତୋ ଜାତାଵଂବିକାପୁରୁଷୋତ୍ତମୌ
ଏକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରୁ ଅମ୍ବିକା ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯା ପରମେଶାନଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯା ପିତାମହମ୍
ପାର୍ବତୀରୁ ପରମେଶ୍ୱର ଓ ସରସ୍ୱତୀରୁ ପିତାମହ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଵାସୁଦେଵଂ ପରିତ୍ରାଣେ ସଂହାରେ ଚ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ପ୍ରତିରକ୍ଷା ପାଇଁ ବାସୁଦେବ ଓ ବିନାଶ ପାଇଁ ତ୍ରିଲୋଚନ।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠେ କୈଲାସେ ଚ ଵସଂତ୍ଯମୀ
ଏମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ, ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ କୈଳାଶରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଵିହରନ୍ତୀ ମହେଶସ୍ଯ ପିଧାନଂ ନେତ୍ରଯୋର୍ଵ୍ଯଧାତ୍
ଘୁଞ୍ଚିବା ସମୟରେ ସେ ମହେଶଙ୍କ ଦୁଇ ଚକୁକୁ ଢାକିଥିଲେ।
ଅନ୍ଧକାରାଵୃତମଭୂଦତେଜସ୍କଂ ସମନ୍ତତଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅନ୍ଧାର ହେଇଗଲା, ଆଲୋକ ନଥିଲା।
ଇତି କର୍ତ୍ତଵ୍ଯତାମୂଢା ନ ପ୍ରଜାନନ୍ତ କିଞ୍ଚନ
କଣ କରିବା ଉଚିତ ଭାବରେ ଭ୍ରମିତ ହେଇ, ସେମାନେ କିଛି ଜାଣିନଥିଲେ।
ତ୍ଵଯା ପାପଂ କୃତଂ ଦେଵି ମମ ନେତ୍ରପିଧାନତଃ
ଦେବୀ, ତୁମେ ମୋ ଚକୁ ଢାକି ଅପରାଧ କରିଛ।
ସର୍ଵଂ ଚ ଵୈଦିକଂ କର୍ମ ତ୍ଵଯା ନାଶିତମଂବିକେ
ଅମ୍ବିକା, ତୁମେ ସମସ୍ତ ବେଦୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରିଛ।
ଗତ୍ଵା କାଶୀଂ ଵ୍ରତଂ ତତ୍ର କିଞ୍ଚିତ୍କାଲଂ ସମାଚର
କାଶୀକୁ ଯାଉ, ଏଉଁଠି କିଛି ଦିନ ଉପବାସ କର।
ଆରାଧଯୈତାଂ ନିତ୍ଯାଂ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵପାପହରୀଂ ଶିଵାମ୍
ତୁମେ ଏହି ଚିରନ୍ତନ, ଶୁଭା ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା ଜଣେକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କର।
ଇତ୍ଯାଦିଶ୍ଯ ମହାଦେଵସ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
ଏଭଳି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ମହାଦେବ ସେଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଚିରେଣ ତପସା କ୍ଲିଷ୍ଟାମନନ୍ଯହୃଦଯାଂ ଶିଵାମ୍
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି କଠିନ ତପସ୍ୟା କରି, ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ ସେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଵତ୍ସେ ତପୋଭିରତ୍ଯୁଗ୍ରୈରଲଂ ପ୍ରୀତାସ୍ମି ସୁଵ୍ରତେ
ହେ ଶିଶୁ, ଏତେ ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ତୁମରେ ଖୁସି ହୋଇଛି, ହେ ନିଷ୍ଠାବାନ।
ବାଲାର୍କାଯୁତସଂକାଶାଂ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତାମ୍
ସେ ଦଶ ହଜାର ନବୀନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭାରେ ଦ୍ୟୁତିମାନ, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ପାଶାଙ୍କୁଶେକ୍ଷୁକୋଦଣ୍ଡପଞ୍ଚବାଣଲସତ୍କରାମ୍
ତାଙ୍କର ହାତରେ ଥିଲା ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଇଖ ଧନୁ ଓ ପାଞ୍ଚଟି ବାଣ।
ଵିଧାତୃହରିରୁଦ୍ରେଶସଦାଶିଵପଦପ୍ରଦାମ୍
ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ସଦାଶିବଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପ୍ରପଞ୍ଚଦ୍ଵଯନିର୍ମାଣକାରିଣୀଂ ତାଂ ପରାଂବିକାମ୍
ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମାଆ ସଂସାରର ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଦୁଇଟିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
ପୁଲକାଚିତସର୍ଵାଙ୍ଗୀ ହର୍ଷେଣୋତ୍ଫୁଲ୍ଲଲୋଚନା
ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦେହ ରୋମାଞ୍ଚିତ, ଆନନ୍ଦରେ ଚକ୍ଷୁ ଖିଳିଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗଂ କୃତ୍ଵା ଚୈଵ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍
ସେ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କଲେ।
ତାମାହ କୃପଯା ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ମହାତ୍ରିପୁରସୁଂଦରୀ
ମହାତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ କୃପାଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି କଥା କହିଲେ।
ଵତ୍ସେ ଲଭସ୍ଵ ଭର୍ତାରଂ ରୁଦ୍ରଂ ସ୍ଵମନସେପ୍ସିତମ୍
ହେ ଶିଶୁ, ତୁମ ହୃଦୟର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପାଇବ।