ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭକ୍ତିତୋ ନତ୍ଵା ପ୍ରଯାନ୍ତୁ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶିର ନମାଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ।
ଵିସସର୍ଜ ଚ ସର୍ଵାଂସ୍ତାନ୍ସ୍ଵନିକେତନିଵୃତ୍ତଯେ
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ।
ତାଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ତେ ସର୍ଵେ ତତୋ ଜଗମୁର୍ଯଥାଗତମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେହିପରି ଚାଲିଗଲେ।
ଆରାଧ୍ଯ ଵୈଦିକୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରୈଃ ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗଂ ପ୍ରଣନାମ ସଃ
ସେ ବେଦମୟ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ପୂଜା କରି, ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ଅଥାକାଶଗିରା ଦେଵୀ ବ୍ରହ୍ମାଣମିଦମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ ଆକାଶରୁ ଶବ୍ଦ ହେଇ ଦେବୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରତିସଂଵତ୍ସରଂ ତତ୍ର ସେଵାଂ କୁରୁଦୃଢାଶଯ
ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏଠାରେ ଦୃଢ୍ ନିଶ୍ଚୟରେ ସେବା କର।
ଶ୍ରୀକାମଗିରିପୀଠଂ ତୁ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛ୍ରୀପୁରମଧ୍ଯଗମ୍
ଶ୍ରୀକାମଗିରିର ପୀଠ ନିଜେ ଶ୍ରୀପୁରର ମଧ୍ୟରେ ଅଛି।
ଵାମଭାଗେ ଵୃତଂ ଲକ୍ଷ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁନାନ୍ଯତ୍ର ସେଵିନମ୍
ବାମପାଶରେ ଚିହ୍ନିତ ସ୍ଥାନଟି ଵିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ହୋଇଥିଲା, ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଉପାସକ ଅଛନ୍ତି।
ଅଦୃଶ୍ଯମୂର୍ତିମଵ୍ଯକ୍ତମାଦଧାର ଯଥା ଵିଧି
ସେ ନିର୍ଦ୍ଦିଶ୍ୟ, ଅପ୍ରକାଶ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବିଧିମତ କ୍ରମରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଅର୍ଚିଷ୍ମଦ୍ଭିରପ୍ରଧୃଷ୍ଯୈର୍ଲ୍ଲୋକାନାମଭିଵୃଦ୍ଧଯେ
ତେଜୋମୟ, ଅଜୟ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଜଗତର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।
ମଣ୍ଡଲଂ ତ୍ଵଖିଲଂ କୃତ୍ଵା ନିଜଲୋକଂ ହି ପାଲଯ
ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡଳ ଗଠନ କରି, ନିଜ ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କର।
ନିକ୍ଷିପ୍ଯ ହୃଦି ତାଂ ଦେଵୀଂ ନିଜଂ ଧାମ ଜଗାମ ସଃ
ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ରଖି, ନିଜ ଧାମକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସାକ୍ଷାଦେଵମହାଲକ୍ଷ୍ମୀମିମାଂ ଵିଦ୍ଧି ଘଟୋଦ୍ଭଵ
ଘଟଜନ୍ମ, ଏହି ଦେବୀକୁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜେ ବୋଲି ଜାଣ।
ତସ୍ଯ ଭୁକ୍ତିଶ୍ଚ ମୁକ୍ତିଶ୍ଚ କରସ୍ଥା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁଇଟି ହାତରେ ଅଛି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଆଦିର୍ନାରାଯଣଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଭଗଵାନ୍ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଃ
ଆରମ୍ଭ ନାରାୟଣ, ଶ୍ରୀମୟ, ଭଗବାନ, ଭକ୍ତପ୍ରିୟ।
ମହାତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦର୍ଯା ମହାତ୍ମ୍ଯଂ ସମୁପାଦିଶତ୍
ସେ ମହାତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀଙ୍କର ମହିମା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ।
ରହସ୍ଯମନ୍ତ୍ରଂ ସଂଵକ୍ଷ୍ଯେଶୃଣୁ ତଂ ତ୍ଵଂ ସମାହିତଃ
ମୁଁ ଏବେ ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର କହିବି; ତୁମେ ଏହାକୁ ମନୋଯୋଗରେ ଶୁଣ।
ସଦାଶିଵୋ ନ ଜାନାତି କଥଂ ପ୍ରାକୃତଦେଵତାଃ
ସଦାଶିବ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି—ତେବେ ସାଧାରଣ ଦେବତାମାନେ କିପରି ଜାଣିବେ?
ଅକର୍ତୁମନ୍ଯଥା କର୍ତୁଂ କର୍ତୁମସ୍ଯା ଅନୁଗ୍ରହାତ୍
ତାଙ୍କର କୃପାରେ କିଛି କରିପାରିବ, କିଛି ନକରିପାରିବ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଭାବରେ କରିପାରିବ।
ତନ୍ମାଯାମୋହିତୋ ଭୂତ୍ଵା ତ୍ଵଵଶଃ ଶଵତାମଗାତ୍
ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ମୁହିଯାଇ, ସେ ଅଶକ୍ତ ହୋଇ ଶବର ପରି ହେଇଗଲେ।
କଶ୍ଚିଦତ୍ର ଵିଶେଷୋ ଽସ୍ତି ଵକ୍ତଵ୍ଯାଂଶୋ ଽପି ତଂ ଶୃଣୁ
ଏଠାରେ କିଛି ବିଶେଷ ଅଛି, ଏବଂ ଆଉ କିଛି କହିବାକୁ ଅଛି; ଏହାକୁ ଶୁଣ।
ଚତୁର୍ଣାମପି ସର୍ଵେଷାମାଦି କର୍ତା ସଦାଶିଵଃ
ଚାରିଟି ଜଣଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସଦାଶିବ।
ଭୂଯ ଏଵ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସାଵଧାନମନାଃ ଶୃଣୁ
ମୁଁ ପୁନିଥରେ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିବି; ମନ ଲଗାଇ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣ।
କଙ୍କଂ ଵିଲାସମକରୋତ୍କାମାକ୍ଷୀତ୍ଯଭିଵିଶ୍ରୁତା
କଙ୍କା ମଜା ଭରା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯାହା କାମାକ୍ଷୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଏତସ୍ଯାଶ୍ଚରିତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵଦ ମେ ଵଦତାଂ ଵର
ଏହାର ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କହ, ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ କହ।
ତତ୍ତତ୍କର୍ମାନୁରୂପଂ ସା ପ୍ରଦତ୍ତେ ଦେହିନାଂ ଫଲମ୍
ସେ ଜଣେ ଜୀବର କର୍ମ ଅନୁସାରେ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
କିଞ୍ଚିଚ୍ଚିନ୍ତଯତେ କଶ୍ଚିତ୍ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦଂ ଵିଦଧାତ୍ଯସୌ
କେହି କିଛି ଭାବିଥାନ୍ତି, କେହି ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ କାମ କରିଥାନ୍ତି—ସେ ଏହିପରି କରିଥାନ୍ତି।
ଇଯମେଵ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସସର୍ଜାଣ୍ଡତ୍ରଯଂ ପୁରା
ଏହି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏକ ସମୟରେ ତିନିଟି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ଏକସ୍ମାଦଣ୍ଡତୋ ଜାତାଵଂବିକାପୁରୁଷୋତ୍ତମୌ
ଏକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରୁ ଅମ୍ବିକା ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯା ପରମେଶାନଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯା ପିତାମହମ୍
ପାର୍ବତୀରୁ ପରମେଶ୍ୱର ଓ ସରସ୍ୱତୀରୁ ପିତାମହ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।