ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯୋର୍ଽଧକୋଟୀ ଚ ଯା ଯାସ୍ତୀର୍ ଥାଧିଦେଵତାଃ
ତିନି କୋଟି ଓ ଅର୍ଧ କୋଟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଯେଉଁଯେଉଁ ଅଧିଦେବତା ଅଛନ୍ତି,
ଶ୍ରୀଦେଵୀମୁପତସ୍ଥାତେ ଵୀଜଯନ୍ତ୍ଯୌ ଯଥୋଚିତମ୍
ସେମାନେ ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କୁ ଯଥାନୁକ୍ରମେ ବିଜୟୀ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ।
ଆଦିଶ୍ରୀନଯନୋତ୍ପନ୍ନେ ତେ ଉଭେ ଭାରତୀଶ୍ରିଯୌ
ଆଦି ଶୁଭ ନୟନ ଉଦୟ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଭାରତୀ ଓ ଶ୍ରୀ ଦୁହେଁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ।
ତଦୁଚ୍ଚାରଣମାତ୍ରେଣ ଶ୍ରୀଦେଵୀ ଶଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ସେ ନାମ ମାତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶ୍ରୀଦେବୀ ଶୁଭ ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଅଥ ସା ଜଗଦୀଶାନୀ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗେ
ତାପରେ ସେ ଜଗତ୍ ମାଆ, ଯିଏ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ,
ପଶ୍ଯତାଂ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଵିଧାତୁର୍ମୁଖମାଵିଶତ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।
ତଦାଜ୍ଞାଂ ଶିରସା ଧୃତ୍ଵା ରମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଭକ୍ତିତଃ
ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଗ୍ରହଣ କରି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତିରେ ରହିଲେ ।
ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସତୁର୍ଭୂଯସ୍ତଦାଵରଣଦେଵତାମ୍
ସେମାନେ ପୁଣି ସେ ଆବରଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ।
ତଦାଵରଣଦେଵତ୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ତୌ ପଦ୍ମାଚ୍ଯୁତୌ ତଦା
ତାପରେ ପଦ୍ମା ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ସେ ଆବରଣର ଅଧିଦେବତା ହେବାର ସମ୍ମାନ ପାଇଲେ ।
ତତ୍ର ଯାତୋ ମହାଗୌର୍ଯାଃ ପ୍ରତିବିଂବୋ ମନୋହରଃ
ସେଠାରେ ମହାଗୌରୀଙ୍କ ମନୋହର ପ୍ରତିବିମ୍ବ ପ୍ରକଟ ହେଲା ।
ତରୁଣାରୁଣରାଜାଭସୈନ୍ଦର୍ଯଚରଣଦ୍ଵଯଃ
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପାଦ ତରୁଣ ଅରୁଣ ଆଲୋକର ରଙ୍ଗ ପରି ସୁନ୍ଦର ଥିଲା ।
ଵିଦ୍ଯୁଦୁଲ୍ଲାସିତସ୍ଵାନମନୋଜ୍ଞମଣିମେଖଲଃ
ତାଙ୍କର ମଣିମେଖଳା ବିଦ୍ୟୁତର ଚମକ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟି ଥିଲା ।
ମୁକ୍ତାଵୈଦୂର୍ଯମାଣିକ୍ଯ ନିବଦ୍ଧଵରବନ୍ଧନଃ
ତାଙ୍କର କମର ବନ୍ଧ ମୁକ୍ତା, ବୈଦୂର୍ୟ ଓ ମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା ।
ଜାହ୍ନଵୀସରିଦାଵର୍ତଶୋଭିନାଭୀଵିଭୂଷିତଃ
ତାଙ୍କର ନାଭି ଜାହ୍ନବୀ ନଦୀର ଘୁରୁଣି ଧାରାର ଶୋଭାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା ।
ଆମୁକ୍ତମୁକ୍ତାଲଙ୍କାରଭାସୁରସ୍ତନକୁଞ୍ଚୁକଃ
ତାଙ୍କର ଛାତି ବନ୍ଧନୀ ମୁକ୍ତା ଓ ମୁକ୍ତା ମାଳାର ଅଳଙ୍କାରରେ ଚମକୁଥିଲା।
ମାଣିକ୍ଯଶକଲାବଦ୍ଧମୁଦ୍ରିକାଭିରଲଙ୍କୃତଃ
ତାଙ୍କର ଆଙ୍ଗୁଠିଗୁଡ଼ିକ ମାଣିକ୍ୟ ଟୁକୁଡ଼ା ଲାଗିଥିବା ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଆଭାତ୍ଯାପ୍ରପଦୀନସ୍ରଗ୍ଦିଵ୍ଯାକଲ୍ପକଦଂବକୈଃ
ତାଙ୍କର ପାଦରେ ମାଳା ଓ ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ଗୁଛ ରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲେ।
ତପ୍ତହାଟକସଂକୢପ୍ତରତ୍ନଗ୍ରୀବୋପଶୋଭିତଃ
ତାଙ୍କର ଗଳା ଗଳିତ ସୁନାରେ ଲାଗିଥିବା ରତ୍ନରେ ଅତି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ପାଲୀଵତଂସମାଣିକ୍ଯତାଟଙ୍କପରିଭୂଷିତଃ
ତାଙ୍କର କାନରେ ମାଣିକ୍ୟ ଦାନା ଓ ପଦ୍ମ ଗୁଛ ଭଳି ମୁକୁଟ ଅଳଙ୍କାର ଥିଲା।
ଦାଡିମୀଫଲବୀଜାଭଦନ୍ତପଙ୍କ୍ତିଵିରାଜିତଃ
ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଶାରି ଦାଡିମ୍ବ ଫଳର ବୀଜ ଭଳି ଚମକୁଥିଲା।
ଔପମ୍ଯରହିତୋଦାରନାସାମଣିମନୋହରଃ
ତାଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନାକ ଅଳଙ୍କାର ଅପୂର୍ବ ଓ ଆକର୍ଷକ ଥିଲା।
ଈଷଦୁନ୍ମେଷମଧୁରନୀଲୋତ୍ପଲଵିଲୋଚନଃ
ତାଙ୍କର ଅଳ୍ପ ଖୋଲା ନୀଳ ଅଞ୍ଜଳି ଭଳି ଆଖି ମଧୁର ଓ ମନୋହର ଥିଲା।
ଅର୍ଦ୍ଧେନ୍ଦୁତୁଲିତୋ ଭାଲେ ପୂର୍ଣେନ୍ଦୁରୁଚିରାନନଃ
ତାଙ୍କର କପାଳରେ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଚିହ୍ନ ଲାଗିଥିଲା, ମୁହଁ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ମତ୍ତାଲିମାଲାଵିଲସଦଲକାଢ୍ଯମୁଖାଂବୁଜଃ
ମଦମତ ମଧୁମକ୍ଷିକା ମାଳା ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଚୁଲି ଚମକୁଥିଲା ଏବଂ ମୁହଁ ପଦ୍ମ ଭଳି ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଅତ୍ଯର୍ଥରତ୍ନଖଚିତମୁକୁଟାଞ୍ଚିତମସ୍ତକଃ
ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଅସଂଖ୍ୟ ରତ୍ନ ଲାଗିଥିବା ମୁକୁଟରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ଶିଵୋ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ତତ୍ରତ୍ଯାଃ ସମସ୍ତାଶ୍ଚ ମହାଜନାଃ
ସେଠାରେ ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ସେଠାର ସମସ୍ତ ମହାପୁରୁଷମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଅଥ ତର୍ହି ମହେଶାନୀ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରା ପ୍ରଵିଵେଶ ହ
ତାପରେ ସ୍ୱାଧୀନ ମହେଶାନୀ ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭୂଯୋ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ପୁନଃ ପ୍ରାର୍ଥିତଵାନ୍ଵିଧିଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପୁଣି ଶିର ନମାଇ, ବ୍ରହ୍ମା ପୁଣିଥରେ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
କିଞ୍ଚିଦ୍ଵିଜ୍ଞାପଯାମ୍ଯଦ୍ଯ ଶୃଣୁ ତତ୍କୃପଯା ମମ
ଆଜି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କିଛି ପଚାରିବାକୁ ଚାହେଁ; ଦୟାକରି ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।
କର୍ତଵ୍ଯୋ ଜଗତାମୃଦ୍ଧସେଵାଯୈ ଚ ଦିଵୌକସାମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ଦେବତାଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏକ ସେବା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।