ଶ୍ରୀମତା ଵାସୁଦେଵେନ ସୋଦରେମ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଶ୍ରୀମାନ୍ ବାସୁଦେବ ଓ ମହେଶ୍ୱର ସେ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦେଵଦୁନ୍ଦୁଭଯୋ ନେଦୁଃ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଃ ପପାତ ହ
ଦେବତାଙ୍କ ଢୋଳ ବାଜିଲା ଏବଂ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲା।
କୋ ଵା ଵର୍ଣଯିତୁଂ ଶକ୍ତୋ ଯଦି ଜିହ୍ଵାସହସ୍ରଵାନ୍
ହଜାର ଟି ଜିହ୍ୱା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କିଏ ଏହାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବ?
ଵିସ୍ତୃତଂ ଭୁଵନଶ୍ରେଷ୍ଠଂ କଲ୍ପିତଂ ପରମେଷ୍ଠିନା
ସେ ବିଶାଳ ଓ ଉତ୍ତମ ନଗର, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।
ଇତ୍ଥଂ ତା ଦେଵତାସ୍ତତ୍ର ତିସ୍ରଃ ସନ୍ନିହିତାଃ ସଦା
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେ ତିନି ଦେବୀ ସଦା ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତୌ ସଭାଵନାଗାରଂ ତଦା ଵିଧିଜନାର୍ଦନୌ
ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଜନାର୍ଦନ ସଭା ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସଂସ୍କାରଂ ଵୈଦିକୈର୍ମନ୍ତ୍ରୈଃ କଥଯାମାସତୁର୍ମୁଦା
ବେଦମନ୍ତ୍ରରେ ଆନନ୍ଦରେ ସଂସ୍କାର କରିଥିଲେ ।
ଵିରଞ୍ଚିଂ ଦକ୍ଷିଣେନାକ୍ଷ୍ଣା ଵାମେନ ହରିମୈକ୍ଷତ
ସେ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ଆଖିରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଓ ବାମ ଆଖିରେ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତେ ପ୍ରଭାପୁଞ୍ଜେ ପଞ୍ଜରାନ୍ତ ଇଵ ସ୍ଥିତେ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଆଭା ପଞ୍ଜର ଭିତରେ ଥିବା ପରି ପ୍ରକଟ ହେଲା,
ଜଯ କାମାକ୍ଷିକାମାକ୍ଷୀତ୍ଯୂଚତୁସ୍ତାଂ ପ୍ରଣେମତୁଃ
ସେମାନେ 'ଜୟ କାମାକ୍ଷୀ, କାମାକ୍ଷୀ' ବୋଲି ନମସ୍କାର କଲେ ।
ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯୋର୍ଽଧକୋଟୀ ଚ ଯା ଯାସ୍ତୀର୍ ଥାଧିଦେଵତାଃ
ତିନି କୋଟି ଓ ଅର୍ଧ କୋଟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଯେଉଁଯେଉଁ ଅଧିଦେବତା ଅଛନ୍ତି,
ଶ୍ରୀଦେଵୀମୁପତସ୍ଥାତେ ଵୀଜଯନ୍ତ୍ଯୌ ଯଥୋଚିତମ୍
ସେମାନେ ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କୁ ଯଥାନୁକ୍ରମେ ବିଜୟୀ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ।
ଆଦିଶ୍ରୀନଯନୋତ୍ପନ୍ନେ ତେ ଉଭେ ଭାରତୀଶ୍ରିଯୌ
ଆଦି ଶୁଭ ନୟନ ଉଦୟ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଭାରତୀ ଓ ଶ୍ରୀ ଦୁହେଁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ।
ତଦୁଚ୍ଚାରଣମାତ୍ରେଣ ଶ୍ରୀଦେଵୀ ଶଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ସେ ନାମ ମାତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶ୍ରୀଦେବୀ ଶୁଭ ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଅଥ ସା ଜଗଦୀଶାନୀ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗେ
ତାପରେ ସେ ଜଗତ୍ ମାଆ, ଯିଏ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ,
ପଶ୍ଯତାଂ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଵିଧାତୁର୍ମୁଖମାଵିଶତ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।
ତଦାଜ୍ଞାଂ ଶିରସା ଧୃତ୍ଵା ରମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଭକ୍ତିତଃ
ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଗ୍ରହଣ କରି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତିରେ ରହିଲେ ।
ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସତୁର୍ଭୂଯସ୍ତଦାଵରଣଦେଵତାମ୍
ସେମାନେ ପୁଣି ସେ ଆବରଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ।
ତଦାଵରଣଦେଵତ୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ତୌ ପଦ୍ମାଚ୍ଯୁତୌ ତଦା
ତାପରେ ପଦ୍ମା ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ସେ ଆବରଣର ଅଧିଦେବତା ହେବାର ସମ୍ମାନ ପାଇଲେ ।
ତତ୍ର ଯାତୋ ମହାଗୌର୍ଯାଃ ପ୍ରତିବିଂବୋ ମନୋହରଃ
ସେଠାରେ ମହାଗୌରୀଙ୍କ ମନୋହର ପ୍ରତିବିମ୍ବ ପ୍ରକଟ ହେଲା ।
ତରୁଣାରୁଣରାଜାଭସୈନ୍ଦର୍ଯଚରଣଦ୍ଵଯଃ
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପାଦ ତରୁଣ ଅରୁଣ ଆଲୋକର ରଙ୍ଗ ପରି ସୁନ୍ଦର ଥିଲା ।
ଵିଦ୍ଯୁଦୁଲ୍ଲାସିତସ୍ଵାନମନୋଜ୍ଞମଣିମେଖଲଃ
ତାଙ୍କର ମଣିମେଖଳା ବିଦ୍ୟୁତର ଚମକ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟି ଥିଲା ।
ମୁକ୍ତାଵୈଦୂର୍ଯମାଣିକ୍ଯ ନିବଦ୍ଧଵରବନ୍ଧନଃ
ତାଙ୍କର କମର ବନ୍ଧ ମୁକ୍ତା, ବୈଦୂର୍ୟ ଓ ମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା ।
ଜାହ୍ନଵୀସରିଦାଵର୍ତଶୋଭିନାଭୀଵିଭୂଷିତଃ
ତାଙ୍କର ନାଭି ଜାହ୍ନବୀ ନଦୀର ଘୁରୁଣି ଧାରାର ଶୋଭାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା ।
ଆମୁକ୍ତମୁକ୍ତାଲଙ୍କାରଭାସୁରସ୍ତନକୁଞ୍ଚୁକଃ
ତାଙ୍କର ଛାତି ବନ୍ଧନୀ ମୁକ୍ତା ଓ ମୁକ୍ତା ମାଳାର ଅଳଙ୍କାରରେ ଚମକୁଥିଲା।
ମାଣିକ୍ଯଶକଲାବଦ୍ଧମୁଦ୍ରିକାଭିରଲଙ୍କୃତଃ
ତାଙ୍କର ଆଙ୍ଗୁଠିଗୁଡ଼ିକ ମାଣିକ୍ୟ ଟୁକୁଡ଼ା ଲାଗିଥିବା ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଆଭାତ୍ଯାପ୍ରପଦୀନସ୍ରଗ୍ଦିଵ୍ଯାକଲ୍ପକଦଂବକୈଃ
ତାଙ୍କର ପାଦରେ ମାଳା ଓ ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ଗୁଛ ରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲେ।
ତପ୍ତହାଟକସଂକୢପ୍ତରତ୍ନଗ୍ରୀବୋପଶୋଭିତଃ
ତାଙ୍କର ଗଳା ଗଳିତ ସୁନାରେ ଲାଗିଥିବା ରତ୍ନରେ ଅତି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ପାଲୀଵତଂସମାଣିକ୍ଯତାଟଙ୍କପରିଭୂଷିତଃ
ତାଙ୍କର କାନରେ ମାଣିକ୍ୟ ଦାନା ଓ ପଦ୍ମ ଗୁଛ ଭଳି ମୁକୁଟ ଅଳଙ୍କାର ଥିଲା।
ଦାଡିମୀଫଲବୀଜାଭଦନ୍ତପଙ୍କ୍ତିଵିରାଜିତଃ
ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଶାରି ଦାଡିମ୍ବ ଫଳର ବୀଜ ଭଳି ଚମକୁଥିଲା।