ଅଥ ତୁଷ୍ଟୋ ଜଗଦ୍ଧାତା ପୁନଃ ପ୍ରାହ ମହେଶ୍ଵରୀମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ପୁନି ମହାଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅଥ ଶ୍ରୀତ୍ରିପୁରାଦକ୍ଷଭାଗାତ୍କାମେଶ୍ଵରଃ ପରଃ
ତାପରେ, ଶ୍ରୀ ତ୍ରିପୁରାଙ୍କ ଅଂଶରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କାମେଶ୍ୱର ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଆଵିରାସୀନ୍ମହାଦେଵଃ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛୃଙ୍ଗାରନାଯକଃ
ମହାଦେବ, ସ୍ୱୟଂ ଶୃଙ୍ଗାରର ନାୟକ, ସେଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
କାଚିଦ୍ବାଲା ପ୍ରାଦୁରାସୀନ୍ମହାଗୌରା ମହୋଜ୍ଜ୍ଵଲା
ଏକ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧଳା ଏକ କନ୍ୟା ସେଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଅଥ ଶ୍ରୀପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ ସାଦରମ୍
ତାପରେ, ଶ୍ରୀମାନ୍ ପଦ୍ମନାଭ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଆସିଲେ।
ଆଖଣ୍ଡଲାଦଯୋ ଦେଵା ଵସୁରୁଦ୍ରାଦିଦେଵତାଃ
ଆଖଣ୍ଡଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରାଃ ସନକାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ନାରଦାଦ୍ଯାଃ ସୁରର୍ଷଯଃ
ସନକ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାଯୋଗୀମାନେ, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବ ଋଷିମାନେ, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଯକ୍ଷକିନ୍ନର ଗନ୍ଧର୍ଵସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୋରଗାଃ
ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ନାଗମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଯା ଯାସ୍ତୁ ଦେଵତାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାସ୍ତାଃ ସର୍ଵାଃ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ମନସା ନିର୍ମିତଂ ଧାତ୍ରା ମଧ୍ଯେ ନଗରମଦ୍ଭୁତମ୍
ମଧ୍ୟରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିଜ ମନରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ନଗର ତିଆରି କଲେ।
ଶ୍ରୀମତା ଵାସୁଦେଵେନ ସୋଦରେମ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଶ୍ରୀମାନ୍ ବାସୁଦେବ ଓ ମହେଶ୍ୱର ସେ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦେଵଦୁନ୍ଦୁଭଯୋ ନେଦୁଃ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଃ ପପାତ ହ
ଦେବତାଙ୍କ ଢୋଳ ବାଜିଲା ଏବଂ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲା।
କୋ ଵା ଵର୍ଣଯିତୁଂ ଶକ୍ତୋ ଯଦି ଜିହ୍ଵାସହସ୍ରଵାନ୍
ହଜାର ଟି ଜିହ୍ୱା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କିଏ ଏହାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବ?
ଵିସ୍ତୃତଂ ଭୁଵନଶ୍ରେଷ୍ଠଂ କଲ୍ପିତଂ ପରମେଷ୍ଠିନା
ସେ ବିଶାଳ ଓ ଉତ୍ତମ ନଗର, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।
ଇତ୍ଥଂ ତା ଦେଵତାସ୍ତତ୍ର ତିସ୍ରଃ ସନ୍ନିହିତାଃ ସଦା
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେ ତିନି ଦେବୀ ସଦା ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତୌ ସଭାଵନାଗାରଂ ତଦା ଵିଧିଜନାର୍ଦନୌ
ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଜନାର୍ଦନ ସଭା ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସଂସ୍କାରଂ ଵୈଦିକୈର୍ମନ୍ତ୍ରୈଃ କଥଯାମାସତୁର୍ମୁଦା
ବେଦମନ୍ତ୍ରରେ ଆନନ୍ଦରେ ସଂସ୍କାର କରିଥିଲେ ।
ଵିରଞ୍ଚିଂ ଦକ୍ଷିଣେନାକ୍ଷ୍ଣା ଵାମେନ ହରିମୈକ୍ଷତ
ସେ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ଆଖିରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଓ ବାମ ଆଖିରେ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତେ ପ୍ରଭାପୁଞ୍ଜେ ପଞ୍ଜରାନ୍ତ ଇଵ ସ୍ଥିତେ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଆଭା ପଞ୍ଜର ଭିତରେ ଥିବା ପରି ପ୍ରକଟ ହେଲା,
ଜଯ କାମାକ୍ଷିକାମାକ୍ଷୀତ୍ଯୂଚତୁସ୍ତାଂ ପ୍ରଣେମତୁଃ
ସେମାନେ 'ଜୟ କାମାକ୍ଷୀ, କାମାକ୍ଷୀ' ବୋଲି ନମସ୍କାର କଲେ ।
ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯୋର୍ଽଧକୋଟୀ ଚ ଯା ଯାସ୍ତୀର୍ ଥାଧିଦେଵତାଃ
ତିନି କୋଟି ଓ ଅର୍ଧ କୋଟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଯେଉଁଯେଉଁ ଅଧିଦେବତା ଅଛନ୍ତି,
ଶ୍ରୀଦେଵୀମୁପତସ୍ଥାତେ ଵୀଜଯନ୍ତ୍ଯୌ ଯଥୋଚିତମ୍
ସେମାନେ ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କୁ ଯଥାନୁକ୍ରମେ ବିଜୟୀ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ।
ଆଦିଶ୍ରୀନଯନୋତ୍ପନ୍ନେ ତେ ଉଭେ ଭାରତୀଶ୍ରିଯୌ
ଆଦି ଶୁଭ ନୟନ ଉଦୟ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଭାରତୀ ଓ ଶ୍ରୀ ଦୁହେଁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ।
ତଦୁଚ୍ଚାରଣମାତ୍ରେଣ ଶ୍ରୀଦେଵୀ ଶଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ସେ ନାମ ମାତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶ୍ରୀଦେବୀ ଶୁଭ ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଅଥ ସା ଜଗଦୀଶାନୀ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗେ
ତାପରେ ସେ ଜଗତ୍ ମାଆ, ଯିଏ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ,
ପଶ୍ଯତାଂ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଵିଧାତୁର୍ମୁଖମାଵିଶତ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।
ତଦାଜ୍ଞାଂ ଶିରସା ଧୃତ୍ଵା ରମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଭକ୍ତିତଃ
ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଗ୍ରହଣ କରି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତିରେ ରହିଲେ ।
ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସତୁର୍ଭୂଯସ୍ତଦାଵରଣଦେଵତାମ୍
ସେମାନେ ପୁଣି ସେ ଆବରଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ।
ତଦାଵରଣଦେଵତ୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ତୌ ପଦ୍ମାଚ୍ଯୁତୌ ତଦା
ତାପରେ ପଦ୍ମା ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ସେ ଆବରଣର ଅଧିଦେବତା ହେବାର ସମ୍ମାନ ପାଇଲେ ।
ତତ୍ର ଯାତୋ ମହାଗୌର୍ଯାଃ ପ୍ରତିବିଂବୋ ମନୋହରଃ
ସେଠାରେ ମହାଗୌରୀଙ୍କ ମନୋହର ପ୍ରତିବିମ୍ବ ପ୍ରକଟ ହେଲା ।