ଦର୍ଶନାଦେଵ ସର୍ଵଷାମନ୍ତରାଲସ୍ଯ ପୂରକଃ
ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ମନର ଅନ୍ତରାଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ।
ବଲେ ମରୁତ୍ସମାନଃ ସ୍ଯାତ୍ସ୍ଥିରତ୍ଵେ ହିମଵାନିଵ
ଶକ୍ତିରେ ତିନି ମାରୁତ ସମାନ, ଦୃଢତାରେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ପରି।
କ୍ଷଣାତ୍କ୍ଷୋଭକରୋ ମୂର୍ତ୍ଯା ଗ୍ରାମପଲ୍ଲୀପୁରାଦିଷୁ
ତାଙ୍କର ରୂପ ଦ୍ୱାରା ସେ ଗ୍ରାମ, ପଲ୍ଲୀ ଓ ସହରରେ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଉତ୍ତେଜନା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
ଉଚ୍ଚାଟକୋ ମୋହକଶ୍ଚ ମାରକୋ ଦୁଷ୍ଟଚେତସାମ୍
ସେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ମନକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ମୋହିତ କରନ୍ତି ଓ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟାଦଶସୁ ଵିଦ୍ଯାସୁ ନିରୂଢିମଭିଗଚ୍ଛତି
ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାରଙ୍ଗତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ନ ତସ୍ଯାଵିଦିତଂ କିଞ୍ଚିତ୍ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ କୁମ୍ଭଜ
ହେ କୁମ୍ଭଜ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ଅଜଣା ନାହିଁ।
ତତ୍ତ୍ଵଞ୍ଜାନାତି ନିଖିଲଂ ସର୍ଵଜ୍ଞତ୍ଵଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣନ୍ତି ଓ ସର୍ବଜ୍ଞତା ଲାଭ କରନ୍ତି।
ତତ୍କୋପାଗ୍ନେର୍ଵିଷଯତାଂ ଗନ୍ତୁଂ ନାଲଂ ଜଗତ୍ତ୍ରଯୀ
ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧାଗ୍ନିକୁ ତିନି ଜଗତ ମଧ୍ୟ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ରସ୍ତରଶନାବନ୍ଧା ଗଲତ୍କୁଣ୍ଡଲସଞ୍ଚଯାଃ
ତାଙ୍କର କମରବନ୍ଧ ଖୋଲିଯାଇଛି, ଓ କଣ୍ଠା ଗୁଡିକ ଖସିଯାଉଛି।
ଅତ୍ଯନ୍ତରାଗତରଲଵ୍ଯାପାରନଯନାଞ୍ଚଲାଃ
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁର କୋଣ ଅତି ଆଗ୍ରହରେ ଚଞ୍ଚଳ ହୋଇଯାଏ।
ଊରୁସ୍ତମ୍ଭେନ ନିଷ୍ପନ୍ଦା ନମିତାସ୍ଯାଶ୍ଚ ଲଜ୍ଜଯା
ତାଙ୍କର ଉରୁ ଦୃଢ ହୋଇ ନିଷ୍ପନ୍ଦ ଅଛି, ଲଜ୍ଜାରେ ମୁହଁ ନମିଯାଇଛି।
ଅନ୍ଯମାକାରମିଵ ଚ ପ୍ରାପ୍ତା ମାନସଜନ୍ମନା
ସେ ମନରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ଭଳି ଏକ ନୂତନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛି।
ଵୀକ୍ଷ୍ଯମାଣା ଇଵାନଙ୍ଗଶରପାଵକଵୃଷ୍ଟିଭିଃ
ସେ ଅନଙ୍ଗର ଶରର ଅଗ୍ନି ବର୍ଷାରେ ପିଡିତ ହେଉଛି ବୋଲି ଦେଖାଯାଏ।
ସିଚ୍ଯମାନାଃ ଶ୍ରମଜଲୈଃ ଶୁଚ୍ଯମାନାଶ୍ଚ ଲଜ୍ଜଯା
ସେ ଶ୍ରମ ଜଳରେ ଭିଜିଯାଇଛି, ଲଜ୍ଜାରେ ପବିତ୍ର ହେଉଛି।
ଲୋକାଦ୍ଭଯଂ ବନ୍ଧୁଭଯଂ ପରଲୋକଭଯେ ତଥା
ଲୋକମାନେ, ନିଜ ପରିବାର ଓ ପରଲୋକର ଭୟ ଅଛି।
ଯତ୍ର କୁତ୍ରାପି ତିଷ୍ଠନ୍ତଂ ତଂ ଧାଵନ୍ତି ମୃଗୀଦୃଶଃ
ସେ ଯେଉଁଠି ରହନ୍ତି, ମୃଗନୟନାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଦୌଡ଼ି ଆସନ୍ତି।
ତଦ୍ଵଦ୍ଭ୍ରମନ୍ତି ଚିତ୍ତାନି ଦର୍ଶନେ ତସ୍ଯ ସୁଭ୍ରୁଵାମ୍
ସେଇପରି, ସୁନ୍ଦର ଭୃକୁଟି ଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମନ ଘୁଞ୍ଚିଯାଏ ।
ତଂ ସେଵନ୍ତେ ସମସ୍ତାନାଂ ଵିଦ୍ଯାନାମପି ପଙ୍କ୍ତଯଃ
ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଶୃଙ୍ଖଳା ତାଙ୍କ ସେବା କରେ ।
ଅନ୍ଯାସାଂ ତୁ ଵରାକୀଣାଂ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ କିଂ ତପୋଧନ
ହେ ତପସ୍ବୀ, ଅନ୍ୟ ଅଭାଗିଣୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କଣ କୁହିବି ?
ତତ୍କୀର୍ତିଘୋଷଣା ପୁଣ୍ଯା ସଦା ଦ୍ଯୁସଦ୍ଦ୍ରୁମାଯତେ
ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତିର ଘୋଷଣା ଶୁଭ ଏବଂ ସଦା ଦିବ୍ୟ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମାନ ହୁଏ ।
ତଦ୍ଗୁଣା ଏଵ ଘୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଵତ୍ର କଵିପୁଙ୍ଗଵୈଃ
ତାଙ୍କର ଗୁଣମାନେ ମାତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କବିମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ଗାନ କରନ୍ତି ।
ଯେ ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ମହାଦେଵୀଂ ତାସ୍ତାଃ ସିଦ୍ଧୀର୍ଭଞ୍ଜତି ତେ
ଯେମାନେ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି ।
ଅହଶ୍ଚକ୍ରେ ଜ୍ଵଲଜ୍ଜ୍ଵାଲଶ୍ଚିନ୍ତନୀଯସ୍ତୁ ମୂଲକେ
ଦିନମଣିର ଚକ୍ର, ଯାହା ଜ୍ୱାଳାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ମୂଳରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ ।
ନୀଭାଲନୀଯେ ଽହଶ୍ଚକ୍ରେ ଆବାଲାନ୍ତଜ୍ଵଲଚ୍ଛିଖଃ
ଦିନମଣିର ଚକ୍ରକୁ ତଳରୁ ଉପର ଜ୍ୱାଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ ।
ନୀଭାଲନୀଯସ୍ତାର୍ତୀଯଖଣ୍ଡୋ ଦୁରିତଖଣ୍ଡକଃ
ତୃତୀୟ ଖଣ୍ଡକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଦୁଃଖ ନାଶ କରେ ।
ରକ୍ତସଂଧ୍ଯକରୋଚିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଵଶୀକରଣକର୍ମଣି
ଲାଲ ଅସନ୍ଧ୍ୟାର ଆଭା ବଶୀକରଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ନୀଲା ଚ ମୂକୀକରଣେ ପୀତା ସ୍ତଂଭନକର୍ମଣି
ନୀଳ ରଙ୍ଗ ମୂକ କରିବାରେ, ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗ ଅଚଳ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ଧନଲାଭେ ସୁଵର୍ଣାଭା ଚିନ୍ତ୍ଯତେ ଲଲିତାଂବିକା
ଧନ ଲାଭ ପାଇଁ ଲଳିତାମ୍ବିକାଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଭାରେ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ ।
ଯେ ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ମହାପୁଞ୍ଜଂ ତେ ସ୍ଯୁଃ ସଂସିଦ୍ଧସିଦ୍ଧଯଃ
ଯେମାନେ ମହାସମୂହକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିରେ ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି ।
ପ୍ରାପ୍ଯତେ ସଦ୍ଭିରେଵୈଷା ନାସଦ୍ଭିସ୍ତୁ କଦାଚନ
ଏହା କେବଳ ସଦ୍ଗୁଣୀମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଅସଦ୍ଗୁଣୀମାନେ କେବେ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ ।