ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଭୋଜନଂ ସମୁଦୀରିତମ୍
ତାହାର ଦଶମାଂଶ ଭାଗ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଭାବେ ଦେବା ନିୟମ।
ଲକ୍ଷମାତ୍ରଂ ଜପିତ୍ଵା ତୁ ମନୁଷ୍ଯାନ୍ଵଶମାନଯେତ୍
ଏକ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସେ ଲୋକମାନେ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଆଣିପାରେ।
ଲକ୍ଷତ୍ରିତଯଜାପେନ ସର୍ଵାନ୍ଵଶଯତେ ନୃପାନ୍
ତିନି ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ।
ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଜପେ ଜାତେ ସର୍ଵାଃ ପାତାଲଯୋଷିତଃ
ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାତାଳ ନାରୀମାନେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
କ୍ଷୁଭ୍ଯନ୍ତି ସପ୍ତ ଲକ୍ଷେଣ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକମୃଗୀଦୃଶଃ
ସାତ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସ୍ୱର୍ଗର ଦେବୀମାନେ ବି ଅସ୍ଥିର ହୁଅନ୍ତି।
ନଵଲକ୍ଷେଣ ଗୀର୍ଵାଣା ନଖିଲାନ୍ଵଶମାନଯେତ୍
ନଅ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ।
ଲକ୍ଷଦ୍ଵାଦଶଜାପେନ ସିଦ୍ଧୀରଷ୍ଟୌ ଵଶଂ ନଯେତ୍
ବାର ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ତାଙ୍କ ଅଧୀନ ହୁଏ।
ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵିଷ୍ଣୁତ୍ଵମେତେନ ଶିଵସ୍ଯ ଶିଵତାମୁନା
ଏହି ଉପାୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁତ୍ୱ ଓ ଶିବଙ୍କୁ ଶିବତ୍ୱ ମିଳେ।
ଅନେନ ମନ୍ତ୍ରରାଜେନ ଜାତା ଇତ୍ଯଵଧାରଯ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରରାଜ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ବୋଲି ଜାଣ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସୁନ୍ଦରାକାରୋ ମନ୍ମଥସ୍ଯାପି ମୋହକୃତ୍
ତାଙ୍କର ରୂପ ତିନି ଜଗତରେ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର, ଏବଂ ମଧନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଭ୍ରମିତ ହୁଏ।
ଦର୍ଶନାଦେଵ ସର୍ଵଷାମନ୍ତରାଲସ୍ଯ ପୂରକଃ
ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ମନର ଅନ୍ତରାଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ।
ବଲେ ମରୁତ୍ସମାନଃ ସ୍ଯାତ୍ସ୍ଥିରତ୍ଵେ ହିମଵାନିଵ
ଶକ୍ତିରେ ତିନି ମାରୁତ ସମାନ, ଦୃଢତାରେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ପରି।
କ୍ଷଣାତ୍କ୍ଷୋଭକରୋ ମୂର୍ତ୍ଯା ଗ୍ରାମପଲ୍ଲୀପୁରାଦିଷୁ
ତାଙ୍କର ରୂପ ଦ୍ୱାରା ସେ ଗ୍ରାମ, ପଲ୍ଲୀ ଓ ସହରରେ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଉତ୍ତେଜନା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
ଉଚ୍ଚାଟକୋ ମୋହକଶ୍ଚ ମାରକୋ ଦୁଷ୍ଟଚେତସାମ୍
ସେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ମନକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ମୋହିତ କରନ୍ତି ଓ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟାଦଶସୁ ଵିଦ୍ଯାସୁ ନିରୂଢିମଭିଗଚ୍ଛତି
ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାରଙ୍ଗତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ନ ତସ୍ଯାଵିଦିତଂ କିଞ୍ଚିତ୍ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ କୁମ୍ଭଜ
ହେ କୁମ୍ଭଜ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ଅଜଣା ନାହିଁ।
ତତ୍ତ୍ଵଞ୍ଜାନାତି ନିଖିଲଂ ସର୍ଵଜ୍ଞତ୍ଵଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣନ୍ତି ଓ ସର୍ବଜ୍ଞତା ଲାଭ କରନ୍ତି।
ତତ୍କୋପାଗ୍ନେର୍ଵିଷଯତାଂ ଗନ୍ତୁଂ ନାଲଂ ଜଗତ୍ତ୍ରଯୀ
ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧାଗ୍ନିକୁ ତିନି ଜଗତ ମଧ୍ୟ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ରସ୍ତରଶନାବନ୍ଧା ଗଲତ୍କୁଣ୍ଡଲସଞ୍ଚଯାଃ
ତାଙ୍କର କମରବନ୍ଧ ଖୋଲିଯାଇଛି, ଓ କଣ୍ଠା ଗୁଡିକ ଖସିଯାଉଛି।
ଅତ୍ଯନ୍ତରାଗତରଲଵ୍ଯାପାରନଯନାଞ୍ଚଲାଃ
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁର କୋଣ ଅତି ଆଗ୍ରହରେ ଚଞ୍ଚଳ ହୋଇଯାଏ।
ଊରୁସ୍ତମ୍ଭେନ ନିଷ୍ପନ୍ଦା ନମିତାସ୍ଯାଶ୍ଚ ଲଜ୍ଜଯା
ତାଙ୍କର ଉରୁ ଦୃଢ ହୋଇ ନିଷ୍ପନ୍ଦ ଅଛି, ଲଜ୍ଜାରେ ମୁହଁ ନମିଯାଇଛି।
ଅନ୍ଯମାକାରମିଵ ଚ ପ୍ରାପ୍ତା ମାନସଜନ୍ମନା
ସେ ମନରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ଭଳି ଏକ ନୂତନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛି।
ଵୀକ୍ଷ୍ଯମାଣା ଇଵାନଙ୍ଗଶରପାଵକଵୃଷ୍ଟିଭିଃ
ସେ ଅନଙ୍ଗର ଶରର ଅଗ୍ନି ବର୍ଷାରେ ପିଡିତ ହେଉଛି ବୋଲି ଦେଖାଯାଏ।
ସିଚ୍ଯମାନାଃ ଶ୍ରମଜଲୈଃ ଶୁଚ୍ଯମାନାଶ୍ଚ ଲଜ୍ଜଯା
ସେ ଶ୍ରମ ଜଳରେ ଭିଜିଯାଇଛି, ଲଜ୍ଜାରେ ପବିତ୍ର ହେଉଛି।
ଲୋକାଦ୍ଭଯଂ ବନ୍ଧୁଭଯଂ ପରଲୋକଭଯେ ତଥା
ଲୋକମାନେ, ନିଜ ପରିବାର ଓ ପରଲୋକର ଭୟ ଅଛି।
ଯତ୍ର କୁତ୍ରାପି ତିଷ୍ଠନ୍ତଂ ତଂ ଧାଵନ୍ତି ମୃଗୀଦୃଶଃ
ସେ ଯେଉଁଠି ରହନ୍ତି, ମୃଗନୟନାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଦୌଡ଼ି ଆସନ୍ତି।
ତଦ୍ଵଦ୍ଭ୍ରମନ୍ତି ଚିତ୍ତାନି ଦର୍ଶନେ ତସ୍ଯ ସୁଭ୍ରୁଵାମ୍
ସେଇପରି, ସୁନ୍ଦର ଭୃକୁଟି ଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମନ ଘୁଞ୍ଚିଯାଏ ।
ତଂ ସେଵନ୍ତେ ସମସ୍ତାନାଂ ଵିଦ୍ଯାନାମପି ପଙ୍କ୍ତଯଃ
ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଶୃଙ୍ଖଳା ତାଙ୍କ ସେବା କରେ ।
ଅନ୍ଯାସାଂ ତୁ ଵରାକୀଣାଂ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ କିଂ ତପୋଧନ
ହେ ତପସ୍ବୀ, ଅନ୍ୟ ଅଭାଗିଣୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କଣ କୁହିବି ?
ତତ୍କୀର୍ତିଘୋଷଣା ପୁଣ୍ଯା ସଦା ଦ୍ଯୁସଦ୍ଦ୍ରୁମାଯତେ
ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତିର ଘୋଷଣା ଶୁଭ ଏବଂ ସଦା ଦିବ୍ୟ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମାନ ହୁଏ ।