ଅନ୍ତର୍ହିତଶ୍ଚ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ସନ୍ଧ୍ଯାଵନ୍ଦନମାଚରେତ୍
ପବିତ୍ର ମନ ରଖି, ଅନ୍ୟମାନେ ଦେଖିବେନାହିଁ, ଏହିପରି ଗୁପ୍ତଭାବରେ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରିବା ଉଚିତ।
ସପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଂ ଚାର୍ଧ୍ଯଂ ମାର୍ତଣ୍ଡାଯ ସମୁତ୍କ୍ଷିପେତ୍
ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ମିଶାଇଥିବା ଜଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତର୍ପ୍ପଯିତ୍ଵା ଯଥାଶକ୍ତି ମୂଲେନ ଲଲିତେଶ୍ଵରୀମ୍
ଯେଉଁଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଅଛି, ତାହା ଅନୁଯାୟୀ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଲଳିତେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦିଵାକରମୁପାସ୍ଥାଯ ଦେଵୀଂ ଚ ରଵିବିମ୍ବଗାମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଚାରୁକର୍ପୂରକସ୍ତୂରୀଚନ୍ଦନାଦିଵିଲେପିତଃ
ସୁନ୍ଦର କର୍ପୂର, କଷ୍ଟୂରୀ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଲଗାଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଆମୋଦିକୁସୁମସ୍ରଗ୍ଭିରଵତଂସିତକୁନ୍ତଲଃ
ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲର ମାଳାରେ ଚୁଲି ସଜାଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜାଖଣ୍ଡେ ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣାନ୍କୃତ୍ଵା ନ୍ଯାସାନନୁକ୍ରମାତ୍
ପୂଜା ଅଂଶରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅନୁସାରେ ନ୍ୟାସ କ୍ରମକ୍ରମେ କରିବା ଉଚିତ।
ନାନାଵୃକ୍ଷମହୋଦ୍ଯାନମାରଭ୍ଯ ଲଲିତାଵଧି
ନାନା ପ୍ରକାର ଗଛ ଥିବା ବଡ଼ ବଗିଚାଠାରୁ ଲଳିତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜାଖଣ୍ଡୋକ୍ତମାର୍ଗେମ ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ଵିଲକ୍ଷଣଃ
ପୂଜା ଅଂଶରେ ଯେପରି ଉପାୟ କୁହାଯାଇଛି, ସେହିପରି ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଷଟ୍ତ୍ରିଂଶଲ୍ଲକ୍ଷସଂଖ୍ଯାଂ ତୁ ଜପେଦ୍ଵିଦ୍ଯା ପ୍ରସୀଦତି
ଛଅତିରିଶି ଲକ୍ଷ ବେଳେ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ଏହି ବିଦ୍ୟା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ।
ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଭୋଜନଂ ସମୁଦୀରିତମ୍
ତାହାର ଦଶମାଂଶ ଭାଗ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଭାବେ ଦେବା ନିୟମ।
ଲକ୍ଷମାତ୍ରଂ ଜପିତ୍ଵା ତୁ ମନୁଷ୍ଯାନ୍ଵଶମାନଯେତ୍
ଏକ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସେ ଲୋକମାନେ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଆଣିପାରେ।
ଲକ୍ଷତ୍ରିତଯଜାପେନ ସର୍ଵାନ୍ଵଶଯତେ ନୃପାନ୍
ତିନି ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ।
ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଜପେ ଜାତେ ସର୍ଵାଃ ପାତାଲଯୋଷିତଃ
ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାତାଳ ନାରୀମାନେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
କ୍ଷୁଭ୍ଯନ୍ତି ସପ୍ତ ଲକ୍ଷେଣ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକମୃଗୀଦୃଶଃ
ସାତ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସ୍ୱର୍ଗର ଦେବୀମାନେ ବି ଅସ୍ଥିର ହୁଅନ୍ତି।
ନଵଲକ୍ଷେଣ ଗୀର୍ଵାଣା ନଖିଲାନ୍ଵଶମାନଯେତ୍
ନଅ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ।
ଲକ୍ଷଦ୍ଵାଦଶଜାପେନ ସିଦ୍ଧୀରଷ୍ଟୌ ଵଶଂ ନଯେତ୍
ବାର ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ତାଙ୍କ ଅଧୀନ ହୁଏ।
ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵିଷ୍ଣୁତ୍ଵମେତେନ ଶିଵସ୍ଯ ଶିଵତାମୁନା
ଏହି ଉପାୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁତ୍ୱ ଓ ଶିବଙ୍କୁ ଶିବତ୍ୱ ମିଳେ।
ଅନେନ ମନ୍ତ୍ରରାଜେନ ଜାତା ଇତ୍ଯଵଧାରଯ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରରାଜ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ବୋଲି ଜାଣ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସୁନ୍ଦରାକାରୋ ମନ୍ମଥସ୍ଯାପି ମୋହକୃତ୍
ତାଙ୍କର ରୂପ ତିନି ଜଗତରେ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର, ଏବଂ ମଧନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଭ୍ରମିତ ହୁଏ।
ଦର୍ଶନାଦେଵ ସର୍ଵଷାମନ୍ତରାଲସ୍ଯ ପୂରକଃ
ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ମନର ଅନ୍ତରାଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ।
ବଲେ ମରୁତ୍ସମାନଃ ସ୍ଯାତ୍ସ୍ଥିରତ୍ଵେ ହିମଵାନିଵ
ଶକ୍ତିରେ ତିନି ମାରୁତ ସମାନ, ଦୃଢତାରେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ପରି।
କ୍ଷଣାତ୍କ୍ଷୋଭକରୋ ମୂର୍ତ୍ଯା ଗ୍ରାମପଲ୍ଲୀପୁରାଦିଷୁ
ତାଙ୍କର ରୂପ ଦ୍ୱାରା ସେ ଗ୍ରାମ, ପଲ୍ଲୀ ଓ ସହରରେ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଉତ୍ତେଜନା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
ଉଚ୍ଚାଟକୋ ମୋହକଶ୍ଚ ମାରକୋ ଦୁଷ୍ଟଚେତସାମ୍
ସେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ମନକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ମୋହିତ କରନ୍ତି ଓ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟାଦଶସୁ ଵିଦ୍ଯାସୁ ନିରୂଢିମଭିଗଚ୍ଛତି
ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାରଙ୍ଗତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ନ ତସ୍ଯାଵିଦିତଂ କିଞ୍ଚିତ୍ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ କୁମ୍ଭଜ
ହେ କୁମ୍ଭଜ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ଅଜଣା ନାହିଁ।
ତତ୍ତ୍ଵଞ୍ଜାନାତି ନିଖିଲଂ ସର୍ଵଜ୍ଞତ୍ଵଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣନ୍ତି ଓ ସର୍ବଜ୍ଞତା ଲାଭ କରନ୍ତି।
ତତ୍କୋପାଗ୍ନେର୍ଵିଷଯତାଂ ଗନ୍ତୁଂ ନାଲଂ ଜଗତ୍ତ୍ରଯୀ
ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧାଗ୍ନିକୁ ତିନି ଜଗତ ମଧ୍ୟ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ରସ୍ତରଶନାବନ୍ଧା ଗଲତ୍କୁଣ୍ଡଲସଞ୍ଚଯାଃ
ତାଙ୍କର କମରବନ୍ଧ ଖୋଲିଯାଇଛି, ଓ କଣ୍ଠା ଗୁଡିକ ଖସିଯାଉଛି।
ଅତ୍ଯନ୍ତରାଗତରଲଵ୍ଯାପାରନଯନାଞ୍ଚଲାଃ
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁର କୋଣ ଅତି ଆଗ୍ରହରେ ଚଞ୍ଚଳ ହୋଇଯାଏ।