ଶିଵେନ ଶକ୍ତ୍ଯା କାମେନ କ୍ଷିତ୍ଯା ଚୈଵ ତୁ ମାଯଯା
ଶିବ, ଶକ୍ତି, କାମ, ପୃଥିବୀ ଓ ମାୟା ଦ୍ୱାରା।
ଶକ୍ରେଣ ଭୁଵନେଶେନ ଚନ୍ଦ୍ରେଣ ଚ ମନୋଭୁଵା
ଇନ୍ଦ୍ର, ଭୁବନେଶ୍ୱର, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ମନସ୍ଜନ୍ମା ଦ୍ୱାରା।
କାମାଦିମନ୍ତ୍ରରାଜସ୍ତୁ ସ୍ମରଯୋନିଃ ଶ୍ରିଯୋ ମୁଖେ
କାମ ଆଦି ମନ୍ତ୍ରରାଜ ହେଉଛି ସ୍ମର ଓ ଯୋନିର ଉତ୍ସ, ଶ୍ରୀଙ୍କର ମୁଖରେ ଅଛି।
ଯେ ଯଜନ୍ତି ମହାଭାଗାସ୍ତେଷାଂ ସର୍ଵତ୍ର ସିଦ୍ଧଯେ
ଯେମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହୋଇ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।
ସମ୍ଯକ୍ସଂସାଧଯେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣପ୍ରକାରତଃ
ଏକ ବିଦ୍ୱାନ୍ ସଠିକ୍ ଭାବରେ, ଯେପରି ଭାବେ ବର୍ଣ୍ନନା ହେବ, ସେପରି ଉପାୟରେ ସମ୍ପାଦନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ଶିରସିସ୍ମୃତ୍ଵା କମଲମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ମୁଣ୍ଡରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପଦ୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା।
ତତ୍ର ଶ୍ରୀମଦ୍ଗୁରୁଂ ଧ୍ଵାତ୍ଵା ପ୍ରସନ୍ନଂ କରୁଣାମଯମ୍
ସେଠାରେ, ଶ୍ରୀମଦ୍ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା, ଶାନ୍ତ ଓ କରୁଣାମୟ।
ଅଥାଗତ୍ଯ ଚ ତୈଲେନ ସାମୋଦେନ ଵିଲେପିତଃ
ତାପରେ, ଆସି ଶୁଭ୍ର ଗନ୍ଧ ତେଲ ଦେଇ ଦେହକୁ ମାଲିଶ କରିବା।
ତସ୍ମାଦୁଷ୍ଣୋଦକେ ସ୍ନାଯାତ୍ତଦଭାଵେ ଯଥୋଦକମ୍
ତାପରେ ଉଷ୍ଣ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା; ଯଦି ଉଷ୍ଣ ଜଳ ନାହିଁ, ଯେଉଁ ଜଳ ମିଳିଥାଏ, ତାହାରେ।
ଆଚମ୍ଯ ପ୍ରଯତୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ହୃଦି ଧ୍ଯାଯନ୍ପରାଂବିକାମ୍
ଜଳ ସିପି ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ବିଦ୍ୱାନ୍ ହୃଦୟରେ ପରାମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା।
ଅନ୍ତର୍ହିତଶ୍ଚ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ସନ୍ଧ୍ଯାଵନ୍ଦନମାଚରେତ୍
ପବିତ୍ର ମନ ରଖି, ଅନ୍ୟମାନେ ଦେଖିବେନାହିଁ, ଏହିପରି ଗୁପ୍ତଭାବରେ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରିବା ଉଚିତ।
ସପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଂ ଚାର୍ଧ୍ଯଂ ମାର୍ତଣ୍ଡାଯ ସମୁତ୍କ୍ଷିପେତ୍
ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ମିଶାଇଥିବା ଜଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତର୍ପ୍ପଯିତ୍ଵା ଯଥାଶକ୍ତି ମୂଲେନ ଲଲିତେଶ୍ଵରୀମ୍
ଯେଉଁଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଅଛି, ତାହା ଅନୁଯାୟୀ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଲଳିତେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦିଵାକରମୁପାସ୍ଥାଯ ଦେଵୀଂ ଚ ରଵିବିମ୍ବଗାମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଚାରୁକର୍ପୂରକସ୍ତୂରୀଚନ୍ଦନାଦିଵିଲେପିତଃ
ସୁନ୍ଦର କର୍ପୂର, କଷ୍ଟୂରୀ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଲଗାଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଆମୋଦିକୁସୁମସ୍ରଗ୍ଭିରଵତଂସିତକୁନ୍ତଲଃ
ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲର ମାଳାରେ ଚୁଲି ସଜାଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜାଖଣ୍ଡେ ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣାନ୍କୃତ୍ଵା ନ୍ଯାସାନନୁକ୍ରମାତ୍
ପୂଜା ଅଂଶରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅନୁସାରେ ନ୍ୟାସ କ୍ରମକ୍ରମେ କରିବା ଉଚିତ।
ନାନାଵୃକ୍ଷମହୋଦ୍ଯାନମାରଭ୍ଯ ଲଲିତାଵଧି
ନାନା ପ୍ରକାର ଗଛ ଥିବା ବଡ଼ ବଗିଚାଠାରୁ ଲଳିତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜାଖଣ୍ଡୋକ୍ତମାର୍ଗେମ ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ଵିଲକ୍ଷଣଃ
ପୂଜା ଅଂଶରେ ଯେପରି ଉପାୟ କୁହାଯାଇଛି, ସେହିପରି ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଷଟ୍ତ୍ରିଂଶଲ୍ଲକ୍ଷସଂଖ୍ଯାଂ ତୁ ଜପେଦ୍ଵିଦ୍ଯା ପ୍ରସୀଦତି
ଛଅତିରିଶି ଲକ୍ଷ ବେଳେ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ଏହି ବିଦ୍ୟା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ।
ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଭୋଜନଂ ସମୁଦୀରିତମ୍
ତାହାର ଦଶମାଂଶ ଭାଗ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଭାବେ ଦେବା ନିୟମ।
ଲକ୍ଷମାତ୍ରଂ ଜପିତ୍ଵା ତୁ ମନୁଷ୍ଯାନ୍ଵଶମାନଯେତ୍
ଏକ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସେ ଲୋକମାନେ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଆଣିପାରେ।
ଲକ୍ଷତ୍ରିତଯଜାପେନ ସର୍ଵାନ୍ଵଶଯତେ ନୃପାନ୍
ତିନି ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ।
ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଜପେ ଜାତେ ସର୍ଵାଃ ପାତାଲଯୋଷିତଃ
ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାତାଳ ନାରୀମାନେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
କ୍ଷୁଭ୍ଯନ୍ତି ସପ୍ତ ଲକ୍ଷେଣ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକମୃଗୀଦୃଶଃ
ସାତ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସ୍ୱର୍ଗର ଦେବୀମାନେ ବି ଅସ୍ଥିର ହୁଅନ୍ତି।
ନଵଲକ୍ଷେଣ ଗୀର୍ଵାଣା ନଖିଲାନ୍ଵଶମାନଯେତ୍
ନଅ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ।
ଲକ୍ଷଦ୍ଵାଦଶଜାପେନ ସିଦ୍ଧୀରଷ୍ଟୌ ଵଶଂ ନଯେତ୍
ବାର ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ତାଙ୍କ ଅଧୀନ ହୁଏ।
ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵିଷ୍ଣୁତ୍ଵମେତେନ ଶିଵସ୍ଯ ଶିଵତାମୁନା
ଏହି ଉପାୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁତ୍ୱ ଓ ଶିବଙ୍କୁ ଶିବତ୍ୱ ମିଳେ।
ଅନେନ ମନ୍ତ୍ରରାଜେନ ଜାତା ଇତ୍ଯଵଧାରଯ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରରାଜ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ବୋଲି ଜାଣ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସୁନ୍ଦରାକାରୋ ମନ୍ମଥସ୍ଯାପି ମୋହକୃତ୍
ତାଙ୍କର ରୂପ ତିନି ଜଗତରେ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର, ଏବଂ ମଧନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଭ୍ରମିତ ହୁଏ।