ବୃହସ୍ପତିଶ୍ଚ ତଂ ଶୁକଂ ଶଶାପ ସ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ
ବୃହସ୍ପତି, ମହା ତେଜସ୍ବୀ, ଶୁକଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ତୁର୍ଵସୁଶ୍ଚାତ୍ର ଦୌହିତ୍ରୋ ଯଵୀଯାନ୍ଯୋ ଯଦୋରଭୂତ୍
ଏଠି ତୁର୍ବସୁ, ଯଦୁଙ୍କର କମ୍ ବୟସର ଦୌହିତ୍ର, ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅନୁଵଂଶ୍ଯାମହାତ୍ମାନସ୍ତେଷାଂ ପାର୍ଥିଵସତ୍ତମାଃ
ସେମାନଙ୍କର ବଂଶଜ, ମହାତ୍ମା, ରାଜାମାନେ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲେ।
ଆତିଥ୍ଯସ୍ଯ ତୁ ଵିବ୍ରର୍ଷେଃ ସପ୍ତଧା ଧର୍ମସଂଶ୍ରଯାତ୍
ବିବ୍ରର୍ଷଙ୍କ ଆତିଥ୍ୟ ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମ ଭିତିରେ ସାତ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲା।
ହରଵଂଶଯଶଃସ୍ପର୍ଶଃ ଶନ୍ତନୋର୍ଵୀର୍ଯଶବ୍ଦନମ୍
ହରାଙ୍କ ବଂଶର ଯଶସ୍ପର୍ଶ ଓ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ଶୌର୍ୟର କୀର୍ତି।
ଅନାଗତାନାଂସଂଘାନାଂ ପ୍ରଭୂଣାଂ ଚୋପଵର୍ଣନମ୍
ଭବିଷ୍ୟତର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସଂଘମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ବିବରଣୀ।
ନୈମିତ୍ତିକାଃ ପ୍ରାକୃତିକା ଯଥୈଵାତ୍ଯନ୍ତିକାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଯେଉଁଠି ନିମିତ୍ତିକ, ପ୍ରାକୃତିକ ଓ ଅତିଅନ୍ତିକ ଘଟଣାଗୁଡିକୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଛି।
ଅନାଦୃଷ୍ଟିର୍ଭାସ୍କରସ୍ଯ ଘୋରଃ ସଂଵର୍ତ୍ତକାନଲଃ
ଭାସ୍କରଙ୍କର ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ଓ ଭୟଙ୍କର ସଂବର୍ତ୍ତକ ଅଗ୍ନି।
ଭୁଵାଦୀନାଂ ଚ ଲୋକାନାଂ ସପ୍ତାନାଂ ଚୋପଵର୍ଣନମ୍
ଭୂମି ଆଦି ସାତ ଲୋକର ବିବରଣୀ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋଯୋଜନାଗ୍ରେଣ ପରିମାଣଵିନିର୍ଣଯଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଯୋଜନା ଦ୍ୱାରା ମାପ ନିର୍ଣ୍ଣୟ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଚୈଵ ସତ୍ତ୍ଵାନାଂ ପରିଣାମଵିନିର୍ଣଯଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ପରିଣାମର ନିର୍ଣ୍ଣୟ।
ଗତିରୂର୍ଦ୍ଧମଧଶ୍ଚୋକ୍ତା ଧର୍ମାଧର୍ମସମାଶ୍ରଯା
ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ଭିତିରେ ଉପର ଓ ତଳ ଗତି ବିବରଣା।
ଅସଂଖ୍ଯଯା ଚ ଦୁଃଖାନି ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚାପ୍ଯନିତ୍ଯତା
ଅସଂଖ୍ୟ ଦୁଃଖ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅନିତ୍ୟତା।
ଦୁର୍ଲଭତ୍ଵଂ ଚ ମୋକ୍ଷସ୍ଯ ଵୈରାଗ୍ଯାଦ୍ଦୋଷଦର୍ଶନାତ୍
ବିରାଗ ଦ୍ୱାରା ଦୋଷ ଦେଖିବାରୁ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ଅତି ଦୁର୍ଲଭ।
ନାନାତ୍ଵଦର୍ଶନାଚ୍ଛୁଦ୍ଧସ୍ତଵସ୍ତତ୍ର ନିଵର୍ତ୍ତତେ
ବିଭିନ୍ନତାର ଦୃଷ୍ଟି ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ତୁମର ପବିତ୍ର ସ୍ବରୂପ ସେଠାରେ ଅପସାରି ଯାଏ।
ଆନନ୍ଦଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ନ ବିଭେତି କୁତଶ୍ଚନ
ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦର ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ, କୌଣସି ଭୟ ରହି ନାହିଁ।
କୀର୍ତ୍ଯତେ ଜଗତଶ୍ଚତ୍ର ସର୍ଗପ୍ରଲଯଵିକ୍ରିଯାଃ
ଏଠାରେ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟି, ପ୍ରଳୟ ଓ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି।
କୀର୍ତ୍ଯତେ ଋଷିଵର୍ଗସ୍ଯ ସର୍ଗଃ ପାପପ୍ରଣାଶନଃ
ଋଷିମାନଙ୍କର ସମୂହ ସୃଷ୍ଟି, ଯାହା ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ହେଉଛି।
ସୌଦାସାସ୍ଥିଗ୍ରହଶ୍ଚାସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରକୃତେନ ତୁ
ସଉଦାସଙ୍କ ଅସ୍ଥିଗ୍ରହଣ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ କଥା ହେଉଛି।
ସଂଜଜ୍ଞେ ପିତୃକନ୍ଯାଯାଂ ଵ୍ଯାସଶ୍ଚାପି ମହାମୁନିଃ
ପିତୃର କନ୍ୟାରୁ ମହାମୁନି ବ୍ୟାସ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ପରାଶରସ୍ଯ ପ୍ରଦ୍ଵେପୋ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ର ଋଷିଂ ପ୍ରତି
ପରାଶରଙ୍କର ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଋଷିଙ୍କୁ ନେଇ ଶତ୍ରୁତା ବିବର୍ଣ୍ନିତ ହେଉଛି।
ଦେଵେନ ଵିଧିନା ଵିପ୍ର ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରହିତୈଷିଣା
ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଇଥିଲା।
ଏକଂ ଵେଦଂ ଚତୁଷ୍ପାଦଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ପୁନରୀଶ୍ଵରଃ
ଏକ ଚାରି ଭାଗ ଥିବା ବେଦକୁ ପ୍ରଭୁ ଚାରିଟି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କଲେ।
ତସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯପ୍ରଶିଷ୍ଯୈଶ୍ଚ ଶାଖା ଵେଦାଯୁତାଃ କୃତାଃ
ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଓ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ବେଦର ଅନେକ ଶାଖା ତିଆରି କଲେ।
ପୃଷ୍ଟ ଵନ୍ତୋ ଵିଶିଷ୍ଟାସ୍ତେ ମୁନଯୋ ଧର୍ମକାଙ୍କ୍ଷିଣଃ
ବିଶିଷ୍ଟ ମୁନିମାନେ ଧର୍ମ ଚାହିଁ, ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ।
ସୁନାଭଂ ଦିଵ୍ଯରୂପାଭଂ ସପ୍ତାଙ୍ଗଂ ଶୁଭଶଂସନମ୍
ସୁନାଭ, ଦିବ୍ୟ ରୂପର ସମାନ, ସାତ ଅଙ୍ଗ ଓ ଶୁଭ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ—
ପୃଷ୍ଠତୋ ଯାତ ନିଯତାସ୍ତତଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଥ ପାଟିତମ୍
ସେଠି ନିୟମିତ ଭାବେ ପଛରେ ଯାଇ, ପଠନ ପାଇବେ।
ପୁଣ୍ଯଃ ସ ଦେଶୋ ମନ୍ତଵ୍ଯଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ତଦା ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ଦେଶ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମନେ କରିବା ଉଚିତ; ସେ ସମୟରେ ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଗଙ୍ଗା ଗର୍ଭ ଯଵାହାରା ନୈମିଷେଯାସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଗଙ୍ଗା, ଗର୍ଭ, ଯବାହାର ଓ ନୈମିଷେୟମାନେ—
ଈଶିରେ ଚୈଵ ସତ୍ରେଣ ମୁନଯୋ ନୈମିଷେ ତଦା
ସେ ସମୟରେ, ନୈମିଷର ମୁନିମାନେ ବିଧିମତ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।