ଵୀଣାଵେଣୁମୃଦଙ୍ଗାଦି ଵାଦଯନ୍ତ୍ଯୋ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସେମାନେ ବାରମ୍ବାର ବୀଣା, ବାଁଶୀ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟ ଚଳାନ୍ତି।
ମୁହୁର୍ଗାଯନ୍ତି ନୃତ୍ଯନ୍ତି ଦେଵ୍ଯାଃ ପୁଣ୍ଯତମଂ ଯଶଃ
ସେମାନେ ବାରମ୍ବାର ଦେବୀଙ୍କର ପବିତ୍ର ଯଶ ଗାଇ ଓ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି।
ପିବନ୍ତ୍ଯସ୍ତତ୍ସୁଧାତୋଯଂ ସଂଚରନ୍ତ୍ଯସ୍ତରୀଶତୈଃ
ସେମାନେ ସେଇ ଅମୃତ ଜଳ ପିଇ ଶତଶଃ ନୌକାରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ପ୍ରଧାନଭୂତା ତାରାଂବା ଜଲୌଘଶମନକ୍ଷମା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ ହେଲେ ତାରାମା, ଜଳର ବଡ଼ ପ୍ରବାହ ଶାନ୍ତ କରିପାରନ୍ତି।
ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ଯାପି ନୋ ଦତ୍ତେ ଵାପିକାଂଭସି ସନ୍ତରମ୍
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ସେଠି ମଧ୍ୟ, ପୋଖରୀର ପାଣି ଅଟକି ଯିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ମହାରାଜ୍ଞୀ ମହୌଦାର୍ଯଂ ପତନ୍ତୀନାଂ ପଦେପଦେ
ମହାରାଣୀ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଉଦାରତା, ପଡ଼ିଯାଉଥିବା ମାନେ ପ୍ରତିଟି ପଦକ୍ଷେପରେ ଦେଖାନ୍ତି।
ପ୍ରତିନୌକଂ ମଣିଗୃହେ ଵସନ୍ତୀନାଂ ମନୋହରେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ମଣିମାଳିକା ଘରେ, ରହୁଥିବା ଲୋକେ ନିଜ ନୌକାରେ ବସିଛନ୍ତି।
କାଶ୍ଚିନ୍ନୌକାଃ ସୁଵର୍ଣାଢ୍ଯାଃ କାଶ୍ଚିଦ୍ରତ୍ନକୃତା ମୁନେ
କିଛି ନୌକା ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, କିଛି ମଣିରେ ତିଆରି, ମୁନି।
କାଶ୍ଚିତ୍ସିଂହାସନା ନାଵଃ କାଶ୍ଚିଦ୍ଦନ୍ତାଵଲାନନାଃ
କିଛି ନୌକା ସିଂହାସନ ପରି, କିଛି ହାତୀର ଶୁଣ୍ଡ ପରି ମୁହଁ ଥିବା।
ତାରାଂବାମହତୀଂ ନୌକାମଧିଗମ୍ଯ ଵିରାଜତେ
ତାରା ମା'ଙ୍କର ବଡ଼ ନୌକା ପାଇଁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି।
ତନ୍ଵାନା ସତତଂ ତାରା କକ୍ଷ୍ଯାମେନାଂ ହି ରକ୍ଷତି
ତାରା ମା' ସଦା ସଚେତନ ରହି, ନିଜ କମର ପଟି ବୁନିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ବୁଦ୍ଧିଶାଲ ଇତି ଖ୍ଯାତଶ୍ଚତୁର୍ଯୋଜନମୁଚ୍ଛ୍ରିତଃ
ସେ ବୁଦ୍ଧିଶାଳ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଚାରି ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚତାକୁ ଉଠିଛି।
ପ୍ରତପ୍ତକନକଚ୍ଛାଯଂ ତଜ୍ଜଲତ୍ଵେନ ଵର୍ତ୍ତତେ
ସେଠି ପାଣି ଗଳିଥିବା ସୁନା ପରି ଚମକେ, ଏକ ଜଳର ଦେହରେ ରହିଛି।
ସୋପାନାଦିକ୍ରମଶ୍ଚୈଵ ପକ୍ଷିଣାସ୍ତତ୍ର ପୂର୍ଵଵତ୍
ସେଠି, ପୂର୍ବପରି, ଶିଢ଼ି ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି।
ଵିହରନ୍ତି ମଦୋନ୍ମତ୍ତାଃ ଶକ୍ତଯୋ ମଦପାଟଲାଃ
ଶକ୍ତିମାନେ, ମଦରେ ମତ୍ତ ଓ ରଙ୍ଗିନ, ସେଠି ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ଯାଂ ସୁଧାମାଲିନୀମାହୁର୍ଯାମା ହୁରମୃତେଶ୍ଵରୀମ୍
ତାଙ୍କୁ ସୁଧାମାଳିନୀ ବୋଲି କୁହନ୍ତି, ଆଉ କେହି ଅମୃତେଶ୍ୱରୀ ବି କୁହନ୍ତି।
ଈଷଦାଲୋକମାତ୍ରେଣ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଦଦାଯିନୀ
ତାଙ୍କର ଏକ ମାତ୍ର ଦୃଷ୍ଟିରେ, ତିନି ଲୋକ ମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ପାରିଜାତପ୍ରସୂନସ୍ରକ୍ପରିଵୀତକଚାଚିତା
ତାଙ୍କର କେଶ ପାରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ପକ୍ଵଂ ପିଶିତଖଣ୍ଡଂ ଚ ମଣିପାତ୍ରେ ତଥାନ୍ଯକେ
ପକ୍କା ମାଂସର ଟୁକୁଡ଼ା ମଣିର ପାତ୍ରରେ ଓ ଅନ୍ୟ ଏକରେ ରଖାଯାଇଛି।
ଦଦାତି ଵାପୀତରଣଂ ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ଯାପି ନାନ୍ଯଥା
ସେ ଏକା ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୋଖରୀ ଅଟକି ଯିବାର ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହଁ।
ଅହଙ୍କାରମହାଶାଲଃ ପୂର୍ଵଵଦ୍ଗୋପୁରାନ୍ଵିତଃ
ପୂର୍ବପରି, ଅହଂକାରର ବଡ଼ ମହଳ ଗୋପୁର ସହିତ ଅଛି।
ଵିମର୍ଶଵାପିକା ନାମ ସୌଷୁମ୍ଣାମୃତରୂପିଣୀ
ସେଠି ବିମର୍ଶ ନାମକ ପୋଖରୀ ଅଛି, ଯାହା ସୁଷୁମ୍ଣା ଅମୃତ ରୂପୀ।
ସୁଷୁମ୍ଣଦଣ୍ଡଵିଵରେ ଜାଗର୍ତି ପରମାମୃତମ୍
ସୁଷୁମ୍ନା ଦଣ୍ଡର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅମୃତ ସଦା ସଚେତନ ଅଛି।
ପୂର୍ଵଵତ୍ତଟସୋପାନପକ୍ଷିନୌକା ହି ତାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ପୂର୍ବର ଭଳି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଡାଣ୍ଡା, କୂଳ, ପଖିର ପଖ, ଓ ନୌକା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତମାଲଶ୍ଯାମଲାକାରା ଶ୍ଯାମକଞ୍ଚୁକଧାରିଣୀ
ସେ ତମାଳ ଗଛର ଭଳି କଳା, ଗାଢ଼ ନୀଳ ଚାଦର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ରତ୍ନାରିତ୍ରକରା ନିତ୍ଯମୁଲ୍ଲସନ୍ମଦମାଂସଲା
ସେ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ଚାପୁ ଧରିଛନ୍ତି, ଉତ୍ସାହ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଵାପିକା ପଯସାଗାଧା ପୂର୍ଵଵତ୍ପରିକୀର୍ତିତା
ପୂର୍ବର ଭଳି, ଗଭୀର ଜଳରେ ଭରିଥିବା ଏକ ବାପି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ସୂର୍ଯବିଂବମହାଶାଲଶ୍ଚତୁର୍ଯୋଜନ ମୁଚ୍ଛ୍ରିତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗନ୍ତର ଭଳି ବଡ଼ ମଣ୍ଡପ ଚାରି ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚତାକୁ ଉଠିଛି।
ତନ୍ମଧ୍ଯକକ୍ଷ୍ଯା ଵସୁଧା ଖଚିତା କୁରଵିନ୍ଦକୈଃ
ସେଇ ମଧ୍ୟ ମଣ୍ଡଳର ଭୂମି କୁରବିନ୍ଦ ମଣିରେ ଭରିଥିବା।
ଅତିତୀଵ୍ରତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ସୂର୍ଯୋ ଽଲଭତ ତାଂ ଦ୍ଯୁତିମ୍
ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସେଇ ତେଜ ପାଇଥିଲେ।