ଶିଵଲୋକସ୍ତତ୍ର ମହାଞ୍ଜାଗର୍ତି ସ୍ଫୁରିତଦ୍ଯୁତିଃ
ସେଠାରେ ମହାନ ଶିବ ଲୋକ ଚମକୁଛି, ତାହାର ଆଲୋକ ଝଲମଲାଉଛି।
ନନ୍ଦିଭୃଙ୍ଗିମହାକାଲପ୍ରମୁଖାସ୍ତତ୍ର ଚୋତ୍ତମାଃ
ସେଠାରେ ନନ୍ଦି, ଭୃଙ୍ଗି ଓ ମହାକାଳ ପ୍ରମୁଖ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଶିଵଲୋକୋତ୍ତମେ ତସ୍ମିନ୍ସହସ୍ରସ୍ତମ୍ଭମଣ୍ଡପେ
ଶିବଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକରେ, ସହସ୍ରସ୍ତମ୍ଭ ମଣ୍ଡପ ମଧ୍ୟରେ,
ଲଲିତାଜ୍ଞାପାଲକଶ୍ଚ ଲଲିତାଜ୍ଞାପ୍ରଵର୍ତକଃ
ସେଠାରେ ଲଳିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ରକ୍ଷକ ଓ ଲଳିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନକାରୀ ଅଛନ୍ତି।
ଶୈଵ୍ଯା ଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ସ୍ଵଭକ୍ତାନାଂ ଲଲିତାମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧଯେ
ଶିବଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଲଳିତା ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ,
ମହାପ୍ରକାଶରୂପାଂ ତାଂ ମେଧାଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶଯନ୍
ସେ ମହାପ୍ରକାଶ ରୂପ ମେଧାଶକ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।
ତତ୍ତଚ୍ଛାଲାନ୍ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଵର୍ତତେ କୁମ୍ଭସଂଭଵଃ
ସେଇ ଶାଳାଗୁଡ଼ିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, କୁମ୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ସେଠି ବସିଥାନ୍ତି।
ଏଷାଂ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ଜାଯତେ ଶ୍ରୀମହୋଦଯଃ
ଏମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଉପଜେ।
ମନୋ ନାମ ମହାଶାଲଃ ସର୍ଵରତ୍ନଵିଚିତ୍ରିତଃ
ମନ ନାମକ ଏକ ବଡ଼ ଶାଳା ଅଛି, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ।
ତନ୍ମଧ୍ଯକକ୍ଷ୍ଯାଭାଗସ୍ତୁ ସର୍ଵାପ୍ଯମୃତଵାପିକା
ସେଠାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପୂରା ଅମୃତର ଏକ ଝିଅଁ ଅଛି।
ଭଵନ୍ତି ପୁରୁଷାଃ ପ୍ରାଜ୍ଞାସ୍ତଦେଵ ହି ରସାଯନମ୍
ସେଠାରେ ଲୋକେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ହୁଅନ୍ତି; ସେଠି ଅଛି ସେଇ ରସାୟନ।
ତଦ୍ଗନ୍ଧାଘ୍ରାଣମାତ୍ରେଣ ସିଦ୍ଧିକାନ୍ତାପତିର୍ଭଵେତ୍
ତାହାର ସୁଗନ୍ଧ କେବଳ ଘ୍ରାଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧିଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହେବାକୁ ମିଳେ।
ଉଭଯୋଃ ଶାଲଯୋଃ ପାର୍ଶ୍ଵେ ସୁଧାଵାପୀତଟଦ୍ଵଯେ
ଉଭୟ ଶାଳାର ପାଖରେ ଅମୃତ ଝିଅଁର ଦୁଇଟି କୂଳ ଅଛି।
ଚତୁର୍ଯୋଜନଦୂରଂ ତୁ ତଲଂ ତସ୍ଯା ଜଲାନ୍ତରେ
ସେଠିର ଝିଅଁର ତଳ ଜଳ ତଳେ ଚାରି ଯୋଜନ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛି।
ସ୍ଵର୍ଣଵର୍ଣା ରତ୍ନଵର୍ଣାସ୍ତସ୍ଯାଂ ହଂସାଶ୍ଚ ସାରସାଃ
ସେଠି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ରଙ୍ଗରେ ହଂସ ଓ ସାରସ ପ୍ରଭାମୟ।
ପକ୍ଷିଣସ୍ତଜ୍ଜଲଂ ପୀତ୍ଵା ରସାଯନମଯଂ ନଵମ୍
ସେଠିର ପକ୍ଷୀମାନେ ସେଇ ଜଳ ପିଇ ନୂତନ ଓ ରସାୟନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି।
ସଦାକୂଜିତଲକ୍ଷେଣ ତତ୍ର କାରଣ୍ଡଵଦ୍ଵିଜାଃ
ସେଠି କାରଣ୍ଡବ ପକ୍ଷୀମାନେ ସଦା କୁହୁକୁହାରେ ଚିହ୍ନିତ।
ପରିତୋ ଵାପିକାଚକ୍ରପରିଵେଷଣଭୂଯସା
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚାରିପାଖରେ ଝିଅଁର ଚକ୍ର ବଡ଼ ଘେର ଦେଇଛି।
ତାରା ନାମ ମହାଶକ୍ତିର୍ଵର୍ତତେ ତୋରଣେଶ୍ଵରୀ
ସେଠି ତାରା ନାମକ ବଡ଼ ଶକ୍ତି, ତୋରଣ ମହିଳା ରହିଛନ୍ତି।
ରତ୍ନନୌକାସହସ୍ରେଣ ଖେଲନ୍ତ୍ଯୋ ସରସୀଜଲେ
ସେମାନେ ହଜାର ମଣିମାଣିକ୍ୟ ନୌକାରେ ପଦ୍ମ ଜଳରେ ଖେଳୁଛନ୍ତି।
ଵୀଣାଵେଣୁମୃଦଙ୍ଗାଦି ଵାଦଯନ୍ତ୍ଯୋ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସେମାନେ ବାରମ୍ବାର ବୀଣା, ବାଁଶୀ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟ ଚଳାନ୍ତି।
ମୁହୁର୍ଗାଯନ୍ତି ନୃତ୍ଯନ୍ତି ଦେଵ୍ଯାଃ ପୁଣ୍ଯତମଂ ଯଶଃ
ସେମାନେ ବାରମ୍ବାର ଦେବୀଙ୍କର ପବିତ୍ର ଯଶ ଗାଇ ଓ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି।
ପିବନ୍ତ୍ଯସ୍ତତ୍ସୁଧାତୋଯଂ ସଂଚରନ୍ତ୍ଯସ୍ତରୀଶତୈଃ
ସେମାନେ ସେଇ ଅମୃତ ଜଳ ପିଇ ଶତଶଃ ନୌକାରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ପ୍ରଧାନଭୂତା ତାରାଂବା ଜଲୌଘଶମନକ୍ଷମା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ ହେଲେ ତାରାମା, ଜଳର ବଡ଼ ପ୍ରବାହ ଶାନ୍ତ କରିପାରନ୍ତି।
ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ଯାପି ନୋ ଦତ୍ତେ ଵାପିକାଂଭସି ସନ୍ତରମ୍
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ସେଠି ମଧ୍ୟ, ପୋଖରୀର ପାଣି ଅଟକି ଯିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ମହାରାଜ୍ଞୀ ମହୌଦାର୍ଯଂ ପତନ୍ତୀନାଂ ପଦେପଦେ
ମହାରାଣୀ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଉଦାରତା, ପଡ଼ିଯାଉଥିବା ମାନେ ପ୍ରତିଟି ପଦକ୍ଷେପରେ ଦେଖାନ୍ତି।
ପ୍ରତିନୌକଂ ମଣିଗୃହେ ଵସନ୍ତୀନାଂ ମନୋହରେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ମଣିମାଳିକା ଘରେ, ରହୁଥିବା ଲୋକେ ନିଜ ନୌକାରେ ବସିଛନ୍ତି।
କାଶ୍ଚିନ୍ନୌକାଃ ସୁଵର୍ଣାଢ୍ଯାଃ କାଶ୍ଚିଦ୍ରତ୍ନକୃତା ମୁନେ
କିଛି ନୌକା ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, କିଛି ମଣିରେ ତିଆରି, ମୁନି।
କାଶ୍ଚିତ୍ସିଂହାସନା ନାଵଃ କାଶ୍ଚିଦ୍ଦନ୍ତାଵଲାନନାଃ
କିଛି ନୌକା ସିଂହାସନ ପରି, କିଛି ହାତୀର ଶୁଣ୍ଡ ପରି ମୁହଁ ଥିବା।
ତାରାଂବାମହତୀଂ ନୌକାମଧିଗମ୍ଯ ଵିରାଜତେ
ତାରା ମା'ଙ୍କର ବଡ଼ ନୌକା ପାଇଁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି।