ଵସଂତି ଵିଵିଧାସ୍ତତ୍ର ପିବନ୍ତି ମଦିରାରସାନ୍
—ନାନା ପ୍ରକାରର ପ୍ରାଣୀମାନେ ରହନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ମଦର ରସ ପିଉଛନ୍ତି ।
ପୁଷ୍ପରାଗାଦିଜଂ ଜ୍ଞେଯମୁଚ୍ଚେନ୍ଦ୍ଵାଦିତ୍ଯଭାସ୍ଵରମ୍
ଫୁଲରଙ୍ଗ ମଣି ଜଣାଯାଏ ଯେ, ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ।
ଅନ୍ତରେ ଯା ସ୍ଵଲୀ ସାପି ପୁଷ୍ପରାଗମଯୀ ସ୍ମୃତା
ସେଠାରେ ଥିବା ଭିତର ଘେରାଟି ମଧ୍ୟ ଫୁଲରଙ୍ଗ ମଣିରେ ତିଆରି ।
ତଦ୍ଵର୍ଣାଃ ପକ୍ଷିଣସ୍ତତ୍ର ତଦ୍ଵର୍ଣାନି ସରାଂସି ଚ
ସେଇ ରଙ୍ଗର ପକ୍ଷୀ ଏଠାରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ସେଇ ରଙ୍ଗର ହିଁ ସରୋବର ମଧ୍ୟ ଅଛି ।
ତ୍ଯକ୍ତଵନ୍ତୋ ଵପୁଃ ପୂର୍ଵଂ ତେ ସିଦ୍ଧାସ୍ତତ୍ର ସାଂଗନାଃ
ସେଠାରେ ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧମାନେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗିନୀ ସହିତ ପୂର୍ବ ଦେହ ଛାଡ଼ି ରହୁଛନ୍ତି ।
ତେ ସର୍ଵେ ଲଲିତାଦେଵ୍ଯା ନାମକୀର୍ତନକାରିଣଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଲଳିତା ଦେବୀଙ୍କର ନାମ କୀର୍ତ୍ତନ କରୁଛନ୍ତି ।
ପଦ୍ମରାଗମଯଃ ଶାଲଶ୍ଚତୁରସ୍ରଃ ସମନ୍ତତଃ
ପଦ୍ମରାଗ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହି ଶାଳାଟି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସମଚତୁର୍ସ୍ର ଅଟୁଟ ଅଛି।
ସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରାପ୍ତା ମହାରାଜ୍ଞୀଚରମାମ୍ଭୋଜସେଵକାଃ
ସେଠାରେ ମହାରାଣୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ୍ମରେ ସେବା କରୁଥିବା ଦାସୀମାନେ ସହିତ, ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି।
ଗାଯନ୍ତି ଲଲିତାଦେଵ୍ଯା ଗୀତିବନ୍ଧାନ୍ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସେମାନେ ଲଳିତା ଦେବୀଙ୍କର ଗୁଣଗାନ କରିଥିବା ଗୀତ ଆବୃତ୍ତିରେ ପୁଣିପୁଣି ଗାଉଛନ୍ତି।
ଭର୍ତୃଭିଃ ସହଚାରିଣ୍ଯଃ ପିବନ୍ତି ମଧୁରଂ ମଧୁ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ସହିତ ମିଶି ମଧୁର ମଧୁ ପିଉଛନ୍ତି।
ଅତିତୁଙ୍ଗୋ ହୀରଶାଲସ୍ତଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ଚ ହୀରଭୂଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବହୁତ ଉଚ୍ଚ ହୀରାର ଶାଳା ଅଛି, ଏବଂ ଭୂମି ମଧ୍ୟ ହୀରାରେ ତିଆରି।
ଵସନ୍ତ୍ଯପ୍ସରସାଂ ଵୃନ୍ଦୈଃ ସାକଂ ଗନ୍ଧର୍ଵପୁଙ୍ଗଵାଃ
ସେଠାରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସମୁଦାୟରେ ବସବାସ କରନ୍ତି।
ସୁକୁମାରପ୍ରକୃତଯଃ ଶ୍ରୀଦେଵୀଭକ୍ତିଶାଲିନଃ
ସେମାନେ ସ୍ୱଭାବରେ ମୃଦୁ ଏବଂ ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।
କାଲସଙ୍କର୍ଷଣୀମଂବାଂ ସେଵନ୍ତେ ତତ୍ର ଭକ୍ତିତଃ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ କାଳସଂକର୍ଷଣୀ ମାଆଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।
ଉର୍ଵଶୀ ମେନକା ଚୈଵ ରମ୍ଭା ଚାଲଂବୁଷା ତଥା
ଉର୍ବଶୀ, ମେନକା, ରମ୍ଭା ଏବଂ ଆଳମ୍ବୁଷା ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
କୃତସ୍ଥଲା ଚ ଵିଶ୍ଵାଚୀ ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଲଯା ସହ
କୃତସ୍ଥଳା ଏବଂ ବିଶ୍ୱାଚୀ, ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଳା ସହିତ, ସେଠାରେ ଅନୁପସ୍ଥିତ ନୁହଁନ୍ତି।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସହ ନଵ୍ଯାନି କଲ୍ପଵୃକ୍ଷମ ଧୂନି ଚ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସହିତ ସେମାନେ ନୂତନ କଳ୍ପବୃକ୍ଷର ଅଙ୍କୁର ଦେଖାଶୁଣା କରନ୍ତି।
ସ୍ଵସୌଭାଗ୍ଯଵିଵୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଗୁଣଯନ୍ତ୍ଯଶ୍ଚ ତନ୍ମନୁମ୍
ନିଜ ସୌଭାଗ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସେମାନେ ସେ ମନ୍ତ୍ରର ଗୁଣଗାନ କରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି।
ତତ୍ରୈଵ ଦେଵୀମର୍ଚନ୍ତ୍ଯୋ ଵସଂତି ମୁଦିତାଶଯାଃ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦର ସହିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ବସବାସ କରନ୍ତି।
କୀର୍ତଯ ତ୍ଵଂ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାମହାନିଧେ
ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାର ଭଣ୍ଡାର, ତୁମେ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଗାଓ।
ତପନସ୍ଯ କରାଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରକରୋ ଵେଦାଶ୍ଚ ପାଵକଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ଚନ୍ଦ୍ରର ଆଲୋକ, ବେଦ ଏବଂ ଅଗ୍ନି—
ଜନ୍ମନଃ କାରଣାନ୍ଯେତାନ୍ଯା ମନନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ
ଏହାମାନେ ଜନ୍ମର କାରଣ ବୋଲି ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମନେ କରନ୍ତି।
ଏତାଃ ସମସ୍ତା ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସାର୍ଧମର୍ଚନ୍ତି ଚକ୍ରିଣୀମ୍
ଏହାମାନେ ସମସ୍ତେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସହିତ ଚକ୍ରଧାରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ସହ ମଦୋନ୍ମତ୍ତା ହୀରକସ୍ଥଲମାଶ୍ରିତାଃ
ମଦରେ ମତ୍ତ, ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ସେମାନେ ହୀରା ତଳାରେ ବସିଛନ୍ତି।
ନୃତ୍ଯନ୍ତଶ୍ଚୈଵ ଗାଯନ୍ତୋ ଵର୍ତନ୍ତେ କୁଂଭସଂଭଵ
ସେମାନେ ନାଚି ଓ ଗାଇ ଖୁସିରେ କୁମ୍ଭରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବସିଥାନ୍ତି ।
ଵଜ୍ରକାରୈର୍ନିବିଡିତା ଭାସମାନା ତଟଦ୍ରୁମୈଃ
ଏହା ବଜ୍ର ତିଆରି କରୁଥିବାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି, ତଟରେ ଥିବା ଗଛମାନେ ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଛି ।
ସଦା ଵହତି ସା ସିଂଧୁଃ ପରିତସ୍ତତ୍ର ପାଵନୀ
ସେ ପବିତ୍ର ନଦୀ ସଦା ସେଠାରେ ଚାରିପାଖରେ ବହୁଛି ।
ଦୀର୍ଘାଯୁଷଶ୍ଚ ନୀରୋଗା ଭଵନ୍ତି କଲଶୋଦ୍ଭଵ
କଳଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାମାନେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ।
ତରଯାସ୍ତୀରେ ତପସ୍ତେପେ ଵଜ୍ରେଶୀଂ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିମାନ୍
ନଦୀର ତଟରେ ଏକ ଭକ୍ତ ଜଣେ ବଜ୍ରେଶୀଙ୍କ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ ।
ପୁନରନ୍ତର୍ଦଧେସୋ ଽପି କୃତାର୍ଥଃସ୍ଵର୍ଗମେଯିଵାନ୍
ସେ ନିଜ କାମ ସାରି ଆଉଥରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ ।