ଦେଵତାସ୍ତୁ ପରଂ ଭିନ୍ନାଃ ଶୁକ୍ରଶୁଚ୍ଯାଦିଭେଦତଃ
ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଅଲଗା ଅଲଗା, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ପବିତ୍ରତା ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ।
ଏଵଂ ଵର୍ଷାଦିକେ ଚକ୍ରେ ଭେଦାନ୍ନଭଵଭସ୍ଯଜାନ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ ବର୍ଷ ଆଦି ଚକ୍ରରେ ଆକାଶ, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନିର ଭିନ୍ନତା ଦେଖାଯାଏ ।
ଗ୍ରନ୍ଥଵିସ୍ତାରଭୀତ୍ଯା ତୁ ତତ୍ସଂଖ୍ଯାନାଦ୍ଵିରମ୍ଯତେ
ଗ୍ରନ୍ଥ ବଡ଼ ହୋଇଯିବା ଭୟରେ ସେମାନଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ଏଠାରେ ଦିଆଯାଇନି ।
ଲଲିତାପୂଜନଧ୍ଯାନଜପସ୍ତୋତ୍ରପରାଯଣାଃ
ଲଳିତାଙ୍କ ପୂଜା, ଧ୍ୟାନ, ଜପ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ନିଷ୍ଠା ରଖୁଥିବାମାନେ—
ସ୍ଵସ୍ଵପୁଷ୍ପୋତ୍ଥମଧୁଭିସ୍ତର୍ପଯନ୍ତ୍ଯୋ ମହେଶ୍ଵରୀମ୍
—ନିଜ ଫୁଲରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତି ।
ଏଵଂ ସପ୍ତସୁ ଶାଲେଷୁ ପାଲିକାଶ୍ଚକ୍ରଦେଵତାଃ
ଏଭଳି ସାତଟି ମଣ୍ଡପରେ ରକ୍ଷକମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଚକ୍ରର ଦେବତାମାନେ ।
ଵିସ୍ତାରଂ ତତ୍ର ଶକ୍ତିଂ ଚ କଥଯାମ୍ଯଵଧାରଯ
ଏବେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ବିସ୍ତୃତି ଓ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିବି, ଆଗ୍ରହରେ ଶୁଣ ।
ଅଥ ରତ୍ନମଯାଃ ଶାଲାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ଯନ୍ତେ ଽଵଧାରଯ
ଏବେ ମଣିମୟ ଶାଳାମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦିଆଯିବ—ସାବଧାନ ହୋଇ ଶୁଣ ।
ସପ୍ତଯୋଜନମାତ୍ରଂ ସ୍ଯାନ୍ମଧ୍ଯେନ୍ତରମୁଦାତ୍ଦୃତମ୍
ମଧ୍ୟଭାଗର ଦୂରତା ସାତ ଯୋଜନା ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ରସୈ ରସାଯନୈଶ୍ଚାପି ଖଡ୍ଗୈଃ ପାଦାଞ୍ଜନୈରପି
ଏଠାରେ ରସ, ରସାୟନ, ତଳୱାର ଓ ପାଦର ମଲମ ଦ୍ୱାରା—
ଵସଂତି ଵିଵିଧାସ୍ତତ୍ର ପିବନ୍ତି ମଦିରାରସାନ୍
—ନାନା ପ୍ରକାରର ପ୍ରାଣୀମାନେ ରହନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ମଦର ରସ ପିଉଛନ୍ତି ।
ପୁଷ୍ପରାଗାଦିଜଂ ଜ୍ଞେଯମୁଚ୍ଚେନ୍ଦ୍ଵାଦିତ୍ଯଭାସ୍ଵରମ୍
ଫୁଲରଙ୍ଗ ମଣି ଜଣାଯାଏ ଯେ, ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ।
ଅନ୍ତରେ ଯା ସ୍ଵଲୀ ସାପି ପୁଷ୍ପରାଗମଯୀ ସ୍ମୃତା
ସେଠାରେ ଥିବା ଭିତର ଘେରାଟି ମଧ୍ୟ ଫୁଲରଙ୍ଗ ମଣିରେ ତିଆରି ।
ତଦ୍ଵର୍ଣାଃ ପକ୍ଷିଣସ୍ତତ୍ର ତଦ୍ଵର୍ଣାନି ସରାଂସି ଚ
ସେଇ ରଙ୍ଗର ପକ୍ଷୀ ଏଠାରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ସେଇ ରଙ୍ଗର ହିଁ ସରୋବର ମଧ୍ୟ ଅଛି ।
ତ୍ଯକ୍ତଵନ୍ତୋ ଵପୁଃ ପୂର୍ଵଂ ତେ ସିଦ୍ଧାସ୍ତତ୍ର ସାଂଗନାଃ
ସେଠାରେ ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧମାନେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗିନୀ ସହିତ ପୂର୍ବ ଦେହ ଛାଡ଼ି ରହୁଛନ୍ତି ।
ତେ ସର୍ଵେ ଲଲିତାଦେଵ୍ଯା ନାମକୀର୍ତନକାରିଣଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଲଳିତା ଦେବୀଙ୍କର ନାମ କୀର୍ତ୍ତନ କରୁଛନ୍ତି ।
ପଦ୍ମରାଗମଯଃ ଶାଲଶ୍ଚତୁରସ୍ରଃ ସମନ୍ତତଃ
ପଦ୍ମରାଗ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହି ଶାଳାଟି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସମଚତୁର୍ସ୍ର ଅଟୁଟ ଅଛି।
ସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରାପ୍ତା ମହାରାଜ୍ଞୀଚରମାମ୍ଭୋଜସେଵକାଃ
ସେଠାରେ ମହାରାଣୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ୍ମରେ ସେବା କରୁଥିବା ଦାସୀମାନେ ସହିତ, ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି।
ଗାଯନ୍ତି ଲଲିତାଦେଵ୍ଯା ଗୀତିବନ୍ଧାନ୍ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସେମାନେ ଲଳିତା ଦେବୀଙ୍କର ଗୁଣଗାନ କରିଥିବା ଗୀତ ଆବୃତ୍ତିରେ ପୁଣିପୁଣି ଗାଉଛନ୍ତି।
ଭର୍ତୃଭିଃ ସହଚାରିଣ୍ଯଃ ପିବନ୍ତି ମଧୁରଂ ମଧୁ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ସହିତ ମିଶି ମଧୁର ମଧୁ ପିଉଛନ୍ତି।
ଅତିତୁଙ୍ଗୋ ହୀରଶାଲସ୍ତଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ଚ ହୀରଭୂଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବହୁତ ଉଚ୍ଚ ହୀରାର ଶାଳା ଅଛି, ଏବଂ ଭୂମି ମଧ୍ୟ ହୀରାରେ ତିଆରି।
ଵସନ୍ତ୍ଯପ୍ସରସାଂ ଵୃନ୍ଦୈଃ ସାକଂ ଗନ୍ଧର୍ଵପୁଙ୍ଗଵାଃ
ସେଠାରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସମୁଦାୟରେ ବସବାସ କରନ୍ତି।
ସୁକୁମାରପ୍ରକୃତଯଃ ଶ୍ରୀଦେଵୀଭକ୍ତିଶାଲିନଃ
ସେମାନେ ସ୍ୱଭାବରେ ମୃଦୁ ଏବଂ ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।
କାଲସଙ୍କର୍ଷଣୀମଂବାଂ ସେଵନ୍ତେ ତତ୍ର ଭକ୍ତିତଃ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ କାଳସଂକର୍ଷଣୀ ମାଆଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।
ଉର୍ଵଶୀ ମେନକା ଚୈଵ ରମ୍ଭା ଚାଲଂବୁଷା ତଥା
ଉର୍ବଶୀ, ମେନକା, ରମ୍ଭା ଏବଂ ଆଳମ୍ବୁଷା ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
କୃତସ୍ଥଲା ଚ ଵିଶ୍ଵାଚୀ ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଲଯା ସହ
କୃତସ୍ଥଳା ଏବଂ ବିଶ୍ୱାଚୀ, ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଳା ସହିତ, ସେଠାରେ ଅନୁପସ୍ଥିତ ନୁହଁନ୍ତି।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସହ ନଵ୍ଯାନି କଲ୍ପଵୃକ୍ଷମ ଧୂନି ଚ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସହିତ ସେମାନେ ନୂତନ କଳ୍ପବୃକ୍ଷର ଅଙ୍କୁର ଦେଖାଶୁଣା କରନ୍ତି।
ସ୍ଵସୌଭାଗ୍ଯଵିଵୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଗୁଣଯନ୍ତ୍ଯଶ୍ଚ ତନ୍ମନୁମ୍
ନିଜ ସୌଭାଗ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସେମାନେ ସେ ମନ୍ତ୍ରର ଗୁଣଗାନ କରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି।
ତତ୍ରୈଵ ଦେଵୀମର୍ଚନ୍ତ୍ଯୋ ଵସଂତି ମୁଦିତାଶଯାଃ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦର ସହିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ବସବାସ କରନ୍ତି।
କୀର୍ତଯ ତ୍ଵଂ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାମହାନିଧେ
ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାର ଭଣ୍ଡାର, ତୁମେ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଗାଓ।