କ୍ରୀଡାମତ୍ତେନ ଚାଵାଚ୍ଯୈସ୍ତତ୍ର ତେନ ପ୍ରଗଲ୍ଭିତମ୍
କ୍ରୀଡାର ମଜାରେ ଏବଂ କହିବାକୁ ଅସମ୍ଭବ ଶବ୍ଦରେ, ସେଠାରେ ସେ ଅତି ନିର୍ଭୀକ ହେଲେ।
ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ମମ ନୈଵାଭୂଦ୍ଯତସ୍ତତ୍ରାଧିକୋ ଗୁଣଃ
ସେଇ କଥା ମୋର ହେଲାନି, କାରଣ ସେଠାରେ ଅଧିକ ଗୁଣ ଥିଲା।
ଏକସ୍ଯ କାରଣାଜ୍ଜାତେ ତତ୍ରାନ୍ଯସ୍ଯ ସ୍ପୃହା ଭଵେତ୍
ଏଠାରେ ଗୋଟିଏ କାରଣରୁ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା ଉପଜିପାରେ।
କୃତଵାନ୍ମନ୍ତ୍ରିଣୀନାଥେ ତତ୍ତ୍ଵଂମତ୍ତନଯା ଭଵ
ସେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ କଲେ, ଏବଂ ତୁମେ ତତ୍ତ୍ୱଙ୍କ ଝିଅ ହେଲା।
ତଥାସ୍ତ୍ଵିତି ତିରୋଘତ୍ ସ ଚ ପ୍ରୀତୋ ଽଭଵନ୍ମୁନିଃ
‘ଏମିତି ହେଉ’ ବୋଲି କହି, ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ମୁନି ଖୁସି ହେଲେ।
ତାପିଚ୍ଛମଞ୍ଜରୀମେକାଂ ଦଦୌ କର୍ଣାଵତଂସତଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ତାପିଚ୍ଛ ଫୁଲର ଗୁଛ ଦେଲେ, ଯାହା କାନର ଅଳଙ୍କାର ହେଲା।
ନାମ୍ନା ସିଦ୍ଧିମତୀ ଗର୍ଭେ ଲଘୁଶ୍ଯାମାମଧାରଯତ୍
ସେ ଗର୍ଭରେ ଏକ କଳା ଚମଡ଼ିଆ ଝିଅକୁ ଧରିଲେ, ଯାହାର ନାମ ସିଦ୍ଧିମତୀ।
ଲଘୁଶ୍ଯାମେତି ସା ପ୍ରୋକ୍ତ ଶ୍ଯାମା ଯନ୍ମୂଲକନ୍ଦଭୂଃ
ସେ ଲଘୁଶ୍ୟାମା ବୋଲି ଡାକାଯାଏ, ଯାହାର ମୂଳ ଓ କନ୍ଦ ହେଉଛି ଶ୍ୟାମା।
ଅଙ୍ଗଶକ୍ତିତ୍ଵମାପନ୍ନାଃ ସେଵନ୍ତେ ପ୍ରିଯକପ୍ରିଯାମ୍
ଅଙ୍ଗଶକ୍ତି ଲାଭ କରି, ସେମାନେ ପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।
କଥିତାଃ ସପ୍ତକକ୍ଷାଶ୍ଚ ଶାଲା ଲୋହାଦିନିର୍ମିତାଃ
ସାତଟି ପରିକ୍ଷେପ ଏବଂ ଲୋହା ଓ ଅନ୍ୟ ଧାତୁର ଶାଳା ବିବରଣ କରାଯାଇଛି।
ତନ୍ନାମକୀର୍ତଯ ପ୍ରାଜ୍ଞ ଯେନ ମେ ସଂଶଯଚ୍ଛିଦା
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୋର ସନ୍ଦେହ ଦୂର ହୁଏ, ସେ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ମହାକାଲଃ ସର୍ଵଲୋକଭକ୍ଷକଃ ଶ୍ଯାମଵିଗ୍ରହଃ
ମହାକାଳ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କୁ ଗ୍ରସଣ କରୁଥିବା, କଳା ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଚଷକେ ପୂର୍ଣଂ ପିବନ୍ଵିଶ୍ଵରସାଯନମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସାର ରସ ପିଉଛନ୍ତି।
ସିଂହାସନେ ସମାସୀନଃ କଲ୍ପାନ୍ତେ କଲନାତ୍ମକେ
ସେ କଳ୍ପାନ୍ତରେ, ସିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ଗଣନାର ମୂର୍ତ୍ତି ହେଇ।
କାଲମୃତ୍ଯୁପ୍ରମୁଖ୍ଯୈଶ୍ଚ କିଙ୍କରୈରପି ସେଵିତଃ
ସମୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଆଦି ନିଯୁକ୍ତ ସେବକମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସେବନ କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵଂ କଲଯତଃ କୃତ୍ସ୍ନଂ ପ୍ରଥମେ ଽଧ୍ଵନି ଵାସିନୌ
ସେ ପ୍ରଥମ ପଥରେ ବସି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଚିନ୍ତନ କରନ୍ତି।
ଚତୁରାଵରଣୋପେତଂ ମଧ୍ଯେ ବିନ୍ଦୁମନୋହରମ୍
ଚାରିଟି ଘେରା ରହିଛି, ମଧ୍ୟରେ ଆକର୍ଷକ ବିନ୍ଦୁ ଅଛି।
ଅଷ୍ଟାରପଙ୍କଜଂ ଚୈଵଂ ମହାକାଲସ୍ତୁ ମଧ୍ଯଗଃ
ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ଅଛି, ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ମହାକାଳ ବସିଛନ୍ତି।
ଏତାସ୍ତିସ୍ରୋ ମହାଦେଵ୍ଯୋ ମହାକାଲସ୍ଯ ଶକ୍ତଯଃ
ଏହି ତିନି ମହାଦେବୀ ମହାକାଳଙ୍କର ଶକ୍ତି।
ପ୍ରାହ୍ଣାପରାହ୍ଣମଧ୍ଯାହ୍ନାଃ ପଞ୍ଚ କାଲସ୍ଯ ଶକ୍ତଯଃ
ପ୍ରଭାତ, ଅପରାହ୍ନ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ସମୟ କାଳଙ୍କର ଶକ୍ତି।
ଦିନମିଶ୍ରା ତମିସ୍ରା ଚ ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନୀ ଚୈଵ ତୁ ପକ୍ଷିଣୀ
ଦିନ, ଧୁସରା, ଚାନ୍ଦନୀ ଓ ପକ୍ଷିଣୀ।
ରାକା ଚାନୁମତିଶ୍ଚୈଵ ତଥୈଵାମାଵସ୍ଯିକା ପୁନଃ
ରାକା, ଅନୁମତି ଓ ଆମାବାସ୍ୟିକା।
ଏତା ଷୋଡଶମାତ୍ରସ୍ଥାଃ ଶକ୍ତଯଃ ଷୋଡଶ ସ୍ମୃତାଃ
ଏହି ଶୋଳଟି ଶକ୍ତି ଶୋଳଟି ମାପରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ମୁହୁର୍ତାଃ କୁତପାହୋରା ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ତଥୈଵ ଚ
ମୁହୂର୍ତ୍ତ, କୁତପ, ଘଣ୍ଟା ଓ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ।
ସଂଵତ୍ସରା ଚ ପରିଵତ୍ସରେଡାଵତ୍ସରାପି ଚ
ବର୍ଷ, ପରିବତ୍ସର, ଏଡ଼ାବତ୍ସର ଓ ବତ୍ସର।
ଇଦ୍ଵତ୍ସରା ତତଶ୍ଚେନ୍ଦୁଵତ୍ସରାଵତ୍ସରେ ଽପି ଚ
ଇଡ଼ବତ୍ସର, ତାପରେ ଇନ୍ଦୁବତ୍ସର ଓ ଅବତ୍ସର।
ଏତାସ୍ତୁ ଶକ୍ତଯୋ ନାଗପତ୍ରାଂଭୋରୁହସଂସ୍ଥିତାଃ
ଏହି ଶକ୍ତିମାନେ ନାଗପତ୍ରର ପଦ୍ମପତ୍ର ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଦ୍ଵାରପାଲକତାଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ କାଲଚ କ୍ରସ୍ଯ ଭାସ୍ଵତଃ
ସେମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ କାଳଚକ୍ରର ଦ୍ୱାରପାଳ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଦଧାନାଃ ଶ୍ଯାମଲାକାରାଃ ସର୍ଵାଃ କାଲସ୍ଯ ଯୋଷିତଃ
ସମସ୍ତ ଶ୍ୟାମଳ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବା ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କାଳଙ୍କର।
ନିଷେଵନ୍ତେ ମହାକାଲଂ କାଲଚକ୍ରାସନସ୍ଥିତମ୍
ସେମାନେ କାଳଚକ୍ର ଆସନରେ ବସିଥିବା ମହାକାଳଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।