ରୌପ୍ଯଶାଲସ୍ତୁ ସଂପ୍ରୋକ୍ତଃ ପୂର୍ଵୋକ୍ତୈର୍ଲକ୍ଷଣୈର୍ଯୁତଃ
ସେଠାରେ ରୂପାର ମଣ୍ଡପ ଅଛି, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ଦିଵ୍ଯାମୋଦସୁସଂପୂର୍ଣା ଫଲପୁଷ୍ପଭରୋଜ୍ଜ୍ଵଲା
ସେଠି ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଫଳ ଓ ଫୁଲର ଭାରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ହେମଶାଲଃ ପ୍ରକଥିତଃ ପୂର୍ଵଵଦ୍ଦ୍ଵାରଶୋଭିତଃ
ସେଠି ସୁନାର ମଣ୍ଡପ ବି ଅଛି, ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ତତ୍ର ଦିଵ୍ଯା ନୀପଵୃକ୍ଷା ଯୋଜନଦ୍ଵଯମୁନ୍ନତାଃ
ସେଠି ଦିବ୍ୟ ନୀପ ଗଛ ଯୋଜନ ଦୁଇ ଉଚ୍ଚତାରେ ବଢ଼ିଛି।
ଯେଭ୍ଯଃ କାଦଂବରୀ ନାମ ଯୋଗିନୀ ଭୋଗଦାଯିନୀ
ଏହି ଗଛରୁ କାଦମ୍ବରୀ ନାମକ ପାନୀୟ ମିଳେ, ଯାହା ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଆମୋଦଲୋଲଭୃଙ୍ଗାଲୀଝଙ୍କାରୈଃ ପୂରିତୋଦରାଃ
ସେଠି ଗଛମାନଙ୍କ ଭିତର ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ମତ ଭୃଙ୍ଗମାନଙ୍କ ଗୁଞ୍ଜନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
କଦଂବଵନଵାଟ୍ଯାସ୍ତୁ ଵିଦିକ୍ଷୁଜ୍ଵଲନାଦିତଃ
କଦମ୍ବ ଗଛର ବାଗିଚାରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ରହିଛି।
ଏକୈକସ୍ଯ ତୁ ଗେ୭ସ୍ଯ ଵିସ୍ତାରଃ ପଞ୍ଚଯୋଜନଃ
ସେଠି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରର ପ୍ରସ୍ଥ ହେଉଛି ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ।
ନିଵାସନଗରୀ ସେଯଂ ଶ୍ଯାମାଯାଃ ପରିକୀର୍ତିତା
ଏହା ହେଉଛି ଶ୍ୟାମାଙ୍କର ନିବାସ ନଗରୀ ବୋଲି ପରିଚିତ।
ଯଦତ୍ରୈଵ ଗୃହ ତସ୍ଯା ବହୁଯୋଜନଦୂରତଃ
ଏଠି, ତାଙ୍କର ଘର ବହୁ ଯୋଜନ ଦୂରରେ ଅଛି।
ତସ୍ଯାଃ ଶ୍ରୀମନ୍ତ୍ରନାଥାଯାଃ ସୁରତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରା ମଯେନ ଚ
ଏହା ଶ୍ରୀମନ୍ତ୍ରିଣୀ ମା'ଙ୍କର, ଯାହା ଦେବଶିଳ୍ପୀ ମୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି।
ଵର୍ଣଯିଷ୍ଯତି କୋ ନାମ ଯୋ ଦ୍ଵିଜିହ୍ଵାସହସ୍ରଵାନ୍
ଯଦି ହଜାର ଦୁଇ ମୁହଁ ଥାଏ ମଧ୍ୟ, କିଏ ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବ?
ଗାଯନ୍ତ୍ଯସ୍ତତ୍ର ଖେଲନ୍ତି ମାନ୍ଯମାତଙ୍ଗକନ୍ଯକାଃ
ସେଠି ମାନ୍ୟ ମାତଙ୍ଗ କନ୍ୟାମାନେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି ଓ ଖେଳୁଛନ୍ତି।
ସେଵନ୍ତେ ମନ୍ତ୍ରିଣୀନାଥାଂ ସଦା ମଧୁମଦାଲସାଃ
ସେମାନେ ସଦା ମଧୁରେ ମତ ହୋଇ, ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ମା'ଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।
ମହାପ୍ରଭାଵସଂପନ୍ନୋ ଜଗତ୍ସର୍ଜନଲଂପଟଃ
ସେ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା।
ମତଙ୍ଗମୁନିପୁତ୍ରେଣ ସୁଚିରଂ ସମୁପାସିତା
ମାତଙ୍ଗ ଋଷିଙ୍କ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ପୂଜିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଉଵାଚ ତାଂ ପୁରୋ ଦତ୍ତସାନ୍ନିଧ୍ଯାଂ ଶ୍ଯାମଲାଂବିକାମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବସିଥିବା ଶ୍ୟାମଳାମ୍ବିକାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଜାତା ଏଵାଣିମାଦ୍ଯାସ୍ତାଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚାନ୍ଯା ଵିଭୂତଯଃ
ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସହିତ, ଅଣିମା ଆଦି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ବିଭୂତି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ସର୍ଵତଃ ପ୍ରାପ୍ତକାଲସ୍ଯ ଭଵତ୍ଯାଶ୍ଚରିତସ୍ମୃତେଃ
ଯେତେବେଳେ ସମୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଭବତୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ସ୍ମୃତି ସମସ୍ତଠାରେ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।
ଏଵଂ ପରଂ ପ୍ରାର୍ଥଯେ ଽହଂ ତଂ ଵରଂ ପୂରଯାଂବିକେ
ଏଭଳି, ହେ ପୂରୟାମ୍ବିକା, ମୁଁ ସେଇ ପରମ ଵର ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି।
କ୍ରୀଡାମତ୍ତେନ ଚାଵାଚ୍ଯୈସ୍ତତ୍ର ତେନ ପ୍ରଗଲ୍ଭିତମ୍
କ୍ରୀଡାର ମଜାରେ ଏବଂ କହିବାକୁ ଅସମ୍ଭବ ଶବ୍ଦରେ, ସେଠାରେ ସେ ଅତି ନିର୍ଭୀକ ହେଲେ।
ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ମମ ନୈଵାଭୂଦ୍ଯତସ୍ତତ୍ରାଧିକୋ ଗୁଣଃ
ସେଇ କଥା ମୋର ହେଲାନି, କାରଣ ସେଠାରେ ଅଧିକ ଗୁଣ ଥିଲା।
ଏକସ୍ଯ କାରଣାଜ୍ଜାତେ ତତ୍ରାନ୍ଯସ୍ଯ ସ୍ପୃହା ଭଵେତ୍
ଏଠାରେ ଗୋଟିଏ କାରଣରୁ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା ଉପଜିପାରେ।
କୃତଵାନ୍ମନ୍ତ୍ରିଣୀନାଥେ ତତ୍ତ୍ଵଂମତ୍ତନଯା ଭଵ
ସେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ କଲେ, ଏବଂ ତୁମେ ତତ୍ତ୍ୱଙ୍କ ଝିଅ ହେଲା।
ତଥାସ୍ତ୍ଵିତି ତିରୋଘତ୍ ସ ଚ ପ୍ରୀତୋ ଽଭଵନ୍ମୁନିଃ
‘ଏମିତି ହେଉ’ ବୋଲି କହି, ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ମୁନି ଖୁସି ହେଲେ।
ତାପିଚ୍ଛମଞ୍ଜରୀମେକାଂ ଦଦୌ କର୍ଣାଵତଂସତଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ତାପିଚ୍ଛ ଫୁଲର ଗୁଛ ଦେଲେ, ଯାହା କାନର ଅଳଙ୍କାର ହେଲା।
ନାମ୍ନା ସିଦ୍ଧିମତୀ ଗର୍ଭେ ଲଘୁଶ୍ଯାମାମଧାରଯତ୍
ସେ ଗର୍ଭରେ ଏକ କଳା ଚମଡ଼ିଆ ଝିଅକୁ ଧରିଲେ, ଯାହାର ନାମ ସିଦ୍ଧିମତୀ।
ଲଘୁଶ୍ଯାମେତି ସା ପ୍ରୋକ୍ତ ଶ୍ଯାମା ଯନ୍ମୂଲକନ୍ଦଭୂଃ
ସେ ଲଘୁଶ୍ୟାମା ବୋଲି ଡାକାଯାଏ, ଯାହାର ମୂଳ ଓ କନ୍ଦ ହେଉଛି ଶ୍ୟାମା।
ଅଙ୍ଗଶକ୍ତିତ୍ଵମାପନ୍ନାଃ ସେଵନ୍ତେ ପ୍ରିଯକପ୍ରିଯାମ୍
ଅଙ୍ଗଶକ୍ତି ଲାଭ କରି, ସେମାନେ ପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।
କଥିତାଃ ସପ୍ତକକ୍ଷାଶ୍ଚ ଶାଲା ଲୋହାଦିନିର୍ମିତାଃ
ସାତଟି ପରିକ୍ଷେପ ଏବଂ ଲୋହା ଓ ଅନ୍ୟ ଧାତୁର ଶାଳା ବିବରଣ କରାଯାଇଛି।