ତନ୍ମଯତ୍ଵମନୁପ୍ରାପ୍ତସ୍ତତାପାତିତରାଂ ଶିଵଃ
ତାଙ୍କୁ ଭିତରେ ରଖି, ଶିବ ତାଙ୍କ ତାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆବୃତ ହେଇଗଲେ।
ଅଵଲୋକ୍ଯ ଵିଵାହାଯ ଭୃଶମୁଦ୍ଯମଵାନଭୂତ୍
ଏହା ଦେଖି, ସେ ବିବାହ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
ଅଥ ତାଂ ପର୍ଵତସୁତାମାଶୁଗୈରଭ୍ଯତାପଯତ୍
ତାପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ତାପକୁ ତୁରନ୍ତ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟାଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ଶୁଷ୍ଯମାଣାଧରଦଲୋ ଭୃଶଂ ପାଣ୍ଡୁକପୋଲଭୂଃ
ତାଙ୍କ ଓଠ ଶୁଷ୍କ ହେଇଗଲା, ଗାଲ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଫିକା ହେଇପଡ଼ିଲା।
ମଖୀସହସ୍ରୈଃ ସିଷିଚେ ନିତ୍ଯଂ ଶୀତୋପଚାରକୈଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ହଜାର ହଜାର ଶୀତଳ ଉପଚାରରେ ସବୁବେଳେ ଛିଟାଇଲେ।
ନ ଜଗାମ ରୁଜାଶାନ୍ତି ମନ୍ମଥାଗ୍ନେର୍ମହୀଯସଃ
ତଥାପି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାମାଗ୍ନିର ଯନ୍ତ୍ରଣା କମିଲା ନାହିଁ।
ସ୍ଵତନୋସ୍ତାପନେନାସୌ ପିତୁଃ ଖେଦମଵର୍ଧଯତ୍
ନିଜ ଦେହର ତାପରେ ସେ ପିତାଙ୍କ ଦୁଃଖ ବଢ଼ାଇଲେ।
ଅଵଲୋକ୍ଯ ସ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରୋ ମହାଦୁଃଖମଵାପ୍ତଵାନ୍
ଏହା ଦେଖି, ପାହାଡ଼ର ରାଜା ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଭାର୍ତାରଂ ତଂ ସମୃଚ୍ଛେତି ପିତ୍ରା ସମ୍ପ୍ରେରିତାଥ ସା
ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ କରିବା ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଵକାର ପତିଲାଭାଯ ପାର୍ଵତୀ ଦୁଷ୍କରଂ ତପଃ
ପାର୍ବତୀ ଚାହିଁଥିବା ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ଅତି କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଅର୍କେ ନିଵିଷ୍ଟଦୃଷ୍ଟିଶ୍ଚ ସୁଘୋରଂ ତପ ଆସ୍ଥିତା
ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦୃଷ୍ଟି ରଖି, ସେ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହେଲେ।
ଅଙ୍ଗୀଚକାର ତାଂ ଭାର୍ଯାଂ ଵୈଵାହିକଵିଧାନତଃ
ଯଥାଯଥ ବିବାହ ପଦ୍ଧତି ଅନୁସାରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସପ୍ତର୍ଷିଦ୍ଵାରତଃ ପୂର୍ଵଂ ପ୍ରାର୍ଥିତାମୁଦଵୋଢ ସଃ
ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପୂର୍ବରୁ ଅନୁରୋଧ ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ସେ ବିବାହ କଲେ।
ଓଷଧୀପ୍ରସ୍ଥନଗରେ ଶ୍ଵଶୁରସ୍ଯ ଗୃହେ ଽଵସତ୍
ଓଷଧୀପ୍ରସ୍ଥ ନଗରରେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଘରେ ସେ ବସିଥିଲେ।
ପାର୍ଵତୀମାନିନାଯାଦ୍ରିନାଥସ୍ଯ ପ୍ରୀତିମାଵହତ୍
ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ନେଇଯିବାରେ, ସେ ପାହାଡ଼ର ଠାକୁରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ।
ଵିନ୍ଧ୍ଯାଦ୍ରୌ ହେମଶୈଲେ ଚ ମଲଯେ ପାରିଯାତ୍ରକେ
ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼, ହେମଶୈଳ, ମଲୟ ଓ ପାରିୟାତ୍ର ପର୍ବତରେ,
ଅଥ ତସ୍ଯାଂ ସସର୍ଜୋଗ୍ରଂ ଵୀର୍ଯଂ ସା ସୋଢୁମକ୍ଷମା
ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଯାହା ସେ ସହିପାରିଲେନି।
ତାଶ୍ଚ ଗଙ୍ଗାଜଲେ ଽମୁଞ୍ଚନ୍ସା ଚୈଵ ଶରକାନନେ
ସେମାନେ ଏହାକୁ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଛାଡ଼ିଲେ, ଏବଂ ସେ ଶରକ ଜଙ୍ଗଲରେ ଦେଲେ।
ଗଙ୍ଗାଯାଶ୍ଚାନ୍ତିକଂ ନୀତୋ ଧୂର୍ଜଟିର୍ଵୃଦ୍ଧି ମାଗମତ୍
ଧୂର୍ଜଟିଙ୍କୁ ଗଙ୍ଗା ନିକଟକୁ ନେଇଯିବାରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଲା।
ଶିକ୍ଷିତୋ ନିଜତାତେନ ସର୍ଵା ଵିଦ୍ଯା ଅଵାପ୍ତଵାନ୍
ସେ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ନେଇ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଅଧିଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତାରକଂ ମାରଯାମାସ ସମସ୍ତୈଃ ସହ ଦାନଵୈଃ
ସେ ତାରକ ଓ ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
ଶକ୍ରେଣ ଦତ୍ତାଂ ସ ଗୁହୋ ଦେଵସେନାମୁପାନଯତ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଠାରୁ ଦେବସେନାକୁ ପାଇ, ଗୁହା ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଆଣିଲେ।
ଆସାଦ୍ଯରମଣଂ ସ୍କନ୍ଦମାନନ୍ଦଂ ମୃଶମାଦଧୌ
ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପାଇ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଦେଵକାର୍ଯଂ ସୁସମ୍ପାଦ୍ଯ ଜଗାମ ଶ୍ରୀପୁରଂ ପୁନଃ
ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରି, ସେ ପୁଣି ଶ୍ରୀପୁରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଵର୍ତତେ ଜଗତାମୃଦ୍ଧ୍ଯୈ ତତ୍ର ତାଂ ସେଵିତୁଂ ଯଯୌ
ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି; ସେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ଗଲେ।
କେନ ଵାନିର୍ମିତଂ ପୂର୍ଵ ତତ୍ସର୍ଵଂ ମେ ନିଵଦଯ
ଏହାକୁ ପୂର୍ବେ କିଏ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ? ସେ ସମସ୍ତ କଥା ମୋତେ କୁହ।
ତ୍ଵମେଵ ସର୍ଵସନ୍ଦେହପଙ୍କଶୋଷଣଭାସ୍କରଃ
ତୁମେ ଏକାମାନେ ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହର କାଦୁଆ ଶୋଷିଦେଇଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ମହାଯାଗାନଲୋତ୍ପନ୍ନା ଲଲିତା ପରମେଶ୍ଵରୀ
ମହାଯଜ୍ଞର ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ଲଳିତା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ।
ଵ୍ଯଜେଷ୍ଟ ଭଣ୍ଡନାମାନମସୁରଂ ଲୋକକଣ୍ଟକମ୍
ଲଳିତା ଭଣ୍ଡ ନାମକ ଦାନବକୁ, ଯେଉଁଥି କୁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିଲା, ସଂହାର କରିଥିଲେ।
ନିତ୍ଯୋପଭୋଗସର୍ଵାର୍ଥଂ ମନ୍ଦିରଂ କର୍ତୁମୁତ୍ସୁକାଃ
ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ନିତ୍ୟ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।