ସ୍ଥାଣ୍ଵାଶ୍ରମେ କୢପ୍ତତଯା ଵିରକ୍ତଃ ସତୀଵିଯୋଗେନ ଵିରସ୍ତଭୋଗଃ
ସ୍ଥାଣୁଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ବସି, ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ହରାଇ ନିରାସକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଭୋଗରୁ ବିରକ୍ତ ହେଲେ।
ଏଵଂ ସ୍ମରଂ ପ୍ରେରିତଵନ୍ତ ଏଵ ତସ୍ଯାନ୍ତିକଂ ଘୋର ତପଃସ୍ଥିତସ୍ଯ
ଏଭଳି ଭାବି, ଘୋର ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିବା ସେଠାରେ କାମଦେବଙ୍କୁ ପଠାଯାଇଥିଲା।
ଭସ୍ମାଵଶେଷୋ ମଦନସ୍ତତୋ ଽଭୂତ୍ତତୋ ହି ଭଣ୍ଡାସୁର ଏଷ ଜାତଃ
ତାପରେ ମଦନ ଭସ୍ମରେ ପରିଣତ ହେଲେ; ସେଠାରୁ ଏହି ଭଣ୍ଡାସୁର ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅଥାସ୍ମଦର୍ଥେ ତ୍ଵତନୁସ୍ସଜାତସ୍ତ୍ଵଂ କାମସଂଜୀଵନମାଶୁକୁର୍ଯାଃ
ଏହିପରି, ଆମ ପାଇଁ ଆପଣ ନିଜେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଶୀଘ୍ର କାମକୁ ପୁନଃଜୀବନ ଦିଅ।
ପୁନସ୍ତ୍ଵଦୁତ୍ପାଦିତକାମସଂଗାଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି ଶ୍ରୀଲଲିତେ ସନାଥା
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀଲଳିତା, ତୁମେ ଯେ କାମନା ଓ ଆସକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛ, ତାହାର ଫଳରେ ସେ ପୁନି ଏକ ସ୍ୱାମୀ ପାଇବେ।
ଚିରଂ କୃତାତ୍ଯନ୍ତମହାସପର୍ଯା ତାଂ ପାର୍ଵତୀଂ ଦ୍ରାକ୍ପରିଣେଷ୍ଯତୀଶଃ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତି ସହିତ ଉପାସନା କରିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଶୀଘ୍ର ଏହି ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବେ।
ତେନୈଵ ଵୀରେଣ ରଣେ ନିରସ୍ଯ ସ ତାରକୋ ନାମ ସୁରାରିରାଜଃ
ସେହି ବୀର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ରାଜା ତାରକ ନାଶ ପାଇବ।
ଶ୍ରୀକଣ୍ଠପୁତ୍ରୈଣ ରଣେ ହତଶ୍ଚେତ୍ପ୍ରାଣପ୍ରତିଷ୍ଠୈଵ ତଦା ଭଵେନ୍ନଃ
ଯଦି ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କ ପୁଅ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାକୁ ହତ୍ୟା କରିବେ, ତେବେ ଆମର ଜୀବନ ଶକ୍ତି ପୁନି ଫେରିଆସିବ।
ଉତ୍ପାଦ୍ଯରତ୍ଯା ଵିଧଵାତ୍ଵଦୁଃଖମପାକୁରୁ ଵ୍ଯାକୁଲକୁନ୍ତଲାଯାଃ
ରତିଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ଦୁଃଖରେ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ କେଶ ଥିବା ତାଙ୍କର ବିଧବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କର।
ନମସ୍କରୋତି ତ୍ରିପୁରାଭିଧାନେ ତଦତ୍ର କାରୁଣ୍ଯକଲାଂ ଵିଧେହି
ତିନି ପୁର ନାମରେ ଡାକାଯାଉଥିବା ସେ ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛନ୍ତି—ଏହିଠାରେ ତୁମ ଦୟା ଦେଖାଅ।
ତାଂ ରତିଂ ଦର୍ଶଯମାସୁର୍ମଲିନାଂ ଶୋକକର୍ଶିତମ୍
ସେମାନେ ଦୁଃଖରେ କ୍ଷୀଣ ଓ ମଲିନ ହୋଇଥିବା ରତିଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ।
ନନାମ ଜଗଦଂବାଂ ଵୈ ଵୈଧଵ୍ଯତ୍ଯକ୍ତଭୂଷଣା
ସେ ବିଧବା ଭୂଷଣ ଛାଡ଼ି, ଜଗତ୍ ଜନନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ତତଃ କଟାକ୍ଷାଦୁତ୍ପନ୍ନଃ ସ୍ମଯମାନସୁଖାଂବୁଜଃ
ତାଙ୍କର ଚାହାଣିରୁ ହସରେ ଆନନ୍ଦ ଫୁଲ ଭଳି ଏକ ନୂତନ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ଦ୍ଵିଭୁଜଃ ସର୍ଵଭୂଷାଢ୍ଯଃ ପୁଷ୍ପେଷୁଃ ପୁଷ୍ପକାର୍ମୁକଃ
ସେ ଦୁଇଟି ହାତ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ପୁଷ୍ପବାଣ ଓ ପୁଷ୍ପଧନୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ମଜ୍ଜନ୍ତୀ ନିଜଭର୍ତାରମଵରୋକ୍ଯ ମୁଦଂ ଗତା
ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଦେଖି, ଯିଏ ଦୁଃଖରେ ଡୁବୁଥିଲେ, ସେ ଆନନ୍ଦ ଲାଗିଲେ।
ମଜ୍ଜନ୍ତୀ ନିଜଭର୍ତାରମଵଲୋକ୍ଯ ମୁଦଂ ଗତା
ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଦେଖି, ଯିଏ ଦୁଃଖରେ ଡୁବୁଥିଲେ, ସେ ଆନନ୍ଦ ଲାଗିଲେ।
ଅଲଙ୍କୃତ୍ଯ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଶୀଘ୍ରମାନୀଯତାମିହ
ପୂର୍ବବତ୍ ସଜାଇ, ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆଣ।
ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଭିର୍ଵସିଷ୍ଠାଦ୍ଯୈର୍ଵୈଵାହି କଵିଧାନତଃ
ବସିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମଋଷିମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବିବାହ କରାନ୍ତୁ।
ଅପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ସର୍ଵାଭିର୍ନୃତ୍ଯଗୀତାଦିସଂଯୁତମ୍
ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ସାଧୁସାଧ୍ଵିତି ଶଂସଂତସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵୁର୍ଲଲିତାଂବିକାମ୍
ସେମାନେ 'ଭଲ ହେଲା, ଭଲ ହେଲା' ବୋଲି କହି, ଲଳିତାଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ବଭୂଵୁସ୍ତୌ ମହାଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଲଲିତେଶ୍ଵରୀମ୍
ସେ ଦୁଇଜଣେ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ଲଳିତେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏହିପରି ହେଲେ।
ଵ୍ଯଜ୍ଞାପଯଦିଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ଭକ୍ତିନିର୍ଭରମାନସଃ
ଭକ୍ତିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ମନେ ସେ ଏହି ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ତତ୍ତ୍ଵଦୀଯକଟାକ୍ଷସ୍ଯ ପ୍ରସାଦାତ୍ପୁନରାଗତମ୍
ସତ୍ୟଜ୍ଞାନୀଙ୍କର କୃପାଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ସେ ପୁନିଥରେ ଫେରିଆସିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ପରମେଶାନୀ ତମାହ ମକରଧ୍ଵଜମ୍
ଏପରି କହି, ପରମେଶ୍ୱରୀ ମକରଧ୍ୱଜଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମତ୍ପ୍ରସାଦାଜ୍ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ମୋହଯାଵ୍ଯାହତାଶୁଗ
ମୋର କୃପାରେ, ହେ ତୀବ୍ରବାଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଅବିରୋଧରେ ମୋହିତ କର।
ପର୍ଵତସ୍ଯ ସୁତାଂ ଗୌରୀଂ ପରିଣେଷ୍ଯତି ସତ୍ଵରମ୍
ସେ ଶୀଘ୍ର ହେବାକୁ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଗୌରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବେ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଦେହମାଵିଶ୍ଯ ଦାସ୍ଯନ୍ତି ରତିମୁତ୍ତମାମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଦେବ।
ଦେହଦାହଂ ଵିଧାତୁଂ ତେ ନ ସମର୍ଥୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମେ ଦେହ ଦହନ କରିବାରେ ସମର୍ଥ ହେବନାହାଁ।
ପ୍ରଯାତୋ ଽସୌ କାତରାତ୍ମା ତ୍ଵଦ୍ବାଣାହତମାନସଃ
ତୁମ ବାଣରେ ମନ ଆହତ ହୋଇ, ଭୟଭୀତ ହୃଦୟ ସହିତ ସେ ଚାଲିଗଲେ।
ଅଵଶ୍ଯଂ କ୍ଲୀବତୈଵ ସ୍ଯାତ୍ତେଷାଂ ଜନ୍ମନିଜନ୍ମନି
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ସେମାନଙ୍କର ନପୁଂସକତା ହେବ।