ତସ୍ମାଦସ୍ତ୍ରାତ୍ସମୁଦ୍ଭୂତା ବହଵୋ ନୃପଦାନଵାଃ
ସେ ଅସ୍ତ୍ରରୁ ଅନେକ ରାଜା ଓ ଦାନବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ପୈଣ୍ଡ୍ରକୋ ଵାସୁଦେଵଶ୍ଚ ରୁକ୍ମୀ ଡିଂଭକହଂସକୌ
ପୈଣ୍ଡ୍ରକ, ବାସୁଦେବ, ରୁକ୍ମୀ, ଡିମ୍ଭକ ଓ ହଂସ,
କଂସଶ୍ଚାଣୂରମଲ୍ଲଶ୍ଚ ମୁଷ୍ଟିକୋତ୍ପଲଶେଖରୌ
କଂସ, ଚାଣୂର ମଲ୍ଲ, ମୁଷ୍ଟିକ ଓ ଉତ୍ପଳଶେଖର,
ପୂତନା ଶକଟଶ୍ଚୈଵ ତୃଣାଵର୍ତାଦଯୋ ଽସୁରାଃ
ପୂତନା, ଶକଟ ଓ ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନବମାନେ,
ଅନେକେ ସହ ସେନାଭିରୁତ୍ଥିତାଃ ଶସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ
ଅନେକ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ, ହାତରେ ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଶ୍ରୀଦେଵୀଵାମହସ୍ତାବ୍ଜାନାମିକାନଖସଂଭଵଃ
ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କ ବାମହସ୍ତର କମଳ ଆଙ୍ଗୁଠିର ନଖରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଵାସୁଦେଵୋ ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ତୁ ସଂକର୍ଷଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ସଂକର୍ଷଣ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ତାନଶେଷାନ୍ଦୁରାଚାରାନ୍ଭୂମଭୋରପ୍ରଵର୍ତକାନ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଦୁଷ୍କର୍ମର ଉତ୍ପ୍ରେରକମାନେ।
ନାଶଯାମାସୁରୁର୍ଵୀଶଵେଷଚ୍ଛନ୍ନାନ୍ମହାସୁରାନ୍
ସେମାନେ ମହାଦାନବମାନେ, ମନୁଷ୍ୟ ରୂପରେ ଲୁଚିଥିବା, ସଂହାର କଲେ।
ଧର୍ମଵିପ୍ଲାଵକଂ ଘୋରଂ କଲ୍ଯସ୍ତ୍ରଂ ସମମୁଞ୍ଚତ
ସେ ଧର୍ମକୁ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
କିରାତାଃ ଶବରା ହୂଣା ଯଵନାଃ ପାପଵୃତ୍ତଯଃ
କିରାତ, ଶବର, ହୁଣ ଓ ଯବନମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ।
ଲଲିତାଶକ୍ତିସୈନ୍ଯାନି ଭୂଯୋଭୂଯୋ ଵ୍ଯମର୍ଦଯନ୍
ସେମାନେ ଲଳିତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ ସେନାକୁ ପୁନିପୁନି ଦଳି ଦେଲେ।
କନିଷ୍ଠିକାନଖୋଦ୍ଭୂତଃ କଲ୍କିର୍ନାମ ଜନାର୍ଦନଃ
ଛୋଟ ଆଙ୍ଗୁଠିର ନଖରୁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ନାମକ କଳ୍କି ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।
ତସ୍ଯୈଵ ଧ୍ଵନିନା ସର୍ଵେ ଵଜ୍ରନିଷ୍ପେଷବନ୍ଧୁନା
ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରର ଗର୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତେ ଅଭିଭୂତ ହେଲେ।
ଦଶାଵତାରନାଥାସ୍ତେ କୃତ୍ଵେଦଂ କର୍ମ ଦୁଷ୍କରମ୍
ଦଶ ଅବତାରଙ୍କ ପ୍ରଭୁମାନେ ଏହି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କଲେ।
ଲଲିତାଂବାନିଯୁକ୍ତାସ୍ତେ ଵୈକୁଣ୍ଠାଯ ପ୍ରତସ୍ଥିରେ
ଲଳିତାମ୍ବାଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
ମହାମୋହାସ୍ତ୍ରମସୃଜଚ୍ଛକ୍ତଯସ୍ତେନ ମୂର୍ଛିତାଃ
ମହାମୋହ ଅସ୍ତ୍ରର ଆଘାତରେ ଶକ୍ତିମାନେ ଅଚେତନ ହେଇପଡିଲେ।
ଅସ୍ତଶୈଲଙ୍ଗଭସ୍ତୀଶୋ ଗନ୍ତୁମାରଭତାରୁଣଃ
ପଶ୍ଚିମ ପାହାଡ଼ର ନାଥ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ବିଦାୟ ନେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସର୍ଵା ଅକ୍ଷୌହିଣୀସ୍ତସ୍ଯ ଭସ୍ମସାଦକରୋଦ୍ରଣେ
ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସେନା ்ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରାଖ ହୋଇଗଲା।
ଚତ୍ଵାରିଂଶଚ୍ଚମୂନାଥାନ୍ମହାରାଜ୍ଞୀ ଵ୍ଯମର୍ଦଯତ୍
ସେ ଚାଳିଶି ଜଣ ସେନାପତି ଓ ମହାରାଜାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ।
କ୍ରୋଧେନ ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ତଂ ଚ ଜଗଦ୍ଵିପ୍ଲଵକାରିଣମ୍
କ୍ରୋଧରେ ଦହିଉଠି ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଉପଦ୍ରବ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଗତାସୁମକରୋନ୍ମାତା ଲଲିତା ପରମେଶ୍ଵରୀ
ପରମେଶ୍ୱରୀ ଲଳିତା ତାଙ୍କୁ ମୃତ ଓ ପାଗଳ କରିଦେଲେ।
ସସ୍ତ୍ରୀକଂ ଚ ସବାଲଂ ଚ ସଗୋଷ୍ଠଂ ଧନଧାନ୍ଯକମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଜଣାଣୀ, ପିଲା, ପଶୁ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟ ସହିତ ଥିଲେ।
ଭଣ୍ଡସ୍ଯ ସଂକ୍ଷଯେଣାସୀତ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ହର୍ଷନର୍ତିତମ୍
ଭଣ୍ଡଙ୍କ ବିନାଶରେ ତିନି ଜଗତ ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କଲା।
କାମେଶ୍ଵରୀ ତ୍ରିଜଗତାଂ ଜନନୀ ବଭାସେ ଵିଦ୍ଯୋତମାନଵିଭଵା ଵିଜ୍ଯଶ୍ରିଯାଢ୍ଯା
ତିନି ଜଗତର ଜନନୀ କାମେଶ୍ୱରୀ ବିଜୟ ଶ୍ରୀ ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦର ଉଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ।
ଅସ୍ତଂ ଗତେ ସଵିତରି ପ୍ରଥିତପ୍ରଭାଵା ଶ୍ରୀଦେଵତା ଶିବିରମାତ୍ମନ ଆନିନାଯ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପରେ, ମହିମାମୟୀ ଦେବୀ ତାଙ୍କର ସାଥିମାନେ ସହିତ ଶିବିରକୁ ନେଇଗଲେ।
ନାଶଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି କଦନାନି ଦୃତାଷ୍ଟସିଦ୍ଧେର୍ଭୁକ୍ତିଶ୍ଚ ମୁକ୍ତିରପି ଵର୍ତତ ଏଵ ହସ୍ତେ
ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ ହୁଏ; ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ହାତରେ ରହେ।
ପଠନ୍ତି ପୁଣ୍ଯେଷୁ ଦିନେଷୁ ଯେ ନରା ଭଜନ୍ତି ତେ ଭାଗ୍ଯସମୃଦ୍ଧିମୁତ୍ତମାମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକେ ପୁଣ୍ୟ ଦିନରେ ପାଠ କରନ୍ତି ଓ ଭଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାଗ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଵିକ୍ରମୋ ଲଲିତାଦେଵ୍ଯା ଵିଶିଷ୍ଟୋ ଵର୍ଣିତସ୍ତ୍ଵଯା
ଲଳିତା, ତୁମର ଶୌର୍ୟ ଅସାଧାରଣ ବୋଲି ତୁମେ ଏହାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛ।
ଶ୍ରୁତା ସା ମହତୀଶକ୍ତିର୍ମନ୍ତ୍ରିଣୀଦଣ୍ଡନାଥଯୋଃ
ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଓ ଦଣ୍ଡନାଥଙ୍କର ଏହି ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ଶୁଣାଯାଇଛି।