ଶଙ୍ଖଂ ଵରୁଣଦତ୍ତଶ୍ଚ ଶକ୍ତିଂ ଦତ୍ତାଂ ହଵିର୍ଭୁଜା
ଦେବୀ ଭାରୁଣଙ୍କ ଦିଆ ଶଂଖ ଓ ହବିର୍ଭୁଜଙ୍କ ଦିଆ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଧରିଥିଲେ।
ଵଜ୍ରିଦତ୍ତଂ ଚ କୁଲିଶଂ ଚଷକନ୍ଧନଦାର୍ପିତମ୍
ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ଦିଆ ବଜ୍ର ଓ ଶକ୍ରଙ୍କ ଦିଆ ଦଣ୍ଡ ଦେବୀ ଧରିଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତାଂ କୁଣ୍ଡିକାଂ ଚ ଘଣ୍ଟାମୈରାଵତାର୍ପିତାମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିଆ କୁଣ୍ଡିକା ଓ ଏଇରାବତଙ୍କ ଦିଆ ଘଣ୍ଟା ଦେବୀ ନେଇଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମପ୍ରଦତ୍ତାନି ଭୂଷଣାନି ଚ ବିଭ୍ରତୀ
ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦିଆ ଭୂଷଣ ଦେବୀ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଆଯୁଧାନି ସମସ୍ତାନି ଦୀପଯନ୍ତି ମହୋଦଯୈଃ
ଦେବୀଙ୍କ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ମହାମାନ୍ୟତାରେ ଚମକୁଥିଲା।
ସିଂହଵାହନମାରୁହ୍ଯ ଯୁଦ୍ଧଂ ନାରାଯଣୀଵ୍ଯଧାତ୍
ସିଂହ ଭାଗ୍ୟରେ ଚଢି ନାରାୟଣୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ।
ଚଣ୍ଡିକାସପ୍ତଶତ୍ଯାଂ ତୁ ଯଥା କର୍ମ ପୁରାକରୋତ୍
ଚଣ୍ଡିକା ସପ୍ତଶତୀରେ ଯେପରି ଦେବୀ ପୂର୍ବରୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ଏଠି ମଧ୍ୟ କରିଲେ।
ତତ୍କୃତ୍ଵା ଦୁଷ୍କରଂ କର୍ମ ଲଲିତାଂ ପ୍ରଣନାମ ସା
ସେହି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି ଦେବୀ ଲଳିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ମହାଵାଗ୍ଵା ଦିନୀ ନାମ ସସର୍ଜାସ୍ତ୍ରଂ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂଃ
ଜଗତର ମା, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ମହାବାଗ୍ବାଦିନୀ, ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ସସର୍ଜ ତତ୍ର ସମରେ ଦୁର୍ମଦୋ ଭଣ୍ଡଦାନଵଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ, ଅହଂକାରୀ ଭଣ୍ଡ ଦାନବ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଅର୍ଣଵାସ୍ତ୍ରଂ ମହାଦୀରୋ ଭଣ୍ଡଦୈତ୍ଯୋ ରଣେ ଽସୃଜତ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଣ୍ଡ ଦୈତ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଣ୍ଣବାସ୍ତ୍ର ଛାଡିଲେ।
ଆଦିକୂର୍ମଃ ସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ଯୋଜନାଯତଵିସ୍ତରଃ
ଆଦି କୂର୍ମ ଏକ ଯୋଜନ ଲମ୍ବ ଓ ପ୍ରସ୍ତରେ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
ଶକ୍ତଯୋ ହର୍ଷମାପନ୍ନାଃ ସାଗରାସ୍ତ୍ରଭଯଂ ଜହୁଃ
ଶକ୍ତିମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି ଏ ସାଗର ଅସ୍ତ୍ରର ଭୟକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ହୈରଣ୍ଯାକ୍ଷଂ ମହାସ୍ତ୍ରଂ ତୁ ଵିଜହୌ ଦୁଷ୍ଟଦାନଵଃ
ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ମହାସ୍ତ୍ର ଛାଡିଲେ।
ଇତସ୍ତତଃ ପ୍ରଚଲିତେ ଶିଥିଲେ ରଣକର୍ମଣି
ଯୁଦ୍ଧ ଏଠି-ଉଠି ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ଯବେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷୀଣ ହେଇଯାଇଥିଲା,
ମହାଵରାହଃ ସମଭୂଚ୍ଛ୍ଵେତଃ କୈଲାସସଂନିଭଃ
ବଡ଼ ଶ୍ୱେତ ଶୂକର ଦେଖାଦେଲେ, ଯେଉଁଥିରେ କୈଳାସ ପର୍ବତର ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବ ଥିଲା।
କୋଟିଶସ୍ତେ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷା ମର୍ଦ୍ଯମାନାଃ କ୍ଷଯଂ ଗତାଃ
ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷର ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ସେନା, ଦଳି ଦିଆଯାଇ, ନଶ୍ଟ ହେଇଗଲେ।
ତସ୍ଯ ଭ୍ରୁକୁଟିତୋ ଜାତା ହିରଣ୍ଯାଃ କୋଟିସଂଖ୍ଯକାଃ
ତାଙ୍କର ଭୃକୁଟିରୁ ମିଳିଯାଇ ଅନେକ ସୁନା ଦେହୀ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଅମର୍ଦଯଚ୍ଚକ୍ତିସୈନ୍ଯଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦଂ ଚାପ୍ଯମର୍ଦଯନ୍
ସେ ଶକ୍ତିର ସେନାକୁ କିମ୍ବା ପ୍ରହ୍ଲାଦକୁ କେହି ଅପକାର କଲେନାହିଁ।
ସ ଏଵ ବାଲକୋଭୂତ୍ଵା ହିରଣ୍ଯପରିପୀଡିତଃ
ସେ ନିଜେ ଶିଶୁ ଭାବେ ହେଇ, ହିରଣ୍ୟଙ୍କର ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟାଚାରିତ ହେଲେ।
ଅଥ ଶକ୍ତ୍ଯା ନନ୍ଦରୂପଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦଂ ପରିରକ୍ଷିତୁମ୍
ତାପରେ, ଶକ୍ତିର ଶକ୍ତିରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ନନ୍ଦ ରୂପ ଧରିଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଧୂତସଟାଜାଲଃ ପ୍ରଜ୍ଵଲଲ୍ଲୋଚନତ୍ରଯଃ
ତାଙ୍କଠାରୁ, ବିକଳ ଜଟା ଓ ତିନିଟି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଚକ୍ଷୁ ସହିତ,
ନଖାଯୁଧଃ କାଲରୁଦ୍ରରୂପୀ ଘୋରାଟ୍ଟହାସଵାନ୍
ନଖ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, କାଳ ରୁଦ୍ର ରୂପରେ, ଭୟଙ୍କର ହସରେ ଗର୍ଜନ କଲେ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୂନ୍ସର୍ଵାନ୍ଭଣ୍ଡଭ୍ରୁକୁଟିସଂଭଵାନ୍
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅ, ଭଣ୍ଡର ଭୃକୁଟିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଅମୁଞ୍ଚଲ୍ଲଲିତା ଦେଵୀ ପ୍ରତିଭଣ୍ଡମହାସୁରମ୍
ଲଳିତା ଦେବୀ ଦୟାରେ, ପ୍ରତିଭଣ୍ଡ ମହାଅସୁରକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।
ମହାରାଜ୍ଞୀଦକ୍ଷହସ୍ତକନିଷ୍ଠାଗ୍ରାନ୍ମହୌଜସଃ
ମହାରାଣୀଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତର କନିଷ୍ଠା ଆଙ୍ଗୁଠିରୁ, ଅତିଶୟ ଶକ୍ତି ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
ବଲୀନ୍ଦ୍ରାନସ୍ତ୍ରସଂଭୂତାନ୍ବଧ୍ନନ୍ତଃ ପାଶବନ୍ଧନୈଃ
ବଳଶାଳୀ ନାୟକମାନେ, ଅସ୍ତ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ପାଶ ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି ଦିଅଗଲେ।
ମହାକାଯା ମହୋତ୍ସାହାସ୍ତଦସ୍ତ୍ରଂ ସମନାଶଯନ୍
ବଡ଼ ଦେହ ଓ ଉତ୍ସାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ସେ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ନିଷ୍ପ୍ରଭ କରିଦେଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ସହସ୍ରଶୋଜାତାଃ ସହସ୍ରାର୍ଜୁନକୋଟଯଃ
ସେଠାରୁ ହଜାର ହଜାର ଜନ୍ମ ହେଲା—ସହସ୍ରାର୍ଜୁନଙ୍କର କୋଟି କୋଟି।
ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ଭାର୍ଗଵୋ ରାମଃ ସକ୍ରୋଧଃ ସିଂହନାଦଵାନ୍
ଭାର୍ଗବ ରାମ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ରୂପରେ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସିଂହର ଭଳି ଗର୍ଜନ କଲେ।