ଚକ୍ରକୃତ୍ତକରିଗ୍ରାମପାଦକୂର୍ମପରଂପରା
ଗଜଗାଁଗୁଡ଼ିକର ଏକ ପରମ୍ପରା, ଯାହାର ପାଦ କୁମ୍ଭୀର ପରି ଭାସିଥିଲା, ଚକ୍ରରେ କଟାଯାଇଥିଲା।
ଵିଲୂନକାଣ୍ଡୈଃ ପତିତୈଃ ସଫେନା ବଲଚାମରୈଃ
ଭଙ୍ଗା ଡଣ୍ଡ ଚୁଇଁ ପଡ଼ିଥିଲା, ଏବଂ ସେନାର ଫେନ ହେଉଥିବା ଚାମର ଉଡ଼ିଯାଉଥିଲା।
ଦୈତ୍ଯଵୀରେକ୍ଷମଶ୍ରେଣିମୁକ୍ତିଂସପୁଟଭାସୁରା
ଦାନବ ବୀରମାନଙ୍କର ପଙ୍କ୍ତି, ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇଥିବା ଢାଳର ଆଲୋକରେ ଦ୍ୟୁତିମାନ୍ ହେଉଥିଲା।
ପ୍ରାଵହଚ୍ଛୋଣିତନଦୀ ସେନଯୋର୍ଯୁଧ୍ଯମାନଯୋଃ
ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଦୁଇ ସେନାର ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ତର ଏକ ନଦୀ ବହୁଥିଲା।
ପ୍ରହରଦ୍ଵଯପର୍ଯନ୍ତଂ ସେନଯୋରୁଭଯୋରପି
ଦୁଇ ଥର ଆକ୍ରମଣ ହେଉଅଯ୍ୟାଏଁ, ଉଭୟ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥିଲା।
ଅସ୍ତ୍ରପ୍ରତ୍ଯସ୍ତ୍ରସଂକ୍ଷୋଭୈସ୍ତୁମୁଲୀକୃତଦିକ୍ତଟଃ
ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରତିଅସ୍ତ୍ରର ଭୟଙ୍କର ଧକ୍କାରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉତ୍ତେଜିତ ଓ କ୍ଲେଶମୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଵିମୁକ୍ତୈର୍ଵିଶିଶୈର୍ଭୀମୈରାହଵେ ପ୍ରାଣହାରିଭିଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ଭୟାନକ ବାଣଗୁଡ଼ିକ ଜୀବନ ନେଉଥିଲେ।
ଶୃଣୁ ସର୍ଵଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି କୁମ୍ଭସଂଭଵ ସଙ୍ଗରେ
ହେ କୁମ୍ଭରୁ ଜନ୍ମିତ, ଏହି ସଂଗ୍ରାମ ବିଷୟରେ ସବୁ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେବି, ଶୁଣ।
ଦୈତ୍ଯାଙ୍ଗସଂଗେ ସଂପ୍ରାପ୍ତାଃ କୋଟିସଂଖ୍ଯାଃ ଶିଲୀମୁଖାଃ
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଅନେକ କୋଟି ତୀର ଆସିଗଲା ।
ମର୍ମାଭିନତ୍ପ୍ରଚଣ୍ଡସ୍ଯ ମହାରାଜ୍ଞୀ ମହେଷୁଭିଃ
ମହାରାଣୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୀରରେ ଭୟଙ୍କର ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ମୂଳ ସ୍ଥାନକୁ ଆଘାତ କରିଲେ ।
ଵଵଷ ଶରଜାଲେନ ମହତା ଲଲିତେଶ୍ଵରୀମ୍
ଲଳିତା ଏକ ବଡ଼ ତୀର ବର୍ଷାରେ ଆବୃତ ହେଲେ ।
ମହାତରଣିବାଣେନ ତନ୍ନୁନୋଦ ମହେଶ୍ଵରୀ
ମହେଶ୍ୱରୀ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୀର ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ପଛେଇଲେ ।
ଗାଯତ୍ର୍ଯସ୍ତ୍ରଂ ତସ୍ଯ ନୁତ୍ଯୈ ସସର୍ଜ ଜଗଦଂବିକା
ଜଗଦମ୍ବିକା ସେମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଗାୟତ୍ରୀ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ ।
ଚାକ୍ଷୁଷ୍ମତମହାସ୍ତ୍ରେଣ ଶମଯାଯାସ ତତ୍ପ୍ରସୂଃ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚାକ୍ଷୁଷ୍ମତ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେକୁ ଶାନ୍ତ କରିଦେଲେ ।
ଵିଶ୍ଵାଵସୋରଥାସ୍ତ୍ରେଣ ତସ୍ଯ ଦର୍ପମପାକରୋତ୍
ବିଶ୍ୱାବସୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ଅହଂକାରକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ ।
ମହାମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯାସ୍ତ୍ରେଣ ନାଶଯାମାସ ତଦ୍ବଲମ୍
ମହାମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ନାଶ କରିଦେଲେ ।
ଧାରଣାସ୍ତ୍ରେଣ ଚକ୍ରେଶୀ ତଦ୍ବଲଂ ସମନାଶଯତ୍
ଧାରଣା ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଚକ୍ରେଶ୍ୱରୀ ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ କରିଦେଲେ ।
ଅଭଯଙ୍କରମୈନ୍ଦ୍ରାସ୍ତ୍ରଂ ମୁମୁଚେ ଜଗଦଂବିକା
ଜଗଦମ୍ବିକା ଭୟହୀନତା ଦେଇଥିବା ଏଇନ୍ଦ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ ।
ରାଜଯକ୍ଷ୍ମାଦଯୋ ରୋଗାସ୍ତତୋ ଽଭୂଵନ୍ସହସ୍ରଶଃ
ତାପରେ ରାଜୟକ୍ଷ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗ ହଜାରହଜାର ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।
ନାମତ୍ରଯମହାମନ୍ତ୍ରମହାସ୍ତ୍ରଂ ସା ମୁମୋଚ ହ
ସେ ତିନି ନାମ ମନ୍ତ୍ରର ମହାଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ ।
ହୁଙ୍କାରମାତ୍ରତୋ ଦଗ୍ଧ୍ଵାରୋଗାଂସ୍ତାନନଯନ୍ମୁଦମ୍
‘ହୁଁ’ ଏକ ଶବ୍ଦରେ ସେ ଏହି ରୋଗମାନେକୁ ଜଳାଇ ଖୁସି ଆଣିଦେଲେ ।
ଵିଧାତୁଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ନିଯୁକ୍ତାଃ ସ୍ଵପଦଂ ଯଯୁଃ
ତିନି ଲୋକରେ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ ।
କାଲସଂକର୍ଷଣୀରୂପମସ୍ତ୍ରଂ ରାଜ୍ଞୀ ଵ୍ଯମୁଞ୍ଚତ
ରାଣୀ କାଳସଂକର୍ଷଣୀ ଆକାରର ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ ।
ତତଃ ସହସ୍ରଶୋ ଜାତା ମହାକାଯା ମହାବଲାଃ
ତାପରେ ହଜାରହଜାର ଦେହରେ ବଡ଼ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ ।
ଧୂମ୍ରଲୋଚନଦୈତ୍ଯଶ୍ଚ ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡାଦଯୋ ଽସୁରାଃ
ଧୂମ୍ରଲୋଚନ ଦୈତ୍ୟ, ଚଣ୍ଡ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟ ଅସୁରମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ।
ଶୁମ୍ଭଶ୍ଚୈଵ ନିଶୁମ୍ଭଶ୍ଚ କାଲକେଯା ମହାବଲାଃ
ଶୁମ୍ଭ, ନିଶୁମ୍ଭ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାଳକେୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ।
ତେ ସର୍ଵେ ଦାନଵଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ କଠୋରୈଃ ଶସ୍ତ୍ରମଣ୍ଡଲୈଃ
ସେହି ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦାନବମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, କଠିନ ଅସ୍ତ୍ରର ଘେରା ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ।
ହାହେତି କ୍ରନ୍ଦମାନାଶ୍ଚଶକ୍ତଯୋ ଦୈତ୍ଯମର୍ଦିତାଃ
‘ହା! ହା!’ ଭାବରେ ଚିତ୍କାର କରି ଦୁଃଖ ଭାବେ କାନ୍ଦୁଥିବା ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦୈତ୍ୟନାଶକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା।
ଅଥ ଦେଵୀ ଭୃଶଂ କ୍ରୁଦ୍ଧା ରୁଷାଟ୍ଟହାସମାତନୋତ୍
ତାପରେ ଦେବୀ ଭୟଙ୍କର ରୋଷରେ ଭରି ଏକ ଭୟାନକ ହସ୍ୟ ଦେଇଲେ।
ସମସ୍ତଦେଵତେଜୋଭିର୍ନିର୍ମିତା ଵିଶ୍ଵରୂପିଣୀ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଦେବୀ ଏକ ବିଶ୍ୱରୂପ ନେଇ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।