କ୍ରୋଧହୁଙ୍କାରମାତନ୍ଵନ୍ଗର୍ଜନ୍ନୁତ୍ପାତମେଘଵତ୍
କ୍ରୋଧରେ ଗର୍ଜନ କରି, ଉତ୍ପାତ ମେଘର ଭଳି ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି କଲେ।
ଭ୍ରାତରୋ ମମ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ସେନାନାଥାଃ ସହସ୍ରଶଃ
ମୋର ଭାଇମାନେ, ପୁଅମାନେ ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ସେନାପତିମାନେ—
ଭ୍ରାତୃପୁତ୍ରମହାଶୋକଵହ୍ନିଂ ନିର୍ଵାପଯାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ମୋ ଭାଇ ଓ ପୁଅମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବଡ଼ ଦୁଃଖର ଅଗ୍ନିକୁ ନିବାଇବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କଠିନଂ ଵର୍ମ ଵଜ୍ରପାତସହଂ ମହତ୍
ଏପରି କହି, ସେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କଠିନ ବର୍ମ ପିନ୍ଧିଲେ, ଯାହା ବଜ୍ରପାତକୁ ସହିପାରେ।
ଉଦ୍ଦାମମୌର୍ଵିନିଃଶ୍ଵାସକଠୋରଂ ଭ୍ରାମଯନ୍ଧନୁଃ
ମହା ସର୍ପର ଶ୍ୱାସ ଭଳି କଠୋର ଧନୁଷ୍ୟକୁ ଘୁରାଇ, ଭଣ୍ଡା ଭାରି ଶ୍ୱାସ ନେଲେ।
ତାଲଜଙ୍ଘାଦିକୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂପୂର୍ଵଦ୍ଵାରେ ନିଵେଶିତେ
ତାଳଜଂଘ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ସେ ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶଚ୍ଚମୂନାଥୈଃ କୁଟିଲାକ୍ଷପୁରଃସରୈଃ
ପଞ୍ଚତ୍ରିଶ୍ ଚମୁନାଥ ଓ ବାକା ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ମୁଖ୍ୟମାନେ ଆଗରେ ରହି, ସେ ସହିତ ଅଛି।
ମିଲିତେନ ଚ ଭଣ୍ଡେନ ଚତ୍ଵାରିଂଶଚ୍ଚମୂଵରାଃ
ଭଣ୍ଡା ଚାଳିଥିବା ଚାରିଶି ମହା ଚମୁ ସେନା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
ଦ୍ଵିସହସ୍ରାକ୍ଷୌହିଣୀନାଂ ପଞ୍ଚାଶୀତିଃ ପରାର୍ଧିକା
ଦୁଇ ହଜାର ଏକକ ଥିବା ପଞ୍ଚାଶୀ ଉତ୍ତମ ସେନା ଭାଗ ଅଛି।
ଭଣ୍ଡାସୁରେ ଵିନିର୍ଯାତେ ସର୍ଵସୈନିକସଂକୁଲେ
ଭଣ୍ଡାସୁର ବାହାରିଲେ, ସମସ୍ତ ସେନା ଉତ୍ତେଜନାରେ ଭରିଗଲା।
ସହସ୍ରଯୁଗ୍ଯସିଂହାଢ୍ଯମାରୁରୋହ ରଣୋଦ୍ଧତଃ
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହେଇ, ସେ ହଜାର ସିଂହ ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ଘାତକୋ ନାମ ଵୈ ଖଡ୍ଗଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରହାସସମାକୃତିଃ
ଘାତକ ନାମକ ଏକ ତଳୱାର ଥିଲା, ଯାହା ଚନ୍ଦ୍ରର ଆଲୋକ ଭଳି ଆକୃତି।
ଵୋଢୁଂ ତାସାଂ ଭରଂ ଭୂମିରକ୍ଷମେଵ ଦିଵଂ ଯଯୌ
ତାଙ୍କର ଭାର ବହିପାରିବାକୁ ଭୂମି ଅସମର୍ଥ ହେଇ, ସେ ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲା।
କେଷାଞ୍ଚିତ୍ସ୍କନ୍ଧମାରୂଢାଃ କେଚିଚ୍ଚେଲୁର୍ମହାରଥାଃ
କିଛି ଲୋକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର କାନ୍ଧ ଉପରେ ବସିଥିଲେ, ଅନ୍ୟେ ମହାରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ଦୁଃଖଦୁଖେନ ତେ ଚେଲୁରନ୍ଯୋନ୍ଯାଶ୍ଲେଷପୀଡିତାଃ
ସେମାନେ ଦୁଃଖ ପରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଥିଲେ, ଏକାପରେ ଏକା ଜଡି ହେଇ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପଡ଼ିଥିଲେ।
କେଚିତ୍ପାଦେନ ନାଗାନାଂ ମର୍ଦିତା ନ୍ଯପତନ୍ଭୁଵି
କିଛି ଲୋକ ନାଗମାନଙ୍କର ପା ତଳେ ଚିପିଯାଇ, ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଵଜ୍ରନିଷ୍ପେଷସଦୃଶୋ ମେଘନାଦୋ ଵ୍ଯଧୀଯତ
ବଜ୍ର ଘାତ ଭଳି ଏକ ଭୟଙ୍କର ମେଘର ଶବ୍ଦ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଭଣ୍ଡଦୈତ୍ଯମୁଖୋତ୍ଥେନ ଵିଦୀର୍ଣମଭଵଜ୍ଜଗତ୍
ଭଣ୍ଡ ଦେମନର ମୁଖରୁ ଉଠିଥିବା ଚିତ୍କାରରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଭାଗିଗଲା।
ଉଡୂନି ନ୍ଯପତନ୍ଵ୍ଯୋମ୍ନୋ ଭୂମିର୍ଦେଲାଯିତାଭଵତ୍
ତାରାମାନେ ଆକାଶରୁ ପଡ଼ିଗଲେ, ଭୂମି କମ୍ପିଉଠିଲା।
ଶକ୍ତୀନାଂ କଟକଂ ଚାସୀଦକାଣ୍ଡତ୍ରାସଵିହ୍ଵଲମ୍
ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଦଳ ଭୟରେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଗଲା, ବିପଦ ଦେଖି ଭୟଭୀତ ହେଲା।
ଶକ୍ତଯୋ ଭଯଵିଭ୍ରଷ୍ଟାନ୍ଯାଯୁଧାନି ପୁନର୍ଦଧୁଃ
ଭୟରେ ଛାଡ଼ିଦିଥିବା ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ପୁନି ନେଇଲେ।
ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରସିଂହନାଦେନ ଚମୂନାଥଧନୁଃସ୍ଵନୈଃ
ଦେମନ ରାଜାଙ୍କର ସିଂହ ଦହାଡ଼ ଓ ସେନାପତିମାନଙ୍କର ଧନୁର ଶବ୍ଦରେ।
ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ଲଲିତା ଦେଵୀ ସ୍ଵଯଂ ଯୋଦ୍ଧୁଂ ପ୍ରଚକ୍ରମେ
ଲଳିତା ଦେବୀ ନିଜେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ।
ଭଣ୍ଡଦୈତ୍ଯେନ ଦୁଷ୍ଟେନ ସ୍ଵଯମୁଦ୍ଯୋଗମାସ୍ଥିତା
ଦୁଷ୍ଟ ଭଣ୍ଡ ଦେମନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦେବୀ ନିଜେ ଉଦ୍ୟମ କଲେ।
ଚତୁର୍ଵେଦମହାଚକ୍ରପୁରୁଷାର୍ଥମହାଭଯଃ
ଚାରିଟି ବେଦର ମହାଚକ୍ର, ଜୀବନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ଭୟଙ୍କର ବିପଦ।
ନଵପର୍ଵସ୍ଥଦେଵୀଭିରାକୃଷ୍ଟଗୁରୁଧନ୍ଵିଭିଃ
ନଉଟି ସଂଯୋଗ ସ୍ଥଳରେ ଦେବୀମାନେ ଦୃଢ଼ ଧନୁରେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ପର୍ଵସ୍ଥାନେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ପାଲିତଃ ସର୍ଵତୋ ଦିଶମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଯୋଗ ସ୍ଥଳରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରାଯାଇଥିଲା।
ମହାରାଜ୍ଞୀଚକ୍ରରାଜୋ ରଥେନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରଚଲନ୍ବଭୌ
ମହାରାଣୀ, ଚକ୍ରର ନାଥ ଓ ରଥର ରାଜା ଚମକି ଆଗେ ବଢ଼ିଗଲେ।
ଗେଯଚକ୍ରଂ ତୁ ବାଲାଗ୍ରେ କିରିଚକ୍ରଂ ତୁ ବୃଷ୍ଠତଃ
ଗୀତ ଚକ୍ର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଥିଲା, କିରି ଚକ୍ର ପଛରେ ଥିଲା।
ନୃସିଂହୋଷ୍ଟ୍ରନରଵ୍ଯାଲମୃଗପକ୍ଷିହଯାସ୍ତଥା
ନରସିଂହ, ଉଷ୍ଟ୍ର, ମନୁଷ୍ୟ, ବାଘ, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।