ଯଥା ମୃତ୍ଯୁରଵିତ୍ରସ୍ତଃ ପ୍ରଜାଃ ସଂହରତେ ସ୍ଵଯମ୍
ଯେପରି ମୃତ୍ୟୁ ଭୟ ନ ରଖି, ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ନଷ୍ଟ କରେ,
ସ୍ଖଲଦକ୍ଷରସଂଦର୍ଭଵୀରଭାଷା ରଣୋଦ୍ଧତାଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼, ତାଙ୍କର ବୀର ଭାଷା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଭଙ୍ଗା ହେଇଯାଉଥିଲା।
ଯୁଵରାଜସ୍ଯ ସୈନ୍ଯାନି ଶକ୍ତ୍ଯଃ ସମାନାଶଯନ୍
ଶକ୍ତିମାନେ ଯୁବରାଜଙ୍କ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀସାର୍ଦ୍ଧଶତ ନାଶଯାମାସ ମନ୍ତ୍ରିଣୀ
ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଏକ ଶତ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଦଳକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀସାର୍ଧଶତଂ ନିତ୍ଯୁରନ୍ତକମନ୍ଦିରମ୍
ଏକ ଶତ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଦଳ ସଦା ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଗୃହକୁ ପଠାଯିବା।
ଉଲୂକଜିତମୁନ୍ମଥ୍ଯ ପରଲୋକାତିଥିଂ ଵ୍ଯଧାତ୍
ଉଲୂକର ଜୟକୁ ଭଙ୍ଗ କରି, ତାଙ୍କୁ ପରଲୋକର ଅତିଥି କରିଦେଲେ।
ପରୁଷେଣ ମୁଖାନ୍ଯନ୍ଯାନ୍ଯଵରୁଦ୍ଧାଵ୍ଯଦାରଯନ୍
ସେ କଠୋର ଭାବରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଚେପି ଭାଙ୍ଗିଦେଲା ।
ଵିଶୁକ୍ରଂ ଯୋଧଯାମାସ ଶ୍ଯାମଲା କୋପଶାଲିନୀ
କ୍ରୋଧରେ ଭରିଥିବା ଶ୍ୟାମଳା, ବିଶୁକ୍ରଙ୍କ ସହ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲା ।
ମହତା ରଣକୃତ୍ଯେନ ଯୋଧଯାମାସ ମନ୍ତ୍ରିଣୀ
ମନ୍ତ୍ରୀଣୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ସାହସ ଦେଖାଇ ଲଡ଼ିଲା ।
କ୍ରମଶଃ ଖଣ୍ଡଯନ୍ତୀ ସା କେତନଂ ରଥସାରଥିମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଦେଖିଲେ ଝଣ୍ଡା ଓ ରଥଚାଳକକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲା ।
ଅସ୍ତ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମଶିରସା ଜ୍ଵଲତ୍ପାଵକରୋଚିଷା
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିର ଆଲୋକରେ ଜ୍ୱଳିଥିବା ବ୍ରହ୍ମଶିରସ୍ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା,
ଵିଷଙ୍ଗଂ ଚ ମହାଦୈତ୍ଯଂ ଦଣ୍ଡନାଥା ମଦୋଦ୍ଧତା
ମଦରେ ମତାଳ ଦଣ୍ଡନାଥା, ବଡ଼ ଦେଉଳି ବିଷଙ୍ଗକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା ।
ଉଦ୍ଯମ୍ଯ ବାହୁନା ଯୁଦ୍ଧଂ ଚକାରାଶେଷଭୀଷଣମ୍
ସେ ନିଜ ହାତ ଉଠାଇ, ଭୟାନକ ଓ ଅନ୍ତହୀନ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲା ।
ଚଣ୍ଡାଟ୍ଟହାସମୁଖରୌ ପରିଭ୍ରମଣକାରିଣୌ
ତାଙ୍କର ମୁହଁରୁ ଚଣ୍ଡ ହାସ୍ୟ ଶବ୍ଦ ତିବ୍ର ଭାବରେ ତିଆରି ହେଉଥିଲା, ସେମାନେ ଘୂରିଘୂରି ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ ।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଦଣ୍ଡହନନୈର୍ମୋହଯନ୍ତୌ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସେମାନେ ପୁନଃପୁନ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଭ୍ରମିତ କରୁଥିଲେ ।
ଅଯୁଧ୍ଯେତାଂ ଦୁରାଧର୍ଷୌଂ ଦଣ୍ଡିନୀଦୈତ୍ଯଶେଖରୌ
ଦୁଇଜଣ, ଦୁର୍ଜୟ ଦଣ୍ଡିନୀ ଓ ଦେଉଳିମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ହରାଇବା ଅସମ୍ଭବ ଥିଲେ ।
ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧା ହନ୍ତୁମାରେଭେ ଵିଷଙ୍ଗଂ ଦଣ୍ଡନାଯିକା
କ୍ରୋଧିତ ଦଣ୍ଡନାୟିକା, ବିଷଙ୍ଗକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲା ।
କଠୋରଂ ତାଡନଂ ଚକ୍ରେ ମୁସଲେନାଥ ପୋତ୍ରିଣୀ
ପୋତ୍ରିଣୀ ନିଜ ଗଦା ଦେଇ କଠୋର ଘା ଦେଲା ।
ଚୂର୍ଣିତେନ ଶତାଙ୍ଗେନ ସମଂ ଭୂତଲମାଶ୍ରଯତ୍
ଶତାଙ୍ଗ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଚୁର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇ, ସେ ତାଙ୍କ ସହ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା ।
ତତ୍ରୈଵ ତଂ ନିଶା ଶେଷଂ ନିନ୍ଯତୁଃ ଶିବିରଂ ପ୍ରତି
ସେ ରାତିରେ, ତାଙ୍କୁ ଶିବିରକୁ ନେଇଯିବା ହେଲା ।
ଵିଷଙ୍ଗସ୍ଯ ଵଧୋ ଯୁଦ୍ଧେ ଵର୍ଣିତୋ ଦଣ୍ଡନାଥଯା
ଦଣ୍ଡନାଥାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଷଙ୍ଗଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଇଛି ।
ସୋଦରସ୍ଯାପଦଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭଣ୍ଡଃ କିମକରୋଚ୍ଛୁଚା
ନିଜ ଭାଇଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦେଖି, ଭଣ୍ଡା ଦୁଃଖରେ କଣ କଲେ ?
ସହାଯାଃ କେ ଽଭଵଂସ୍ତସ୍ଯ ହତଭ୍ରାତୃତନୂଭୁଵଃ
ହତ ଭାଇର ଭାଇ ଭଣ୍ଡାଙ୍କର ସହଯୋଗୀ କେଉଁମାନେ ଥିଲେ ?
ଲଲିତାଚରିତଂ ପୁଣ୍ଯମଣିମାଦିଗୁମପ୍ରଦମ୍
ଲଳିତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଗୁଣ ଦେଇଥାଏ, ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଇଛି ।
ସିଦ୍ଧିଦଂ ସର୍ଵପାପଘ୍ନଂ କୀର୍ତିଦଂ ପଞ୍ଚପର୍ଵସୁ
ଏହା ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ଏବଂ ପାଞ୍ଚଟି ବିଶେଷ ଅବସରରେ ଖ୍ୟାତି ଦେଇଥାଏ।
ଶୋକେନ ମହତାଵିଷ୍ଟୋ ଭଣ୍ଡଃ ପ୍ରଵିଲଲାପ ସଃ
ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ଭରିଯାଇ, ଭଣ୍ଡା ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ।
ନ ଲେଭେ କିଞ୍ଚିଦାଶ୍ଵାସଂ ଭ୍ରାତୃଵ୍ଯସନକର୍ଶିତଃ
ଭାଇମାନଙ୍କର ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାରେ ଭଣ୍ଡା ଏତେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, କିଛି ଆଶ୍ୱାସ ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ଆଶ୍ଵାସ୍ଯାମାନଃ ଶୋକେନ ଯୁକ୍ତଃ କୋପମଵାପ ସଃ
ମନେ ଆଶ୍ୱାସ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୁଃଖରେ ଭରିଯାଇ, ସେ କ୍ରୋଧରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ।
ଅଙ୍ଗାରପାଟଲାକ୍ଷଶ୍ଚ ନିଃଶ୍ଵସନ୍କୃଷ୍ଣସର୍ପଵତ୍
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନିର ଲାଲ ଲୋହା ଭଳି ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ସେ କଳା ସର୍ପ ଭଳି ଭାରି ଶ୍ୱାସ ନେଲେ।
କ୍ଷିପ୍ରଂ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ଧୁନ୍ଵାନଃ କରଵାଲିକାମ୍
ବାରମ୍ବାର ତାଙ୍କ ମୁଠିକୁ ଭଳି ଭଳି ମାରି, ହଲାଇଲେ।