ଅଵଲୋକ୍ଯ ଭୃଶଂ ତୁଷ୍ଟା ଦଣ୍ଡିନୀ ତମୁଵାଚ ହ
ଏହା ଦେଖି ଦଣ୍ଡଧାରିଣୀ ଜଣେ ଅତି ଖୁସି ହେଇ, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦେଵକାର୍ଯମିଦ କିଞ୍ଚ ନିର୍ଵିଘ୍ନିତମିଦଂ କୃତମ୍
ଏହା ଦେବତାଙ୍କର କାମ; ଏହା ବିଘ୍ନ ବିନା ସଫଳ ହୋଇଛି।
ସୋମପାନଵଦତ୍ଯନ୍ତମୁପଯୋଜ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ସୋମପାନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପରି, ସର୍ବାଧିକ ଭାବରେ ଉପଯୋଗିତା ପାଇବ।
ଯାଗେଷୁ ମନ୍ତ୍ରପୂତେନ ପୀତେନ ଭଵତା ଜନାଃ
ଯଜ୍ଞରେ, ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ପିବିବେ।
ଦତ୍ତାତ୍ରେଯୋ ଵିଧିର୍ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତ୍ଵାଂ ପାସ୍ଯନ୍ତି ମହାଜନାଃ
ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ—ମହାପୁରୁଷମାନେ ତୁମକୁ ପିବିବେ।
ଯାଗେ ସମର୍ଚିତସ୍ତ୍ଵଂ ତୁ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯସି
ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜିତ ହେଲେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେବ।
ଇତ୍ଥଂ ଵରପ୍ରଦାନେନ ତୋଷଯିତ୍ଵା ସୁରାଂବୁଧିମ୍
ଏଭଳି ଦାନ ଦେଇ ଦେବସମୁଦ୍ରକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି,
ପୁନଃ ପ୍ରଵଵୃତେ ଯୁଦ୍ଧଂ ଶକ୍ତୀନାଂ ଦାନଵୈଃ ସହ
ପୁନି, ଶକ୍ତିମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଶକ୍ତଯୋ ଦୈତ୍ଯଚକ୍ରେଷୁ ନ୍ଯପତନ୍ନେକହେଲଯା
ଶକ୍ତିମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦଳ ଉପରେ ସହଜରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ମଦରାଗେଣ ଚକ୍ଷୂଂଷି ଦୈତ୍ଯରକ୍ତେନ ଶସ୍ତ୍ରିକା
ମଦରାଗରେ ମତାଳ ଚକ୍ଷୁ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନେ ଦାନବର ରକ୍ତରେ ରଙ୍ଗିତ ହେଲେ।
ଯଥା ମୃତ୍ଯୁରଵିତ୍ରସ୍ତଃ ପ୍ରଜାଃ ସଂହରତେ ସ୍ଵଯମ୍
ଯେପରି ମୃତ୍ୟୁ ଭୟ ନ ରଖି, ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ନଷ୍ଟ କରେ,
ସ୍ଖଲଦକ୍ଷରସଂଦର୍ଭଵୀରଭାଷା ରଣୋଦ୍ଧତାଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼, ତାଙ୍କର ବୀର ଭାଷା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଭଙ୍ଗା ହେଇଯାଉଥିଲା।
ଯୁଵରାଜସ୍ଯ ସୈନ୍ଯାନି ଶକ୍ତ୍ଯଃ ସମାନାଶଯନ୍
ଶକ୍ତିମାନେ ଯୁବରାଜଙ୍କ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀସାର୍ଦ୍ଧଶତ ନାଶଯାମାସ ମନ୍ତ୍ରିଣୀ
ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଏକ ଶତ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଦଳକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀସାର୍ଧଶତଂ ନିତ୍ଯୁରନ୍ତକମନ୍ଦିରମ୍
ଏକ ଶତ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଦଳ ସଦା ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଗୃହକୁ ପଠାଯିବା।
ଉଲୂକଜିତମୁନ୍ମଥ୍ଯ ପରଲୋକାତିଥିଂ ଵ୍ଯଧାତ୍
ଉଲୂକର ଜୟକୁ ଭଙ୍ଗ କରି, ତାଙ୍କୁ ପରଲୋକର ଅତିଥି କରିଦେଲେ।
ପରୁଷେଣ ମୁଖାନ୍ଯନ୍ଯାନ୍ଯଵରୁଦ୍ଧାଵ୍ଯଦାରଯନ୍
ସେ କଠୋର ଭାବରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଚେପି ଭାଙ୍ଗିଦେଲା ।
ଵିଶୁକ୍ରଂ ଯୋଧଯାମାସ ଶ୍ଯାମଲା କୋପଶାଲିନୀ
କ୍ରୋଧରେ ଭରିଥିବା ଶ୍ୟାମଳା, ବିଶୁକ୍ରଙ୍କ ସହ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲା ।
ମହତା ରଣକୃତ୍ଯେନ ଯୋଧଯାମାସ ମନ୍ତ୍ରିଣୀ
ମନ୍ତ୍ରୀଣୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ସାହସ ଦେଖାଇ ଲଡ଼ିଲା ।
କ୍ରମଶଃ ଖଣ୍ଡଯନ୍ତୀ ସା କେତନଂ ରଥସାରଥିମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଦେଖିଲେ ଝଣ୍ଡା ଓ ରଥଚାଳକକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲା ।
ଅସ୍ତ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମଶିରସା ଜ୍ଵଲତ୍ପାଵକରୋଚିଷା
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିର ଆଲୋକରେ ଜ୍ୱଳିଥିବା ବ୍ରହ୍ମଶିରସ୍ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା,
ଵିଷଙ୍ଗଂ ଚ ମହାଦୈତ୍ଯଂ ଦଣ୍ଡନାଥା ମଦୋଦ୍ଧତା
ମଦରେ ମତାଳ ଦଣ୍ଡନାଥା, ବଡ଼ ଦେଉଳି ବିଷଙ୍ଗକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା ।
ଉଦ୍ଯମ୍ଯ ବାହୁନା ଯୁଦ୍ଧଂ ଚକାରାଶେଷଭୀଷଣମ୍
ସେ ନିଜ ହାତ ଉଠାଇ, ଭୟାନକ ଓ ଅନ୍ତହୀନ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲା ।
ଚଣ୍ଡାଟ୍ଟହାସମୁଖରୌ ପରିଭ୍ରମଣକାରିଣୌ
ତାଙ୍କର ମୁହଁରୁ ଚଣ୍ଡ ହାସ୍ୟ ଶବ୍ଦ ତିବ୍ର ଭାବରେ ତିଆରି ହେଉଥିଲା, ସେମାନେ ଘୂରିଘୂରି ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ ।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଦଣ୍ଡହନନୈର୍ମୋହଯନ୍ତୌ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସେମାନେ ପୁନଃପୁନ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଭ୍ରମିତ କରୁଥିଲେ ।
ଅଯୁଧ୍ଯେତାଂ ଦୁରାଧର୍ଷୌଂ ଦଣ୍ଡିନୀଦୈତ୍ଯଶେଖରୌ
ଦୁଇଜଣ, ଦୁର୍ଜୟ ଦଣ୍ଡିନୀ ଓ ଦେଉଳିମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ହରାଇବା ଅସମ୍ଭବ ଥିଲେ ।
ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧା ହନ୍ତୁମାରେଭେ ଵିଷଙ୍ଗଂ ଦଣ୍ଡନାଯିକା
କ୍ରୋଧିତ ଦଣ୍ଡନାୟିକା, ବିଷଙ୍ଗକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲା ।
କଠୋରଂ ତାଡନଂ ଚକ୍ରେ ମୁସଲେନାଥ ପୋତ୍ରିଣୀ
ପୋତ୍ରିଣୀ ନିଜ ଗଦା ଦେଇ କଠୋର ଘା ଦେଲା ।
ଚୂର୍ଣିତେନ ଶତାଙ୍ଗେନ ସମଂ ଭୂତଲମାଶ୍ରଯତ୍
ଶତାଙ୍ଗ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଚୁର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇ, ସେ ତାଙ୍କ ସହ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା ।
ତତ୍ରୈଵ ତଂ ନିଶା ଶେଷଂ ନିନ୍ଯତୁଃ ଶିବିରଂ ପ୍ରତି
ସେ ରାତିରେ, ତାଙ୍କୁ ଶିବିରକୁ ନେଇଯିବା ହେଲା ।