ତ୍ଵଦୀଯରଥପର୍ଵସ୍ଥୋ ଯୋ ଽସ୍ତି ଶୀତମହାର୍ଣଵଃ
ତୁମର ରଥର ଅକ୍ଷରେ ଯେଉଁ ବଡ଼ ଶୀତଳ ସମୁଦ୍ର ଅଛି—
ନାଲ୍ପୈଃ ପାନୀଯପାନାଦ୍ଯୈରେତାସାଂ ତର୍ଷସଂକ୍ଷଯଃ
ଏମାନଙ୍କର ତ୍ରୁଷ୍ଣା କେବଳ ଥୋଡ଼ା ପାଣି ପିଇଲେ ଶାନ୍ତ ହେବ ନାହିଁ।
ସର୍ଵତର୍ଷପ୍ରଶମନଂ ମହାବଲଵିଵର୍ଧନମ୍
ଏମିତି କିଛି ଅଛି ଯାହା ସମସ୍ତ ତ୍ରୁଷ୍ଣାକୁ ଶାନ୍ତ କରେ ଏବଂ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଆଜୁହାଵ ସୁଧାସିଂଧୁମାଜ୍ଞାଂ ଚକ୍ରେଶ୍ଵରୀ ରଣେ
ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଣୀ ଆଦେଶ ଦେଇ ଅମୃତ ସମୁଦ୍ରକୁ ଡାକିଲେ।
ସ ମଦାଲସରକ୍ତାକ୍ଷୋ ହେମାଭଃ ସ୍ରଗ୍ଵିଭୂଷିତଃ
ସେ ମଦମଗ୍ନ, ରକ୍ତାଳୁ ଚକ୍ଷୁ, ସୁନା ରଙ୍ଗର, ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଖାଗଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଣ୍ଡନାଥାଂ ତାଂ ତଦାଜ୍ଞାପରିପାରକଃ
ସେ ଦଣ୍ଡନାଥିନୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ପୂରଣ କଲେ।
କ୍ଵଚିତ୍ତାପିଚ୍ଛଵଚ୍ଛ୍ଯାମଂ କ୍ଵଚିଚ୍ଚ ଧଵଲଦ୍ଯୁତିମ୍
କେଉଁଠି ସେ ମୟୂର ପୁଛ ଭଳି କଳା, କେଉଁଠି ଫେରି ସ୍ଫଟିକ ଭଳି ଧଳା ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଵଵର୍ଷ ସିଂଧୁରାଜୋ ଽଯଂ ଵାଯୁନା ବହୁଲୀକୃତଃ
ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ବଢ଼ିଥିବା ଏହି ନଦୀରାଜା ବର୍ଷା କରିଲେ।
ନିଷିଚ୍ଯମାନୋ ମଧ୍ଯେ ଽବ୍ଧିଃ ଶକ୍ତିସୈନ୍ଯେ ପପାତ ହ
ମଧ୍ୟରେ ଢାଳିବା ସମୟରେ, ସମୁଦ୍ର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସେନା ଉପରେ ପଡ଼ିଲା।
ଦୁର୍ବଲଃ ପ୍ରବଲଶ୍ଚ ସ୍ଯାତ୍ତଦ୍ଵଵର୍ଷ ସୁରାଂବୁଧିଃ
ଏଭଳି ଅମୃତ ସମୁଦ୍ର ବର୍ଷା କରି, ଦୁର୍ବଳକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଦେଲା।
ପ୍ରପିବନ୍ତ୍ଯଃ ପିପାସାର୍ତୈର୍ମୁଖୈଃ ଶକ୍ତଯ ଉତ୍ଥିତାଃ
ତୀବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶୁଖିଗଲା, ଏହି ଶକ୍ତିମାନ୍ୟେ ଉତ୍ସାହରେ ପାନ କରିବାକୁ ଉଠିଲେ।
ତଥା ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ପରିତୋ ମହାପ୍ରାକାରମଣ୍ଡଲମ୍
ସେହିପରି, ସେନାର ଚାରିପାଖରେ ବଡ଼ ଦୁର୍ଗପ୍ରାକାର ଘେରା ଥିଲା।
ଚକାର ଵିସ୍ମଯକରୀ କଦଂବଵନଵାସିନୀ
କଦମ୍ବବନରେ ବସୁଥିବା ଜଣେ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଅଥ ତାଃ ଶକ୍ତଯୋ ଭୂରି ପିବନ୍ତି ସ୍ମ ରଣାନ୍ତରେ
ତାପରେ, ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ଶକ୍ତିମାନ୍ୟେ ପୁରା ମନ ଭରି ପାନ କଲେ।
ଯସ୍ଯା ଯସ୍ଯା ମନଃପ୍ରୀତୀ ରୁଚିଃ ସ୍ଵାଦୋ ଯଥାଯଥା
ଏହା ଯେଉଁଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା, ରୁଚି ଓ ଆନନ୍ଦ ଥିଲା, ସେହିପରି ସେମାନେ ପାନ କଲେ।
ସଂତତଂ ମଧ୍ଯଧାରାଭିଃ ପ୍ରଵଵର୍ଷ ସୁରାଂବୁଧିଃ
ମଦର ସାଗରରୁ ଲଗାତାର ଧାରା ଝରି ଆସୁଥିଲା।
ହୈତାଲୀ ଲାଙ୍ଗଲେଯା ଚ ତାଲଜାତାସ୍ତଥା ସୁରାଃ
ହୈତାଳୀ, ଲାଙ୍ଗଳେୟା ଓ ତାଳ ଗଛରୁ ତିଆରି ମଦ ଥିଲା।
ସୁସ୍ଵାଦୁସୌରଭାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଶୁଭଗନ୍ଧସୁଖପ୍ରଦାଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଦ ମଧୁର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଥିଲା, ଶୁଭ ଗନ୍ଧ ଓ ସୁଖ ଦେଉଥିଲା।
କଟୁକାଶ୍ଚ କଷାଯାଶ୍ଚ ମଧୁରାସ୍ତିକ୍ତତାସ୍ପୃଶଃ
କିଛି ମଦ ତିକ୍ତ, କଷା, ମଧୁର ଓ ହଳକା ତିକ୍ତ ରସ ଥିଲା।
ଈଷଦମ୍ଲାଶ୍ଚ କଟ୍ଵମ୍ଲା ମଧୁରାମ୍ଲାସ୍ତଥା ପରାଃ
କିଛି ମଦ ହାଲୁକା ଖଟା, କିଛି ତୀବ୍ର ଖଟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଧୁର-ଖଟା ରସ ଥିଲା।
ରଣଭ୍ରମହରା ଶୀତା ଲଘ୍ଵ୍ଯସ୍ତଦ୍ଵତ୍କଵୋଷ୍ଠକାଃ
ଏହି ମଦ ଥଣ୍ଡା, ହଳକା ଓ ଶକ୍ତିଦାୟକ ଥିଲା, ଯୁଦ୍ଧର କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର କରୁଥିଲା, କବୋଷ୍ଠକ ମଦ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଥିଲା।
ନାନାଵିଧାଃ ସୁରାଧାରା ଵଵର୍ଷ ମଦିରାର୍ଣଵଃ
ମଦର ସାଗର ନାନା ପ୍ରକାର ମଦର ଧାରା ବର୍ଷାଇଲା।
ଐରାଵତକର ପ୍ରଖ୍ଯାଂ ସୁରାଧାରାଂ ମୁଦା ପପୌ
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଏକ ଏଇରାବତ ହସ୍ତ ଭଳି ମଦ ଧାରା ପାନ କଲେ।
ଶକ୍ତଯଃ ପ୍ରପପୁଃ ସୀଧୁ ମୁଦା ମୀଲିତଲୋଚନାଃ
ଶକ୍ତିମାନ୍ୟେ ଆନନ୍ଦରେ ଚକ୍ଷୁ ମୁଦି, ସିଧୁ ପାନ କଲେ।
ଆଗତସ୍ତର୍ପଯିତ୍ଵା ତୁ ଦିଵ୍ଯରୂପଂ ସମାସ୍ଥିତଃ
ସେ ଆସି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରି, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ସ୍ନିଗ୍ଧଗଂଭୀରଘୋଷେଣ ଵାକ୍ଯଂ ଚେଦମୁଵାଚ ତାମ୍
ସେ ମୃଦୁ ଓ ଗଭୀର ସ୍ୱରରେ ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ମଯା ସଂତର୍ପିତା ମୁଗ୍ଧରୂପା ଶକ୍ତିଵରୂଥିନୀ
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଏହି ମନୋହର ଓ ଆକର୍ଷକ ଶକ୍ତିମାନ୍ୟେ ତୃପ୍ତି ପାଇଛନ୍ତି।
ନୃତ୍ଯନ୍ତୀନାଂ ପୁରଃ କାଶ୍ଚିତ୍କରତାଲଂ ଵିତନ୍ଵତେ
ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଜଣେ ସାମ୍ନାରେ ହାତ ତାଳି ଦେଉଥିଲେ।
ପତନ୍ତ୍ଯନ୍ଯୋନ୍ଯମଙ୍ଗେଷୁ କାଶ୍ଚିଦାନନ୍ଦମନ୍ଥରାଃ
କେହି ଆନନ୍ଦରେ ମନ୍ଥର ହୋଇ, ଏକାପର ଶରୀର ଉପରେ ପଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।
କାଶ୍ଚିଦୁତ୍ଥାଯ ସଂନଦ୍ଧା ଘୂର୍ଣଯନ୍ତି ନିରାଯୁଧାଃ
କେହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଉଠି, ଅସ୍ତ୍ର ବିନା ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛନ୍ତି।