ଉଦ୍ଧୂତଧୂଲିଜଂବାଲୀଭୂତସପ୍ତାର୍ଣଵୀଜଲମ୍
ସାତଟି ସମୁଦ୍ରର ଜଳ ଧୂଳି ମେଘ ପରି ଉଡ଼ିଯାଉଥିଲା।
ଆଧୋରଣୈର୍ହସ୍ତିପକାଃ ଖଡ୍ଗୈଃ ପଦ୍ଗାଶ୍ଚ ସଙ୍ଗତାଃ
ତଳେ ପତାକା ସହ, ହାତୀ ସେନା, ତଳୱାର ଧାରୀ ଓ ପଦାତିମାନେ ଏକଠା ହେଉଥିଲେ।
ଵିଶୁକ୍ରେଣ ସମଂ ଶ୍ଯାମା ଵିକୃଷ୍ଟମଣିକାର୍ମୁକା
ଶ୍ୟାମା ଓ ବିଶୁକ୍ର ସହ ମଣି ଖଚିତ ଧନୁଷ୍ୟ ଟାଣିଥିଲେ।
ସମ୍ପଦୀଶାଚ ଜଗ୍ରାହ ପୁରୁଷେଣ ଯୁଯୁତ୍ସଯା
ସେ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରତି ଉତ୍ସୁକ ଏକ ପୁରୁଷ ସହ ଧନର ମାଳିକଙ୍କୁ ଧରିଥିଲେ।
କୁନ୍ତିଷେଣେନ ସମରଂ ମହାମାଯା ତଦାକରୋତ୍
ମହାମାୟା କୁନ୍ତିଷେଣଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ଲଘୁଶ୍ଯାମା ଚକାରୋଚ୍ଚୈଃ କୁଶୂରେଣ ସମଂ ରଣମ୍
ଲଘୁଶ୍ୟାମା କୁଶୂରଙ୍କ ସହ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ଵାଗ୍ଵାଦିନୀ ତୁ ଜଘଟେ ଦ୍ରୁଘଣେନ ସମଂ ରଣେ
ବାଗ୍ବାଦିନୀ ଡ୍ରୁଘଣଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରିଥିଲେ।
ମହାନ୍ତଂ ସମରେ ଚକ୍ରୁରନ୍ଯୋନ୍ଯଂ କ୍ରୋଧମୂର୍ଛିତାଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଭରି ଏକାପରେ ଏକା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିଲେ।
ଵର୍ଧମାନାଂ ଶକ୍ତିଚମୂଂ ହୀଯମାନାଂ ନିଜାଂ ଚମୂମ୍
ଶକ୍ତିଙ୍କ ସେନା ବଢ଼ୁଥିଲା, ତାଙ୍କ ନିଜ ସେନା କମିଯାଉଥିଲା।
ଶକ୍ତିସୈନ୍ଯେ ସମସ୍ତେ ଽପି ତୃଷାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରମୁମୋଚ ହ
ଶକ୍ତିଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ସେ ତର୍ଷ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ।
ଵିଶୁକ୍ରମୁକ୍ତତର୍ଷାସ୍ତ୍ରଵ୍ଯାକୁଲାଃ ଶକ୍ତଯୋ ଽଵନ୍
ବିଶୁକ୍ର ଛାଡ଼ିଥିବା ତର୍ଷ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶକ୍ତିମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଳାନ୍ତ ହେଉଥିଲେ।
ରୂକ୍ଷଯନ୍କର୍ଣକୁହରମଙ୍ଗଦୌର୍ଵଲ୍ଯମାହଵନ୍
ସେମାନେ କାନର ମଧ୍ୟ ଶୁଷ୍କତା, ଦୁର୍ବଳତା ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଷୟ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ଶକ୍ତୀନାମତିତୀଵ୍ରସ୍ତୃଷାଜ୍ଵରଃ
ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ତୀବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣା ଜ୍ୱର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ସହ ପୋତ୍ରିଣ୍ଯା ଭୃଶଂ ଚିନ୍ତାମଵାପ ହ
ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଏବଂ ରଥଚାଳକଙ୍କ ଜଣେ ଜଣେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ସଖି ପୋତ୍ରିଣି ଦୁଷ୍ଟସ୍ଯ ତର୍ଷାସ୍ତ୍ରମିଦମାଗତମ୍
ସଖୀ, ରଥଚାଳକଙ୍କ ଜଣେ, ଏହି ତ୍ରୁଷ୍ଣାର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ଉପରେ ଆସିଛି।
ଶକ୍ତୀନାଂ ମଣ୍ଡଲେନାତ୍ର ସମରେ ସମୁପେକ୍ଷିତମ୍
ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଣ୍ଡଳକୁ ଅବହେଳା କରାଯାଇଛି।
ଵିଶୁଷ୍କତାଲୁମୂଲତ୍ଵା ଦ୍ଵକ୍ତୁମପ୍ଯାଲି ନ କ୍ଷମାଃ
ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ଏତେ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଯେ ସେମାନେ କିଛି କହିପାରିଲେ ନାହିଁ।
କୃତା ଚାପକୃତିର୍ଦୈତ୍ଯୈରୁପାଯଃ ପ୍ରଵିଚିନ୍ତ୍ଯତାମ୍
ଦାଇତ୍ୟମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କରିଛନ୍ତି; ଏହାର ଉପାୟ ଭାବିବା ଉଚିତ।
ଏକାପି ଶକ୍ତିର୍ନୈଵାସ୍ତି ଯା ତର୍ଷେଣ ନ ପୀଡିତା
ଏଠାରେ ଏମିତି କୌଣସି ଶକ୍ତି ନାହିଁ ଯିଏ ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ନୁହେଁ।
ରନ୍ଧ୍ରପ୍ରହାରିଣୋ ହନ୍ତ ବାଣୈର୍ନିଘ୍ନନ୍ତି ଦାନଵାଃ
ହାୟ, ଦାନବମାନେ ଫାଟରୁ ତୀର ମାରି ହତ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି।
ତ୍ଵଦୀଯରଥପର୍ଵସ୍ଥୋ ଯୋ ଽସ୍ତି ଶୀତମହାର୍ଣଵଃ
ତୁମର ରଥର ଅକ୍ଷରେ ଯେଉଁ ବଡ଼ ଶୀତଳ ସମୁଦ୍ର ଅଛି—
ନାଲ୍ପୈଃ ପାନୀଯପାନାଦ୍ଯୈରେତାସାଂ ତର୍ଷସଂକ୍ଷଯଃ
ଏମାନଙ୍କର ତ୍ରୁଷ୍ଣା କେବଳ ଥୋଡ଼ା ପାଣି ପିଇଲେ ଶାନ୍ତ ହେବ ନାହିଁ।
ସର୍ଵତର୍ଷପ୍ରଶମନଂ ମହାବଲଵିଵର୍ଧନମ୍
ଏମିତି କିଛି ଅଛି ଯାହା ସମସ୍ତ ତ୍ରୁଷ୍ଣାକୁ ଶାନ୍ତ କରେ ଏବଂ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଆଜୁହାଵ ସୁଧାସିଂଧୁମାଜ୍ଞାଂ ଚକ୍ରେଶ୍ଵରୀ ରଣେ
ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଣୀ ଆଦେଶ ଦେଇ ଅମୃତ ସମୁଦ୍ରକୁ ଡାକିଲେ।
ସ ମଦାଲସରକ୍ତାକ୍ଷୋ ହେମାଭଃ ସ୍ରଗ୍ଵିଭୂଷିତଃ
ସେ ମଦମଗ୍ନ, ରକ୍ତାଳୁ ଚକ୍ଷୁ, ସୁନା ରଙ୍ଗର, ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଖାଗଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଣ୍ଡନାଥାଂ ତାଂ ତଦାଜ୍ଞାପରିପାରକଃ
ସେ ଦଣ୍ଡନାଥିନୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ପୂରଣ କଲେ।
କ୍ଵଚିତ୍ତାପିଚ୍ଛଵଚ୍ଛ୍ଯାମଂ କ୍ଵଚିଚ୍ଚ ଧଵଲଦ୍ଯୁତିମ୍
କେଉଁଠି ସେ ମୟୂର ପୁଛ ଭଳି କଳା, କେଉଁଠି ଫେରି ସ୍ଫଟିକ ଭଳି ଧଳା ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଵଵର୍ଷ ସିଂଧୁରାଜୋ ଽଯଂ ଵାଯୁନା ବହୁଲୀକୃତଃ
ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ବଢ଼ିଥିବା ଏହି ନଦୀରାଜା ବର୍ଷା କରିଲେ।
ନିଷିଚ୍ଯମାନୋ ମଧ୍ଯେ ଽବ୍ଧିଃ ଶକ୍ତିସୈନ୍ଯେ ପପାତ ହ
ମଧ୍ୟରେ ଢାଳିବା ସମୟରେ, ସମୁଦ୍ର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସେନା ଉପରେ ପଡ଼ିଲା।
ଦୁର୍ବଲଃ ପ୍ରବଲଶ୍ଚ ସ୍ଯାତ୍ତଦ୍ଵଵର୍ଷ ସୁରାଂବୁଧିଃ
ଏଭଳି ଅମୃତ ସମୁଦ୍ର ବର୍ଷା କରି, ଦୁର୍ବଳକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଦେଲା।