ଧୃତାତପତ୍ରଵଲଯେ ଚାମରାଭ୍ଯାଂ ଚ ଵୀଜିତେ
ଧରା ଛତାର ଘେରା ଭିତରେ, ଚାମର ଦ୍ୱାରା ପଙ୍କା କରାଯାଉଥିବା ସ୍ଥାନରେ,
ନିର୍ଜଗମତୂ ରଣଂ କର୍ତୁମୁଭାଭ୍ଯାଂ ଲଲିତାଜ୍ଞଯା
ଲଳିତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଦୁଇଜଣେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ବାହାରିଗଲେ।
ଶତାକ୍ଷୌହିଣିକାଂ ସେନାଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵାସ୍ତ୍ରଭୀଷଣମ୍
ଶତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଭୟଙ୍କର ସେନା ବ୍ୟତୀତ,
ପୁରତଃ ପ୍ରାଚଲଦ୍ଦଣ୍ଡନାଥା ରଥନିଷେଦୁଷୀ
ସେନାପତି ତାଙ୍କ ରଥ ଉପରେ ବସି, ସମ୍ମୁଖରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ମୁସଲଂ ଚାନ୍ଯହସ୍ତେନ ଭ୍ରାମଯନ୍ତୀ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ହାତରେ ମୁସଳ ଧରି, ବାରମ୍ବାର ଘୁରାଉଥିଲେ।
ଅସ୍ଯା ଅନୁପ୍ରଚଲିତା ଗେଯଚକ୍ରରଥସ୍ଥିତା
ତାଙ୍କ ପଛରେ, ସଙ୍ଗୀତ ରଥରେ ବସିଥିବା ମାନେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ଵେଣୀକୃତକଚନ୍ଯସ୍ତଵିଲସଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରପଲ୍ଲଵା
ତାଙ୍କ ଚୁଲି ବେଣୀ ବାନ୍ଧି, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଭଳି ଅଳଙ୍କାରରେ ଚମକୁଥିଲା।
ପାଣିନା ପଦ୍ମରମ୍ଯେଣ ମଣିକଙ୍କଣଚାରୁଣା
ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ପଦ୍ମ ସଦୃଶ ସୁନ୍ଦର ହାତରେ,
ଜଯ ଵର୍ଧସ୍ଵଵର୍ଧସ୍ଵେତ୍ଯତିହର୍ଷସମାକୁଲେ
ବଡ ଉତ୍ସାହ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଜୟ ହେଉ, ବୃଦ୍ଧି ହେଉ ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଗେଯଚକ୍ରରଥେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚକ୍ରନେମିଵିଘଟ୍ଟନୈଃ
ସଙ୍ଗୀତ ରଥର ଚକ୍ର ନାଭି ଟକ୍କରରେ ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦ ହେଉଥିଲା।
ଗୀତିବନ୍ଧେନାମରୀଭିର୍ବହ୍ଵୀଭିର୍ଗୀତଵୈଭଵା
ଅନେକ ଦେବଙ୍ଗନାମାନେ ଗୀତ ମିଶାଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଙ୍ଗୀତ ରଚନା କରୁଥିଲେ।
କର୍ଷତୀ କଲ୍ପଵିଶ୍ଲେଷନିର୍ମର୍ଯାଦାବ୍ଧିସଂନିଭମ୍
ସେମାନେ କଳ୍ପନାର ସୀମା ଭାଙ୍ଗି, ସମୁଦ୍ର ସଦୃଶ ବିଶାଳ ଧ୍ୱନି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
କାଶ୍ଚିଦ୍ଦାଡିମସଂକାଶାଃ କାଶ୍ଚିଜ୍ଜୀମୂତରୋଚିଷଃ
କେହି ଦାଡିମ୍ବ ଫଳ ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ, କେହି ବିଜୁଳି ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।
କାଚାଦ୍ରିକାମ୍ବରାଃ କାଶ୍ଚିତ୍ପରାଃ ଶ୍ଯାମଲକୋମଲାଃ
କେହି ପାହାଡ଼ ମଣିର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, କେହି ଗାଢ଼ ଓ କୋମଳ ଆକୃତିରେ ଥିଲେ।
ଵିରୁଦ୍ଧୈଃ ପଞ୍ଚଭିର୍ବାଣୈର୍ମିଶ୍ରିତୈଃ ଶତକୋଟିଭିଃ
ପାଞ୍ଚଟି ବିରୋଧୀ ବାଣ ସହିତ ଶତ କୋଟି ମିଶି ଯୁଦ୍ଧ କରାଯାଉଥିଲା।
ଅସଂଖ୍ଯାଃ ଶକ୍ତଯଶ୍ଚେଲୁର୍ଦଣ୍ଡିନ୍ଯାସ୍ସୈନିକେ ତଥା
ଦଣ୍ଡିନୀଙ୍କ ସେନାରେ ଅସଂଖ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନ ଶକ୍ତିମାନୀମାନେ ଚଳିଥିଲେ।
ଯଥା ଭୂଷଣଵେଷାଦି ଯଥା ପ୍ରଭାଵଲକ୍ଷଣମ୍
ଯେପରି ଭୂଷଣ, ପୋଷାକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହିମାର ଚିହ୍ନରେ ଦେଖାଯାଏ,
ଯଥା ଦୈତ୍ଯୌଘସଂହାରୋ ଯଥା ସର୍ଵୈଶ୍ଚ ପୂଜିତା
ଯେପରି ଦାନବମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଉଥିଲେ,
ମହାରାଜ୍ଞୀଵିତୀର୍ଣଂ ତଦାଜ୍ଞାମୁଦ୍ରାଙ୍ଗୁଲୀଯକମ୍
ସେ ମହାରାଣୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ମୁଦ୍ରା ଅଙ୍ଗୁଠି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତଦ୍ଭାରଭଙ୍ଗୁରା ଭୂମିର୍ଦେଲାଲୀଲାମଲଂବତ
ସେ ଭାରରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଥିଲା ଓ ଖେଳରେ ଡୋଳିଯାଉଥିଲା।
ଉଦ୍ଧୂତଧୂଲିଜଂବାଲୀଭୂତସପ୍ତାର୍ଣଵୀଜଲମ୍
ସାତଟି ସମୁଦ୍ରର ଜଳ ଧୂଳି ମେଘ ପରି ଉଡ଼ିଯାଉଥିଲା।
ଆଧୋରଣୈର୍ହସ୍ତିପକାଃ ଖଡ୍ଗୈଃ ପଦ୍ଗାଶ୍ଚ ସଙ୍ଗତାଃ
ତଳେ ପତାକା ସହ, ହାତୀ ସେନା, ତଳୱାର ଧାରୀ ଓ ପଦାତିମାନେ ଏକଠା ହେଉଥିଲେ।
ଵିଶୁକ୍ରେଣ ସମଂ ଶ୍ଯାମା ଵିକୃଷ୍ଟମଣିକାର୍ମୁକା
ଶ୍ୟାମା ଓ ବିଶୁକ୍ର ସହ ମଣି ଖଚିତ ଧନୁଷ୍ୟ ଟାଣିଥିଲେ।
ସମ୍ପଦୀଶାଚ ଜଗ୍ରାହ ପୁରୁଷେଣ ଯୁଯୁତ୍ସଯା
ସେ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରତି ଉତ୍ସୁକ ଏକ ପୁରୁଷ ସହ ଧନର ମାଳିକଙ୍କୁ ଧରିଥିଲେ।
କୁନ୍ତିଷେଣେନ ସମରଂ ମହାମାଯା ତଦାକରୋତ୍
ମହାମାୟା କୁନ୍ତିଷେଣଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ଲଘୁଶ୍ଯାମା ଚକାରୋଚ୍ଚୈଃ କୁଶୂରେଣ ସମଂ ରଣମ୍
ଲଘୁଶ୍ୟାମା କୁଶୂରଙ୍କ ସହ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ଵାଗ୍ଵାଦିନୀ ତୁ ଜଘଟେ ଦ୍ରୁଘଣେନ ସମଂ ରଣେ
ବାଗ୍ବାଦିନୀ ଡ୍ରୁଘଣଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରିଥିଲେ।
ମହାନ୍ତଂ ସମରେ ଚକ୍ରୁରନ୍ଯୋନ୍ଯଂ କ୍ରୋଧମୂର୍ଛିତାଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଭରି ଏକାପରେ ଏକା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିଲେ।
ଵର୍ଧମାନାଂ ଶକ୍ତିଚମୂଂ ହୀଯମାନାଂ ନିଜାଂ ଚମୂମ୍
ଶକ୍ତିଙ୍କ ସେନା ବଢ଼ୁଥିଲା, ତାଙ୍କ ନିଜ ସେନା କମିଯାଉଥିଲା।
ଶକ୍ତିସୈନ୍ଯେ ସମସ୍ତେ ଽପି ତୃଷାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରମୁମୋଚ ହ
ଶକ୍ତିଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ସେ ତର୍ଷ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ।