ଯୁଵରାଜଃ ପ୍ରଵଵୃଧେ ପ୍ରତାପେନ ମହୀଯସା
ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରାଜକୁମାର ତାଙ୍କର ତେଜରେ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ିଲେ।
ଭଣ୍ଡସ୍ଯ ଚ ଭଗିନ୍ଯାନ୍ତୁ ଧୂମିନ୍ଯାଂ ଜାତଯୋନଯଃ
ଭଣ୍ଡାସୁରଙ୍କ ଭଉଣୀ ଧୂମିନୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଵିକ୍ରମେଣ ଵଲନ୍ତସ୍ତେ ସେନାନାଥାଃ ପ୍ରତସ୍ଥିରେ
ସେନାପତିମାନେ ଦୃଢ଼ ସାହସ ନେଇ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଦ୍ଵଯୋର୍ମାତୁଲଯୋଃ ପ୍ରୀତିଂ ଭାଗିନେଯା ଵିତେନିରେ
ଭାଉଜଣେମାନେ ଦୁଇ ମାମାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ନେହ ବଢ଼ାଇଲେ।
ଆକୃଷ୍ଟଗୁରୁଧନ୍ଵାନୋ ଵିଶୁକ୍ରମନୁଵଵ୍ରଜୁଃ
ଭାରି ଧନୁଷ୍ୟ ଟାଣି ଧରି ବିଶୁକ୍ରଙ୍କ ପଛରେ ଚଲିଗଲେ।
ଆରୂଢଵାରଣଃ ପ୍ରାପ ଵିଶୁକ୍ରୋ ଯୁଦ୍ଧମେଦିନୀମ୍
ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି ବିଶୁକ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ମାଇଦାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵିଶୁକ୍ରଃ ପଟୁ ଦଧ୍ଵାନ ସିଂହନାଦଂ ଭଯଙ୍କରମ୍
ବିଶୁକ୍ର ଏକ ତୀବ୍ର ଓ ଗର୍ଜନ ସଦୃଶ ସିଂହ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଅଗ୍ନିପ୍ରାକାରଵଲଯାନ୍ନିର୍ଜଗମୁର୍ବଦ୍ଧପଙ୍କଯଃ
ଅଗ୍ନିର ପ୍ରକାର ଘେରାଉଠୁ ତାଙ୍କମାନେ ମାଟି ଲପେଟା ଶରୀର ନେଇ ବାହାରିଲେ।
ରକ୍ତାମ୍ଵୁଜାଵୃତମିଵ ଵ୍ଯୋମଚକ୍ରଂ ରଣୋନ୍ମୁଖାଃ
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ସେମାନେ ଲାଲ ଲୋଟସ ଫୁଲ ଭଳି ଆକାଶକୁ ଘେରି ରହିଲେ।
ନିଶମ୍ଯ ଯୁଗପଦ୍ଯୋଦ୍ଧଂ ମନ୍ତ୍ରିଣୀଦଣ୍ଡନାଯକେ
ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ସେନାପତିମାନେ ଏକାସାଥିରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣିଲେ।
ଧୃତାତପତ୍ରଵଲଯେ ଚାମରାଭ୍ଯାଂ ଚ ଵୀଜିତେ
ଧରା ଛତାର ଘେରା ଭିତରେ, ଚାମର ଦ୍ୱାରା ପଙ୍କା କରାଯାଉଥିବା ସ୍ଥାନରେ,
ନିର୍ଜଗମତୂ ରଣଂ କର୍ତୁମୁଭାଭ୍ଯାଂ ଲଲିତାଜ୍ଞଯା
ଲଳିତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଦୁଇଜଣେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ବାହାରିଗଲେ।
ଶତାକ୍ଷୌହିଣିକାଂ ସେନାଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵାସ୍ତ୍ରଭୀଷଣମ୍
ଶତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଭୟଙ୍କର ସେନା ବ୍ୟତୀତ,
ପୁରତଃ ପ୍ରାଚଲଦ୍ଦଣ୍ଡନାଥା ରଥନିଷେଦୁଷୀ
ସେନାପତି ତାଙ୍କ ରଥ ଉପରେ ବସି, ସମ୍ମୁଖରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ମୁସଲଂ ଚାନ୍ଯହସ୍ତେନ ଭ୍ରାମଯନ୍ତୀ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ହାତରେ ମୁସଳ ଧରି, ବାରମ୍ବାର ଘୁରାଉଥିଲେ।
ଅସ୍ଯା ଅନୁପ୍ରଚଲିତା ଗେଯଚକ୍ରରଥସ୍ଥିତା
ତାଙ୍କ ପଛରେ, ସଙ୍ଗୀତ ରଥରେ ବସିଥିବା ମାନେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ଵେଣୀକୃତକଚନ୍ଯସ୍ତଵିଲସଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରପଲ୍ଲଵା
ତାଙ୍କ ଚୁଲି ବେଣୀ ବାନ୍ଧି, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଭଳି ଅଳଙ୍କାରରେ ଚମକୁଥିଲା।
ପାଣିନା ପଦ୍ମରମ୍ଯେଣ ମଣିକଙ୍କଣଚାରୁଣା
ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ପଦ୍ମ ସଦୃଶ ସୁନ୍ଦର ହାତରେ,
ଜଯ ଵର୍ଧସ୍ଵଵର୍ଧସ୍ଵେତ୍ଯତିହର୍ଷସମାକୁଲେ
ବଡ ଉତ୍ସାହ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଜୟ ହେଉ, ବୃଦ୍ଧି ହେଉ ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଗେଯଚକ୍ରରଥେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚକ୍ରନେମିଵିଘଟ୍ଟନୈଃ
ସଙ୍ଗୀତ ରଥର ଚକ୍ର ନାଭି ଟକ୍କରରେ ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦ ହେଉଥିଲା।
ଗୀତିବନ୍ଧେନାମରୀଭିର୍ବହ୍ଵୀଭିର୍ଗୀତଵୈଭଵା
ଅନେକ ଦେବଙ୍ଗନାମାନେ ଗୀତ ମିଶାଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଙ୍ଗୀତ ରଚନା କରୁଥିଲେ।
କର୍ଷତୀ କଲ୍ପଵିଶ୍ଲେଷନିର୍ମର୍ଯାଦାବ୍ଧିସଂନିଭମ୍
ସେମାନେ କଳ୍ପନାର ସୀମା ଭାଙ୍ଗି, ସମୁଦ୍ର ସଦୃଶ ବିଶାଳ ଧ୍ୱନି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
କାଶ୍ଚିଦ୍ଦାଡିମସଂକାଶାଃ କାଶ୍ଚିଜ୍ଜୀମୂତରୋଚିଷଃ
କେହି ଦାଡିମ୍ବ ଫଳ ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ, କେହି ବିଜୁଳି ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।
କାଚାଦ୍ରିକାମ୍ବରାଃ କାଶ୍ଚିତ୍ପରାଃ ଶ୍ଯାମଲକୋମଲାଃ
କେହି ପାହାଡ଼ ମଣିର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, କେହି ଗାଢ଼ ଓ କୋମଳ ଆକୃତିରେ ଥିଲେ।
ଵିରୁଦ୍ଧୈଃ ପଞ୍ଚଭିର୍ବାଣୈର୍ମିଶ୍ରିତୈଃ ଶତକୋଟିଭିଃ
ପାଞ୍ଚଟି ବିରୋଧୀ ବାଣ ସହିତ ଶତ କୋଟି ମିଶି ଯୁଦ୍ଧ କରାଯାଉଥିଲା।
ଅସଂଖ୍ଯାଃ ଶକ୍ତଯଶ୍ଚେଲୁର୍ଦଣ୍ଡିନ୍ଯାସ୍ସୈନିକେ ତଥା
ଦଣ୍ଡିନୀଙ୍କ ସେନାରେ ଅସଂଖ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନ ଶକ୍ତିମାନୀମାନେ ଚଳିଥିଲେ।
ଯଥା ଭୂଷଣଵେଷାଦି ଯଥା ପ୍ରଭାଵଲକ୍ଷଣମ୍
ଯେପରି ଭୂଷଣ, ପୋଷାକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହିମାର ଚିହ୍ନରେ ଦେଖାଯାଏ,
ଯଥା ଦୈତ୍ଯୌଘସଂହାରୋ ଯଥା ସର୍ଵୈଶ୍ଚ ପୂଜିତା
ଯେପରି ଦାନବମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଉଥିଲେ,
ମହାରାଜ୍ଞୀଵିତୀର୍ଣଂ ତଦାଜ୍ଞାମୁଦ୍ରାଙ୍ଗୁଲୀଯକମ୍
ସେ ମହାରାଣୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ମୁଦ୍ରା ଅଙ୍ଗୁଠି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତଦ୍ଭାରଭଙ୍ଗୁରା ଭୂମିର୍ଦେଲାଲୀଲାମଲଂବତ
ସେ ଭାରରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଥିଲା ଓ ଖେଳରେ ଡୋଳିଯାଉଥିଲା।