ସପ୍ତାକ୍ଷୌହିଣିଯୁକ୍ତେନ ଯୁଯୁଧେ ସ ଗଣେଶ୍ଵରଃ
ସେ ଗଣନାୟକ ସାତଟି ବଡ଼ ସେନା ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଵର୍ଧମାନଂ ଚ ତଦ୍ଵୀର୍ଯଂ ଵିଶୁକ୍ରଃ ପ୍ରପଲାଯିତଃ
ସେହି ପରାକ୍ରମ ବଢ଼ିବା ସହିତ, ବିଶୁକ୍ର ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ।
ସପ୍ତାକ୍ଷୌହିଣିକାଯୁକ୍ତଂ ଗଜାସୁରମମର୍ଦଯତ୍
ସେ ସାତଟି ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ଆସିଥିବା ହାତୀ ଦାନବଙ୍କୁ ଦମନ କଲେ।
ଲଲିତାନ୍ତିକମାପେଦେ ମହାଗମପତିର୍ମୃଧାତ୍
ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ମହାହାତୀପତି ଲଳିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ଲଲିତା ଚାତି ମୁଦିତା ବଭୂଵାସ୍ଯ ପରାକ୍ରମୈଃ
ଲଳିତା ତାଙ୍କର ପରାକ୍ରମ ଦେଖି ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ସର୍ଵଦୈଵତପୂଜାଯାଃ ପୂର୍ଵପୂଜ୍ଯତ୍ଵମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ପାଇଲେ।
ସେନାନାଂ କଦନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସନ୍ତପ୍ତୋ ବହୁଚିନ୍ତଯା
ସେନା ନାଶ ଶୁଣି ସେ ଭୟଭୀତ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ଭରିଗଲେ।
ପ୍ରେଷଯାମାସ ଯୁଦ୍ଧାଯ ଭଣ୍ଡଦୈତ୍ଯଃ ସହୋଦରୌ
ଭଣ୍ଡାସୁର ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପଠାଇଲେ।
ଵିଷଙ୍ଗଶ୍ଚ ଵିଶୁକ୍ରଶ୍ଚ ମହୋଦ୍ଯମ ମଵାପନୁଃ
ବିଷଙ୍ଗ ଓ ବିଶୁକ୍ର ବଡ଼ ଉଦ୍ୟମ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଵିଶୁକ୍ରମନୁଵଵ୍ରାଜ ସେନା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯକମ୍ପିନୀ
ତିନି ଲୋକ କମ୍ପାଇଦେଇଥିବା ସେନା ବିଶୁକ୍ରଙ୍କ ପଛରେ ଚଲିଗଲା।
ଯୁଵରାଜଃ ପ୍ରଵଵୃଧେ ପ୍ରତାପେନ ମହୀଯସା
ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରାଜକୁମାର ତାଙ୍କର ତେଜରେ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ିଲେ।
ଭଣ୍ଡସ୍ଯ ଚ ଭଗିନ୍ଯାନ୍ତୁ ଧୂମିନ୍ଯାଂ ଜାତଯୋନଯଃ
ଭଣ୍ଡାସୁରଙ୍କ ଭଉଣୀ ଧୂମିନୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଵିକ୍ରମେଣ ଵଲନ୍ତସ୍ତେ ସେନାନାଥାଃ ପ୍ରତସ୍ଥିରେ
ସେନାପତିମାନେ ଦୃଢ଼ ସାହସ ନେଇ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଦ୍ଵଯୋର୍ମାତୁଲଯୋଃ ପ୍ରୀତିଂ ଭାଗିନେଯା ଵିତେନିରେ
ଭାଉଜଣେମାନେ ଦୁଇ ମାମାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ନେହ ବଢ଼ାଇଲେ।
ଆକୃଷ୍ଟଗୁରୁଧନ୍ଵାନୋ ଵିଶୁକ୍ରମନୁଵଵ୍ରଜୁଃ
ଭାରି ଧନୁଷ୍ୟ ଟାଣି ଧରି ବିଶୁକ୍ରଙ୍କ ପଛରେ ଚଲିଗଲେ।
ଆରୂଢଵାରଣଃ ପ୍ରାପ ଵିଶୁକ୍ରୋ ଯୁଦ୍ଧମେଦିନୀମ୍
ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି ବିଶୁକ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ମାଇଦାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵିଶୁକ୍ରଃ ପଟୁ ଦଧ୍ଵାନ ସିଂହନାଦଂ ଭଯଙ୍କରମ୍
ବିଶୁକ୍ର ଏକ ତୀବ୍ର ଓ ଗର୍ଜନ ସଦୃଶ ସିଂହ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଅଗ୍ନିପ୍ରାକାରଵଲଯାନ୍ନିର୍ଜଗମୁର୍ବଦ୍ଧପଙ୍କଯଃ
ଅଗ୍ନିର ପ୍ରକାର ଘେରାଉଠୁ ତାଙ୍କମାନେ ମାଟି ଲପେଟା ଶରୀର ନେଇ ବାହାରିଲେ।
ରକ୍ତାମ୍ଵୁଜାଵୃତମିଵ ଵ୍ଯୋମଚକ୍ରଂ ରଣୋନ୍ମୁଖାଃ
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ସେମାନେ ଲାଲ ଲୋଟସ ଫୁଲ ଭଳି ଆକାଶକୁ ଘେରି ରହିଲେ।
ନିଶମ୍ଯ ଯୁଗପଦ୍ଯୋଦ୍ଧଂ ମନ୍ତ୍ରିଣୀଦଣ୍ଡନାଯକେ
ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ସେନାପତିମାନେ ଏକାସାଥିରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣିଲେ।
ଧୃତାତପତ୍ରଵଲଯେ ଚାମରାଭ୍ଯାଂ ଚ ଵୀଜିତେ
ଧରା ଛତାର ଘେରା ଭିତରେ, ଚାମର ଦ୍ୱାରା ପଙ୍କା କରାଯାଉଥିବା ସ୍ଥାନରେ,
ନିର୍ଜଗମତୂ ରଣଂ କର୍ତୁମୁଭାଭ୍ଯାଂ ଲଲିତାଜ୍ଞଯା
ଲଳିତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଦୁଇଜଣେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ବାହାରିଗଲେ।
ଶତାକ୍ଷୌହିଣିକାଂ ସେନାଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵାସ୍ତ୍ରଭୀଷଣମ୍
ଶତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଭୟଙ୍କର ସେନା ବ୍ୟତୀତ,
ପୁରତଃ ପ୍ରାଚଲଦ୍ଦଣ୍ଡନାଥା ରଥନିଷେଦୁଷୀ
ସେନାପତି ତାଙ୍କ ରଥ ଉପରେ ବସି, ସମ୍ମୁଖରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ମୁସଲଂ ଚାନ୍ଯହସ୍ତେନ ଭ୍ରାମଯନ୍ତୀ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ହାତରେ ମୁସଳ ଧରି, ବାରମ୍ବାର ଘୁରାଉଥିଲେ।
ଅସ୍ଯା ଅନୁପ୍ରଚଲିତା ଗେଯଚକ୍ରରଥସ୍ଥିତା
ତାଙ୍କ ପଛରେ, ସଙ୍ଗୀତ ରଥରେ ବସିଥିବା ମାନେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ଵେଣୀକୃତକଚନ୍ଯସ୍ତଵିଲସଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରପଲ୍ଲଵା
ତାଙ୍କ ଚୁଲି ବେଣୀ ବାନ୍ଧି, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଭଳି ଅଳଙ୍କାରରେ ଚମକୁଥିଲା।
ପାଣିନା ପଦ୍ମରମ୍ଯେଣ ମଣିକଙ୍କଣଚାରୁଣା
ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ପଦ୍ମ ସଦୃଶ ସୁନ୍ଦର ହାତରେ,
ଜଯ ଵର୍ଧସ୍ଵଵର୍ଧସ୍ଵେତ୍ଯତିହର୍ଷସମାକୁଲେ
ବଡ ଉତ୍ସାହ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଜୟ ହେଉ, ବୃଦ୍ଧି ହେଉ ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଗେଯଚକ୍ରରଥେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚକ୍ରନେମିଵିଘଟ୍ଟନୈଃ
ସଙ୍ଗୀତ ରଥର ଚକ୍ର ନାଭି ଟକ୍କରରେ ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦ ହେଉଥିଲା।