କସ୍ଯ ଵାଥ ଵିକାରେଣ ସୈନିକା ନିର୍ଗତୋଦ୍ଯମାଃ
କାହାର ବିଘ୍ନରେ ସେନାମାନେ କାମ କରିବାର ଇଚ୍ଛା ହରାଇଦେଲେ?
ଔଦାସୀନ୍ଯଂ ଵିତନ୍ଵନ୍ତି ଶକ୍ତଯୋ ନିସ୍ପୃହା ଇମାଃ
ଏହି ନିର୍ଲୋଭ ଶକ୍ତିମାନେ ଉଦାସୀନତା ପ୍ରସାର କରୁଛନ୍ତି।
ଚକ୍ରସ୍ଯନ୍ଦନମାରୂଢେ ମହାରାଜ୍ଞୀଂ ସମୂଚତୁଃ
ରାଣୀ ଗଡ଼ିଉପରେ ବସିବା ପରେ, ସେଠାରେ ଥିବା ଦୁଇଜଣେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ମହାରାଜ୍ଞି ତଵାଜ୍ଞାଂ ଵିଶ୍ଵପାଲିତାମ୍
ମହାରାଣୀ, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ, ଯାହା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସେଥିରେ କାନ ଦେଉନାହାନ୍ତି।
ନିଦ୍ରାତନ୍ଦ୍ରାମୁକୁଲିତା ଦୁର୍ଵାକ୍ଯାନି ଵିତନ୍ଵତେ
ନିଦ୍ରା ଓ ଅଳସତାରେ ଡୁବିଥିବା ସେମାନେ କଠୋର କଥା କହୁଛନ୍ତି।
ଯୁଦ୍ଧଂ ଚ କୀଦୃଶମିତି କ୍ଷେପଂ ଭୂରି ଵିତନ୍ଵତେ
ସେମାନେ ବହୁତ ଉପହାସ କରୁଛନ୍ତି, 'ଏହି ଯୁଦ୍ଧ କଣ ପ୍ରକାରର?' ବୋଲି କହି।
ଉଦ୍ଦଣ୍ଡଭେରୀନିସ୍ଵାନୈର୍ଵିଭିନ୍ଦନ୍ନିଵ ରୋଦସୀ
ଉଦ୍ଦଣ୍ଡ ଢୋଳର ଶବ୍ଦରେ, ମାନେ ମଣିଷ ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା ଯେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଫାଟିଯିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସହ ଦଣ୍ଡିନ୍ଯା ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ପ୍ରଣତିଂ ଵ୍ଯଧାତ୍
ଏଭଳି କହି, ମନ୍ତ୍ରଣୀ ଦଣ୍ଡିନୀ ସହିତ ମାଥା ନମାଇଲେ।
ଦତ୍ତଦୃଷ୍ଟଡିଃ ସମହସଦତିରକ୍ତରଦାଵଲିଃ
ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାଲିଥିବା, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଉପହାର ଶାରି ନେଇ ବସିଥିଲେ।
କଟକ୍ରୋଡଗଲଦ୍ଦାନଃ କଶ୍ଚିଦେଵ ଵ୍ଯଜୃଂଭତ
କେହି ଜଣେ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କର କୋଳ ଓ ବାହୁରୁ ଉପହାର ଝରିପଡ଼ୁଥିଲା।
ବୀଜପୂରଗଦାମିକ୍ଷୁଚାପଂ ଶୂଲଂ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ସେ ବୀଜପୂରୀ ଗଦା, ଇଖୁ ଧନୁଷ, ଶୂଳ ଓ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ଧରିଥିଲେ।
ରତ୍ନକୁଂଭଂ ଚ ଦଶଭିଃ ସ୍ଵକୈର୍ହସ୍ତୈଃ ସମୁଦ୍ଵହନ୍
ତାଙ୍କର ଦଶଟି ହାତରେ ରତ୍ନଘଟ ଧରିଥିଲେ।
ସିଦ୍ଧିଲକ୍ଷ୍ମୀସମାଶ୍ଲିଷ୍ଟଃ ପ୍ରଣନାମ ମହେଶ୍ଵରୀମ୍
ସିଦ୍ଧି ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ଥିବା, ସେ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଜଯଵିଘ୍ନମହାଯନ୍ତ୍ରଂଭେତ୍ତୁଂ ଵେଗାଦ୍ଵିନିର୍ଯଯୌ
ବିଜୟର ବାଧା ଦେଉଥିବା ବଡ଼ ଯନ୍ତ୍ରକୁ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ସେ ତିବ୍ର ଗତିରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ନିଭୃତଂ କୁତ୍ରଚିଲ୍ଲଗ୍ନଂ ଜଯଵିଘ୍ନଂ ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍
ସେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ କେଉଁଠି ଅଛି ବିଜୟର ବାଧା, ତାହା ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦେଖିଲେ।
କ୍ଷଣାଚ୍ଚୂର୍ମୀକରୋତି ସ୍ମ ଜଯଵିଘ୍ନମହାଶିଲାମ୍
କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସେ ବିଜୟର ବଡ଼ ପାଥରକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ।
ପରାଗଶେଷତାଂ ନୀତ୍ଵା ତଦ୍ଯନ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରକ୍ଷିପଦ୍ଦିଵି
ସେ ଯନ୍ତ୍ରକୁ ଧୂଳିରେ ପରିଣତ କରି, ଆକାଶକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଉଦ୍ଯତାଃ ସମରଂ କର୍ତୁଂ ଶକ୍ତଯଃ ଶସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ
ଶକ୍ତିମାନ୍ୟମାନେ ହାତରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଇ ଦଢ଼ି ଦଢ଼ି ଦାଉଁଥିଲେ।
ଜଯଯନ୍ତ୍ରଂ ହି ତତ୍ସୃଷ୍ଟଂ ତଥା ରାତ୍ରୌ ଵ୍ଯନାଶଯତ୍
ଯେହି ବିଜୟଯନ୍ତ୍ର ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ତାହା ଏହିପରି ରାତିରେ ଧ୍ୱଂସ ହେଲା।
ସସର୍ଜଯ ବହୂନାତ୍ମରୂପାନ୍ଦନ୍ତାଵଲାନନାନ୍
ସେ ନିଜର ଅନେକ ରୂପ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯାହାର ମୁହଁଗୁଡ଼ିକ ହାତୀର ମୁଣ୍ଡ ଭଳି ଥିଲା।
ଚଞ୍ଚରୀକକୁଲୈରଗ୍ରେ ଗୀଯମାନମହୋଦଯାଃ
ସାମ୍ନାରେ ମଧୁମକ୍ଷୀମାନେ ଦଳେଇ ଦଳେଇ ଆନନ୍ଦର ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ।
ସଦା ରତ୍ନାକରାନେକହେଲଯା ପାତୁମୁଦ୍ଯତାଃ
ସେମାନେ ସଦା ରତ୍ନସମୁଦ୍ରରୁ ଖେଳି ଖେଳି ପାନ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ।
ଆମୋଦଶ୍ଚ ପ୍ରମୋଦଶ୍ଚ ମୁମୁଖୋ ଦୁର୍ମୁଖସ୍ତଥା
ସେଠାରେ ଆମୋଦ, ପ୍ରମୋଦ, ମୁମୁଖ ଏବଂ ଦୁର୍ମୁଖ ଥିଲେ।
ତେ ସପ୍ତକୋଟିସଂଖ୍ଯାନାଂ ହେରଂବାଣାମଧୀଶ୍ଵରାଃ
ସେମାନେ ସତରେ କୋଟି କୋଟି ହେରମ୍ବମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଥିଲେ।
ଅଗ୍ନିପ୍ରାକାରଵଲଯାଦ୍ଵିନିର୍ଗତ୍ଯ ଗଜାନନାଃ
ଅଗ୍ନିର ପ୍ରାକାର ବଳୟରୁ ବାହାରି ହାତୀମୁଖୀମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।
ପୁନଃ ପ୍ରଚଣ୍ଡଫୂତ୍କାରବଧିରୀକୃତଵିଷ୍ଟପାଃ
ପୁଣିଥରେ ସେମାନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅବାକ୍ ହେଇଗଲେ।
ଅଚ୍ଛିଦନ୍ନିଶିତୈର୍ବାଣୈର୍ଗଣନାଥଃ ସ ଦାନଵାନ୍
ଗଣନାଥ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଏବଂ ଅଭେଦ୍ୟ ବାଣରେ ଦାନବମାନୋଁକୁ କାଟିଦେଲେ।
ଯୁଦ୍ଧମୁଦ୍ଧତହୁଙ୍କାରଭିନ୍ନକାର୍ମୁକନିଃସ୍ଵନମ୍
ଯୁଦ୍ଧ ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ଉତ୍ତେଜିତ ହୁଁକାରରେ ଧନୁଷ ଭାଙ୍ଗିବାର ଶବ୍ଦ ଗୁଞ୍ଜିଲା।
ଵିଶୁକ୍ରୋ ଯୁଧି ବିଭ୍ରାଣଃ ସମଯୁଧ୍ଯତ ତେନ ସଃ
ବିଶୁକ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରଣ କରି ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଦୈତ୍ଯସପ୍ତିଖୁରକ୍ରୀଡତ୍କୁଦ୍ଦାଲୀକୂଟନିସ୍ଵନୈଃ
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ହାତୀମାନେ ପାଦରେ ଚାପିବା, କୁଦାଳ ଓ ଲୋହ ଗଦାର ଗୁଞ୍ଜନରେ ରଣକ୍ଷେତ୍ର ଗର୍ଜିଉଥିଲା।