ଦୁର୍ଵିଦଗ୍ଧାଂ ତାଂ ଲଲିତାଂ ବନ୍ଦୀକୁର୍ମଶ୍ଚ ସର୍ଵରମ୍
ସେ ଚତୁର ଓ ଆକର୍ଷକାକାରିଣୀକୁ ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ବନ୍ଧି ନେଲୁ।
ଆସେଦୁରଗ୍ନିପ୍ରାକାରସମୀପଂ ଭଣ୍ଡସୂନଵଃ
ଭଣ୍ଡର ପୁଅମାନେ ଅଗ୍ନିର ପ୍ରାଚୀର ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଭ୍ରୁକୁଟୀକୁଟିଲାଶ୍ଚକ୍ରୁଃ ସିଂହନାଦଂମହାତ୍ତରମ୍
ଭୃକୁଟି ଟେଢ଼ା କରି, ସେମାନେ ବଡ଼ ସିଂହ ଦହାଡ଼ ଦେଲେ।
ଉତ୍ପାତଵାରିଦୋତ୍ସୃଷ୍ଟଘୋରନିର୍ଘାତରଂହସା
ଅପଶକୁନର ମେଘରୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଝଟକା ଭଳି ଭୟଙ୍କର ତ୍ୱରାରେ।
କ୍ଷୋଭଯାମାସ ଶକ୍ତୀନାଂ ଶ୍ରଵାଂସି ଚ ମନାଂସି ଚ
ସେ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, କାନ ଓ ମନକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କଲେ।
ଵିଵିଧାଯୁଧସମ୍ପାତମୂର୍ଚ୍ଛଦ୍ଵୈମାନିକଚ୍ଛଟମ୍
ନାନା ପ୍ରକାର ଦେବତାସ୍ତ୍ର ଓ ତାହାର ଚମକ ଦେଖାଗଲା।
ଆଗତାନ୍ଯୁଦ୍ଧକୃତ୍ଯାଯ ବାଲା କୌତୂହଲଂ ଦଧେ
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଥିବା ସେ ଝିଅଟି ଉତ୍ସୁକତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ସମସ୍ତଶକ୍ତିଚକ୍ରାଣାଂ ପୂଜ୍ଯ ଵିକ୍ରମଶାଲିନୀ
ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମଣ୍ଡଳରେ ପୂଜିତା, ସେ ଶୂରତାରେ ଶକ୍ତିଶାଳି।
ଯା ସଦା ନଵଵର୍ଷେଵ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାମହାଖନିଃ
ସେ ସଦା ନୂଆ ରୂପେ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ମହା ଖଣି।
ମହାରାଜ୍ଞୀ ପାଦପୀଠେ ନିତ୍ଯମାହିତସଂନିଧିଃ
ମହାରାଣୀ ସଦା ପାଦପୀଠରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି।
ତାନାଗତାନ୍ଭଣ୍ଡସୁତାନ୍ସଂହରିଷ୍ଯାମି ସତ୍ଵରମ୍
ଏଠାରେ ଆସିଥିବା ଭଣ୍ଡଙ୍କ ପୁଅମାନେକୁ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ସଂହାର କରିବି।
ମାତର୍ଭଣ୍ଡମହାଦୈତ୍ଯସୂନଵୋ ଯୋଦ୍ଧୁମାଗତାଃ
ମା, ଭଣ୍ଡ ମହାଦାନବଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି।
ସଫୁରନ୍ତାଵିଵ ମେ ବାହୂ ଯୁଦ୍ଧକଣ୍ଡୂଯଯାନଯା
ଯୁଦ୍ଧର ଉତ୍ସାହରେ ମୋ ବାହୁ ଅନ୍ଦୋଳିତ ହେଉଛି।
ଅହଂ ହି ଵାଲିକା ନିତ୍ଯଂ କ୍ରୀଡନେଷ୍ଵନୁରାଗିଣୀ
ମୁଁ ସଦା ଖେଳପ୍ରିୟ ଝିଅଟି।
ଇତି ଵିଜ୍ଞାପିତା ଦେଵୀ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ କୁମାରିକାମ୍
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଦେବୀ ଝିଅଟିକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ନଵୀନଯୁଦ୍ଧଶିକ୍ଷା ଚ କୁମାରୀ ତ୍ଵଂ ମମୈକିକା
ହେ କୁମାରୀ, ତୁମେ ମୋର ନୂଆ ଯୁଦ୍ଧ ଶିଷ୍ୟା।
ମମୋଚ୍ଛ୍ଵସିତମେଵାସି ନ ତ୍ଵଂ ଯାହି ମହାହଵମ୍
ତୁମେ ମୋ ଶ୍ୱାସ ଭଳି, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଅନାହିଁ।
ସଂତ୍ଯେଵ ସମରେ କର୍ତୁଂ ଵତ୍ସେ ତ୍ଵଂ କିଂ ପ୍ରମାଦ୍ଯସି
ମୋ ଝିଅ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବ, କାହିଁକି ଦ୍ୱିଧା କରୁଛ?
କୌମାରକୌତୁକାଵିଷ୍ଟା ପୁନର୍ଯୁଦ୍ଧମଯାଚତ
ଯୌବନର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଆବେଶିତ ହୋଇ, ସେ ପୁଣି ଯୁଦ୍ଧ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ଅନୁଜ୍ଞାଂ କୃତଵତ୍ଯେଵ ଗାଢମାଶ୍ଲିଷ୍ଯ ବାହୁଭିଃ
ଅନୁମତି ମିଳିବା ପରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ବାହୁ ଦେଇ ଭଲଭାବେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ସ୍ଵାଯୁଧେଭ୍ଯଶ୍ଚାଯୁଧାନି ଵିତୀର୍ଯଵିସସର୍ଜ ତାମ୍
ନିଜ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ରୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଇ, ସେ ଝିଅଟିକୁ ପଠାଇଲେ।
ହଂସଯୁଗ୍ଯଶତୈର୍ଯୁକ୍ତମାରୁରୋହ କୁମାରିକା
ଶତଶତ ହଂସ ଯୋଗାଯୋଗିତ ରଥରେ ସେ କୁମାରୀ ଚଢିଲେ।
ବଦ୍ଧାଞ୍ଜଲିପୁଟା ନେମୁଃ ପ୍ରଧୃତାସିପରଂପରାଃ
ସେମାନେ ହାତ ଯୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ନମସ୍କାର କରି, ତଳେ ତଳେ ତଳୱାର ଧରିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ।
ଅଵରୁହ୍ଯ ତଲେ ସୈନ୍ଯଂ ଵର୍ତମାନମଗାହତ
ସେମାନେ ଭୂମିକୁ ଅବତରି, ସେଠାରେ ଥିବା ସେନା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ମନ୍ତ୍ରିଣୀଦଣ୍ଡନାଥେ ଚ ସଭଯେ ଵାଚମୂଚତୁଃ
ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଦଣ୍ଡନାୟକ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ସଭାରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅକାଣ୍ଡେ କିଂ ମହାରାଜ୍ଞ୍ଯା ପ୍ରେଷିତାସି ରଣଂ ପ୍ରତି
ମହାରାଣୀ ତୁମକୁ ଏପରି ଅସମୟରେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ କାହିଁକି ପଠାଇଛନ୍ତି?
ତ୍ଵଂ ମୂର୍ତଂ ଜୀଵିତମସି ଶ୍ରୀଦେଵ୍ଯା ବାଲିକେ ଯତଃ
ଓ ଶିଶୁ, ତୁମେ ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନର ଅବତାର।
ଇତି ତାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରାର୍ଥିତାପି ପ୍ରାଚଲଦ୍ଦୃଢନିଶ୍ଚଯା
ସେମାନେ ଏପରି ଅନୁରୋଧ କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ସହୈଵ ତସ୍ଯା ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ଚେଲତୁଃ ପାର୍ଶ୍ଵଯୋର୍ଦ୍ଵଯୋଃ
ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସେ ଦୁଇଜଣେ ତାଙ୍କର ପାଖରେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଚଲିଲେ।
ପ୍ରଭୂତସେନାଯୁକ୍ତାଭ୍ଯାଂ ନିର୍ଜଗାମ କୁମାରିକା
ଏହି ଦୁଇଜଣ ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ସାଥି ହେବାରୁ, କୁମାରୀ ଚାଲି ପଡ଼ିଲେ।