ଵିଶଙ୍କଟୋଦରଂ ସାଲଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ଗତକ୍ଲମା
କୌଣସି କ୍ଲାନ୍ତି ନ ହୋଇ, ସେ ଖୋଲା ଗୁହାଯୁକ୍ତ ଶାଳ ଗଛରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵାମପକ୍ଷେ ରଥଂ ସ୍ଵୀଯଂ ଦକ୍ଷିଣେ ଶ୍ଯାମଲାରଥମ୍
ତାଙ୍କ ବାମପାଖରେ ନିଜ ରଥ ଓ ଡାହାଣପାଖରେ ଶ୍ୟାମଳାଙ୍କ ରଥ ଥିଲା।
ଏଵଂ ସଂଵେଶ୍ଯ ପରିତଶ୍ଚକ୍ରରାଜରଥସ୍ଯ ଚ
ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ଚକ୍ରରାଜଙ୍କ ରଥକୁ ଚାରିପାଖରେ ରଖିଲେ।
ଜ୍ଵଲଦ୍ଦଣ୍ଡାଯୁଧୋଦଗ୍ରାଂ ସ୍ତମ୍ଭିନୀଂ ନାମ ଦେଵତାମ୍
ସେଠାରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦଣ୍ଡ ଓ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଷ୍ଟମ୍ଭିନୀ ନାମକ ଦେବୀଙ୍କୁ ବସାଇଲେ।
ପୂଷଣ୍ଯୁଦିତଭୂଯିଷ୍ଠେ ପୁନର୍ଯୁଦ୍ଧମୁପାଶ୍ରଯତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୋଇ ଉଚ୍ଚରେ ପହଞ୍ଚିଲାପରେ, ସେ ପୁନି ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅଗ୍ନିପ୍ରାକାରକଦ୍ଵାରାନ୍ନିର୍ଜଗାମ୍ ମହାରଵା
ଅଗ୍ନିର ପ୍ରାକାର ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା, ବଡ଼ ଗର୍ଜନ ସହିତ ସେ ବାହାରିଲେ।
ଭୂଯଃ ସଂଜ୍ଵରମାପନ୍ନଃ ପ୍ରଚଣ୍ଡୋ ଭଣ୍ଡଦାନଵଃ
ଫେରିଥରେ, ଭୟଙ୍କର ଭଣ୍ଡ ଦାନବ ଜ୍ୱରରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ।
ଵିଷଙ୍ଗେଣ ଵିଶୁକ୍ରେଣାସମମାତ୍ମସୁତୈରପି
ବିଷଙ୍ଗ ଓ ବିଷୁକ୍ର ଏବଂ ନିଜ ପୁଅମାନେ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସେ ସମାନ ହେଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଚତୁର୍ବାହୁମୁଖାନ୍ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚତୁର୍ଜଲଧିସନ୍ନିଭାନ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଚାରିଟି ହାତ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଚାରିଟି ସାଗର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ପ୍ରେଷଯାମାସ ଯୁଦ୍ଧାଯ ଭଣ୍ଡଶ୍ଚଣ୍ଡକ୍ରୁଧା ଜ୍ଵଲନ୍
ଭଣ୍ଡ, ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ୱଳିଉଠି, ସେମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପଠାଇଲେ।
ତେଷାଂ ନାମାନି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସମାକର୍ଣଯ କୁମ୍ଭଜ
ମୁଁ ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ନାମ କହିବି; ଆପଣ ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ କୁମ୍ଭଜ।
ଵଜ୍ରଘୋଷଶ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵକେଶୋ ମହାକାଯୋ ମହାହନୁଃ
ବଜ୍ରଘୋଷ, ଉର୍ଧ୍ୱକେଶ, ମହାକାୟ ଓ ମହାହନୁ;
ଲଡୁନଃ ପଟ୍ଟସେନଶ୍ଚ ପୁରାଜିତ୍ପୂର୍ଵମାରକଃ
ଲଡୁନ, ପଟ୍ଟସେନ, ପୁରାଜିତ ଓ ପୂର୍ବମାରକ;
ଅତିମାଯୋ ବୃହନ୍ମାଯ ଉପମାଯଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ଅତିମାୟ, ବୃହନ୍ମାୟ ଓ ଉପମାୟ, ସମସ୍ତେ ବଳଶାଳୀ।
ପିତୁଃ ସଦୃଶଦୋର୍ଵୀର୍ଯାଃ ପିତୁଃ ସଦୃଶଵିଗ୍ରହାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଆକୃତି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ଥିଲା।
ସଗୌରଵମିଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ବଭାଷେ କୁଲଘାତକଃ
କୁଳ ନାଶକ ଗମ୍ଭୀରତା ସହିତ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଭଵତାମେଵ ସତ୍ଯେନ ଜିତଂ ଵିଶ୍ଵଂ ମଯା ପୁରା
ତୁମର ସତ୍ୟତା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୂର୍ବେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଜିତିଥିଲି।
କଚେଷୁ କର୍ଷଣଂ କୋପାତ୍କୃତଂ ଯୁଷ୍ମାଭିରାହଵେ
ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୁମେ କ୍ରୋଧରେ ମୋ ସହିତ ଶକ୍ତି ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରିଥିଲ।
ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵେଵ ହୀ ଯୁଷ୍ମାସୁ କୁଲଭ୍ରଂଶୋ ଽଯମାଗତଃ
ତୁମେ ସଚେତନ ଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ବଂଶର ପତନ ଆସିପଡ଼ିଛି।
ବହୁଭିଃ ସ୍ଵସମାନାଭିଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଯୁକ୍ତା ହିନସ୍ତି ନଃ
ସେ, ନିଜ ପରି ଅନେକ ଜଣା ଜଣା ଜଣା ମହିଳାଙ୍କ ସହିତ ମିଶି, ଆମକୁ କ୍ଷତି କରୁଛି।
ଜୀଵଗ୍ରାହଂ ଚ ସା ଗ୍ରାହ୍ଯା ଭଵଦ୍ଭିର୍ଜ୍ଵଲଦାଯୁଧୈଃ
ତୁମେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ସେଉଁଠିକୁ ବାଁଚିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଧରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ସମ୍ପ୍ରେଷଣମନୌଚିତ୍ଯଂ ତଥାପ୍ଯେଷ ଵିଧେଃ କ୍ରମଃ
ଏପରି ପଠାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତଥାପି ଏହି ହେଉଛି ଭାଗ୍ୟର ନିୟମ।
ଦ୍ଵିଶତଂ ଚାକ୍ଷୌହିଣୀନାଂ ତତ୍ସହାଯତଯାହିନୋତ୍
ଦୁଇ ଶତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନାର ସହଯୋଗରେ ସେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା।
ବଦ୍ଧଭ୍ରୁକୁଟଯଃ ଶସ୍ତ୍ରପାଣଯୋ ନିର୍ଯଯୁର୍ଗୃହାତ୍
ଭୃକୁଟି ଚମ୍କାଇ ଏବଂ ହାତରେ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ସେମାନେ ଘରୁ ବାହାରିଲେ।
ଉତ୍ପାତା ଵିଵିଧା ଜାତା ଵିତ୍ରସ୍ତଂ ଚାଭଵଜ୍ଜଗତ୍
ବିଭିନ୍ନ ଅପଶକୁନ ଦେଖାଦେଲା, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଭୟଭୀତ ହେଲା।
ଵିଥୀଷୁ ଯାନୈଶ୍ଚଲିତାନ୍ପୌରଵୃଦ୍ଧପୁରନ୍ଧ୍ରଯଃ
ସହରର ବୃଦ୍ଧା ମହିଳାମାନେ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲୁଥିବା ଯାନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ମଙ୍ଗଲାରାର୍ତିକଂ ଚକ୍ରୁର୍ଦ୍ଵାରେଦ୍ଵାରେ ପୁରାଙ୍ଗନାଃ
ସହରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାରରେ ମହିଳାମାନେ ମଙ୍ଗଳ ଆରତି କରି ଦୀପ ଦେଖାଇଲେ।
ଆସୀତ୍ତେଷାଂ ଵିନିର୍ଯାଣେ ଘୂର୍ଣମାନ ଇଵାର୍ଣଵଃ
ସେମାନେ ବାହାରୁଥିବାବେଳେ, ମନେ ହେଉଥିଲା ଯେ ପ୍ରବଳ ଧାରାରେ ସମୁଦ୍ର ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି।
କ୍ରୋଧୋଦ୍ଯଦ୍ଭ୍ରୁକୁଟୀକ୍ରୂରଵଦନା ନିର୍ଯଯୁଃ ପୁରାତ୍
କ୍ରୋଧରେ ଭୃକୁଟି ଉଠାଇ, ଭୟଙ୍କର ମୁହଁରେ ସେମାନେ ସହରରୁ ବାହାରିଲେ।
ତେଷାମାଯୁଧଚକ୍ରାଣି ଚୂର୍ଣଯାମଃ ଶିତୈଶରୈଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଆମେ ସେମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଚକ୍ରକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲୁ।