ଅଯଂ କୁଶଲଧୀମାର୍ଗୋନୀତିରେଷା ସନାତନୀ
ଏହା ଦକ୍ଷ ଓ ବୁଦ୍ଧିମତୀଙ୍କର ଚିରକାଳୀନ ପଥ।
ପରଚକ୍ରାକ୍ରମଃ କାର୍ଯୋ ଜିଗୀଷଦ୍ଭିର୍ମହାଜନୈଃ
ଯେମାନେ ଜିତିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁ ସେନା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ଦରକାର।
ଜ୍ଵାଲାମାଲିନିକାଂ ନିତ୍ଯାମାହୂଯେଦମୁଵାଚ ହ
ସେ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ନିତ୍ୟାକୁ ଡାକି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତ୍ଵଯା ଵିଧୀଯତାଂ ରକ୍ଷା ବଲସ୍ଯାସ୍ଯ ମହୀଯସଃ
ତୁମେ ଏହି ମହାସେନାର ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା କର।
ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନମୁନ୍ନଦ୍ଧଂ ଜ୍ଵାଲାକାରତ୍ଵମାଵ୍ରଜ
ତିରିଶ ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ ଜ୍ୱାଳା ରୂପ ଧାରଣ କର।
ଵହ୍ନିଜ୍ଵାଲାତ୍ଵମାପନ୍ନା ସଂରକ୍ଷ ସକଲଂ ବଲମ୍
ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା ରୂପ ନେଇ, ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ରକ୍ଷା କର।
ମହେନ୍ଦ୍ରୋତ୍ତରଭୂଭାଗଂ ଚଲିତୁଂ ଚକ୍ର ଉଦ୍ଯମମ୍
ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତର ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଚକ୍ର ଚଳିବା ଆରମ୍ଭ କଲା।
ଚତୁର୍ଦଶୀତିଥିମଯୀ ତଥେତି ପ୍ରଣନାମ ତାମ୍
ଚତୁର୍ଦଶୀ ତିଥିର ରୂପା ତାହାକୁ 'ଏମିତି ହେଉ' ବୋଲି ପ୍ରଣାମ କଲେ।
କୁଣ୍ଡଲୀକୃତ୍ଯ ଜଜ୍ଵାଲଶାଲରୂପେଣ ସା ପୁନଃ
ସେ ପୁନିଥରେ ଗୋଲାକାର ଆକାରରେ ଏକ ଶାଳ ଗଛ ଭାବେ ତେଜରେ ଜ୍ୱଳିଉଠିଲେ।
ବଭାସେ ଦଣ୍ଡନାଥାଯା ମନ୍ତ୍ରିନାଥଚମୂରପି
ସେ ଦଣ୍ଡନାଥ, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ସେନାପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଇଲେ।
ଵିଶଙ୍କଟୋଦରଂ ସାଲଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ଗତକ୍ଲମା
କୌଣସି କ୍ଲାନ୍ତି ନ ହୋଇ, ସେ ଖୋଲା ଗୁହାଯୁକ୍ତ ଶାଳ ଗଛରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵାମପକ୍ଷେ ରଥଂ ସ୍ଵୀଯଂ ଦକ୍ଷିଣେ ଶ୍ଯାମଲାରଥମ୍
ତାଙ୍କ ବାମପାଖରେ ନିଜ ରଥ ଓ ଡାହାଣପାଖରେ ଶ୍ୟାମଳାଙ୍କ ରଥ ଥିଲା।
ଏଵଂ ସଂଵେଶ୍ଯ ପରିତଶ୍ଚକ୍ରରାଜରଥସ୍ଯ ଚ
ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ଚକ୍ରରାଜଙ୍କ ରଥକୁ ଚାରିପାଖରେ ରଖିଲେ।
ଜ୍ଵଲଦ୍ଦଣ୍ଡାଯୁଧୋଦଗ୍ରାଂ ସ୍ତମ୍ଭିନୀଂ ନାମ ଦେଵତାମ୍
ସେଠାରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦଣ୍ଡ ଓ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଷ୍ଟମ୍ଭିନୀ ନାମକ ଦେବୀଙ୍କୁ ବସାଇଲେ।
ପୂଷଣ୍ଯୁଦିତଭୂଯିଷ୍ଠେ ପୁନର୍ଯୁଦ୍ଧମୁପାଶ୍ରଯତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୋଇ ଉଚ୍ଚରେ ପହଞ୍ଚିଲାପରେ, ସେ ପୁନି ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅଗ୍ନିପ୍ରାକାରକଦ୍ଵାରାନ୍ନିର୍ଜଗାମ୍ ମହାରଵା
ଅଗ୍ନିର ପ୍ରାକାର ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା, ବଡ଼ ଗର୍ଜନ ସହିତ ସେ ବାହାରିଲେ।
ଭୂଯଃ ସଂଜ୍ଵରମାପନ୍ନଃ ପ୍ରଚଣ୍ଡୋ ଭଣ୍ଡଦାନଵଃ
ଫେରିଥରେ, ଭୟଙ୍କର ଭଣ୍ଡ ଦାନବ ଜ୍ୱରରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ।
ଵିଷଙ୍ଗେଣ ଵିଶୁକ୍ରେଣାସମମାତ୍ମସୁତୈରପି
ବିଷଙ୍ଗ ଓ ବିଷୁକ୍ର ଏବଂ ନିଜ ପୁଅମାନେ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସେ ସମାନ ହେଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଚତୁର୍ବାହୁମୁଖାନ୍ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚତୁର୍ଜଲଧିସନ୍ନିଭାନ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଚାରିଟି ହାତ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଚାରିଟି ସାଗର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ପ୍ରେଷଯାମାସ ଯୁଦ୍ଧାଯ ଭଣ୍ଡଶ୍ଚଣ୍ଡକ୍ରୁଧା ଜ୍ଵଲନ୍
ଭଣ୍ଡ, ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ୱଳିଉଠି, ସେମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପଠାଇଲେ।
ତେଷାଂ ନାମାନି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସମାକର୍ଣଯ କୁମ୍ଭଜ
ମୁଁ ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ନାମ କହିବି; ଆପଣ ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ କୁମ୍ଭଜ।
ଵଜ୍ରଘୋଷଶ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵକେଶୋ ମହାକାଯୋ ମହାହନୁଃ
ବଜ୍ରଘୋଷ, ଉର୍ଧ୍ୱକେଶ, ମହାକାୟ ଓ ମହାହନୁ;
ଲଡୁନଃ ପଟ୍ଟସେନଶ୍ଚ ପୁରାଜିତ୍ପୂର୍ଵମାରକଃ
ଲଡୁନ, ପଟ୍ଟସେନ, ପୁରାଜିତ ଓ ପୂର୍ବମାରକ;
ଅତିମାଯୋ ବୃହନ୍ମାଯ ଉପମାଯଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ଅତିମାୟ, ବୃହନ୍ମାୟ ଓ ଉପମାୟ, ସମସ୍ତେ ବଳଶାଳୀ।
ପିତୁଃ ସଦୃଶଦୋର୍ଵୀର୍ଯାଃ ପିତୁଃ ସଦୃଶଵିଗ୍ରହାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଆକୃତି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ଥିଲା।
ସଗୌରଵମିଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ବଭାଷେ କୁଲଘାତକଃ
କୁଳ ନାଶକ ଗମ୍ଭୀରତା ସହିତ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଭଵତାମେଵ ସତ୍ଯେନ ଜିତଂ ଵିଶ୍ଵଂ ମଯା ପୁରା
ତୁମର ସତ୍ୟତା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୂର୍ବେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଜିତିଥିଲି।
କଚେଷୁ କର୍ଷଣଂ କୋପାତ୍କୃତଂ ଯୁଷ୍ମାଭିରାହଵେ
ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୁମେ କ୍ରୋଧରେ ମୋ ସହିତ ଶକ୍ତି ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରିଥିଲ।
ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵେଵ ହୀ ଯୁଷ୍ମାସୁ କୁଲଭ୍ରଂଶୋ ଽଯମାଗତଃ
ତୁମେ ସଚେତନ ଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ବଂଶର ପତନ ଆସିପଡ଼ିଛି।
ବହୁଭିଃ ସ୍ଵସମାନାଭିଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଯୁକ୍ତା ହିନସ୍ତି ନଃ
ସେ, ନିଜ ପରି ଅନେକ ଜଣା ଜଣା ଜଣା ମହିଳାଙ୍କ ସହିତ ମିଶି, ଆମକୁ କ୍ଷତି କରୁଛି।