କକ୍ଲସଂ ଵହ୍ନିଵାସା ଚ ନିଜଘାନ ଶରୈଃ ଶତୈଃ
ଵହ୍ନିବାସା ଶତଶଃ ବାଣ ମାରି କକ୍ଲସଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କଲେ।
ପୁକ୍ଲସଂ ଶିଵଦୂତୀ ଚ ପ୍ରାହିଣୋଦ୍ଯମସାଦନମ୍
ଶିବଦୂତୀ ପୁକ୍ଲସଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରହାର କରିବାକୁ ପଠାଇଲେ।
କୁଲସୁନ୍ଦରିକା ନିତ୍ଯା ଚଣ୍ଡବାହୁଂ ଚ କୁକ୍କୁରମ୍
କୁଳସୁନ୍ଦରୀ ଏବଂ ନିତ୍ୟା, ଚଣ୍ଡବାହୁ ଓ କୁକୁରଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
ଜ୍ଵାଲାମାଲିନିକା ନିତ୍ଯା ଜଘାନୋଗ୍ରଂ ତ୍ରିକର୍ଣକମ୍
ଜ୍ୱାଳାମାଳିନୀ ନିତ୍ୟା ଭୟଙ୍କର ତ୍ରିକର୍ଣ୍ଣକଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ସେନାନାଥେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ନିହତେଷୁ ଦୁରାତ୍ମସୁ
ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ସେନାପତି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବାବେଳେ,
ଅଥ ଯାମାଵଶେଷାଯାଂ ଯାମିନ୍ଯାଂ ଘଟିକାଦ୍ଵଯମ୍
ତାପରେ ରାତିର ଶେଷ ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ବାକି ଥିଲାବେଳେ,
ଅଶକ୍ଯତ୍ଵଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଚକ୍ରାମ ପ୍ରପଲାଯିତୁମ୍
ନିଜେମାନେ ଅସମର୍ଥ ଦେଖି, ପଳାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ହତାଵଶିଷ୍ଟୈର୍ଯୋଧୈଶ୍ଚ ସାର୍ଧମେଵ ପଲାଯିତଃ
ଅବଶିଷ୍ଟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ସେ ଏକାଠି ପଳାଇଗଲେ।
ଦଣ୍ଡନାଥାଶରେଣୈଵ କାଲଦଣ୍ଡସମତ୍ଵିଷା
ଦଣ୍ଡନାଥଙ୍କର ବାଣ, କାଳଦଣ୍ଡ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦ୍ୱାରା
ସା ଵିଭାତା ଚ ରଜନୀ ପ୍ରସନ୍ନାଶ୍ଚାଭଵନ୍ଦିଶଃ
ସେ ରାତି ଶେଷ ହେଲା ଏବଂ ଦିଗଗୁଡ଼ିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା।
ଇତି ତାଃ ସମରାନ୍ନିତ୍ଯାସ୍ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ଵ୍ଯରଂସିଷୁଃ
ଏଭଳି ତାହା ସମୟରେ ନିତ୍ୟାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରୁ ବିରତ ହେଲେ।
ନିତ୍ଯାଃ ଶ୍ରୀଲଲିତାଂ ଦେଵୀଂ ପ୍ରଣିପେତୁର୍ଜଯୋଦ୍ଧତାଃ
ବିଜୟୀ ନିତ୍ୟାମାନେ ଶ୍ରୀଲଳିତା ଦେବୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ନିତ୍ଯାନାଂ ରୂପଜାଲଂ ଚ ଶସ୍ତ୍ରକ୍ଷତମଲୋକଯତ୍
ସେ ନିତ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ରୂପ, ଯେଉଁଠାରେ ଶସ୍ତ୍ରର ଘାଉ ଚିହ୍ନ ଥିଲା, ଦେଖିଲେ।
ତଦାଲୋକନମାତ୍ରେଣ ଵ୍ରଣୋ ନିର୍ଵ୍ରଣତାମଗାତ୍
କେବଳ ଦେଖିବା ସହିତ, ସେଠାର ଘାଉ ଠିକ୍ ହୋଇଗଲା।
ନିତ୍ଯାନାଂ ଵିକ୍ରମୈଶ୍ଚାପି ଲଲିତା ପ୍ରୀତିମାସଦତ୍
ନିତ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଦେଖି, ଲଳିତା ଅନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଦଶାକ୍ଷୌହିଣିକଂ ସୈନ୍ଯଂ ତଯା ରାତ୍ରୌ ଵିନାଶିତମ୍
ରାତିରେ ସେ ଦଶ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନାକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଦଣ୍ଡନାଥା ଚ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନିର୍ଵେଦମାପତୁଃ
ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ସେନାପତି ଏହି ଖବର ଶୁଣି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ଉତ୍ତାନବୁଦ୍ଧିଭିର୍ଦୂରମସ୍ମାଭିଶ୍ଚଲିତଂ ପୁରଃ
ଅବିବେକୀ ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆମର ସହର ଦୂରେ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି।
ଏତଂ ତ୍ଵଵସରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରାତ୍ରୌ ଦୁଷ୍ଟୈଃ ପରାକୃତମ୍
ଏହି ସୁଯୋଗକୁ ନେଇ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ରାତିରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଅନ୍ଯା ଵା ଶକ୍ତଯସ୍ତତ୍ର ଚକ୍ରୁର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ମହାସୁରୈଃ
ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନେ ସେଠାରେ ମହାଦାନବମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ମହାଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚ ହୃଦଯେ କଃ ପ୍ରସଂଗଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ମହାଦେବୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ କେଉଁ ଭାବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ?
ମନ୍ତ୍ରିଣୀଂ ପୁରତଃ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଚେଲୁର୍ଲଲିତାଂ ପ୍ରତି
ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ସେମାନେ ଲଳିତାଙ୍କ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵ୍ଯତୀତାଯାଂ ଵିଭାଵର୍ଯାଂ ରଥେନ୍ଦ୍ରଂ ପର୍ଯଵାରଯନ୍
ରାତି ଶେଷ ହେବା ପରେ, ସେମାନେ ରଥର ମହାପତିଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ।
ଅଧସ୍ତାତ୍ସୈନ୍ଯମାଵେଶ୍ଯ ତଦାରୁରୁହତୂ ରଥମ୍
ସେନାକୁ ତଳେ ରଖି, ସେମାନେ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ତତ୍ତତ୍ସର୍ଵଗତୈଃ ଶକ୍ତିଚକ୍ରୈଃ ସମ୍ଯଙ୍ ନିଵେଦିତୈଃ
ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମଣ୍ଡଳ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଠିକ୍ ଭାବେ ଜଣାଇଦେଲେ।
ତେ ଵ୍ଯଜିଜ୍ଞପତାଂ ଦେଵ୍ଯା ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗସ୍ପୃଷ୍ଟଭୂତଲେ
ସେମାନେ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି ଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ବାଦ ଦେଲେ।
କୂଟଯୁଦ୍ଧପ୍ରକାରେଣ ଦୈତ୍ଯୈରପକୃତଂ ଖଲୈଃ
ଚାଳାକି ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କର ଜିନିଷ ନେଇଗଲେ, ହେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ।
କୁହକଵ୍ଯଵହାରେଣ ଜଯସିଦ୍ଧିଂ ତୁ କାକ୍ଷତି
କପଟ ବ୍ୟବହାର ଦ୍ୱାରା ସେ ଜୟ ଓ ସଫଳତା ଚାହେ।
ଶରାଦିକପରାମର୍ଶୋ ନ ଜାତସ୍ତେନ ଜୀଵତି
ତୀର ଓ ଏହାଭଳି ଅନ୍ୟ କିଛି ସହିତ କୌଣସି ସଂସ୍ପର୍ଶ ହୋଇନାହିଁ, ତେଣୁ ସେ ବଞ୍ଚିଛି।
ଵଯଂ ସର୍ଵା ହି ଜୀଵାମଃ ସାଧଯାମଃ ସମୀହିତମ୍
ଆମେ ସମସ୍ତେ ବଞ୍ଚୁଛୁ ଏବଂ ଆମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଛୁ।