ଅନ୍ଧକାରମନୁପ୍ରାପ୍ଯ କୂଟଯୁଦ୍ଧପରାଯଣାଃ
ଅନ୍ଧକାରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେମାନେ ଚତୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ଲିନ ହେଲେ।
ପର୍ଵାଵରୋହଣଂ ଚକ୍ରେ କ୍ରୋଧେନ ପ୍ରସ୍ଖଲଦ୍ଗତିଃ
କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କର ଚାଳ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ସେ ଶିଖରକୁ ଆରୋହଣ କଲେ।
ଅନ୍ଯାଶ୍ଚ ଚରିତା ନିତ୍ଯାଃ କୃତ ପର୍ଵାଵରୋହଣାଃ
ଅନ୍ୟ ନିତ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିଖର ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ସଜ୍ଜେ ଯୁଦ୍ଧେ ସ୍ଵତେଜୋଭିଃ ସମଦୀପଯତାଂ ରଣେ
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ, ସେମାନେ ନିଜ ତେଜରେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଦେଲେ।
ପ୍ରକାଶଵପୁଷସ୍ତତ୍ର ମରାନ୍ତଂ କ୍ରୋଧମାଯଯୁଃ
ସେଠାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହ ଥିବା ସେମାନେ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧର ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସସିଂହନାଦାସ୍ତାନ୍ଦୈତ୍ଯାନମୃଦ୍ନନ୍ନେଵ ହେଲଯା
ସିଂହ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରି, ସେମାନେ ଦାନବମାନେକୁ ସହଜରେ ଚୁର୍ମାର କରିଦେଲେ।
ମନ୍ଦରକ୍ଷୋଭିତାଂଭୋଦିଵେଲ୍ଲତ୍କଲ୍ଲୋଲମଣ୍ଡଲଃ
ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ହେବାରୁ ଜଳରେ ତରଙ୍ଗମାଳା ଚକ୍ରାକାରେ ଉଠିଲା।
ଆକୃଷ୍ଯ ପ୍ରାମକୋଦଣ୍ଡାସ୍ତେନିରେ ଯୁଦ୍ଧମୁଦ୍ଧତମ୍
ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁଷ ଟାଣି, ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନିତ୍ଯାନାଂ ନିଶିତୈର୍ବାଣୈରକ୍ଷୌହିଣ୍ଯଶ୍ଚ ସଂହୃତାଃ
ନିତ୍ୟାମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ।
ଦୀର୍ଘଜିହ୍ଵଂ ଚମୂନାଥଂ ଭଗମାଲା ଵ୍ଯଦାରତ୍
ଭଗମାଳା ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ଜିହ୍ବା ଦ୍ୱାରା ସେନାପତିଙ୍କୁ ଚିରିଦେଲେ।
କକ୍ଲସଂ ଵହ୍ନିଵାସା ଚ ନିଜଘାନ ଶରୈଃ ଶତୈଃ
ଵହ୍ନିବାସା ଶତଶଃ ବାଣ ମାରି କକ୍ଲସଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କଲେ।
ପୁକ୍ଲସଂ ଶିଵଦୂତୀ ଚ ପ୍ରାହିଣୋଦ୍ଯମସାଦନମ୍
ଶିବଦୂତୀ ପୁକ୍ଲସଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରହାର କରିବାକୁ ପଠାଇଲେ।
କୁଲସୁନ୍ଦରିକା ନିତ୍ଯା ଚଣ୍ଡବାହୁଂ ଚ କୁକ୍କୁରମ୍
କୁଳସୁନ୍ଦରୀ ଏବଂ ନିତ୍ୟା, ଚଣ୍ଡବାହୁ ଓ କୁକୁରଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
ଜ୍ଵାଲାମାଲିନିକା ନିତ୍ଯା ଜଘାନୋଗ୍ରଂ ତ୍ରିକର୍ଣକମ୍
ଜ୍ୱାଳାମାଳିନୀ ନିତ୍ୟା ଭୟଙ୍କର ତ୍ରିକର୍ଣ୍ଣକଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ସେନାନାଥେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ନିହତେଷୁ ଦୁରାତ୍ମସୁ
ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ସେନାପତି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବାବେଳେ,
ଅଥ ଯାମାଵଶେଷାଯାଂ ଯାମିନ୍ଯାଂ ଘଟିକାଦ୍ଵଯମ୍
ତାପରେ ରାତିର ଶେଷ ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ବାକି ଥିଲାବେଳେ,
ଅଶକ୍ଯତ୍ଵଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଚକ୍ରାମ ପ୍ରପଲାଯିତୁମ୍
ନିଜେମାନେ ଅସମର୍ଥ ଦେଖି, ପଳାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ହତାଵଶିଷ୍ଟୈର୍ଯୋଧୈଶ୍ଚ ସାର୍ଧମେଵ ପଲାଯିତଃ
ଅବଶିଷ୍ଟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ସେ ଏକାଠି ପଳାଇଗଲେ।
ଦଣ୍ଡନାଥାଶରେଣୈଵ କାଲଦଣ୍ଡସମତ୍ଵିଷା
ଦଣ୍ଡନାଥଙ୍କର ବାଣ, କାଳଦଣ୍ଡ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦ୍ୱାରା
ସା ଵିଭାତା ଚ ରଜନୀ ପ୍ରସନ୍ନାଶ୍ଚାଭଵନ୍ଦିଶଃ
ସେ ରାତି ଶେଷ ହେଲା ଏବଂ ଦିଗଗୁଡ଼ିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା।
ଇତି ତାଃ ସମରାନ୍ନିତ୍ଯାସ୍ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ଵ୍ଯରଂସିଷୁଃ
ଏଭଳି ତାହା ସମୟରେ ନିତ୍ୟାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରୁ ବିରତ ହେଲେ।
ନିତ୍ଯାଃ ଶ୍ରୀଲଲିତାଂ ଦେଵୀଂ ପ୍ରଣିପେତୁର୍ଜଯୋଦ୍ଧତାଃ
ବିଜୟୀ ନିତ୍ୟାମାନେ ଶ୍ରୀଲଳିତା ଦେବୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ନିତ୍ଯାନାଂ ରୂପଜାଲଂ ଚ ଶସ୍ତ୍ରକ୍ଷତମଲୋକଯତ୍
ସେ ନିତ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ରୂପ, ଯେଉଁଠାରେ ଶସ୍ତ୍ରର ଘାଉ ଚିହ୍ନ ଥିଲା, ଦେଖିଲେ।
ତଦାଲୋକନମାତ୍ରେଣ ଵ୍ରଣୋ ନିର୍ଵ୍ରଣତାମଗାତ୍
କେବଳ ଦେଖିବା ସହିତ, ସେଠାର ଘାଉ ଠିକ୍ ହୋଇଗଲା।
ନିତ୍ଯାନାଂ ଵିକ୍ରମୈଶ୍ଚାପି ଲଲିତା ପ୍ରୀତିମାସଦତ୍
ନିତ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଦେଖି, ଲଳିତା ଅନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଦଶାକ୍ଷୌହିଣିକଂ ସୈନ୍ଯଂ ତଯା ରାତ୍ରୌ ଵିନାଶିତମ୍
ରାତିରେ ସେ ଦଶ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନାକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଦଣ୍ଡନାଥା ଚ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନିର୍ଵେଦମାପତୁଃ
ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ସେନାପତି ଏହି ଖବର ଶୁଣି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ଉତ୍ତାନବୁଦ୍ଧିଭିର୍ଦୂରମସ୍ମାଭିଶ୍ଚଲିତଂ ପୁରଃ
ଅବିବେକୀ ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆମର ସହର ଦୂରେ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି।
ଏତଂ ତ୍ଵଵସରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରାତ୍ରୌ ଦୁଷ୍ଟୈଃ ପରାକୃତମ୍
ଏହି ସୁଯୋଗକୁ ନେଇ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ରାତିରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଅନ୍ଯା ଵା ଶକ୍ତଯସ୍ତତ୍ର ଚକ୍ରୁର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ମହାସୁରୈଃ
ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନେ ସେଠାରେ ମହାଦାନବମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।