ଅଵଲୋକ୍ଯ ଭୃଶୋଦ୍ଵିଗ୍ନା ନିତ୍ଯା ଦଧୁରତିଶ୍ରମମ୍
ଏହା ଦେଖି ନିତ୍ୟାମାନେ ବହୁତ ଚିନ୍ତିତ ଓ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ଳାନ୍ତ ହେଲେ।
କ୍ରୋଧମୁଦ୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସମ୍ନାଜ୍ଞ୍ଯା ଯୁଦ୍ଧାଯ ଦଧୁରୁଦ୍ଯମମ୍
ସେମାନେ କ୍ରୋଧକୁ ଦେଖି ଆଜ୍ଞା ମାନି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଊଚୁର୍ଵାଚମକାଣ୍ଡୋତ୍ଥାଂ ଯୁଦ୍ଧକୌତୁକଗଦ୍ଗଦାମ୍
ଯୁଦ୍ଧର ଉତ୍ସାହରେ କମ୍ପିତ କଣ୍ଠରେ ସେମାନେ କଥା କହିଲେ।
ଦଣ୍ଡିନୀମନ୍ତ୍ରନାଥାଦିମହାଶକ୍ତ୍ଯାଭପାଲିତାମ୍
ଦଣ୍ଡିନୀ, ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାଶକ୍ତିମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ପାର୍ଷ୍ଣିଗ୍ରାହେଣ ଯୁଦ୍ଧେନ ବାଧନ୍ତେ ରଥପୁଙ୍ଗଵମ୍
ପାଶ୍ୱ ଆକ୍ରମଣରେ ସେମାନେ ମୁଖ୍ୟ ରଥକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସୁବିଧା ଦେଉଥିଲେ।
ଶମଯାମୋ ଵଯଂ ଦର୍ପଂ କ୍ଷଣମାତ୍ରଂ ଵିଲୋକଯ
ଆମେ ଏହି ଅହଂକାରକୁ ଶାନ୍ତ କରିଦେବୁ—ତୁମେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଦେଖ।
ତାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରଦୀପିତେ ଯୁଦ୍ଧେ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶକ୍ତାଃ ସୁରଦ୍ଵିଷଃ
ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ ଭୟଙ୍କର ହେବାରୁ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରିଲେ।
ଆଜ୍ଞାଂ ଦେହି ମହାରାଜ୍ଞି ମର୍ଦନାର୍ଥଂ ଦୁରାତ୍ମନାମ୍
ହେ ମହାରାଜ୍ଞୀ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନାଶ ପାଇଁ ଆମକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ।
ତଯା ସଂପ୍ରେଷିତା ତାଭିଃ କୁଣ୍ଡଲୀକୃତ କାର୍ମୁକା
ସେ ରାଣୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେମାନେ ଧନୁଷ୍ୟକୁ ଚକ୍ରାକାରେ ଟାଣି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ।
ବାଲାରୁଣମିଵ କ୍ରୋଧାରୁଣଂ ଵକ୍ତ୍ରଂ ଵିତନ୍ଵତୀ
କ୍ରୋଧରେ ରଙ୍ଗିଥିବା ତାଙ୍କର ମୁହଁ ପ୍ରଭାତର ହାଲୁକା ଲାଲ ଆଲୋକ ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ଅନ୍ଧକାରମନୁପ୍ରାପ୍ଯ କୂଟଯୁଦ୍ଧପରାଯଣାଃ
ଅନ୍ଧକାରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେମାନେ ଚତୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ଲିନ ହେଲେ।
ପର୍ଵାଵରୋହଣଂ ଚକ୍ରେ କ୍ରୋଧେନ ପ୍ରସ୍ଖଲଦ୍ଗତିଃ
କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କର ଚାଳ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ସେ ଶିଖରକୁ ଆରୋହଣ କଲେ।
ଅନ୍ଯାଶ୍ଚ ଚରିତା ନିତ୍ଯାଃ କୃତ ପର୍ଵାଵରୋହଣାଃ
ଅନ୍ୟ ନିତ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିଖର ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ସଜ୍ଜେ ଯୁଦ୍ଧେ ସ୍ଵତେଜୋଭିଃ ସମଦୀପଯତାଂ ରଣେ
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ, ସେମାନେ ନିଜ ତେଜରେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଦେଲେ।
ପ୍ରକାଶଵପୁଷସ୍ତତ୍ର ମରାନ୍ତଂ କ୍ରୋଧମାଯଯୁଃ
ସେଠାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହ ଥିବା ସେମାନେ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧର ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସସିଂହନାଦାସ୍ତାନ୍ଦୈତ୍ଯାନମୃଦ୍ନନ୍ନେଵ ହେଲଯା
ସିଂହ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରି, ସେମାନେ ଦାନବମାନେକୁ ସହଜରେ ଚୁର୍ମାର କରିଦେଲେ।
ମନ୍ଦରକ୍ଷୋଭିତାଂଭୋଦିଵେଲ୍ଲତ୍କଲ୍ଲୋଲମଣ୍ଡଲଃ
ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ହେବାରୁ ଜଳରେ ତରଙ୍ଗମାଳା ଚକ୍ରାକାରେ ଉଠିଲା।
ଆକୃଷ୍ଯ ପ୍ରାମକୋଦଣ୍ଡାସ୍ତେନିରେ ଯୁଦ୍ଧମୁଦ୍ଧତମ୍
ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁଷ ଟାଣି, ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନିତ୍ଯାନାଂ ନିଶିତୈର୍ବାଣୈରକ୍ଷୌହିଣ୍ଯଶ୍ଚ ସଂହୃତାଃ
ନିତ୍ୟାମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ।
ଦୀର୍ଘଜିହ୍ଵଂ ଚମୂନାଥଂ ଭଗମାଲା ଵ୍ଯଦାରତ୍
ଭଗମାଳା ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ଜିହ୍ବା ଦ୍ୱାରା ସେନାପତିଙ୍କୁ ଚିରିଦେଲେ।
କକ୍ଲସଂ ଵହ୍ନିଵାସା ଚ ନିଜଘାନ ଶରୈଃ ଶତୈଃ
ଵହ୍ନିବାସା ଶତଶଃ ବାଣ ମାରି କକ୍ଲସଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କଲେ।
ପୁକ୍ଲସଂ ଶିଵଦୂତୀ ଚ ପ୍ରାହିଣୋଦ୍ଯମସାଦନମ୍
ଶିବଦୂତୀ ପୁକ୍ଲସଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରହାର କରିବାକୁ ପଠାଇଲେ।
କୁଲସୁନ୍ଦରିକା ନିତ୍ଯା ଚଣ୍ଡବାହୁଂ ଚ କୁକ୍କୁରମ୍
କୁଳସୁନ୍ଦରୀ ଏବଂ ନିତ୍ୟା, ଚଣ୍ଡବାହୁ ଓ କୁକୁରଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
ଜ୍ଵାଲାମାଲିନିକା ନିତ୍ଯା ଜଘାନୋଗ୍ରଂ ତ୍ରିକର୍ଣକମ୍
ଜ୍ୱାଳାମାଳିନୀ ନିତ୍ୟା ଭୟଙ୍କର ତ୍ରିକର୍ଣ୍ଣକଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ସେନାନାଥେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ନିହତେଷୁ ଦୁରାତ୍ମସୁ
ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ସେନାପତି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବାବେଳେ,
ଅଥ ଯାମାଵଶେଷାଯାଂ ଯାମିନ୍ଯାଂ ଘଟିକାଦ୍ଵଯମ୍
ତାପରେ ରାତିର ଶେଷ ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ବାକି ଥିଲାବେଳେ,
ଅଶକ୍ଯତ୍ଵଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଚକ୍ରାମ ପ୍ରପଲାଯିତୁମ୍
ନିଜେମାନେ ଅସମର୍ଥ ଦେଖି, ପଳାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ହତାଵଶିଷ୍ଟୈର୍ଯୋଧୈଶ୍ଚ ସାର୍ଧମେଵ ପଲାଯିତଃ
ଅବଶିଷ୍ଟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ସେ ଏକାଠି ପଳାଇଗଲେ।
ଦଣ୍ଡନାଥାଶରେଣୈଵ କାଲଦଣ୍ଡସମତ୍ଵିଷା
ଦଣ୍ଡନାଥଙ୍କର ବାଣ, କାଳଦଣ୍ଡ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦ୍ୱାରା
ସା ଵିଭାତା ଚ ରଜନୀ ପ୍ରସନ୍ନାଶ୍ଚାଭଵନ୍ଦିଶଃ
ସେ ରାତି ଶେଷ ହେଲା ଏବଂ ଦିଗଗୁଡ଼ିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା।