ପୂର୍ଵାନୁକ୍ରମ ତସ୍ତତ୍ର ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ସୁମହଦ୍ଭଯମ୍
ପୂର୍ବର ପରି, ସେଠାରେ ବଡ଼ ଭୟ ଆସିଗଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଭଣ୍ଡଶ୍ଚଣ୍ଡଦୁର୍ମତ୍ରିପଣ୍ଡିତଃ
ଏହି ସମୟରେ, ଭଣ୍ଡ ନାମକ ଦୁଷ୍ଟ, ରୁଷ୍ଟ ଓ ଚତୁର ଅଟୁଟ ଥିଲେ।
ଲଲିତାସୈନ୍ଯନାଶାଯ ଯୁଦ୍ଧାଯ ପ୍ରଜିଘାଯ ସଃ
ଲଳିତାଙ୍କ ସେନାକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ, ସେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ନାଗଚ୍ଛତି ତଥା ଚକ୍ରେ କୁଟିଲାକ୍ଷୋ ମହାରଣମ୍
କିନ୍ତୁ କୁଟିଳାକ୍ଷ ଆସିଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅତ୍ଯନ୍ତତୁମୁଲଂ ଚାସୀଚ୍ଛକ୍ତୀନାଂ ସୈନିକେ ମହତ୍
ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି ହେଲା।
ଇତସ୍ତତଃ ଶିଥିଲତାଂ କଣ୍ଟକେ ନିନ୍ଯୁରୁଦ୍ଧତାଃ
ଏଠା ଓ ସେଠା, ଅବିବେକୀମାନେ କାଂଟାକୁ ଢିଲା କରିଦେଲେ।
ଚମୂଭିଶ୍ଚ ପ୍ରଣହିତା ନ୍ଯପତଞ୍ଛତ୍ରୁକୋଟଯଃ
ସେନାମାନେ ଯେଉଁଠି ଛତାର ଅନେକ ଦଳ ଖୋଲିଥିଲେ, ସେଠି ଗଣନାହୀନ ଛତାମାନେ ଭୂମିକୁ ଖସିପଡ଼ିଲେ।
ବକାଵଲୀନିବିଡତଃ ଶୈଲରାଜ ଇଵାବଭୌ
ଧୂସର ପଂକ୍ତିରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଭରିଯାଇଥିବା ବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ପାହାଡ଼ର ରାଜା ପରି ଦେଖାଉଥିଲେ।
ମୁକ୍ତ ଏକଃ ଶରୋଦେଵ୍ଯାସ୍ତାଲଵୃନ୍ତମଚୂର୍ଣଯତ୍
ଶରୋଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ଗୋଟିଏ ତୀର ଏକ ତାଳପତ୍ର ପଙ୍ଖାକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲା।
କାମେଶ୍ଵରୀମୁଖା ନିତ୍ଯା ମହାନ୍ତଂ କ୍ରୋଧମାଯଯୁଃ
କାମେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିବା ନିତ୍ୟାମାନେ ବଡ଼ କ୍ରୋଧରେ ଆବୃତ ହେଲେ।
ଅଵଲୋକ୍ଯ ଭୃଶୋଦ୍ଵିଗ୍ନା ନିତ୍ଯା ଦଧୁରତିଶ୍ରମମ୍
ଏହା ଦେଖି ନିତ୍ୟାମାନେ ବହୁତ ଚିନ୍ତିତ ଓ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ଳାନ୍ତ ହେଲେ।
କ୍ରୋଧମୁଦ୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସମ୍ନାଜ୍ଞ୍ଯା ଯୁଦ୍ଧାଯ ଦଧୁରୁଦ୍ଯମମ୍
ସେମାନେ କ୍ରୋଧକୁ ଦେଖି ଆଜ୍ଞା ମାନି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଊଚୁର୍ଵାଚମକାଣ୍ଡୋତ୍ଥାଂ ଯୁଦ୍ଧକୌତୁକଗଦ୍ଗଦାମ୍
ଯୁଦ୍ଧର ଉତ୍ସାହରେ କମ୍ପିତ କଣ୍ଠରେ ସେମାନେ କଥା କହିଲେ।
ଦଣ୍ଡିନୀମନ୍ତ୍ରନାଥାଦିମହାଶକ୍ତ୍ଯାଭପାଲିତାମ୍
ଦଣ୍ଡିନୀ, ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାଶକ୍ତିମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ପାର୍ଷ୍ଣିଗ୍ରାହେଣ ଯୁଦ୍ଧେନ ବାଧନ୍ତେ ରଥପୁଙ୍ଗଵମ୍
ପାଶ୍ୱ ଆକ୍ରମଣରେ ସେମାନେ ମୁଖ୍ୟ ରଥକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସୁବିଧା ଦେଉଥିଲେ।
ଶମଯାମୋ ଵଯଂ ଦର୍ପଂ କ୍ଷଣମାତ୍ରଂ ଵିଲୋକଯ
ଆମେ ଏହି ଅହଂକାରକୁ ଶାନ୍ତ କରିଦେବୁ—ତୁମେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଦେଖ।
ତାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରଦୀପିତେ ଯୁଦ୍ଧେ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶକ୍ତାଃ ସୁରଦ୍ଵିଷଃ
ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ ଭୟଙ୍କର ହେବାରୁ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରିଲେ।
ଆଜ୍ଞାଂ ଦେହି ମହାରାଜ୍ଞି ମର୍ଦନାର୍ଥଂ ଦୁରାତ୍ମନାମ୍
ହେ ମହାରାଜ୍ଞୀ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନାଶ ପାଇଁ ଆମକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ।
ତଯା ସଂପ୍ରେଷିତା ତାଭିଃ କୁଣ୍ଡଲୀକୃତ କାର୍ମୁକା
ସେ ରାଣୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେମାନେ ଧନୁଷ୍ୟକୁ ଚକ୍ରାକାରେ ଟାଣି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ।
ବାଲାରୁଣମିଵ କ୍ରୋଧାରୁଣଂ ଵକ୍ତ୍ରଂ ଵିତନ୍ଵତୀ
କ୍ରୋଧରେ ରଙ୍ଗିଥିବା ତାଙ୍କର ମୁହଁ ପ୍ରଭାତର ହାଲୁକା ଲାଲ ଆଲୋକ ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ଅନ୍ଧକାରମନୁପ୍ରାପ୍ଯ କୂଟଯୁଦ୍ଧପରାଯଣାଃ
ଅନ୍ଧକାରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେମାନେ ଚତୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ଲିନ ହେଲେ।
ପର୍ଵାଵରୋହଣଂ ଚକ୍ରେ କ୍ରୋଧେନ ପ୍ରସ୍ଖଲଦ୍ଗତିଃ
କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କର ଚାଳ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ସେ ଶିଖରକୁ ଆରୋହଣ କଲେ।
ଅନ୍ଯାଶ୍ଚ ଚରିତା ନିତ୍ଯାଃ କୃତ ପର୍ଵାଵରୋହଣାଃ
ଅନ୍ୟ ନିତ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିଖର ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ସଜ୍ଜେ ଯୁଦ୍ଧେ ସ୍ଵତେଜୋଭିଃ ସମଦୀପଯତାଂ ରଣେ
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ, ସେମାନେ ନିଜ ତେଜରେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଦେଲେ।
ପ୍ରକାଶଵପୁଷସ୍ତତ୍ର ମରାନ୍ତଂ କ୍ରୋଧମାଯଯୁଃ
ସେଠାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହ ଥିବା ସେମାନେ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧର ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସସିଂହନାଦାସ୍ତାନ୍ଦୈତ୍ଯାନମୃଦ୍ନନ୍ନେଵ ହେଲଯା
ସିଂହ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରି, ସେମାନେ ଦାନବମାନେକୁ ସହଜରେ ଚୁର୍ମାର କରିଦେଲେ।
ମନ୍ଦରକ୍ଷୋଭିତାଂଭୋଦିଵେଲ୍ଲତ୍କଲ୍ଲୋଲମଣ୍ଡଲଃ
ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ହେବାରୁ ଜଳରେ ତରଙ୍ଗମାଳା ଚକ୍ରାକାରେ ଉଠିଲା।
ଆକୃଷ୍ଯ ପ୍ରାମକୋଦଣ୍ଡାସ୍ତେନିରେ ଯୁଦ୍ଧମୁଦ୍ଧତମ୍
ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁଷ ଟାଣି, ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନିତ୍ଯାନାଂ ନିଶିତୈର୍ବାଣୈରକ୍ଷୌହିଣ୍ଯଶ୍ଚ ସଂହୃତାଃ
ନିତ୍ୟାମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ।
ଦୀର୍ଘଜିହ୍ଵଂ ଚମୂନାଥଂ ଭଗମାଲା ଵ୍ଯଦାରତ୍
ଭଗମାଳା ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ଜିହ୍ବା ଦ୍ୱାରା ସେନାପତିଙ୍କୁ ଚିରିଦେଲେ।