ସହସ୍ରାଦିତ୍ଯସଂକାଶାଂ ପଶ୍ଚିମାଭିମୁଖୀଂ ସ୍ଥିତାମ୍
ସେ ନାରୀ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଦଢ଼ି ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଦେହ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଗୁଥିଲା।
ନର୍ମାଲାପଵିନୋଦେନ ସେଵ୍ଯମାନାଂ ରଥୋତ୍ତମେ
ସେ ମୃଦୁ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଓ ମଜାର ଆଲୋଚନାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଉପରେ ବସିଥିଲେ।
ପୁରୋଗତଂ ମହତ୍ସୈନ୍ଯଂ ଵୀକ୍ଷମାଣ ସକୌତୁକମ୍
ସେ ଆଗରେ ଚାଲୁଥିବା ବଡ଼ ସେନାକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଦେଖୁଥିଲେ।
ପୃଷ୍ଠଵଂଶେ ରଥେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଘଟ୍ଟଯାମାସ ସୈନିକୈଃ
ସେନାମାନେ ରଥପତିଙ୍କ ପଛ ଦଳକୁ ଚାପ ଦେଲେ।
ମହାକଲକଲଂ ଚକ୍ରୁରଣିମାଦ୍ଯାଃ ପରଃଶତମ୍
ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଓ ହଲାହଲ କରିଲେ।
କଠୋରଵଜ୍ରନିର୍ଧାତନିଷ୍ଠୁରୈଃ ଶକ୍ତିମଣ୍ଡଲୈଃ
ବଜ୍ର ପରି କଠୋର ଶସ୍ତ୍ରମାନେ ଘେରା ଦେଇ ଥିଲେ।
ଆକସ୍ମିକରଣୋତ୍ସାହଵିପର୍ଯାଵିଷ୍ଟଵିଗ୍ରହମ୍
ଅଚାନକ ଯୁଦ୍ଧ ଉତ୍ସାହ ଓ ଭ୍ରମରେ ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ଆବୃତ ହୋଇଗଲା।
ଵିପାଟୈଃ ପାଟଯାମାସୁରଦୃଶ୍ଯୈରନ୍ଧକାରିଣଃ
ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅନ୍ଧକାର କରୁଥିବା ଆଘାତରେ, ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରମାନେକୁ ପିଟିଲେ।
ଅଦୃଶ୍ଯମାନଶସ୍ତ୍ରାଣାମଦୃଶ୍ଯନିଜଵର୍ମଣାମ୍
ସେମାନଙ୍କ ଶସ୍ତ୍ର ଓ ତାଙ୍କର କବଚ ଦୁହିଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା।
ଇତସ୍ତତୋ ବହୁ କ୍ଲିଷ୍ଟଂ ଛନ୍ନଵର୍ମିତମର୍ମଵତ୍
ଏଠା ଓ ସେଠା, ଅନେକେ ଦୁଃଖ ପାଇଲେ, କାରଣ ତାଙ୍କର ମୂଳ ସ୍ଥାନ କବଚ ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଥିଲା।
ପୂର୍ଵାନୁକ୍ରମ ତସ୍ତତ୍ର ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ସୁମହଦ୍ଭଯମ୍
ପୂର୍ବର ପରି, ସେଠାରେ ବଡ଼ ଭୟ ଆସିଗଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଭଣ୍ଡଶ୍ଚଣ୍ଡଦୁର୍ମତ୍ରିପଣ୍ଡିତଃ
ଏହି ସମୟରେ, ଭଣ୍ଡ ନାମକ ଦୁଷ୍ଟ, ରୁଷ୍ଟ ଓ ଚତୁର ଅଟୁଟ ଥିଲେ।
ଲଲିତାସୈନ୍ଯନାଶାଯ ଯୁଦ୍ଧାଯ ପ୍ରଜିଘାଯ ସଃ
ଲଳିତାଙ୍କ ସେନାକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ, ସେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ନାଗଚ୍ଛତି ତଥା ଚକ୍ରେ କୁଟିଲାକ୍ଷୋ ମହାରଣମ୍
କିନ୍ତୁ କୁଟିଳାକ୍ଷ ଆସିଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅତ୍ଯନ୍ତତୁମୁଲଂ ଚାସୀଚ୍ଛକ୍ତୀନାଂ ସୈନିକେ ମହତ୍
ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି ହେଲା।
ଇତସ୍ତତଃ ଶିଥିଲତାଂ କଣ୍ଟକେ ନିନ୍ଯୁରୁଦ୍ଧତାଃ
ଏଠା ଓ ସେଠା, ଅବିବେକୀମାନେ କାଂଟାକୁ ଢିଲା କରିଦେଲେ।
ଚମୂଭିଶ୍ଚ ପ୍ରଣହିତା ନ୍ଯପତଞ୍ଛତ୍ରୁକୋଟଯଃ
ସେନାମାନେ ଯେଉଁଠି ଛତାର ଅନେକ ଦଳ ଖୋଲିଥିଲେ, ସେଠି ଗଣନାହୀନ ଛତାମାନେ ଭୂମିକୁ ଖସିପଡ଼ିଲେ।
ବକାଵଲୀନିବିଡତଃ ଶୈଲରାଜ ଇଵାବଭୌ
ଧୂସର ପଂକ୍ତିରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଭରିଯାଇଥିବା ବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ପାହାଡ଼ର ରାଜା ପରି ଦେଖାଉଥିଲେ।
ମୁକ୍ତ ଏକଃ ଶରୋଦେଵ୍ଯାସ୍ତାଲଵୃନ୍ତମଚୂର୍ଣଯତ୍
ଶରୋଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ଗୋଟିଏ ତୀର ଏକ ତାଳପତ୍ର ପଙ୍ଖାକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲା।
କାମେଶ୍ଵରୀମୁଖା ନିତ୍ଯା ମହାନ୍ତଂ କ୍ରୋଧମାଯଯୁଃ
କାମେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିବା ନିତ୍ୟାମାନେ ବଡ଼ କ୍ରୋଧରେ ଆବୃତ ହେଲେ।
ଅଵଲୋକ୍ଯ ଭୃଶୋଦ୍ଵିଗ୍ନା ନିତ୍ଯା ଦଧୁରତିଶ୍ରମମ୍
ଏହା ଦେଖି ନିତ୍ୟାମାନେ ବହୁତ ଚିନ୍ତିତ ଓ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ଳାନ୍ତ ହେଲେ।
କ୍ରୋଧମୁଦ୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସମ୍ନାଜ୍ଞ୍ଯା ଯୁଦ୍ଧାଯ ଦଧୁରୁଦ୍ଯମମ୍
ସେମାନେ କ୍ରୋଧକୁ ଦେଖି ଆଜ୍ଞା ମାନି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଊଚୁର୍ଵାଚମକାଣ୍ଡୋତ୍ଥାଂ ଯୁଦ୍ଧକୌତୁକଗଦ୍ଗଦାମ୍
ଯୁଦ୍ଧର ଉତ୍ସାହରେ କମ୍ପିତ କଣ୍ଠରେ ସେମାନେ କଥା କହିଲେ।
ଦଣ୍ଡିନୀମନ୍ତ୍ରନାଥାଦିମହାଶକ୍ତ୍ଯାଭପାଲିତାମ୍
ଦଣ୍ଡିନୀ, ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାଶକ୍ତିମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ପାର୍ଷ୍ଣିଗ୍ରାହେଣ ଯୁଦ୍ଧେନ ବାଧନ୍ତେ ରଥପୁଙ୍ଗଵମ୍
ପାଶ୍ୱ ଆକ୍ରମଣରେ ସେମାନେ ମୁଖ୍ୟ ରଥକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସୁବିଧା ଦେଉଥିଲେ।
ଶମଯାମୋ ଵଯଂ ଦର୍ପଂ କ୍ଷଣମାତ୍ରଂ ଵିଲୋକଯ
ଆମେ ଏହି ଅହଂକାରକୁ ଶାନ୍ତ କରିଦେବୁ—ତୁମେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଦେଖ।
ତାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରଦୀପିତେ ଯୁଦ୍ଧେ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶକ୍ତାଃ ସୁରଦ୍ଵିଷଃ
ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ ଭୟଙ୍କର ହେବାରୁ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରିଲେ।
ଆଜ୍ଞାଂ ଦେହି ମହାରାଜ୍ଞି ମର୍ଦନାର୍ଥଂ ଦୁରାତ୍ମନାମ୍
ହେ ମହାରାଜ୍ଞୀ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନାଶ ପାଇଁ ଆମକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ।
ତଯା ସଂପ୍ରେଷିତା ତାଭିଃ କୁଣ୍ଡଲୀକୃତ କାର୍ମୁକା
ସେ ରାଣୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେମାନେ ଧନୁଷ୍ୟକୁ ଚକ୍ରାକାରେ ଟାଣି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ।
ବାଲାରୁଣମିଵ କ୍ରୋଧାରୁଣଂ ଵକ୍ତ୍ରଂ ଵିତନ୍ଵତୀ
କ୍ରୋଧରେ ରଙ୍ଗିଥିବା ତାଙ୍କର ମୁହଁ ପ୍ରଭାତର ହାଲୁକା ଲାଲ ଆଲୋକ ପରି ଚମକୁଥିଲା।