ଅସ୍ମାଦୃଶାମଜଯ୍ଯେଷୁ ଯଦେଷୁ ଵ୍ଯସନଂ କୃତମ୍
ଆମ ପରି ଅଜୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖ ଆସିଛି ।
ନିହତାଂଲ୍ଲଲିତା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସନ୍ତୋଷଂ ପରମାପ୍ସ୍ଯତି
ଶତ୍ରୁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ଲଳିତା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ପାଇବେ ।
ମନ୍ତ୍ରିଣ୍ଯପି ମହାଭାଗାଯାସ୍ଯତ୍ଯେଵ ପରାଂ ମୁଦମ୍
ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମନ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିବେ ।
ଏଷାଂ ସୈନ୍ଯଂ ତୁ ନିଖିଲଂ ନାଶଯାମ ଉଦାଯୁଧାଃ
ଆମ ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଏମାନଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବା ।
ତମୋଲିପ୍ତେନ ଯାନେନ ବଲାହକବଲଂ ଯଯୌ
ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକା ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେ ବଳାହକ ଦଳ ଦିଗରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ ।
ପୁନରେଵ ଚ ସାଵିତ୍ରଂ ଵରଂ ସସ୍ମରୁରଞ୍ଜସା
ପୁଣି ଏକଥର, ଭକ୍ତି ସହିତ ସେମାନେ ସାବିତ୍ରୀ ଦାନକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ ।
ତିରସ୍କୃତଂ ତୁ ନେତ୍ରସ୍ଥଂ ତିରସ୍କରଣିତେଜସା
ନଜରରୁ ଲୁଚିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନୟନରେ ଥିଲେ; ତିରସ୍କରଣୀ ଅସ୍ତ୍ରର ତେଜରେ ।
ଆକୃଷ୍ଯ କେଶେଷ୍ଵସିନା ଚକର୍ତାନ୍ତର୍ଧିଦେଵତା
କେଶ ଧରି, ତାଙ୍କୁ ତଳୱାରରେ ଆଘାତ କଲେ; ଲୁଚିଥିବା ଦେବୀ ।
ସୂଚୀମୁଖସ୍ଯାଭିମୁଖଂ ତିରସ୍କରଣିକା ଵ୍ରଜତ୍
ତିରସ୍କରଣୀକା ଅସ୍ତ୍ର ସୂଚୀମୁଖାଙ୍କ ଦିଗରେ ସିଧା ଗଲା ।
ଅନ୍ଯେଷାମପି ପଞ୍ଚାନାଂ ପଞ୍ଚତ୍ଵମକରୋଚ୍ଛନୈଃ
ଅନ୍ୟ ପାଞ୍ଚଜଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତିରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଇଲେ ।
ହାରଦାମ ଗଲେ କୃତ୍ଵା ନନାଦାନ୍ତର୍ଧିଦେଵତା
ଗଳାରେ ମଣିମାଳା ପିନ୍ଧି, ଲୁଚିଥିବା ଦେବୀ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଦହାଡ଼ିଲେ ।
ହତ୍ଵା ତଦ୍ରକ୍ତସଲିଲୈର୍ବହ୍ଵୀଃ ପ୍ରାଵାହଯନ୍ନଦୀଃ
ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ, ତାଙ୍କର ରକ୍ତରେ ଅନେକ ନଦୀ ବହିଗଲା ।
ବଲାହକାଦିସେନାନ୍ଯାଂ ଦୃଷ୍ଟିରୋଧନଵୈଭଵାତ୍
ବଳାହକ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ସେନାରେ, ଦୃଷ୍ଟି ଅଟକିବାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ।
ଶରଣଂ ଜଗ୍ମୁରତ୍ଯାର୍ତ୍ତାଃ କ୍ରନ୍ଦନ୍ତଂ ଶୂନ୍ଯକେଶ୍ଵରମ୍
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଚିତ୍କାର କରି ଶୂନ୍ୟକେଶ୍ବରଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ ।
ପ୍ରସାଦମପରଂ ଚକ୍ଷୁସ୍ତସ୍ଯା ଆଦାଯପିପ୍ରିଯୁଃ
ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ, ସେ ମୃଦୁ ଦୃଷ୍ଟି, ତାକୁ ନେଇ ନେଲେ ।
ତିରସ୍କରଣିକାଂ ଦେଵୀମଶ୍ଲାଘନ୍ତ ପଦେପଦେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦେପଦେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରି, ଅବହେଳା କରିଥିଲେ ।
ନ୍ଯଶ୍ଵସତ୍କୃଷ୍ଣସର୍ପେନ୍ଦ୍ର ଇଵ ଭଣ୍ଡୋ ମହାସୁରଃ
ମହାସୁର ଭଣ୍ଡ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ନେଲେ, କଳା ନାଗରାଜ ଭଳି ।
ଭଣ୍ଡଃ ପ୍ରଚଣ୍ଡଶୈଣ୍ଡୀର୍ଯଃ କାଙ୍କ୍ଷମାଣୋ ରଣେ ଜଯମ୍
ଭଣ୍ଡ, ଦୁର୍ଦମ୍ୟ ସିଂହ ଭଳି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ପାଇବାକୁ ଆଶା କରୁଥିଲେ ।
ଭଣ୍ଡାସୁରଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରସ୍ଥାନମୁପାଗମତ୍
ଭଣ୍ଡାସୁରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସ୍ଥଳକୁ ଗଲେ ।
ଲଲିତାଵିଜଯେ ମନ୍ତ୍ରଂ ଚକାର କ୍ଵଥିତାଶ୍ଯଃ
ମୁହଁ ଶୁଖି ଯାଇଥିବା ସ୍ଥିତିରେ, ଲଳିତାଙ୍କ ଜୟ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ପଢିଲେ ।
ଉପେକ୍ଷାମଧୁନା କର୍ତୁଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତୋ ବଲଵାନ୍ଵିଧିଃ
ଏବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଗ୍ୟ ଅବହେଳା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଛି ।
ତାଦୃଶାନାମିହାସ୍ମାକମାଗତୋ ଽଯଂ ଵିପର୍ଯଯଃ
ଏପରି ଦୁର୍ଦଶା ଆମ ପାଖରେ ଆସିଛି ।
ଦୀର୍ଘାଯୁଷମନାଯୁଷ୍କଂ ଦୁର୍ଧାତା ଭଵିତଵ୍ଯତା
ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ କିମ୍ବା ଅଳ୍ପ ଜୀବନ, ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ।
ଅକାଣ୍ଡ ଏଵ ଵିଧିନା କୃତୋ ଽଯଂ ନିଷ୍ଠୁରୋ ଵିଧିଃ
ଏହି କଠୋର ଭାଗ୍ୟ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଭାବରେ ଦେଶ୍ତିନି ଦ୍ୱାରା ହୋଇଛି ।
ଅଧିସଂଗ୍ରାମଭୂଚକ୍ରେ ସେନାନ୍ଯୋ ଵିନିପାତିତାଃ
ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ନାୟକମାନେ ପତିତ ହୋଇଛନ୍ତି ।
ଯଦି ସଂପ୍ରହରତ୍ଯସ୍ମାନ୍ଧିଗ୍ବଲଂ ନୋ ଭୁଜାର୍ଜିତମ୍
ସେ ଯଦି ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ତେବେ ଆମର ଶକ୍ତିରେ ଲଜ୍ଜା ।
ଵନିତା କିମୁ ମତ୍ସୈନ୍ଯଂ ମର୍ଦ ଯିଷ୍ଯତି ଦୁର୍ମଦା
ଏକ ଜନା ମହିଳା କେମିତି ମୋ ସେନାକୁ ଦମନ କରିପାରିବ, ସେ ଯେତେ ଅହଂକାରୀ ହେଉ ।
ମଯା ଚାରମୁଖାଜ୍ଜ୍ଞାତା ତସ୍ଯା ଵୃତ୍ତିର୍ମହାବଲା
ମୋର ଚରମାନେ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଚରିତ୍ର ଜାଣିଛି ।
ଅଗ୍ରତଶ୍ଚଲିତଂ ସୈନ୍ଯଂ ହଯହସ୍ତିରଥାଦିକମ୍
ଅଗ୍ରଭାଗର ସେନା, ଘୋଡା, ହାତୀ ଓ ରଥ ସହିତ, ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛି ।
ପାର୍ଷ୍ଣିଗ୍ରହମିମଂ କର୍ତୁଂ ଵିଷଙ୍ଗଶ୍ଚତୁରୋ ଭଵେତ୍
ପଛ ଦଖଳ କରିବାକୁ, ଚତୁର ହୋଇ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ଦରକାର ।