ପ୍ରୋଷିତା ଲଲିତାସୈନ୍ଯଂ ଜେତୁକାମେନ ଦୁର୍ଧିଯା
ଦୁଷ୍ଟ ମନେ ଲଳିତାଙ୍କ ସେନାକୁ ଜିତିବା ଇଚ୍ଛାରେ ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଇ ଦିଅନ୍ତି ।
ଶକ୍ତିସେନାମଭିମୁଖଂ ସକ୍ରୋଧମଭିଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ
ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଶକ୍ତିର ସେନା ପାଖକୁ ଦୃତ ଗତିରେ ଆଗେଇ ଯାଇଥିଲେ ।
ଦେଵ୍ଯାସ୍ତୁ ସୈନିକଂ ଯତ୍ର ତତ୍ର ତେ ଜଗମୁରୁଦ୍ଧତାଃ
ଦେବୀଙ୍କ ସେନା ଯେଉଁଠି ଥିଲେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କମାନେ ଅସାବଧାନ ଭାବରେ ଯାଇଥିଲେ ।
ଅଭ୍ଯମିତ୍ରୀଣମଭଵଦ୍ବଦ୍ଧଭ୍ରୁକୁଟିନିଷ୍ଠୁରମ୍
ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ମୁହଁ କ୍ରୋଧରେ ଭରି ଭୃକୁଟି ଚିହ୍ନି ଦୃଢ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ।
ମୁଦ୍ଗରିଣ୍ଯଃ ପଟ୍ଟିଶିନ୍ଯଃ କୋଦଣ୍ଡିନ୍ଯସ୍ତଥାପରାଃ
କିଏ ଗଦା ଧରିଥିଲେ, କିଏ ବର୍ଚ୍ଛ ଧରିଥିଲେ, ଆଉ କିଏ ଧନୁ ଧରିଥିଲେ ।
ପିବନ୍ତ୍ଯ ଇଵ ଦୈତ୍ଯାବ୍ଧିଂ ସାନ୍ନିପେତୁଃ ସହସ୍ରଶଃ
ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କର ସମୁଦ୍ରକୁ ପିଇବା ପରି, ସେମାନେ ହଜାରେ ହଜାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ ।
ମାଯାପରିଗ୍ରହୈର୍ଦୂରଂ ମୋହଯନ୍ତ୍ଯୋ ଜଡାଶଯାନ୍
ମାୟାର ଉପାୟରେ ଦୂରରୁ ମୂଢ ମନେ ଅନ୍ଧାଳା କରି ଦେଲେ ।
ଇତି ଶକ୍ତୀର୍ଭର୍ତ୍ସଯନ୍ତୋ ଦାନଵାଶ୍ଚକ୍ରୁରାହଵମ୍
ଏପରି ଭାବରେ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ତାଡ଼ି ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ତଦ୍ଗଲୋଦ୍ଗଲିତୋ ରକ୍ତପୂର ଊର୍ଧ୍ଵମୁଖୋ ଽଭଵତ୍
ସେଠାରୁ ରକ୍ତର ବଡ ଧାର ଉପରକୁ ଝାଡ଼ି ଆସିଲା ।
ତୈରେଵ ପ୍ରେତନାଥସ୍ଯ ଚ୍ଛତ୍ରଚ୍ଛଵିରୁଦଞ୍ଚିତା
ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ନାଥଙ୍କ ଛତାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଦେଲେ ।
ଲୂନତଚ୍ଛକ୍ତିନୈକେନ ବାଣେନ ଵ୍ଯଲୁନୀତ ଚ
ଏକ ଛିନ୍ନ ଶକ୍ତି ଓ ଏକ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଛତାକୁ କାଟି ଦିଅଗଲା ।
ଉରଃସ୍ଥଲେ ସ୍ଵକରିଣା ଵପ୍ରାଘାତମଶିକ୍ଷଯତ୍
ତାଙ୍କର ଏହି ହାତୀର ଛାତିରେ ନିଜ rampart ଦ୍ୱାରା ଘାତ କରିଲେ ।
ଖଡ୍ଗେନ ସହସା ହତ୍ଵା ଗଜସ୍ଯ ସ୍ଵପ୍ରିଯଂ ଵ୍ଯଧାତ୍
ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ହାତୀର ପ୍ରିୟକୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ଧନୁର୍ଦଣ୍ଡଂ ଦ୍ଵିଧା କୃତ୍ଵା ସ୍ଵଭ୍ରୁଵୋଃ ପ୍ରତିମାଂ ତନେତ୍
ତାଙ୍କର ଧନୁର କଠିକୁ ଦୁଇ ଭାଗ କରି, ନିଜ ଭୃକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏକ ଚିତ୍ର ତିଆରି କଲେ।
କୃପାଣପଦ୍ମା ରୋମାଲ୍ଯାଂ ସ୍ଵକୀଯାଯାଂ ମୁଦଂ ଵ୍ଯଧାତ୍
ନିଜ ତଳୱାର ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଖୁସି ହେଲେ।
ରଥ୍ଯକ୍ରନିତଂବସ୍ଯ ସ୍ଵସ୍ଯ ତେନାତନୋନ୍ମୁଦମ୍
ରାସ୍ତାରେ ତାଙ୍କର ବର୍ଜନ ରଣ୍ତାର ଶବ୍ଦରେ ସେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଖଡ୍ଗେନ ଛିନ୍ଦତୀ ସ୍ଵସ୍ଯ ପ୍ରିଯମୁଵ୍ଯାସ୍ତତାନ ହ
ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା କାଟି, ନିଜ ପ୍ରିୟକୁ ସେ ଖୁସି ଦେଲେ।
ପ୍ରଵିଵେଶ ଚ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ସେନା ଶକ୍ତିବଲାନ୍ତରମ୍
ସେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଶକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସଂକୁଲାକାରତାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଯୁଦ୍ଧକାଲେ ଽଭଵତ୍ତଦା
ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତିରତା ଦେଖାଗଲା।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ କରିଣୋ ମତ୍ତା ମହାକ୍ରୋଡା ଇଵାଭଵନ୍
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ହାତୀମାନେ ମଦୋନ୍ମତ ହୋଇ ବଡ଼ କୁଅଁ ଭଳି ହେଲେ।
ଭୀଷଣାନାଂ ଭୀଷଣେ ଚ ଶସ୍ତ୍ରଵ୍ଯାପାରଦୁର୍ଗମେ
ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଦୁର୍ଗମ ସ୍ଥାନରେ, ଅସ୍ତ୍ରର ଚାଳନା ଦ୍ୱାରା ଯାଇବା ଅତି କଷ୍ଟକର ଥିଲା।
କାଲଦଣ୍ଡୋପମଂ ଜଙ୍ଘାକାଣ୍ଡେ ଚଣ୍ଡପରାକ୍ରମମ୍
ତାଙ୍କର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପ୍ରାକ୍ରମ ଜଙ୍ଘା ଅଞ୍ଚଳରେ କାଳର ଦଣ୍ଡ ଭଳି ଦେଖାଯାଇଥିଲା।
ଧୂମଵଦ୍ଧୂସରାକାରଂ ପକ୍ଷକ୍ଷେପଭଯଙ୍କରମ୍
ସେ ଧୂଆଁ ଭଳି ଧୂସର ଦେଖାଯାଇଥିଲେ, ପାଖା ଫଟାରେ ଭୟ ଦେଉଥିଲେ।
ଅଙ୍ଗାରକୁଣ୍ଡଵଚ୍ଚଞ୍ଚୁଂ ଵିଦାର୍ଯାଭକ୍ଷଯଚ୍ଚମୂମ୍
ଅଗ୍ନିର କୁଣ୍ଡ ଭଳି ଚଞ୍ଚୁ ଦ୍ୱାରା ସେ ସେନାକୁ ଫାଟି ଖାଇ ଦେଲେ।
ବଲାହକମୁଵାହୋଚ୍ଚୈରାକୃଷ୍ଟଧନୁଷଂ ରଣେ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନୁଷ ଟାଣି, ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ଏକ ମେଘକୁ ଉଠାଇ ନେଲେ।
ସପକ୍ଷକୂଟଶୈଲସ୍ଥୋ ବଲାହକ ଇଵାଭଵତ୍
ପାଖା ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ବସି, ସେ ଏକ ମେଘ ଭଳି ହେଲେ।
କାକଵାହନମାରୁହ୍ଯ କଠିନଂ ସମରଂ ଵ୍ଯଧାତ୍
କାକର ଯାନରେ ଚଢ଼ି, ସେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
କାଲଦଣ୍ଡପ୍ରମାଣେନ ଜଙ୍ଘାକାଣ୍ଡେନ ଭୀଷଣଃ
କାଳର ଦଣ୍ଡ ଭଳି ଦୃଢ଼ ଜଙ୍ଘା ଦ୍ୱାରା ସେ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଇଥିଲେ।
କ୍ରୋଶମାତ୍ରାଯତୌ ପକ୍ଷାଵୁଭାଵପି ସମୁଦ୍ଵହନ୍
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପାଖା, ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ରୋଶ ଲମ୍ବା, ସେ ଉଠାଇ ରଖିଥିଲେ।
ମର୍ଦଯଞ୍ଚଞ୍ଚୁଘାତେନ ଶକ୍ତୀନାଂ ମଣ୍ଡଲଂ ମହତ୍
ଚଞ୍ଚୁର ଘାତରେ, ସେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିମାନ ଅସ୍ତ୍ରମାଳାକୁ ଚୁର୍ମା କରିଦେଲେ।