ବଲାହକମୁଖାନ୍ସପ୍ତ ସେନାନାଥାନ୍ମଦୋତ୍କଟାନ୍
ବଳାହକ ନେତୃତ୍ୱରେ ସାତିଜଣ ମଦମସ୍ତ ସେନାପତିମାନେ,
ଅନ୍ଯଃ ଫାଲମୁଖଶ୍ଚୈଵ ଵିକର୍ଣୋ ଵିକଟାନନଃ
ଫାଳମୁଖ, ବିକର୍ଣ୍ଣ ଓ ବିକଟାନନ ସହିତ,
ଭଣ୍ଡାସୁରଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଯୁଦ୍ଧକୌତୂହଲୋଲ୍ଵଣାଃ
ଯୁଦ୍ଧର ଉତ୍ସାହରେ, ସେମାନେ ଭଣ୍ଡାସୁରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯସୁସହାଯାଶ୍ଚ ନିର୍ଜଗମୁର୍ନଗରାନ୍ତରାତ୍
ପରସ୍ପର ସହଯୋଗରେ, ସେମାନେ ନଗର ଭିତରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ଉଲ୍ଲିଖନ୍ତି କେତୁଜାଲୈରଂବରେ ଘନମଣ୍ଡଲମ୍
ତାଙ୍କର ପତାକାର ଜାଲି ଆକାଶର ଘନ ମେଘକୁ ଖେଚି ଦେଲେ ।
ପିବନ୍ତି ଧୂଲିକାଜାଲୈରଶେଷାନପି ସାଗରାନ୍
ତାଙ୍କର ଧୂଳିର ଜାଲି ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ପିଇ ଦେଲେ ।
ନଭୋଗୁଣମଯଂ ଵିଶ୍ଵମାଦଧାନାଃ ପଦେପଦେ
ପ୍ରତି ପଦେ ପଦେ ଆକାଶର ତାଣିରେ ବୁନାଯାଇଥିବା ବିଶ୍ୱକୁ ଆବର୍ତ୍ତ କରି ଚାଲିଥିଲେ ।
ପ୍ରଵେଷ୍ଟୁମିଵ ଵିଶ୍ଵସ୍ମିନ୍କୈକସେଯାଃ ପ୍ରତସ୍ଥିରେ
କାଇକାସେୟମାନେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଚାଲିପଡିଲେ ।
ଉଦ୍ଦୀପ୍ତଶସ୍ତ୍ରଭରଣାଶ୍ଚେଲୁର୍ଦ୍ଦୀପ୍ତୋର୍ଧ୍ଵକେଶିନଃ
ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଜ୍ୱଳି ଉଠିଥିଲା, ଚୁଲ ଉପରକୁ ଉଠି ଆଗରେ ଜ୍ୱଳିଥିଲା ।
ଭଣ୍ଡାସୁରେଣ ମହତା ଜଗଦ୍ଵିଜଯକାରିଣା
ବଡ ଭଣ୍ଡାସୁର, ଯିଏ ବିଶ୍ୱ ଜୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ,
ପ୍ରୋଷିତା ଲଲିତାସୈନ୍ଯଂ ଜେତୁକାମେନ ଦୁର୍ଧିଯା
ଦୁଷ୍ଟ ମନେ ଲଳିତାଙ୍କ ସେନାକୁ ଜିତିବା ଇଚ୍ଛାରେ ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଇ ଦିଅନ୍ତି ।
ଶକ୍ତିସେନାମଭିମୁଖଂ ସକ୍ରୋଧମଭିଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ
ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଶକ୍ତିର ସେନା ପାଖକୁ ଦୃତ ଗତିରେ ଆଗେଇ ଯାଇଥିଲେ ।
ଦେଵ୍ଯାସ୍ତୁ ସୈନିକଂ ଯତ୍ର ତତ୍ର ତେ ଜଗମୁରୁଦ୍ଧତାଃ
ଦେବୀଙ୍କ ସେନା ଯେଉଁଠି ଥିଲେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କମାନେ ଅସାବଧାନ ଭାବରେ ଯାଇଥିଲେ ।
ଅଭ୍ଯମିତ୍ରୀଣମଭଵଦ୍ବଦ୍ଧଭ୍ରୁକୁଟିନିଷ୍ଠୁରମ୍
ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ମୁହଁ କ୍ରୋଧରେ ଭରି ଭୃକୁଟି ଚିହ୍ନି ଦୃଢ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ।
ମୁଦ୍ଗରିଣ୍ଯଃ ପଟ୍ଟିଶିନ୍ଯଃ କୋଦଣ୍ଡିନ୍ଯସ୍ତଥାପରାଃ
କିଏ ଗଦା ଧରିଥିଲେ, କିଏ ବର୍ଚ୍ଛ ଧରିଥିଲେ, ଆଉ କିଏ ଧନୁ ଧରିଥିଲେ ।
ପିବନ୍ତ୍ଯ ଇଵ ଦୈତ୍ଯାବ୍ଧିଂ ସାନ୍ନିପେତୁଃ ସହସ୍ରଶଃ
ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କର ସମୁଦ୍ରକୁ ପିଇବା ପରି, ସେମାନେ ହଜାରେ ହଜାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ ।
ମାଯାପରିଗ୍ରହୈର୍ଦୂରଂ ମୋହଯନ୍ତ୍ଯୋ ଜଡାଶଯାନ୍
ମାୟାର ଉପାୟରେ ଦୂରରୁ ମୂଢ ମନେ ଅନ୍ଧାଳା କରି ଦେଲେ ।
ଇତି ଶକ୍ତୀର୍ଭର୍ତ୍ସଯନ୍ତୋ ଦାନଵାଶ୍ଚକ୍ରୁରାହଵମ୍
ଏପରି ଭାବରେ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ତାଡ଼ି ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ତଦ୍ଗଲୋଦ୍ଗଲିତୋ ରକ୍ତପୂର ଊର୍ଧ୍ଵମୁଖୋ ଽଭଵତ୍
ସେଠାରୁ ରକ୍ତର ବଡ ଧାର ଉପରକୁ ଝାଡ଼ି ଆସିଲା ।
ତୈରେଵ ପ୍ରେତନାଥସ୍ଯ ଚ୍ଛତ୍ରଚ୍ଛଵିରୁଦଞ୍ଚିତା
ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ନାଥଙ୍କ ଛତାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଦେଲେ ।
ଲୂନତଚ୍ଛକ୍ତିନୈକେନ ବାଣେନ ଵ୍ଯଲୁନୀତ ଚ
ଏକ ଛିନ୍ନ ଶକ୍ତି ଓ ଏକ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଛତାକୁ କାଟି ଦିଅଗଲା ।
ଉରଃସ୍ଥଲେ ସ୍ଵକରିଣା ଵପ୍ରାଘାତମଶିକ୍ଷଯତ୍
ତାଙ୍କର ଏହି ହାତୀର ଛାତିରେ ନିଜ rampart ଦ୍ୱାରା ଘାତ କରିଲେ ।
ଖଡ୍ଗେନ ସହସା ହତ୍ଵା ଗଜସ୍ଯ ସ୍ଵପ୍ରିଯଂ ଵ୍ଯଧାତ୍
ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ହାତୀର ପ୍ରିୟକୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ଧନୁର୍ଦଣ୍ଡଂ ଦ୍ଵିଧା କୃତ୍ଵା ସ୍ଵଭ୍ରୁଵୋଃ ପ୍ରତିମାଂ ତନେତ୍
ତାଙ୍କର ଧନୁର କଠିକୁ ଦୁଇ ଭାଗ କରି, ନିଜ ଭୃକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏକ ଚିତ୍ର ତିଆରି କଲେ।
କୃପାଣପଦ୍ମା ରୋମାଲ୍ଯାଂ ସ୍ଵକୀଯାଯାଂ ମୁଦଂ ଵ୍ଯଧାତ୍
ନିଜ ତଳୱାର ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଖୁସି ହେଲେ।
ରଥ୍ଯକ୍ରନିତଂବସ୍ଯ ସ୍ଵସ୍ଯ ତେନାତନୋନ୍ମୁଦମ୍
ରାସ୍ତାରେ ତାଙ୍କର ବର୍ଜନ ରଣ୍ତାର ଶବ୍ଦରେ ସେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଖଡ୍ଗେନ ଛିନ୍ଦତୀ ସ୍ଵସ୍ଯ ପ୍ରିଯମୁଵ୍ଯାସ୍ତତାନ ହ
ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା କାଟି, ନିଜ ପ୍ରିୟକୁ ସେ ଖୁସି ଦେଲେ।
ପ୍ରଵିଵେଶ ଚ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ସେନା ଶକ୍ତିବଲାନ୍ତରମ୍
ସେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଶକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସଂକୁଲାକାରତାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଯୁଦ୍ଧକାଲେ ଽଭଵତ୍ତଦା
ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତିରତା ଦେଖାଗଲା।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ କରିଣୋ ମତ୍ତା ମହାକ୍ରୋଡା ଇଵାଭଵନ୍
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ହାତୀମାନେ ମଦୋନ୍ମତ ହୋଇ ବଡ଼ କୁଅଁ ଭଳି ହେଲେ।