ନାଭିକୁଣ୍ଡାଚ୍ଚ ବହଵୋ ରକ୍ତଵର୍ଣା ଭଯାନକାଃ
ତାଙ୍କ ନାଭିର ଗୁହାରୁ ଅନେକ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଭୟଙ୍କର ସର୍ପ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଵିଦଶନ୍ତଃ ଶକ୍ତିସେନାଂ ଦହନ୍ତୋ ଵିଷଵହ୍ନିଭିଃ
ଶକ୍ତିର ସେନାକୁ କଟି, ବିଷର ଅଗ୍ନିରେ ଜଳାଇ ଦେଉଥିଲେ।
ଅତ୍ଯନ୍ତମାକୁଲାଂ ଚକ୍ରୁର୍ଲଲିତେଶୀଚମୂମମୀ
ଲଳିତାଙ୍କର ସେନାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ଥିର ଓ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ କରିଦେଲେ ।
ଖଣ୍ଡ୍ଯମାନା ଅପି ମୁହୁଃ ଶକ୍ତୀନାଂ ଶସ୍ତ୍ରକୋଟିଭିଃ
ଅନେକ ଥର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶକ୍ତିର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାରରେ ଆକ୍ରମଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ,
ନଶ୍ଯନ୍ତି ବହଵଃ ସର୍ପା ଜାଯନ୍ତେ ଚାପରେ ପୁନଃ
ଅନେକ ସାପ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ତଥାପି ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ସାପ ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଲେ ।
ମୂଲଭୂତା ଯତୋ ଦୁଷ୍ଟା ସର୍ପିଣୀ ନ ଵିନଶ୍ଯତି
ଯେହେତୁ ଦୁଷ୍ଟ ସର୍ପିଣୀ ମୂଳ କାରଣ, ସେ କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଅନି ।
ତତଶ୍ଚଶକ୍ତିସୈନ୍ଯାନାଂ ଶରୀରାଣି ଵିଷାନଲୈଃ
ତାପରେ ଶକ୍ତି ସେନାର ଦେହଗୁଡିକୁ ବିଷର ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ିଦେଲା ।
କିଙ୍କର୍ତଵ୍ଯଵିମୂଢେଷୁ ଶକ୍ତିଚକ୍ରେଷୁ ଭୋଗିଭିଃ
ଶକ୍ତି ସେନାର ଗଠନ ମଧ୍ୟରେ, କଣ କରିବେ ବୁଝିପାରୁନଥିବା ସାପମାନେ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହେଇଥିଲେ ।
କରୀନ୍ଦ୍ରୀ ଗର୍ଦଭଶତୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ସ୍ଯନ୍ଦନମାସ୍ଥିତଃ
ଶତଶତ ହାତୀ ଓ ଗଧା ଦ୍ୱାରା ତଣାଯାଉଥିବା ରଥରେ ବସିଥିଲେ ।
ଵଜ୍ରଦନ୍ତାଭିଧଶ୍ଚାନ୍ଯୋ ଭଣ୍ଡଦୈତ୍ଯଚମୂପତିଃ
ଏଉଁ ଥିଲେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ, ଯାହାର ନାମ ଭଲେ ବଜ୍ରଦନ୍ତ, ଭଣ୍ଡ ଦେମନ ସେନାର ନାୟକ ।
ଅଥ ଵଜ୍ରମୁଖଶ୍ଚୈଵ ଚକ୍ରିଵନ୍ତଂ ମହତ୍ତରମ୍
ତାପରେ ବଜ୍ରମୁଖ ମଧ୍ୟ, ବଡ଼ ଚକ୍ର ନେଇ,
ଵଜ୍ରଦନ୍ତାଭିଧାନୋ ଽନ୍ଯଶ୍ଚମୂନାମଧିପୋ ବଲୀ
ଏଉଁ ଜଣେ ଅନ୍ୟ, ବଜ୍ରଦନ୍ତ ନାମରେ, ସେନାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନେତା ।
ତୈଃ ସେନାପତିଭିର୍ଦୁଷ୍ଟୈଃ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତମଥାହଵେ
ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ ସେନାପତିମାନେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଉତ୍ସାହିତ କରିଦେଲେ ।
ସର୍ପିଣୀ ଚ ଦୁରାଚାରା ବହୁମାଯାପରିଗ୍ରହା
ସର୍ପିଣୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣ ଓ ଅନେକ ମାୟାର ମାଲିକିନୀ,
ତଥା ଵିକଲିତଂ ସୈନ୍ଯମଵଲୋକ୍ଯ ରୁଷାକୁଲା
ଏପରି ଭାବରେ ସେନାକୁ ବିକଳ ଦେଖି, ସେ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ।
ପ୍ରତପ୍ତକନକପ୍ରଖ୍ଯା ଲଲିତାତାଲୁସମ୍ଭଵା
ଲଳିତାଙ୍କର ମୁଖରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ପିଗ୍ହିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଚମକୁଥିବା,
ସର୍ପିଣ୍ଯଭିମୁଖଂ ତତ୍ର ଵିସସର୍ଜ ନିଜଂ ବଲମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ନିଜ ସେନାକୁ ସର୍ପିଣୀଙ୍କ ପ୍ରତି ରଖିଦେଲେ ।
ଗରୁଡଃ ପ୍ରାଚଲଦ୍ଯୁଦ୍ଧେ ସୁମେରୁରିଵ ଜଙ୍ଗମଃ
ଗରୁଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଚଳିତ ସୁମେରୁ ପର୍ବତ ପରି ।
କ୍ରୋଧରକ୍ତେକ୍ଷଣଂ ଵ୍ଯାତ୍ତଂ ନକୁଲୀ ଵିଦଧେ ମୁଖମ୍
କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତିମ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ, ନକୁଳ ତାହାର ମୁଖ ବଡ଼ କରିଦେଲା ।
ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶତ୍କୋଟଯୋ ଜାତା ନକୁଲାଃ କନକପ୍ରଭାଃ
ବତ୍ତିଶ କୋଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଚମକୁଥିବା ନକୁଳ ଜନ୍ମିଲେ ।
ଵ୍ଯଭ୍ରମନ୍ସମରେ ଘୋରେ ଵିଷଘ୍ନାଃ ସ୍ଵର୍ଣବଭ୍ରଵଃ
ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ସୁନା ରଙ୍ଗର ବିଷ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ନକୁଲମାନେ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ।
ଉତ୍ଫୁଲ୍ଲା ନକୁଲା ଵ୍ଯାତ୍ତଵଦନା ଵ୍ଯଦଶନ୍ନହୀନ୍
ନକୁଲମାନେ ମୁହଁ ଖୋଲି ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଫୁଲି ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଦଂଶନ କରୁଥିଲେ।
ତୀକ୍ଷ୍ଣଦନ୍ତନିପାତେନ ଖଣ୍ଡଯାମାସ ଵିଗ୍ରହମ୍
ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତର ଚାପରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଆକୃତି ଭଙ୍ଗିଯାଇଥିଲା।
ଲିହନ୍ତୋ ନକୁଲା ଜିହ୍ଵାପଲ୍ଲଵୈଃ ପୁପ୍ଲୁଵୁର୍ମୃଧେ
ନକୁଲମାନେ ନରମ ଜିହ୍ବାରେ ଚାଟି ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଡି ପଡିଥିଲେ।
ମୁହୁଃ କୁଣ୍ଡଲିତୈର୍ଭୋଗୈଃ ପନ୍ନଗାନାଂ ଵ୍ଯଚେଷ୍ଟତ
ସର୍ପମାନେ ତାଙ୍କର ଗୋଟା ଶରୀରକୁ ବାଂକୁ କରି ଆବୃତ୍ତି କରୁଥିଲେ।
ଫଣାଭରସମୁତ୍କୀର୍ଣା ମଣଯୋ ଵ୍ଯରୁଚନ୍ରଣେ
ସର୍ପମାନଙ୍କର ଫଣା ଭାରରୁ ଚିହ୍ନି ଗଲା ମଣିମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଚମକୁଥିଲେ।
ଫଣଯସ୍ତନ୍ମହାଦ୍ରୋହଵହ୍ଵିଜ୍ଵାଲା ଇଵାବଭୁଃ
ଏହି ଫଣାମାନେ ବଡ଼ ଦ୍ରୋହ ଭରିଥିଲେ, ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ମାଯାମଯେ ସର୍ପଜାଲେ ସର୍ପିଣୀ କୋପମାଦଧେ
ମାୟାରେ ଗଠିତ ସର୍ପ ଜାଳ ଭିତରେ ସର୍ପିଣୀ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ।
ଗାରୁଡାସ୍ତ୍ରମତିକ୍ରୂରଂ ସମାଧତ୍ତ ଶିଲୀମୁଖେ
ସେ ନକୁଲମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅତି କ୍ରୂର ଗାରୁଡ଼ାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ସର୍ପିଣୀଦେହଂ ସର୍ପମାଯାଂ ଵ୍ଯଶୋଷଯତ୍
ଗାରୁଡ଼ାସ୍ତ୍ର ସର୍ପିଣୀର ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ସର୍ପମାୟାକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦେଲା।