କୁରଣ୍ଡୋ ନ୍ଯପତଦ୍ଭୂମୌ ଵଜ୍ରରୁଗ୍ଣ ଇଵ ଦ୍ରୁମଃ
କୁରଣ୍ଡ ଏକ ତୁଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଗଛ ଭଳି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ ।
ତତ୍ସୈନ୍ଯଂ ପାଶନିଷ୍ଯନ୍ଦଂ ଭକ୍ଷଯିତ୍ଵା କ୍ଷଯଂ ଗତାଃ
ପାଶରେ ବହିଥିବା ସେନାକୁ ଖାଇ ଶେଷ ହେଇଗଲେ ।
ହତାଵଶିଷ୍ଟାସ୍ତେ ଦୈତ୍ଯାଃ ପ୍ରପଲାଯନ୍ତ ଵୈ ଦ୍ରୁତମ୍
ଅବଶିଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇ ତୁରନ୍ତ ପଳାଇଗଲେ ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୂନ୍ଯକନାଥୋ ଽପି ନିଶଶ୍ଵାସ ଭୁଜଙ୍ଗଵତ୍
ଏହା ଶୁଣି ଶୂନ୍ୟକର ନାଥ ମଧ୍ୟ ସାପ ଭଳି ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ନେଲେ ।
କୁଟିଲାକ୍ଷମିଦଂ ପ୍ରୋଚେ ପୁନରେଵ ଯୁଯୁତ୍ସଯା
କୁଟିଳାକ୍ଷ ଯୁଦ୍ଧର ଇଚ୍ଛାରେ ପୁଣି ଏହି କଥା କହିଲେ ।
ଯଚ୍ଚ ନୋ ଶଙ୍କିତଂ ଚିତ୍ତେ ତଦେତତ୍କଷ୍ଟମାଗତମ୍
ଆମ ହୃଦୟରେ ଯାହାକୁ ଆଶଙ୍କା କରୁଥିଲୁ — ସେହି କଷ୍ଟ ଏବେ ଆସିଛି ।
ଦୁଷ୍ଟଦାସ୍ଯାଃ ପ୍ରଭାଵୋ ଽଯଂ ମାଯାଵିନ୍ଯା ମହତ୍ତରଃ
ଏହା ଦୁଷ୍ଟ ଦାସୀର ପ୍ରଭାବ, ଯାହାର ମାୟା ବହୁତ ଭୟଙ୍କର ଓ ଉତ୍କଟ।
ଶତମକ୍ଷୌହିଣୀନାଂ ଚ ପ୍ରସ୍ଥାପଯ ରଣାଙ୍ଗଣେ
ସେନାର ଏକ ଶତ ଦଳକୁ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପଠାଇଦିଅ।
ସର୍ଵଥୈଵ ଵିଜେଷ୍ଯନ୍ତେ ଦୁର୍ଵିଦଗ୍ଧଵିଲାସିନୀମ୍
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଚତୁର ଓ ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେବେ।
କୁଟିଲାକ୍ଷଃ କରଙ୍କାଦୀନାଜୁହାଵ ଚମୂପତୀନ୍
କୁଟିଳାକ୍ଷ କରଙ୍କ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସେନାପତିମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଅଗ୍ନୌ ପ୍ରଵିଷ୍ଣଵ ଇଵ କ୍ରୋଧାନ୍ଧା ନିର୍ଯଯୁଃ ପୁରାତ୍
କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ସେମାନେ ସହରରୁ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଭଳି ବାହାରିଗଲେ।
ଆକର୍ଣ୍ଯ ଦିଗ୍ଗଜାସ୍ତୂର୍ଣଂ ଶୀର୍ଣକର୍ଣା ଜୁଘୂର୍ଣିରେ
ଏହା ଶୁଣି ଦିଗ୍ଗଜମାନେ, ଯାହାର କାନ ଫାଟିଯାଇଥିଲା, ଭୟରେ କମ୍ପିଗଲେ।
ଉତ୍ତରଙ୍ଗତୁରଙ୍ଗାଦି ବଭୌ ମତ୍ତମତଙ୍ଗଜମ୍
ଉତ୍ତର ଦିଗର ତରଙ୍ଗ ଓ ଘୋଡାମାନେ ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀମାନଙ୍କ ସହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ବୃଂହମାଣଗଜଂ ଗର୍ଜଦ୍ରଥଯକ୍ରଂ ଚଚାଲ ତତ୍
ଫୁଲିଉଠିଥିବା ହାତୀ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ରଥ ଓ ଯକ୍ଷମାନେ ସେଠାରେ କମ୍ପନ ଆଣିଦେଲେ।
ବଭୂଵେ ତୁହିନାସାରଚ୍ଛନ୍ନେନେଵ ଵିଵସ୍ଵତା
ଏହା ଏଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁଷାର ବର୍ଷାରେ ଢାକିଯାଇଛି।
କ୍ଵଚିଚ୍ଛବ୍ଦମଯଂ ଚୈଵ ନିଃସାଣକଠିନସ୍ଵନୈଃ
କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଡ଼ାକ ଓ ଦ୍ରୁମର ଦ୍ରୁତ ଶବ୍ଦରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ଇଯତ୍ତଯାତଃ ସେନାଯାଃ ସଂଖ୍ଯାପି ପରିଭାଵିତା
ସେନାର ପରିମାଣ ତାହାର ବିସ୍ତୃତି ଦ୍ୱାରା ଅନୁମାନ କରାଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରଚେଲୁର୍ଧୂଲିକାଜାଲେ ମତ୍ସ୍ଯା ଇଵ ମହୋଦଧୌ
ସେମାନେ ଧୂଳିର ଚାଦର ମାଧ୍ୟମରେ ବଡ଼ ସାଗରର ମାଛମାନେ ପରି ଚଳିଗଲେ।
ଵିତ୍ରେସୁରମରାଃ ସର୍ଵେ ଶକ୍ତୀନାଂ ଭଙ୍ଗଶଙ୍କଯା
ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ।
ସର୍ପିଣୀଂ ନାମ ସମରେ ମାଯାଂ ଚକ୍ରୁର୍ମହୀଯସୀମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ 'ସର୍ପିଣୀ' ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଧୂମ୍ରଵର୍ଣା ଚ ଧୂମ୍ରୋଷ୍ଠୀ ଧୂମ୍ରଵର୍ମପଯୋଧରା
ସେ ଧୂମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ଧୂମ୍ର ଓଠ, ଧୂମ୍ର କବଚ ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ପୁରଶ୍ଚଚାଲ ଶକ୍ତୀନାନ୍ତ୍ରାସଯନ୍ତୀ ମନୋ ରଣେ
ସେ ଆଗରେ ଚଳି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମନକୁ ଭୟଭୀତ କରିଦେଲେ।
ସର୍ପାଣାମୁଦ୍ଭଵସ୍ଥାନଂ ମାଯାମଯଶରୀରିଣାମ୍
ଏହା ମାୟାର ଦେହ ଥିବା ସର୍ପମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥାନ ଥିଲା।
ଵେଲ୍ଲିତଂ ବହୁଧା ଚକ୍ରେ ଘୋରାରାଵଵିରାଵିଣୀ
ସେ ବହୁ ପ୍ରକାରର କମ୍ପନ ଆଣି, ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାରରେ ଗର୍ଜନ କରିଥିଲେ।
କରଙ୍କାଦ୍ଯା ଦୁରାତ୍ମାନଃ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚତ୍ତ୍ଵକାମୁକାଃ
କରଙ୍କ ଓ ତାଙ୍କ ସହିତ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ୟ, ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚତ୍ତ୍ୱ ଲାଗି ଆଶା କରୁଥିଲେ।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଵୀରଭାଷାଭିଃ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତଘନକ୍ରୁଧାମ୍
ଏକାପର ଶୂରବାଣୀ ଦେଇ, ସେମାନେ ଏକାପରକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରି, ରୋଷ ଭରି ଉଠିଲା।
ଶକ୍ତଯୋ ଦାନଵଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଜହୁଃ ଶସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ
ଶକ୍ତି ଓ ଦାନବମାନେ, ହାତରେ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଗିଲେ।
ପ୍ରଵୃତ୍ତଵିଶିଖସ୍ରୋତଃପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନହରିଦନ୍ତରେ
ବାଣର ଧାରା ଚାଲିଥିଲା, ହରିତ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚି ରହିଥିଲା।
ମାଂସକର୍ଦମନିର୍ମଗ୍ନନିଷ୍ପନ୍ଦରଥମଣ୍ଡଲେ
ମାଂସ ଓ କାଦରେ ଡୁବିଥିବା, ନିର୍ଜନ ରଥମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ।
ଅତିନିଷ୍ଠୁରଵିଧ୍ଵଂସି ସିଂହନାଦଭଯଙ୍କରେ
ଅତି ଦୁର୍ଦାନ୍ତ ଓ ଭୟଙ୍କର, ସିଂହର ଦହାଡ଼ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା।