ସଂଧ୍ଯାନୁରକ୍ତଶୀତାଂଶୁମଣ୍ଡଲୀସୁଂଦରାନନା
ସନ୍ଧ୍ୟାର ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗିତ ଶୀତଳ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଭଳି ତାଙ୍କ ମୁହଁ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଥିଲା ।
ଅଵାକିରଚ୍ଛରାସାରୈଃ କୁରଣ୍ଡଂ ତୁରଗାନନା
ଘୋଡ଼ାମୁହଁ ଦେଇଥିବା ଜଣେ କୁରଣ୍ଡଙ୍କ ଉପରେ ବାଣର ଝଡ଼ ଝଡ଼ାଇଲେ ।
ଦିଶୋ ଦଶ ଵ୍ଯାନଶିରେ ରୁକ୍ମପୁଙ୍ଖାଃ ଶିଲୀମୁଖାଃ
ଦଶ ଦିଗରେ ସୁନା ରେ ଲଗା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ମୁଣ୍ଡିଆ ବାଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା ।
ଵିଶିଖୈଃ ଶାର୍ଙ୍ଗନିଷ୍ଠ୍ଯୂତୈରଶ୍ଵାରୂଢା ମଵାକିରତ୍
ଅଶ୍ୱରେ ଚଢିଥିବା ମାନେ ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ବାଣରେ ଝଡ଼ ଝଡ଼ାଇଲେ ।
ଅଶ୍ଵାରୂଢାତୁରଙ୍ଗୋ ଽପି ମର୍ଦଯାମାସ ଦାନଵାନ୍
ଅଶ୍ୱରେ ଚଢ଼ିଥିବା ତୁରଙ୍ଗ ଦାନବମାନେ ଙ୍କୁ ଚାପି ଦେଲେ ।
ଅମୂର୍ଚ୍ଛଯନ୍ନନେକାନି ତସ୍ଯାନୀତାନି ଵୈରିଣଃ
ସେ ଆଣିଥିବା ବିପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଜଣଙ୍କୁ ଅଚେତନ କରିଦେଲେ ।
ନିଜଂ ପାଶାଯୁଧଂ ଦିଵ୍ଯଂ ମୁମୋଚ ଜ୍ଵଲିତାକୃତି
ସେ ନିଜର ଦିବ୍ୟ ପାଶାସ୍ତ୍ର ତୀବ୍ର ଜ୍ୱାଳାରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ।
ସମସ୍ତମପି ତତ୍ସୈନ୍ଯଂ ବଦ୍ଧ୍ଵାବଦ୍ଧ୍ଵା ଵ୍ଯମୂର୍ଛଯନ୍
ସେ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ପାଶରେ ବାନ୍ଧି ଓ ଖୋଲି ଅଚେତନ କରିଦେଲେ ।
ସରେଣୈକେନ ଚିଚ୍ଛେଦ ତସ୍ଯା ମଣିଧନୁର୍ଗୁଣମ୍
ଏକ ବାଣରେ ସେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀର ମଣି ଲଗା ଧନୁର ତାର କାଟିଦେଲେ ।
ଅଙ୍କୁଶଂ ପାତଯାମାସ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷସି ଦୁର୍ମତେଃ
ସେ ଦୁଷ୍ଟମନସ୍କୁ ଅଙ୍କୁଶ ଦେଇ ତାଙ୍କ ଛାତିରେ ଘାତ କଲେ ।
କୁରଣ୍ଡୋ ନ୍ଯପତଦ୍ଭୂମୌ ଵଜ୍ରରୁଗ୍ଣ ଇଵ ଦ୍ରୁମଃ
କୁରଣ୍ଡ ଏକ ତୁଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଗଛ ଭଳି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ ।
ତତ୍ସୈନ୍ଯଂ ପାଶନିଷ୍ଯନ୍ଦଂ ଭକ୍ଷଯିତ୍ଵା କ୍ଷଯଂ ଗତାଃ
ପାଶରେ ବହିଥିବା ସେନାକୁ ଖାଇ ଶେଷ ହେଇଗଲେ ।
ହତାଵଶିଷ୍ଟାସ୍ତେ ଦୈତ୍ଯାଃ ପ୍ରପଲାଯନ୍ତ ଵୈ ଦ୍ରୁତମ୍
ଅବଶିଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇ ତୁରନ୍ତ ପଳାଇଗଲେ ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୂନ୍ଯକନାଥୋ ଽପି ନିଶଶ୍ଵାସ ଭୁଜଙ୍ଗଵତ୍
ଏହା ଶୁଣି ଶୂନ୍ୟକର ନାଥ ମଧ୍ୟ ସାପ ଭଳି ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ନେଲେ ।
କୁଟିଲାକ୍ଷମିଦଂ ପ୍ରୋଚେ ପୁନରେଵ ଯୁଯୁତ୍ସଯା
କୁଟିଳାକ୍ଷ ଯୁଦ୍ଧର ଇଚ୍ଛାରେ ପୁଣି ଏହି କଥା କହିଲେ ।
ଯଚ୍ଚ ନୋ ଶଙ୍କିତଂ ଚିତ୍ତେ ତଦେତତ୍କଷ୍ଟମାଗତମ୍
ଆମ ହୃଦୟରେ ଯାହାକୁ ଆଶଙ୍କା କରୁଥିଲୁ — ସେହି କଷ୍ଟ ଏବେ ଆସିଛି ।
ଦୁଷ୍ଟଦାସ୍ଯାଃ ପ୍ରଭାଵୋ ଽଯଂ ମାଯାଵିନ୍ଯା ମହତ୍ତରଃ
ଏହା ଦୁଷ୍ଟ ଦାସୀର ପ୍ରଭାବ, ଯାହାର ମାୟା ବହୁତ ଭୟଙ୍କର ଓ ଉତ୍କଟ।
ଶତମକ୍ଷୌହିଣୀନାଂ ଚ ପ୍ରସ୍ଥାପଯ ରଣାଙ୍ଗଣେ
ସେନାର ଏକ ଶତ ଦଳକୁ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପଠାଇଦିଅ।
ସର୍ଵଥୈଵ ଵିଜେଷ୍ଯନ୍ତେ ଦୁର୍ଵିଦଗ୍ଧଵିଲାସିନୀମ୍
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଚତୁର ଓ ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେବେ।
କୁଟିଲାକ୍ଷଃ କରଙ୍କାଦୀନାଜୁହାଵ ଚମୂପତୀନ୍
କୁଟିଳାକ୍ଷ କରଙ୍କ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସେନାପତିମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଅଗ୍ନୌ ପ୍ରଵିଷ୍ଣଵ ଇଵ କ୍ରୋଧାନ୍ଧା ନିର୍ଯଯୁଃ ପୁରାତ୍
କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ସେମାନେ ସହରରୁ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଭଳି ବାହାରିଗଲେ।
ଆକର୍ଣ୍ଯ ଦିଗ୍ଗଜାସ୍ତୂର୍ଣଂ ଶୀର୍ଣକର୍ଣା ଜୁଘୂର୍ଣିରେ
ଏହା ଶୁଣି ଦିଗ୍ଗଜମାନେ, ଯାହାର କାନ ଫାଟିଯାଇଥିଲା, ଭୟରେ କମ୍ପିଗଲେ।
ଉତ୍ତରଙ୍ଗତୁରଙ୍ଗାଦି ବଭୌ ମତ୍ତମତଙ୍ଗଜମ୍
ଉତ୍ତର ଦିଗର ତରଙ୍ଗ ଓ ଘୋଡାମାନେ ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀମାନଙ୍କ ସହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ବୃଂହମାଣଗଜଂ ଗର୍ଜଦ୍ରଥଯକ୍ରଂ ଚଚାଲ ତତ୍
ଫୁଲିଉଠିଥିବା ହାତୀ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ରଥ ଓ ଯକ୍ଷମାନେ ସେଠାରେ କମ୍ପନ ଆଣିଦେଲେ।
ବଭୂଵେ ତୁହିନାସାରଚ୍ଛନ୍ନେନେଵ ଵିଵସ୍ଵତା
ଏହା ଏଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁଷାର ବର୍ଷାରେ ଢାକିଯାଇଛି।
କ୍ଵଚିଚ୍ଛବ୍ଦମଯଂ ଚୈଵ ନିଃସାଣକଠିନସ୍ଵନୈଃ
କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଡ଼ାକ ଓ ଦ୍ରୁମର ଦ୍ରୁତ ଶବ୍ଦରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ଇଯତ୍ତଯାତଃ ସେନାଯାଃ ସଂଖ୍ଯାପି ପରିଭାଵିତା
ସେନାର ପରିମାଣ ତାହାର ବିସ୍ତୃତି ଦ୍ୱାରା ଅନୁମାନ କରାଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରଚେଲୁର୍ଧୂଲିକାଜାଲେ ମତ୍ସ୍ଯା ଇଵ ମହୋଦଧୌ
ସେମାନେ ଧୂଳିର ଚାଦର ମାଧ୍ୟମରେ ବଡ଼ ସାଗରର ମାଛମାନେ ପରି ଚଳିଗଲେ।
ଵିତ୍ରେସୁରମରାଃ ସର୍ଵେ ଶକ୍ତୀନାଂ ଭଙ୍ଗଶଙ୍କଯା
ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ।
ସର୍ପିଣୀଂ ନାମ ସମରେ ମାଯାଂ ଚକ୍ରୁର୍ମହୀଯସୀମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ 'ସର୍ପିଣୀ' ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କଲେ।