ତତ୍ସୈନିକଵରାସ୍ତ୍ଵନ୍ଯେ ନିହତା ଦାନଵୋତ୍ତମାଃ
ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବ ସେନାନୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ପଲାଯିତା ରଣକ୍ଷୋଣ୍ଯାଃ ଶୂନ୍ଯକଂ ପୁରମାଶ୍ରଯନ୍
ଯେମାନେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରୁ ପଳାଇଗଲେ, ସେମାନେ ଶୂନ୍ୟ ନଗରକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।
ତଦ୍ଵୃତ୍ତାନ୍ତମଥାକର୍ଣ୍ଯ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଦାନଵେଶ୍ଵରଃ
ଏହି ଘଟଣା ଶୁଣି, ଦାନବମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
କୁଟିଲାକ୍ଷଂ ନିକଟଗଂ ବଭାଷେ ପୃତନାପତିମ୍
ସେ ନିକଟରେ ଥିବା ବାଙ୍କିଆ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ସେନାପତିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନିପାତିତଵତୀ ଯୁଦ୍ଧେ କଷ୍ଟ ଏଵ ଵିଧେଃ କ୍ରମଃ
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପତିତ ହେଲା; ଭାଗ୍ୟର ଏହି କଠିନ ଚାଳ।
ଅଭୂତ୍ପ୍ରତିହତଂ ସୋ ଽପି ଦୁର୍ମଦୋ ଽବଲଯା ହତଃ
ଦୁର୍ମଦ ମଧ୍ୟ ଅବଳା ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ।
ସେନାପତିଂ କୁରଣ୍ଡାଖ୍ଯଂ ପ୍ରେଷଯାହଵଦୁର୍ମଦମ୍
ସେନାପତି କୁରଣ୍ଡାଙ୍କୁ ଦୁର୍ମଦଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପଠା।
କୁରଣ୍ଡଂ ଚଣ୍ଡଦୋର୍ଦ୍ଦଣ୍ଡମାଜୁହାଵ ପ୍ରଭୋଃ ପୁରଃ
କୁରଣ୍ଡା, ତୀବ୍ର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ ଥିବା, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଡାକାଯାଇଲେ।
ଉଵାଚ କୁଟିଲାକ୍ଷସ୍ତଂ ଗଚ୍ଛ ସଜ୍ଜଯ ସୈନିକାନ୍
କୁଟିଳାକ୍ଷ ସେଠିକୁ କହିଲେ: ଯା, ସେନାମାନେକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।
କୂଟଯୁଦ୍ଧେ ଚ ନିପୁଣସ୍ତାଂ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ପରିମର୍ଦଯ
କୌଶଳ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଇ, ସେ ଜନନୀକୁ ଦଳି ଦେ।
ନିର୍ଜଗାମ ପୁରାତ୍ତୂର୍ଣଂ କୁରଣ୍ଡଶ୍ଚଣ୍ଡଵିକ୍ରମଃ
କୁରଣ୍ଡ, ଭୟଙ୍କର ସାହସରେ, ସହସ୍ର ଗତିରେ ସହରରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ଦୁର୍ମଦସ୍ଯାଗ୍ରଜଶ୍ଚଣ୍ଡଃ କୁରଣ୍ଡଃ ସମରଂ ଯଯୌ
ଦୁର୍ମଦଙ୍କର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାଇ କୁରଣ୍ଡ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
ଶୋକରୋଷଗ୍ରହଗ୍ରସ୍ତୋ ଜଵନାଶ୍ଵଗତୋ ଯଯୌ
ଶୋକ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଗଭୀର ଭାବରେ, ସେ ତୀବ୍ର ଗତିର ଘୋଡାରେ ଚଢ଼ି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଗଲେ।
ଵଵର୍ଷ ଶରଧାରଭିଃ ସଂପତ୍କର୍ଯା ମହାଚମୂମ୍
ସେ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ମହାସେନା ଉପରେ ଅସୁଂଖ୍ୟ ବାଣର ବର୍ଷା କଲେ।
ଵୃଥା ଵହସି ଵିକ୍ରାନ୍ତିଲଵଲେଶଂ ମହାମଦମ୍
ଅପରିଗ୍ରହରେ ତୁମେ ବିରତାର ଅଳ୍ପ ଚିହ୍ନ ବହନ କରୁଛ, ବଡ଼ ଅହଂକାରରେ ମୁହଁ ଦେଇ।
ଅନ୍ତକସ୍ଯ ପୁରୀମତ୍ର ପ୍ରାପଯିଷ୍ଯାମି ପଶ୍ଯ ମାମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ମୃତ୍ୟୁର ସହରକୁ ନେଇଯିବି; ଏବେ ମୋତେ ଦେଖ।
ଅପୂର୍ଵମଙ୍ଗନାରକ୍ତଂ ପିବନ୍ତୁ ରଣପୂତନାଃ
ଯୁଦ୍ଧର ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାମାନେ ଅପୂର୍ବ ଯୋଧାଙ୍କର ରକ୍ତ ପିଇଉନ୍ତୁ।
ଅଧୁନା ଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ ଦୁଷ୍ଟେ ପଶ୍ଯ ମେ ଭୁଜଯୋର୍ବଲମ୍
ଏବେ, ଦୁଷ୍ଟ, ତୁମେ ନଶ୍ଟ ହେବ; ମୋ ଦୁଇ ହାତର ଶକ୍ତି ଦେଖ।
ସୈନ୍ଯଂ ପ୍ରୋତ୍ସାହଯାମାସ ଶକ୍ତିସେନାଵିମର୍ଦନେ
ସେ ନିଜ ସେନାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ।
ଵିମର୍ଦଯିତୁମୁଦ୍ଯୁକ୍ତା ସ୍ଵସୈନ୍ଯଂ ପ୍ରୋଦସୀସହତ୍
ଯୁଦ୍ଧକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ, ସେ ନିଜ ସେନାକୁ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷରେ ଆଗକୁ ଚାଲାଇଲେ।
ଅଶ୍ଵରୂଢା ସମାଗତ୍ଯ ସସ୍ନେହାର୍ଦ୍ରମିଦଂ ଵଚଃ
ଘୋଡାରେ ଚଢ଼ି, ସେ ଆସି ମଧୁର ଓ ସ୍ନେହଭରା କଥା କହିଲେ।
ଅସ୍ଯ ଯୁଦ୍ଧମିଦଂ ଦେହି ମମ କର୍ତୁଂ ଗୁଣୋତ୍ତରମ୍
ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ମୋତେ ଦିଅ, ଯେପରି ମୁଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବି।
ଯାଚିତାସି ସଖିତ୍ଵେନ ନାତ୍ର ସଂଶଯମାଚର
ମୁଁ ମିତ୍ରତାରେ ଅନୁରୋଧ କରିଛି; ଏଠାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ କରିନାହିଁ।
ନିଵର୍ତଯାମାସ ଚମୂଙ୍କୁରୁଣ୍ଡାଭିମୁଖୋତ୍ଥିତାମ୍
ସେ କୁରଣ୍ଡଙ୍କୁ ମୁହାଁ କରି ଉଠିଥିବା ସେନାକୁ ପଛକୁ ଫେରାଇଲେ।
ତରଙ୍ଗା ଇଵ ସୈନ୍ଯାବ୍ଧେସ୍ତୁରଙ୍ଗା ଵାତରଂହସଃ
ସେନାର ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ପରି, ଘୋଡାମାନେ ପବନ ଗତିରେ ଦୂତିରେ ଦୌଡ଼ିଲେ।
ପେତୁରେକପ୍ରଵାହେଣ କୁରଣ୍ଡସ୍ଯ ଚମୂମୁଖେ
ସେମାନେ ଏକ ଧାରାରେ କୁରଣ୍ଡଙ୍କ ସେନାର ସାମ୍ନାକୁ ଆଗକୁ ଲୁଟିଗଲେ।
ଘତିଭେଦେଷୁ ଚାରେଷୁ ପଞ୍ଚଧା ଖୁରପାତନେ
ସେନାର ଗଠନ ଭଙ୍ଗ ଓ ଚଳାଚଳରେ, ଘୋଡାର ଖୁର ମାଟିକୁ ପାଞ୍ଚ ଭାଗରେ ଭାଗିଦେଲା।
ଚତୁରାଭିସ୍ତୁରଙ୍ଗସ୍ଯ ହୃଦଯଜ୍ଞାଭିରାହଵେ
ଚାରିଟି ହୃଦୟଜ୍ଞା ଘୋଡା ସହିତ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଲେ।
ପ୍ରୋତ୍ସାହିତାଃ କୁରଣ୍ଡେନ ସମଯୁଧ୍ଯନ୍ତ ଦୁର୍ମଦାଃ
କୁରଣ୍ଡଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଅହଂକାରୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଗି ପଡିଲେ ।
ଅଭ୍ଯଦ୍ରଵଦ୍ଦୁରାଚାରମଶ୍ଵାରୂଢାଃ କୁରଣ୍ଡକମ୍
ଅଶ୍ୱରେ ଚଢିଥିବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ କୁରଣ୍ଡଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ।