ଅଶ୍ଵାରୋହା ଗଜାରୋହା ଗର୍ଦଭାରୋହିଣଃ ପରେ
କେହି ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି, କେହି ହାତୀ ଚଢ଼ି, ଅନ୍ୟେ ଗଧା ଚଢ଼ି ଯାଉଥିଲେ।
କାକାଦିରୋହିଣୋ ଗୃଧ୍ରାରୋହାଃ କଙ୍କାଦିରୋହିଣଃ
ଅନ୍ୟେ କାଉ, ଗୃଧ୍ର ଓ କଙ୍କ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ଶରଭାରୋହିଣଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଭେରୁଣ୍ଡାରୋହିଣଃ ପରେ
କେହି ଶରଭ ଉପରେ, ଅନ୍ୟେ ବେହୃଣ୍ଡ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ଏଵଂ ନାନାଵିଧୈର୍ଵାହଵାହିନୋ ଲଲିତାଂ ପ୍ରତି
ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଯାନରେ ବସି ସେମାନେ ଲଳିତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ଦଶାକ୍ଷୌହିଣିକାଯୁକ୍ତଂ ପ୍ରାହିଣୋଲ୍ଲଲିତାଂ ପ୍ରତି
ସେ ଦଶଟି ବଡ଼ ସେନା ଦଳ ଲଳିତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ପଠାଇଲେ।
ଭଟୈର୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ସେନାନୀ ଲଲିତାଭିମୁଖେ ଯଯୌ
ସେନାପତି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ଲଳିତାଙ୍କ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ଅଟ୍ଟହାସାନ୍ଵିତନ୍ଵାନୋ ଦୁର୍ମଦସ୍ତନ୍ମୁଖୋ ଯଯୌ
ତାଙ୍କର ମୁହଁରେ ଅତି ଅହଂକାର ଓ ବିକଳ ହସ ଭରିଥିଲା, ସେ ଏହିଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ରକ୍ଷଣାର୍ଥଂ ଦଶାକ୍ଷୌ ହିଣ୍ଯୁପେତଂ ତାଲଜଙ୍ଘକମ୍
ସେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦଶଟି ସେନା ବିଭାଗ ସହିତ ତାଳଜଂଘକୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
ନାମ୍ନା ତାଲଭୁଜଂ ଦୈତ୍ଯଂ ରକ୍ଷଣାର୍ଥମକଲ୍ପଯତ୍
ତାଳଭୁଜ ନାମକ ଦାନବକୁ ସେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଲେ।
ତାଲଗ୍ରୀଵଂ ନାମ ଦୈତ୍ଯଂ ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ସମକଲ୍ପଯତ୍
ତାଳଗ୍ରୀବ ନାମକ ଦାନବକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
ଆଦିଦେଶ ସ ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ଦଶାକ୍ଷୌହିଣିକାଯୁତମ୍
ସେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦଶଟି ସେନା ବିଭାଗକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ମଣ୍ଡଲାକାରତୋ ଵସ୍ତୁନ୍ଦଶାକ୍ଷୌହିଣିମାଦିଶତ୍
ସେ ଦଶଟି ସେନା ବିଭାଗକୁ ଗୋଲାକାର ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ଆଦେଶ କଲେ।
ଶୂନ୍ଯକସ୍ଯ ପୁରସ୍ଯୈଵ ତଦ୍ଵୃତ୍ତଂ ସ୍ଵାମିନେ ଽଵଦତ୍
ଶୂନ୍ୟକ ନଗରର ଘଟଣା ସେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ।
ଦୁର୍ମଦଃ ପ୍ରେଷିତଃ ପୂର୍ଵଂ ଦୁଷ୍ଟାଂ ତାଂ ଲଲିତାଂ ପ୍ରତି
ଦୁର୍ମଦ ପୂର୍ବରୁ ଦୁଷ୍ଟ ଲଳିତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପଠାଯାଇଥିଲେ।
ତଥାପି ରାଜ୍ଞାମାଚାରଃ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ପୁରରକ୍ଷଣମ୍
ତଥାପି ରାଜାଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ନଗରର ରକ୍ଷା ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା।
ସ୍ଵସୈନ୍ଯଂ ସଜ୍ଜଯାମାସ ସେନାପତିଭିରନ୍ଵିତଃ
ସେ ନିଜ ସେନାକୁ ସେନାପତିମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
ସ ଧ୍ଵନନ୍ଧ୍ଵଜିନୀଯୁକ୍ତୋ ଲଲିତାସୈନ୍ଯ ମାଵୃଣୋତ୍
ଧ୍ୱଜ ଓ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର ସହିତ ସେ ଲଳିତାଙ୍କ ସେନାକୁ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ଦେଲେ।
ଦୋଧୂଯମାନୈରସିଭିର୍ନିପେତୁଃ ଶକ୍ତିସୈନିକୈଃ
ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ତଳୱାରର ଆଘାତରେ ବଣ୍ଶୀଧାରୀ ସେନାମାନେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଦେଦୀପ୍ଯମାନଶସ୍ତ୍ରାଭାଃ ସମଯୁଧ୍ଯନ୍ତ ଦାନଵୈଃ
ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ସେମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସମଵର୍ତତ ସଂଗ୍ରାମୋ ଧୂଲିଗ୍ରାମତତାମ୍ବରଃ
ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଧୂଳିର ଗୁଛରେ ଆକାଶ ଢାକିଯାଇଥିଲା।
ଅଶ୍ଵନିଃଶ୍ଵାସଵିକ୍ଷିପ୍ତା ଧୂଲଯଃ ରଵଂ ପ୍ରପେଦିରେ
ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର ଶ୍ୱାସରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ଧୂଳି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗଞ୍ଜିଉଠିଲା।
ସଂପତ୍ସରସ୍ଵତୀ କ୍ରୋଧାଦଭିଦୁଦ୍ରାଵ ସଂଗରେ
କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇ ସରସ୍ୱତୀ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଆଗକୁ ଝପଟିଲେ।
ଅଶ୍ଵାଶ୍ଚ ଦନ୍ତିନୋ ମତ୍ତା ଵ୍ଯମର୍ଦନ୍ଦାନତ୍ରୀଂ ଚମୁମ୍
ମଦମସ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀମାନେ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଚକ୍ନାଚୁର କରିଦେଲେ।
ଧୂଲୀଷୁ ଧୂଯମାନାସୁ ତାଡ୍ଯମାନାସୁ ଭେରିଷୁ
ଧୂଳି ଉଡ଼ୁଥିଲା, ଡ଼଼ଙ୍ଗ ମାରାଯାଉଥିଲା।
ଶକ୍ତିଭିଃ ପାତ୍ଯମାନାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ସହସ୍ରଶଃ
ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକର ଆଘାତରେ ଦାନବମାନେ ହଜାର-ହଜାର ଭାବରେ ପଡିଯାଇଲେ।
ଵିସ୍ରସ୍ତତତ୍ତଚ୍ଛିହ୍ନାନି ସମଂ ଛତ୍ରକଦମ୍ବକୈଃ
ତାଙ୍କର ବିଶେଷ ଚିହ୍ନଗୁଡିକ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଛତାମାନଙ୍କ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ଗୁଛ ସହ ମିଶି ଚିଝିଯାଇଲା।
ଆଲଂବି ତୁଲନା ସଂଧ୍ଯାରକ୍ତାଭ୍ରହିମରୋଚିଷା
ପୃଥିବୀ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗାଇଗଲା, ସନ୍ଧ୍ୟାର ଲାଲ ଆଲୋକ ଅନ୍ଧାର ମେଘ ଉପରେ ପଡିଥିବା ପରି।
ଦୈତ୍ଯସୈନ୍ଯାନି ନିଵହାଃ ଶକ୍ତୀନାଂ ପର୍ଯଵାରଯନ୍
ଦାନବ ସେନାମାନେ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଚାରିପାଖରୁ ଘେରି ରଖିଲେ।
ଦାନଵାନାଂ ରଣତଲେ ନିପେତୁର୍ମୁଣ୍ଡରାଶଯଃ
ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମିରେ ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଏକାଠି ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲା।
ମୁଣ୍ଡୈରଖଣ୍ଡମଭଵତ୍ସଂଗ୍ରାମଧରଣୀତଲମ୍
ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମିର ପୃଥିବୀ ଭାଗ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କଟା ମୁଣ୍ଡରେ ଢାକିଯାଇଲା।