ସମନହ୍ଯନ୍ତ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧାଃ ପ୍ରତି ତାଂ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍
ତେମାନେ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଏକଠା ହେଲେ।
ଚକାଶେ ଜଙ୍ଗମ ଇଵ ପ୍ରୋତ୍ତୁଙ୍ଗୋ ରୋହଣାଚଲଃ
ରୋହଣ ପର୍ବତଟିଏ ଜଣେ ଚଳିତ ଜୀବନ୍ତ ପର୍ବତ ପରି ଉଁଚ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଅଧୁନୀତ ଭଟଃ କଶ୍ଚିଦତିଧୌତାଂ କୃପାଣିକାମ୍
ଏକ ଯୋଦ୍ଧା ଏକଦମ ପରିସ୍କାର ତଳୱାର ଉଠାଇ ଦେଖାଉଥିଲା।
ଆରୂଢତୁରଗୋ ଵୀଥ୍ଯାଂ ଚାରିଭେଦଂ ଚକାର ହ
ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି ରାସ୍ତା ଦେଖି ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଉଥିଲା।
ଉତ୍ପାତ ଵାତସଂପାତପ୍ରେରିତାନିଵ ପର୍ଵତାନ୍
ଅପଶକୁନ ହାବାରେ ଚଳିତ ହୋଇ, ପର୍ବତମାନେ ମାନେ ଆଗକୁ ଛାଡ଼ାଯାଉଥିଲେ।
ଦ୍ରୁହଣୈଶ୍ଚ ଭୁଶୁଣ୍ଡୀଭିଃ କୁଠାରୈର୍ମୁସଲୈରପି
ଲାଠି, ଗୁଳି, କୁହାଡ଼ି ଓ ମୁସଳ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ।
ଅର୍ଧଚକ୍ରୈର୍ମହାଚକ୍ରୈର୍ଵକ୍ରାଙ୍ଗୈରୁରଗାନନୈଃ
ଅର୍ଧଚକ୍ର, ବଡ଼ ଚକ୍ର, ବାଙ୍କା ଅଙ୍ଗ ଓ ସାପର ମୁହଁ ଦ୍ୱାରା।
ଦଣ୍ଡୈଃ କ୍ଷେପଣିକାଶସ୍ତ୍ରୈର୍ଵଜ୍ରବାଣୈର୍ଦୃଷଦ୍ଵରୈଃ
ଲାଠି, ଫିଙ୍କିବା ଅସ୍ତ୍ର, ବଜ୍ରବାଣ ଓ ପାଥର ଦ୍ୱାରା।
କଟାରୈଃ କୋଣମଧ୍ଯୈଶ୍ଚ ଫଣିଦନ୍ତୈଃ ପରଃଶତୈଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାରର ଅସ୍ତ୍ର, କୋଣାଳା ତଳୱାର ଓ ଅସଂଖ୍ୟ ସାପର ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା।
ଏଵମାଦିଭିରତ୍ଯୁଗ୍ରୈରାଯୁଧୈର୍ଜୀଵହାରିଭିଃ
ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଓ ପ୍ରାଣ ନେବା ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା।
ଅଶ୍ଵାରୋହା ଗଜାରୋହା ଗର୍ଦଭାରୋହିଣଃ ପରେ
କେହି ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି, କେହି ହାତୀ ଚଢ଼ି, ଅନ୍ୟେ ଗଧା ଚଢ଼ି ଯାଉଥିଲେ।
କାକାଦିରୋହିଣୋ ଗୃଧ୍ରାରୋହାଃ କଙ୍କାଦିରୋହିଣଃ
ଅନ୍ୟେ କାଉ, ଗୃଧ୍ର ଓ କଙ୍କ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ଶରଭାରୋହିଣଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଭେରୁଣ୍ଡାରୋହିଣଃ ପରେ
କେହି ଶରଭ ଉପରେ, ଅନ୍ୟେ ବେହୃଣ୍ଡ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ଏଵଂ ନାନାଵିଧୈର୍ଵାହଵାହିନୋ ଲଲିତାଂ ପ୍ରତି
ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଯାନରେ ବସି ସେମାନେ ଲଳିତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ଦଶାକ୍ଷୌହିଣିକାଯୁକ୍ତଂ ପ୍ରାହିଣୋଲ୍ଲଲିତାଂ ପ୍ରତି
ସେ ଦଶଟି ବଡ଼ ସେନା ଦଳ ଲଳିତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ପଠାଇଲେ।
ଭଟୈର୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ସେନାନୀ ଲଲିତାଭିମୁଖେ ଯଯୌ
ସେନାପତି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ଲଳିତାଙ୍କ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ଅଟ୍ଟହାସାନ୍ଵିତନ୍ଵାନୋ ଦୁର୍ମଦସ୍ତନ୍ମୁଖୋ ଯଯୌ
ତାଙ୍କର ମୁହଁରେ ଅତି ଅହଂକାର ଓ ବିକଳ ହସ ଭରିଥିଲା, ସେ ଏହିଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ରକ୍ଷଣାର୍ଥଂ ଦଶାକ୍ଷୌ ହିଣ୍ଯୁପେତଂ ତାଲଜଙ୍ଘକମ୍
ସେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦଶଟି ସେନା ବିଭାଗ ସହିତ ତାଳଜଂଘକୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
ନାମ୍ନା ତାଲଭୁଜଂ ଦୈତ୍ଯଂ ରକ୍ଷଣାର୍ଥମକଲ୍ପଯତ୍
ତାଳଭୁଜ ନାମକ ଦାନବକୁ ସେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଲେ।
ତାଲଗ୍ରୀଵଂ ନାମ ଦୈତ୍ଯଂ ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ସମକଲ୍ପଯତ୍
ତାଳଗ୍ରୀବ ନାମକ ଦାନବକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
ଆଦିଦେଶ ସ ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ଦଶାକ୍ଷୌହିଣିକାଯୁତମ୍
ସେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦଶଟି ସେନା ବିଭାଗକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ମଣ୍ଡଲାକାରତୋ ଵସ୍ତୁନ୍ଦଶାକ୍ଷୌହିଣିମାଦିଶତ୍
ସେ ଦଶଟି ସେନା ବିଭାଗକୁ ଗୋଲାକାର ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ଆଦେଶ କଲେ।
ଶୂନ୍ଯକସ୍ଯ ପୁରସ୍ଯୈଵ ତଦ୍ଵୃତ୍ତଂ ସ୍ଵାମିନେ ଽଵଦତ୍
ଶୂନ୍ୟକ ନଗରର ଘଟଣା ସେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ।
ଦୁର୍ମଦଃ ପ୍ରେଷିତଃ ପୂର୍ଵଂ ଦୁଷ୍ଟାଂ ତାଂ ଲଲିତାଂ ପ୍ରତି
ଦୁର୍ମଦ ପୂର୍ବରୁ ଦୁଷ୍ଟ ଲଳିତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପଠାଯାଇଥିଲେ।
ତଥାପି ରାଜ୍ଞାମାଚାରଃ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ପୁରରକ୍ଷଣମ୍
ତଥାପି ରାଜାଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ନଗରର ରକ୍ଷା ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା।
ସ୍ଵସୈନ୍ଯଂ ସଜ୍ଜଯାମାସ ସେନାପତିଭିରନ୍ଵିତଃ
ସେ ନିଜ ସେନାକୁ ସେନାପତିମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
ସ ଧ୍ଵନନ୍ଧ୍ଵଜିନୀଯୁକ୍ତୋ ଲଲିତାସୈନ୍ଯ ମାଵୃଣୋତ୍
ଧ୍ୱଜ ଓ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର ସହିତ ସେ ଲଳିତାଙ୍କ ସେନାକୁ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ଦେଲେ।
ଦୋଧୂଯମାନୈରସିଭିର୍ନିପେତୁଃ ଶକ୍ତିସୈନିକୈଃ
ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ତଳୱାରର ଆଘାତରେ ବଣ୍ଶୀଧାରୀ ସେନାମାନେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଦେଦୀପ୍ଯମାନଶସ୍ତ୍ରାଭାଃ ସମଯୁଧ୍ଯନ୍ତ ଦାନଵୈଃ
ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ସେମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସମଵର୍ତତ ସଂଗ୍ରାମୋ ଧୂଲିଗ୍ରାମତତାମ୍ବରଃ
ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଧୂଳିର ଗୁଛରେ ଆକାଶ ଢାକିଯାଇଥିଲା।