ଭୀମରୂପୋ ହାଟକେଶସ୍ତଥୈଵାଚଲନାମଵାନ୍
ଭୟଙ୍କର ଆକୃତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କେଶ ଓ ପାହାଡ଼ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତସ୍ଯୈଵ କିରିଚକ୍ରସ୍ଯ ଵର୍ତନ୍ତେ ପର୍ଵସୀମନି
ସେମାନେ ଏହି ଉତ୍ସବରେ ସେଇ ରଥପତିଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଜୃଂଭିଣ୍ଯାଦ୍ଯଚଲେନ୍ଦ୍ରାନ୍ତାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯପାଵନାଃ
ଜ୍ରୁମ୍ଭିଣୀଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପର୍ବତରାଜ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହିମାନେ ତିନୋଟି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
ଦାନଵା ମାରଯିଷ୍ଯନ୍ତେ ପାସ୍ଯନ୍ତେ ରକ୍ତଵୃଷ୍ଟଯଃ
ଦାନବମାନେ ମରିଯିବେ, ଏବଂ ରକ୍ତର ବର୍ଷା ପିଇଯିବ।
କିରିଚକ୍ରଂ ଦଣ୍ଡନେତ୍ର୍ଯା ରଥରତ୍ନଂ ଚଚାଲ ହ
ବାଣର ଚକ୍ର ଓ ଦଣ୍ଡ ଥିବା ରଥରତ୍ନ ଚଳିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା।
ଯତ୍ର ଗେଯରଥସ୍ତତ୍ର କିରିଚକ୍ରରଥୋତ୍ତମଃ
ଯେଉଁଠି ଗେୟ ରଥ ଅଛି, ସେଠି ବାଣ ଚକ୍ର ଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଶକ୍ତିସେନାସହସ୍ରସ୍ଯାନ୍ତଶ୍ଚଚାର ତଦା ଶୁଭମ୍
ସେ ସମୟରେ, ଶକ୍ତିଙ୍କର ହଜାର ଶେନା ମଧ୍ୟରେ ସେ ଶୁଭ ଭାବରେ ଚଳିଲା।
ଚଚାଲ ଵସୁଧା ସର୍ଵା ତଚ୍ଚକ୍ରରଵଦାରିତା
ସେ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପ୍ରେ ଉପ୍ରେ ହଲା, ଭୂମି ଉକ୍ପାଟି ଗଲା।
ଷଟ୍ସାରଥଯ ଉଦ୍ଦଣ୍ଡପାଶଗ୍ରହଣକୋଵିଦାଃ
ଛଅ ଜଣ ରଥଚାଳକ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଗ୍ର ପାଶ ଧରିବାରେ ପ୍ରବୀଣ।
ଇତି ଦେଵୀ ପ୍ରଥମତସ୍ତଥା ତ୍ରିପୁରଭୈରଵୀ
ଏଭଳି ଦେବୀ ପ୍ରଥମେ, ଏବଂ ତେଣୁପରେ ତ୍ରିପୁରଭୈରବୀ।
ସାରସଃ ପଞ୍ଚମଶ୍ଚୈଵ ଚାମୁଣ୍ଡା ଚ ତଥା ପରା
ସାରସ ପଞ୍ଚମ, ଏବଂ ଚାମୁଣ୍ଡା ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ଗେଯଚ କ୍ରରଥେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସାରଥିସ୍ତୁ ହସଂତିକା
ଗେୟଚକ୍ର ରଥର ରଥଚାଳକ ହେଉଛନ୍ତି ହସନ୍ତିକା।
ଦଶଯୋଜନମୁନ୍ନମ୍ରୋ ଲଲିତାରଥପୁଙ୍ଗଵଃ
ଲଳିତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଦଶ ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ ଉଠିଛି।
ଷଡ୍ଯୋଜନସମୁନ୍ନମ୍ରୋ କିରିଚକ୍ରରଥୋ ମୁନେ
ମୁନି, ବାଣ ଚକ୍ର ଥିବା ରଥ ଛଅ ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ ଉଠିଛି।
ଵର୍ତତେ ଲଲିତେଶାନ୍ଯା ରଥ ଏଵ ନ ଚାନ୍ଯତଃ
ଏହା କେବଳ ଲଳିତେଶାଙ୍କ ରଥରେ ମିଳେ, ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ନୁହେଁ।
ସାମାନ୍ଯମାତପତ୍ରଂ ତୁ ତଥଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵେପି ଵର୍ତତେ
ସାଧାରଣ ଛତା ଦୁଇଠି ଯୁଗଳରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ମହାସାମ୍ରାଜ୍ଯପଦଵୀମାରୂଢା ପରମେଶ୍ଵରୀ
ପରମେଶ୍ୱରୀ ମହାସାମ୍ରାଜ୍ୟର ସିଂହାସନକୁ ଅଧିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଶବ୍ଦାଯନ୍ତେ ଦିଶଃ ସର୍ଵାଃ କଂପତେ ଚ ଵସୁଂଧରା
ସମସ୍ତ ଦିଗ ଧ୍ୱନିତ ହେଉଛି, ଭୂମି କମ୍ପିତ ହେଉଛି।
ଦେଵଦୁନ୍ଦୁଭଯୋ ନେଦୁର୍ନିପେତୁଃ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟଯଃ
ଦେବତାଙ୍କ ଢୋଳ ବଜିଲା, ଏବଂ ଫୁଲର ବର୍ଷା ପଡ଼ିଲା।
ତୁମ୍ବୁରୁର୍ନାରଦଶ୍ଚୈଵ ସାକ୍ଷାଦେଵ ସରସ୍ଵତୀ
ତୁମ୍ବୁରୁ, ନାରଦ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ସରସ୍ୱତୀ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ମୁହୁର୍ଜଯଜଯେତ୍ଯେଵଂ ସ୍ତୁଵାନା ଲଲିତେଶ୍ଵରୀମ୍
ଏପରିଭାବରେ, ସେମାନେ ବାରମ୍ବାର ଲଳିତେଶ୍ୱରୀଙ୍କର ଶ୍ରୀଗୁଣଗାନ କରି, ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କଲେ।
ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ଵଶିଷ୍ଠାଦ୍ଯା ଋଗ୍ଯଜୁଃ ସାମରୂପିଭିଃ
ସପ୍ତ ଋଷି, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଶିଷ୍ଠ ପ୍ରଥମ, ଏବଂ ଋକ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଭେଦର ଅନୁସରୀ ମହାପୁରୁଷମାନେ,
ହଵିଷେଵ ମହାଵହ୍ନିଶିଖାମତ୍ଯନ୍ତପାଵିନୀମ୍
ଅତି ପବିତ୍ର ଓ ବଡ଼ ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ହୋମଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା,
ତୈଃ ସ୍ତୂଯମାନା ଲଲିତା ରାଜମାନା ରଥୋତ୍ତମେ
ସେମାନଙ୍କର ଷ୍ଟୁତିରେ ଲଳିତା ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ରଥରେ ଅତି ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ଭଣ୍ଡାସୁରଂ ଵିନିର୍ଜେତୁମୁଦ୍ଦଣ୍ଡୈଃ ସହ ସୈନିକୈଃ
ଲଳିତା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାସହିତ ଭଣ୍ଡାସୁରଙ୍କୁ ଜିତିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
ମହାନ୍ତଂ କ୍ଷୋଭମାଯାତା ଭଣ୍ଡାସୁରପୁରାଲଯାଃ
ଭଣ୍ଡାସୁରଙ୍କ ସହରବାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଅଶାନ୍ତି ଆସିଗଲା।
ମହେନ୍ଦ୍ରପର୍ଵତୋପାନ୍ତେ ମହାର୍ଣଵତଟେ ପୁରମ୍
ସେହି ସହର ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତର କୋଳେ, ବିଶାଳ ସାଗର ତଟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା।
ଵିଷଙ୍ଗାଗ୍ରଜଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ସଦାଵାସଃ କିଲାଭଵତ୍
ଏହା ସଦା ବିଷଙ୍ଗଙ୍କ ଭାଇ, ସେ ଦାନବଙ୍କର ନିବାସସ୍ଥାନ ଥିଲା।
ଵିତ୍ରେସୁର ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଶ୍ରୀଦେଵ୍ଯାଗମସଂଭ୍ରମାତ୍
ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କ ଆଗମନର ଉତ୍କଣ୍ଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ।
ଧୂମୈରିଵାଵୃତମଭୂଦୁତ୍ପାତଜନିତୈର୍ମୁହୁଃ
ଅପଶକୁନ ଘଟଣାରେ, ସହର ପୁନିପୁନି ଧୂଆଁରେ ଢାକିଯାଉଥିଲା।