ତସ୍ଯୈଵ ପର୍ଵଣୋ ଽଧସ୍ତାଦ୍ଦଣ୍ଡନାଥାସମତ୍ଵିଷଃ
ସେଇ ପର୍ବତର ତଳେ ଦଣ୍ଡନାଥମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ,
ଶମ୍ଯାଃ କ୍ରୋଡାନନାଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରରେଖୋତ୍ତଂସିତକୁନ୍ତଲାଃ
ତାଙ୍କ ହାତରେ ଦାମି, ବନ୍ଦର ମୁହଁ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଉଠିଥିବା କେଶ ଅଛି,
ଲଲିତାଦ୍ରୋହିଣାଂ ଶ୍ଯାମାଦ୍ରୋହିଣାଂ ସ୍ଵାମିନୀଦ୍ରୁହାମ୍
ଲଳିତା, ରୋହିଣୀ ଓ ରୋହିଣୀଙ୍କ ମାଲିକାମାନଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁତା କରୁଥିବା,
ନିଜଭକ୍ତଦ୍ରୋହକୃତା ମନ୍ତ୍ରମାଲାଵିଭୂଷଣାଃ
ମନ୍ତ୍ରମାଳା ପିନ୍ଧି, ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା,
ଅଖଣ୍ଡରକ୍ତଵିଚ୍ଛର୍ଦୈର୍ବିଭ୍ରତ୍ଯୋ ଵକ୍ଷସି କ୍ରଜଃ
ତାଙ୍କର ଛାତି ଉପରେ ଅଖଣ୍ଡ ରକ୍ତ ଧାରା ଶୋଭା ପାଉଛି।
ସହସ୍ରଂ ଦେଵତାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସେଵମାନାଃ କିଟୀଶ୍ଵରୀମ୍
ହଜାର ଦେବତାମାନେ କୀଟମାତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସହସ୍ରନାମାଧ୍ଯାଯେ ତୁ ଵକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ନାଧୁନା ପୁନଃ
ହଜାର ନାମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସେମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି, କିନ୍ତୁ ଏଠି ପୁଣି କହାଯିବ ନାହିଁ।
ଵାହନଂ କୃଷ୍ଣସାରଙ୍ଗୋ ଦଣ୍ଡିନ୍ଯାଃ ସମଯେ ସ୍ଥିତଃ
ଦଣ୍ଡିନୀଙ୍କର ଯୋଗ୍ୟ ସମୟରେ କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ତାଙ୍କର ଯାନ ଭାବେ ଦଢ଼ିଆ ଅଛି।
କ୍ରୋଶପ୍ରମାଣାପାଦଶ୍ଚ ସଦା ଚୋଦ୍ଧୃତଵାଲଧିଃ
ତାହାର ପାଦର ଆକାର ଏକ କ୍ରୋଶ ଏବଂ ତାଲ ଯେମିତି ସଦା ଉଠାଇ ରହିଛି।
ହସନ୍ମାରୁତଵାହସ୍ଯ ହରିଣସ୍ଯ ପରାକ୍ରମମ୍
ହସୁଥିବା ଏହି ହରିଣ ବାୟୁକୁ ବୋହି, ନିଜ ପ୍ରଭାବ ଦେଖାଏ।
କିରିଚକ୍ରରଥେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସ୍ଥିତସ୍ତତ୍ରୈଵ ପର୍ଵଣି
ଉତ୍ସବରେ, ଧନୁଷ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀ ରଥପତି ସେଠାରେ ଦଢ଼ିଆ ଅଛନ୍ତି।
ମାଣିକ୍ଯଗିରିଵଚ୍ଛୋଣଂ ହସ୍ତେ ପିଶିତପିଣ୍ଡକମ୍
ତାଙ୍କର ହାତରେ ମାଣିକ୍ୟ ପାହାଡ଼ ପରି ଲାଲ ମାଂସର ଗଠି ଅଛି।
ମଦଶକ୍ତ୍ଯା ସମାଶ୍ଲିଷ୍ଟା ଧୃତରକ୍ତସରୋଜଯା
ମଦର ଶକ୍ତିରେ ଆଲିଙ୍ଗିତ, ସେ ରକ୍ତରଙ୍ଗ ଶତଦଳ ଧରିଛନ୍ତି।
ଯୁଦ୍ଧସ୍ଵେଦ ମନୁପ୍ରାପ୍ତାଃ ଶକ୍ତଯଃ ସ୍ଯୁଃ ପିପାସିତାଃ
ଯୁଦ୍ଧର ଘମରେ ଭିଜିଥିବା ଶସ୍ତ୍ରମାନେ ପିପାସିତ ହୁଅନ୍ତି।
ରଣେ ଖେଦଂ ଦେଵତାନାମଞ୍ଜସାପାକରିଷ୍ଯତି
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର କ୍ଲାନ୍ତିକୁ ଶୀଘ୍ର ଦୂର କରିଦେବେ।
ତଦା ଶ୍ରୋଷ୍ଯସି ସଂଗ୍ରାମେ କଥ୍ଯମାନଂ ମଯା ମୁଦା
ତାପରେ ସଂଗ୍ରାମରେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ କହିବାକୁ ଆମେ ଶୁଣିପାରିବ।
ଉପର୍ଯପି କୃତାଵାସା ହେତୁକାଦ୍ଯା ଦଶ ସ୍ମୃତାଃ
ଉପରେ ହେତୁକ ଓ ଅନ୍ୟ ଦଶ ଦେବତା ବାସ କରନ୍ତି।
ଉଦ୍ଦୀପ୍ତାଯୁତ ତେଜୋଭିର୍ଦ୍ଦିଵା ଦୀପିତଭାନଵଃ
ଦଶ ହଜାର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସେମାନେ ଦିନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକନ୍ତି।
ଅତ୍ଯୁଦଗ୍ରପ୍ରକୃତଯୋ ରଦଦଷ୍ଟୌଷ୍ଠସଂପୁଟାଃ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ, ଦାନ୍ତରେ ଟିପି ଅଠିକି ଠୋଡ଼ ଭିତରେ ରଖିଛନ୍ତି।
ହେତୁକସ୍ତ୍ରିପୁରାରିଶ୍ଚ ତୃତୀଯଶ୍ଚାଗ୍ନିଭୈରଵଃ
ହେତୁକ, ତ୍ରିପୁରଶତ୍ରୁ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଅଗ୍ନିଭୈରବ।
ଭୀମରୂପୋ ହାଟକେଶସ୍ତଥୈଵାଚଲନାମଵାନ୍
ଭୟଙ୍କର ଆକୃତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କେଶ ଓ ପାହାଡ଼ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତସ୍ଯୈଵ କିରିଚକ୍ରସ୍ଯ ଵର୍ତନ୍ତେ ପର୍ଵସୀମନି
ସେମାନେ ଏହି ଉତ୍ସବରେ ସେଇ ରଥପତିଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଜୃଂଭିଣ୍ଯାଦ୍ଯଚଲେନ୍ଦ୍ରାନ୍ତାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯପାଵନାଃ
ଜ୍ରୁମ୍ଭିଣୀଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପର୍ବତରାଜ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହିମାନେ ତିନୋଟି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
ଦାନଵା ମାରଯିଷ୍ଯନ୍ତେ ପାସ୍ଯନ୍ତେ ରକ୍ତଵୃଷ୍ଟଯଃ
ଦାନବମାନେ ମରିଯିବେ, ଏବଂ ରକ୍ତର ବର୍ଷା ପିଇଯିବ।
କିରିଚକ୍ରଂ ଦଣ୍ଡନେତ୍ର୍ଯା ରଥରତ୍ନଂ ଚଚାଲ ହ
ବାଣର ଚକ୍ର ଓ ଦଣ୍ଡ ଥିବା ରଥରତ୍ନ ଚଳିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା।
ଯତ୍ର ଗେଯରଥସ୍ତତ୍ର କିରିଚକ୍ରରଥୋତ୍ତମଃ
ଯେଉଁଠି ଗେୟ ରଥ ଅଛି, ସେଠି ବାଣ ଚକ୍ର ଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଶକ୍ତିସେନାସହସ୍ରସ୍ଯାନ୍ତଶ୍ଚଚାର ତଦା ଶୁଭମ୍
ସେ ସମୟରେ, ଶକ୍ତିଙ୍କର ହଜାର ଶେନା ମଧ୍ୟରେ ସେ ଶୁଭ ଭାବରେ ଚଳିଲା।
ଚଚାଲ ଵସୁଧା ସର୍ଵା ତଚ୍ଚକ୍ରରଵଦାରିତା
ସେ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପ୍ରେ ଉପ୍ରେ ହଲା, ଭୂମି ଉକ୍ପାଟି ଗଲା।
ଷଟ୍ସାରଥଯ ଉଦ୍ଦଣ୍ଡପାଶଗ୍ରହଣକୋଵିଦାଃ
ଛଅ ଜଣ ରଥଚାଳକ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଗ୍ର ପାଶ ଧରିବାରେ ପ୍ରବୀଣ।
ଇତି ଦେଵୀ ପ୍ରଥମତସ୍ତଥା ତ୍ରିପୁରଭୈରଵୀ
ଏଭଳି ଦେବୀ ପ୍ରଥମେ, ଏବଂ ତେଣୁପରେ ତ୍ରିପୁରଭୈରବୀ।