ଧନ୍ଵନ୍ତରିଶ୍ଚ ଭଗଵାନଥାନ୍ଯେ ଗଣନାଯକାଃ
ଭଗବାନ୍ ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଣପତିମାନେ,
ଅନନ୍ତୋ ଵାସୁକିସ୍ତକ୍ଷଃ କର୍କେଟଃ ପଦ୍ମ ଏଵ ଚ
ଅନନ୍ତ, ବାସୁକି, ତକ୍ଷ, କର୍କେଟ ଏବଂ ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟ,
ଏତେ ନାଗେଶ୍ଵରାଶ୍ଚୈଵ ନାଗକୋଟିଭିରାଵୃତାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ନାଗମୁଖ୍ୟମାନେ ଅନେକ ନାଗମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା,
ପୂର୍ଵାଦିଦିଶମାରଭ୍ଯ ପରିତଃ କୃତମନ୍ଦିରାଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ନିଜ ଘର ବନାଇଛନ୍ତି,
ଆଶ୍ରିତ୍ଯ କିଲ ଵର୍ତନ୍ତେ ତଦଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତାଃ
ସେଠାରେ ଏହି ସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଦେବତାମାନେ ବସିଛନ୍ତି,
ତସ୍ଯୈଵ ପର୍ଵଣଃ ପ୍ରାନ୍ତେ କିରିଚକ୍ରସ୍ଯ ଭାସ୍ଵତଃ
ସେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପର୍ବତମାଳାର ଶେଷ ସୀମାରେ,
ପାତାଲତଲଜଂବାଲବହୁଲା କାରକାଲିମା
ସେଠାରେ ତଳଭୂମିର ଜମ୍ବାଳା ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିବା ଘନ ଅନ୍ଧକାର ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି,
ଭିନ୍ଦନ୍ଡମରୁକଧ୍ଵାନୈ ରୋଦସୀକନ୍ଦରୋଦରମ୍
ଉଁଡା ଢୋଲ ଓ ବାତାସର ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟର କୁହୁଡ଼ା ଗୁଞ୍ଜନ ହେଉଛି,
କ୍ଷେତ୍ରପାଲଃ ସଦା ଭାତି ସେଵମାନଃ କିଟୀଶ୍ଵରୀମ୍
ସେଠାରେ କ୍ଷେତ୍ରପାଳ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ରହନ୍ତି, କିଟିମାନଙ୍କର ରାଣୀଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛନ୍ତି,
ଯମା ରୁହ୍ଯ ପ୍ରଵଵୃତେ ଭଣ୍ଟାସୁରବଧୈଷିଣୀ
ସେଠାକୁ ଚଢ଼ି, ଯମାରୁ ଭଣ୍ଟାସୁରଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କଲେ,
ତସ୍ଯୈଵ ପର୍ଵଣୋ ଽଧସ୍ତାଦ୍ଦଣ୍ଡନାଥାସମତ୍ଵିଷଃ
ସେଇ ପର୍ବତର ତଳେ ଦଣ୍ଡନାଥମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ,
ଶମ୍ଯାଃ କ୍ରୋଡାନନାଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରରେଖୋତ୍ତଂସିତକୁନ୍ତଲାଃ
ତାଙ୍କ ହାତରେ ଦାମି, ବନ୍ଦର ମୁହଁ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଉଠିଥିବା କେଶ ଅଛି,
ଲଲିତାଦ୍ରୋହିଣାଂ ଶ୍ଯାମାଦ୍ରୋହିଣାଂ ସ୍ଵାମିନୀଦ୍ରୁହାମ୍
ଲଳିତା, ରୋହିଣୀ ଓ ରୋହିଣୀଙ୍କ ମାଲିକାମାନଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁତା କରୁଥିବା,
ନିଜଭକ୍ତଦ୍ରୋହକୃତା ମନ୍ତ୍ରମାଲାଵିଭୂଷଣାଃ
ମନ୍ତ୍ରମାଳା ପିନ୍ଧି, ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା,
ଅଖଣ୍ଡରକ୍ତଵିଚ୍ଛର୍ଦୈର୍ବିଭ୍ରତ୍ଯୋ ଵକ୍ଷସି କ୍ରଜଃ
ତାଙ୍କର ଛାତି ଉପରେ ଅଖଣ୍ଡ ରକ୍ତ ଧାରା ଶୋଭା ପାଉଛି।
ସହସ୍ରଂ ଦେଵତାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସେଵମାନାଃ କିଟୀଶ୍ଵରୀମ୍
ହଜାର ଦେବତାମାନେ କୀଟମାତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସହସ୍ରନାମାଧ୍ଯାଯେ ତୁ ଵକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ନାଧୁନା ପୁନଃ
ହଜାର ନାମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସେମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି, କିନ୍ତୁ ଏଠି ପୁଣି କହାଯିବ ନାହିଁ।
ଵାହନଂ କୃଷ୍ଣସାରଙ୍ଗୋ ଦଣ୍ଡିନ୍ଯାଃ ସମଯେ ସ୍ଥିତଃ
ଦଣ୍ଡିନୀଙ୍କର ଯୋଗ୍ୟ ସମୟରେ କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ତାଙ୍କର ଯାନ ଭାବେ ଦଢ଼ିଆ ଅଛି।
କ୍ରୋଶପ୍ରମାଣାପାଦଶ୍ଚ ସଦା ଚୋଦ୍ଧୃତଵାଲଧିଃ
ତାହାର ପାଦର ଆକାର ଏକ କ୍ରୋଶ ଏବଂ ତାଲ ଯେମିତି ସଦା ଉଠାଇ ରହିଛି।
ହସନ୍ମାରୁତଵାହସ୍ଯ ହରିଣସ୍ଯ ପରାକ୍ରମମ୍
ହସୁଥିବା ଏହି ହରିଣ ବାୟୁକୁ ବୋହି, ନିଜ ପ୍ରଭାବ ଦେଖାଏ।
କିରିଚକ୍ରରଥେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସ୍ଥିତସ୍ତତ୍ରୈଵ ପର୍ଵଣି
ଉତ୍ସବରେ, ଧନୁଷ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀ ରଥପତି ସେଠାରେ ଦଢ଼ିଆ ଅଛନ୍ତି।
ମାଣିକ୍ଯଗିରିଵଚ୍ଛୋଣଂ ହସ୍ତେ ପିଶିତପିଣ୍ଡକମ୍
ତାଙ୍କର ହାତରେ ମାଣିକ୍ୟ ପାହାଡ଼ ପରି ଲାଲ ମାଂସର ଗଠି ଅଛି।
ମଦଶକ୍ତ୍ଯା ସମାଶ୍ଲିଷ୍ଟା ଧୃତରକ୍ତସରୋଜଯା
ମଦର ଶକ୍ତିରେ ଆଲିଙ୍ଗିତ, ସେ ରକ୍ତରଙ୍ଗ ଶତଦଳ ଧରିଛନ୍ତି।
ଯୁଦ୍ଧସ୍ଵେଦ ମନୁପ୍ରାପ୍ତାଃ ଶକ୍ତଯଃ ସ୍ଯୁଃ ପିପାସିତାଃ
ଯୁଦ୍ଧର ଘମରେ ଭିଜିଥିବା ଶସ୍ତ୍ରମାନେ ପିପାସିତ ହୁଅନ୍ତି।
ରଣେ ଖେଦଂ ଦେଵତାନାମଞ୍ଜସାପାକରିଷ୍ଯତି
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର କ୍ଲାନ୍ତିକୁ ଶୀଘ୍ର ଦୂର କରିଦେବେ।
ତଦା ଶ୍ରୋଷ୍ଯସି ସଂଗ୍ରାମେ କଥ୍ଯମାନଂ ମଯା ମୁଦା
ତାପରେ ସଂଗ୍ରାମରେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ କହିବାକୁ ଆମେ ଶୁଣିପାରିବ।
ଉପର୍ଯପି କୃତାଵାସା ହେତୁକାଦ୍ଯା ଦଶ ସ୍ମୃତାଃ
ଉପରେ ହେତୁକ ଓ ଅନ୍ୟ ଦଶ ଦେବତା ବାସ କରନ୍ତି।
ଉଦ୍ଦୀପ୍ତାଯୁତ ତେଜୋଭିର୍ଦ୍ଦିଵା ଦୀପିତଭାନଵଃ
ଦଶ ହଜାର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସେମାନେ ଦିନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକନ୍ତି।
ଅତ୍ଯୁଦଗ୍ରପ୍ରକୃତଯୋ ରଦଦଷ୍ଟୌଷ୍ଠସଂପୁଟାଃ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ, ଦାନ୍ତରେ ଟିପି ଅଠିକି ଠୋଡ଼ ଭିତରେ ରଖିଛନ୍ତି।
ହେତୁକସ୍ତ୍ରିପୁରାରିଶ୍ଚ ତୃତୀଯଶ୍ଚାଗ୍ନିଭୈରଵଃ
ହେତୁକ, ତ୍ରିପୁରଶତ୍ରୁ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଅଗ୍ନିଭୈରବ।